Interpretacja 0113-KDIPT1-3.4012.1177.2025.1.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania sprzedaży używanego samochodu wykorzystywanego wyłącznie do działań statutowych, za czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, czyli niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina Miejska ... (dalej „Wnioskodawca” lub „Gmina") jest podatnikiem VAT czynnym. Stosownie do przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U. z 2018 r, poz. 994 z późn. zm.), Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 i 2 tej ustawy). Gmina realizuje swoje zadania własne, które polegają na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty oraz zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, jak również z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzania wyborów powszechnych oraz referendów (art. 7 i 8 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, Gmina w celu wykonywania zadań może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Wśród takich jednostek znajdują się m.in. jednostki powołane do realizacji zadań własnych Gminy jak np. z zakresu pomocy społecznej, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6, 6a oraz 7 ww. ustawy (tj. sprawy z pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych, wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, gminnego budownictwa mieszkaniowego).

W 1999 roku Gmina zakupiła samochód osobowy marki ... wyprodukowany w roku 1999 o numerze rejestracyjnym ... o wartości 46.591,80 zł. Pojazd po zakupie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w ... dnia 30 sierpnia 1999 r. i był przeznaczony do realizacji zadań statutowych ośrodka. W roku 2004 pojazd został w 100 procentach zamortyzowany. Po zakupie nowego samochodu służbowego w kwietniu 2014 r. ww. pojazd został przekazany jednostce organizacyjnej - Dom Dziennego Pobytu w tym samym celu. Pojazd nigdy nie był wykorzystywany do działalności opodatkowanej a przy jego zakupie nie przysługiwało odliczenie podatku Vat. W 2025 r. samochód nie przeszedł przeglądu i nie został dopuszczony do eksploatacji a koszt naprawy przekracza wartość pojazdu. W związku z powyższym podjęto decyzję o jego likwidacji.

Pytanie

Czy sprzedaż na złom (odpłatne przekazanie do demontażu) zużytego pojazdu samochodowego opisanego we wniosku stanowi czynność podlegającą VAT, jeśli pojazd ten był wykorzystywany wyłącznie do działań statutowych i nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż na złom (odpłatne przekazanie do demontażu) zużytego pojazdu samochodowego opisanego we wniosku nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT( z uwagi na fakt, że pojazd ten był wykorzystywany wyłącznie do działań statutowych i nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również:

1)  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

2)  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3)  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4)  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5)  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6)  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7)  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Przez towary natomiast w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zwrócić uwagę należy, że dla kwestii opodatkowania bez znaczenia pozostaje czy sprzedawany majątek jest używany czy nowy. Obecnie przepisy nie przewidują już zwolnienia z opodatkowania dla dostawy towarów używanych. Takie zwolnienie obowiązywało na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u do dnia 31 grudnia 2013 r. Od dnia 1 stycznia 2014 r. przepis ten zwalnia od podatku wyłącznie dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Co istotne przepis ten odnosi się do wykorzystywania towarów do działalności zwolnionej, nie zaś np. do wyłączonej z opodatkowania VAT. Prawo zatem do skorzystania z ww. zwolnienia uzależnione jest od spełnienia dwóch przesłanek:

1.  towar był wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku

2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tego towaru podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT (przy czym istotny jest brak prawa do odliczenia podatku naliczonego a nie samo faktycznie nie dokonanie tego odliczenia).

W związku z faktem, iż przeznaczony na złom pojazd nie był wykorzystywany ani do działalności zwolnionej, ani opodatkowanej VAT, nie zostaje spełniona przesłanka wykorzystywania towaru wyłącznie na cele działalności zwolnionej, niezbędna dla możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w ww. przepisie.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na fakt, że dla opodatkowania danej czynności VAT, konieczne jest aby była ona wykonana przez podatnika w rozumieniu ustawy o VAT. Warunkiem koniecznym do opodatkowania podatkiem VAT danej transakcji nie jest bowiem sam fakt bycia podatnikiem VAT, ale występowanie w roli podatnika VAT w odniesieniu do konkretnej transakcji wchodzącej w zakres działalności gospodarczej danego podmiotu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przez działalność gospodarczą należy natomiast rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ww. ustawy). Stosownie natomiast do postanowień art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 grudnia 2014 r. sygn. Akt I FSK „zbywane przez gminę mienie znajduje się jedynie w jej zasobach komunalnych i nie było nigdy wykorzystywane w jakiejkolwiek działalności, tj. gmina pełni w tym przypadku wyłącznie funkcje właścicielskie. Z punktu widzenia gminy, przedmiot dostawy jest jej zatem w zasadzie zbędny. Ponadto towary stanowiące przedmiot dostawy zostały nabyte z mocy prawa (art. 5 ust. 1 przepisów wprowadzających) lub pod tytułem darmym (darowizna, spadkobranie), a zatem w konsekwencji czynności, z którymi nie wiązało się prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nabycie z mocy prawa i w drodze spadkobrania jest niezależne od woli gminy, natomiast wykonywanie jedynie funkcji właścicielskich nie przynosi żadnych wymiernych korzyści zarówno tworzącym wspólnotę samorządową mieszkańcom jak i samej gminie. W związku z powyższym, przedmiotem części dostaw jest mienie, którego gmina, gdyby miała taką możliwość, mogłaby do swych zasobów komunalnych nie włączyć. W przypadkach opisanych we wniosku, jedynie bowiem nabycie w drodze darowizny poprzedza złożenie oświadczenia o jej przyjęciu. Dokonując dostawy mienia gmina może działać w zamiarze uniknięcia ponoszenia wydatków związanych z posiadaniem rzeczy, które nabyła wbrew swojej woli i których z obiektywnych przyczyn nie jest w stanie w żaden sposób spożytkować (pkt 37).

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że we wniosku o wydanie interpretacji Gmina wskazała, że nie pozyskała mienia w konkretnym celu, np. prowadzenia działalności gospodarczej, zaś samo nieodpłatne nabycie mienia i jego posiadanie nie jest wystarczające do uznania, iż konstytuuje ono działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. Przedmiotowe nieruchomości nigdy nie były wykorzystywane do prowadzenia czynności handlowych, wytwórczych czy usługowych, a Gmina pełniła jedynie funkcje właścicielskie (k. 8 akt adm.). Gmina nie ponosiła nakładów inwestycyjnych na przedmiotowe mienie (k. 7)." W ww. sprawie opodatkowanie dostawy mienia uzależnione jest od ustalenia, czy gmina działa w takim przypadku w charakterze podatnika podatku VAT, a zatem czy owa transakcja jest dokonywana w warunkach działalności gospodarczej. Skoro bowiem w tym przypadku grunt nie był nigdy wykorzystywany do działalności objętej reżimem podatku VAT, możliwe jest stwierdzenie, że Gmina w ogóle działa w tym przypadku w charakterze podatnika, a jedynie pełni funkcje właścicielskie. Analogicznie zatem w przypadku samochodu wykorzystywanego przez Gminę lub jej jednostki organizacyjne do działalności statutowej - jego sprzedaż nie będzie opodatkowana VAT. Gmina nie będzie bowiem działała w tym wypadku jako podatnik VAT.

Również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 lipca 2018 r. sygn. akt. I FSK 468/16, stwierdził, że „nie stanowi działalności gospodarczej czynność jednorazowa, okazjonalna. Za taką działalność nie może być uznana jednorazowa sprzedaż środków transportu, zwłaszcza w sytuacji, gdy przy ich zakupie nie dokonano odliczenia podatku naliczonego VAT a następnie nie były one wykorzystywane do prowadzenia czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży mienia ruchomego takiego jak samochody. Dokonana sprzedaż stanowi wyłącznie dysponowanie majątkiem prywatnym niewykorzystywanym do działalności gospodarczej. Wnioskodawca zbywając samochód na złom nie dokonuje tego w celu zarobkowym, a jedynie dąży do pozbycia się zbędnych składników majątkowych, które nie są przydatne w prowadzonej działalności.

Kluczowym argumentem również jest, że Wnioskodawca nie miał prawa do odliczenia podatku naliczanego przy nabyciu tego samochodu.

Powyższe nie narusza również przepisów Dyrektywy VAT. Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z dnia z 20 marca 2014 r. wydanym w sprawie Gminy ... (sygn. C-72/13) „czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności przez uprawnionego nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej, inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112 (wyrok z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 Słaby i in., Zb. Orz. s. 1-8461, pkt 36, 39)." Jak również wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 20 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/GI 315/18 „kryterium rozróżniającym między czynnościami dokonywanymi w ramach zarządzania majątkiem prywatnym, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy VAT, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą, nie jest ani liczba transakcji czy długość okresu w jakim te transakcje następowały, ani też wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego."

W konsekwencji, biorąc pod uwagę powyższe oraz przedstawione okoliczności w opisie zdarzenia przyszłego, sprzedaż pojazdu na złom przez Wnioskodawcę stanowi wykonywanie uprawnień właścicielskich i nie podlega opodatkowaniu VAT.

Powyższe potwierdza również interpretacja Dyrektora KIS z dnia 19 września 2024 roku znak 0112- KDIL3.4012.475.2024.1.MC, zgodnie z którą:

„Z opisu sprawy wynika, iż przedmiotowy samochód został zakupiony w roku (...) w celu wykorzystywania go wyłącznie do celów statutowych. Z tytułu nabycia samochodu nie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż zakup pojazdu nie miał związku z wykonywaniem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Przedmiotowy pojazd przez cały okres użytkowania służył wyłącznie do realizacji zadań z zakresu (...), tj. wykorzystywany był wyłącznie do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Eksploatacja i przejazdy ww. samochodem odbywały się w celach związanych z realizacją wymienionych powyżej zadań statutowych Zarządu, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie wykorzystywali Państwo przedmiotowego pojazdu do celów działalności gospodarczej, gdyż takiej działalności w ogóle nie wykonuje podległa Państwu Jednostka Organizacyjna.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, wątpliwości Państwa dotyczą wskazania czy sprzedaż pojazdu opisanego we wniosku, niewykorzystywanego do działalności gospodarczej, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przedstawione okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów pozwalają stwierdzić, że skoro będący przedmiotem sprzedaży samochód, wykorzystywany był wyłącznie do celów statutowych Zarządu (...), to sprzedając ww. samochód nie będą Państwo działali dla tej czynności w charakterze podatnika podatku VAT.

Transakcja sprzedaży samochodu wykorzystywanego do działalności wynikającej z zadań własnych realizowanych w ramach reżimu publicznoprawnego - nałożonych odrębnymi przepisami (...), z którego wynika, iż zadania organów administracji (...) wykonywane są jako zadania z zakresu administracji rządowej - pozostaje poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Taka czynność zrealizowana będzie przez Państwa poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że sprzedaż ww. samochodu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Podsumowując, dokonana przez Gminę - Zarząd (...) sprzedaż używanego samochodu wykorzystywanego wyłącznie do zadań w zakresie (...), tj. do celów statutowych (...) (czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT) jest czynnością wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, czyli niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT."

Podobne stanowisko prezentują m.in. interpretacje:

- Z dnia 3.09.2024r. znak 0113-KDIPT1-2.4012.490.2024.1.JS

- Z dnia 20.06.2024r. znak 0114-KDIP4-2.4012.259.2024.1 .WH

- Zdnia14.06.2023r. znak 0111-KDIB3-3.4012.170.2023.1.MW

- Z dnia 7.12.2022r. znak 0112-KDIL3.4012.415.2022.1 .MC.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez podatnika działającego w takim charakterze.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym:

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

‒      podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

‒      podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych regulacji, organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych), ponieważ tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniu 20 marca 2014 r. w sprawie C-72/13 Gmina ... przeciwko Ministrowi Finansów, orzekł, że „(…) dyrektywę 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ona opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji takich jak te zamierzone przez Gminę ..., o ile sąd odsyłający stwierdzi, iż transakcje te stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy oraz iż nie są wykonywane przez rzeczoną gminę w charakterze organu władzy publicznej w rozumieniu art. 13 ust. 1 akapit pierwszy owej dyrektywy. Jeśli jednak należałoby uznać te transakcje za wykonywane przez wspomnianą gminę działającą w charakterze organu władzy publicznej, przepisy dyrektywy 2006/112 nie sprzeciwiałyby się ich opodatkowaniu, gdyby sąd odsyłający stwierdził, że ich zwolnienie mogłoby prowadzić do znaczących zakłóceń konkurencji w rozumieniu art. 13 ust. 2 tej dyrektywy”.

Mając zatem na względzie powyższe, należy każdorazowo analizować, czy sprzedaż majątku jednostki samorządu terytorialnego podlega wyłączeniu z VAT. Należy pamiętać, że w każdym przypadku konieczna jest ocena spełniania przesłanek art. 9 i 13 Dyrektywy 2006/112/WE (odpowiednio art. 15 ustawy o VAT) w konkretnych okolicznościach faktycznych sprawy.

Z opisu sprawy wynika, że w 1999 roku Gmina zakupiła samochód osobowy marki .... Pojazd po zakupie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w ... dnia 30 sierpnia 1999 r. i był przeznaczony do realizacji zadań statutowych ośrodka. W roku 2004 pojazd został w 100 procentach zamortyzowany. Po zakupie nowego samochodu służbowego w kwietniu 2014 r. ww. pojazd został przekazany jednostce organizacyjnej - Dom Dziennego Pobytu w tym samym celu. Pojazd nigdy nie był wykorzystywany do działalności opodatkowanej a przy jego zakupie nie przysługiwało odliczenie podatku Vat. W 2025 r. samochód nie przeszedł przeglądu i nie został dopuszczony do eksploatacji a koszt naprawy przekracza wartość pojazdu. W związku z powyższym podjęto decyzję o jego likwidacji.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, wątpliwości Państwa dotyczą wskazania czy sprzedaż pojazdu opisanego we wniosku, który był wykorzystywany wyłącznie do działań statutowych i nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przedstawione okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów pozwalają stwierdzić, że skoro będący przedmiotem sprzedaży samochód, wykorzystywany był wyłącznie do celów statutowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w ... oraz Domu Dziennego Pobytu, to sprzedając ww. samochód nie będą Państwo działali dla tej czynności w charakterze podatnika podatku VAT.

Transakcja sprzedaży samochodu wykorzystywanego do działalności wynikającej z zadań własnych realizowanych w ramach reżimu publicznoprawnego pozostaje poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, iż ww. samochód wykorzystywany był do zadań własnych nałożonych odrębnymi przepisami jak ustawa o samorządzie gminnym, z której wynika, iż zadania z zakresu pomocy społecznej wykonywane są jako zadania z zakresu administracji samorządowej. Taka czynność zrealizowana będzie przez Państwa poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że sprzedaż ww. samochodu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Podsumowując, sprzedaż używanego samochodu wykorzystywanego wyłącznie do zadań z zakresu pomocy społecznej, tj. do celów statutowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w ... oraz Domu Dziennego Pobytu będzie czynnością wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, czyli niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.