Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą jako programista, świadcząc usługi IT opodatkowane VAT. Z powodu konieczności odbywania podróży służbowych do klientów w Polsce i za granicą, zawarł umowę leasingu operacyjnego na kamper o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Kamper ma być używany mieszanie: do podróży służbowych jako środek transportu i mobilne biuro, oraz do celów prywatnych. Umowa leasingu trwa 60 miesięcy, z opcją wykupu. Wnioskodawca poniósł już czynsz inicjalny, a comiesięczne raty leasingowe będą opłacane od wydania kampera. Podróże służbowe odbywają się przez cały rok, kilka…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 2 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
oraz w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 stycznia 2026 r. (data wpływu).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej („CEIDG”), pod firmą „…”.
Działalność gospodarczą Wnioskodawca prowadzi od 2 listopada 2023 r.
Zgodnie z wpisem do CEIDG, przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest kod PKD 62.01.Z Działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca jest programistą i świadczy usługi w tym zakresie.
Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT od dnia 2 listopada 2023 r.
Wnioskodawca w ramach świadczonych przez siebie usług programistycznych osiąga przychody, które klasyfikuje jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.) – dalej: „Ustawa o PIT”. Dla celów opodatkowania tych przychodów stosuje formę opodatkowania określoną w art. 30c Ustawy o PIT (tzw. podatek liniowy), a także zasady opodatkowania określone w art. 30ca Ustawy o PIT (tzw. „IP Box”).
Świadczone przez Wnioskodawcę usługi programistyczne są opodatkowane VAT, jako odpłatne świadczenie usług.
W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne dla klientów z różnych części Polski, jak również z zagranicy.
Tytułem przykładu, Wnioskodawca kilka razy w roku odbywa podróż do swojego kontrahenta, do …. Poprzedni kontrahent Wnioskodawcy wymagał od niego dłuższej obecności w …. Z kolei jeszcze inny organizował dla zespołu, którego częścią był Wnioskodawca, stacjonarne spotkania w … i w …. Aktualny kontrahent Wnioskodawcy wspomniał mu ostatnio, w trakcie rozmów biznesowych, o konieczności uczestniczenia w stacjonarnych spotkaniach w ….
Działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę wymaga więc mobilności. Choć usługi programistyczne mogą być wykonywane zdalnie, to kontrahenci wymagają niekiedy fizycznej obecności Wnioskodawcy w określonym miejscu. Wówczas Wnioskodawca musi udać się w podróż służbową do takiego miejsca.
Celem stacjonarnych wizyt u kontrahentów jest najczęściej zapoznanie się z resztą zespołu, którego Wnioskodawca jest częścią w ramach świadczonych przez siebie usług lub przekazanie kontrahentowi finalnego produktu, jaki powstał w wyniku usług świadczonych przez Wnioskodawcę. Są to więc cele związane z działalnością gospodarczą jaką prowadzi Wnioskodawca.
W trakcie prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca musi więc odbywać podróże o charakterze biznesowym, w tym również do innego województwa lub nawet za granicę.
Biorąc pod uwagę taką specyfikę prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej postanowił on nabyć dla jej celów, na podstawie umowy leasingu operacyjnego, pojazd samochodowy marki …, model …, wersja …, rok produkcji …..
Umowa leasingu operacyjnego (nr …) została zawarta przez Wnioskodawcę w dniu 4 września 2025 r. w … z europejskim funduszem leasingowym spółką akcyjną z siedzibą w … (NIP …), dalej: „Leasingodawca”.
Dostawcą pojazdu, na który Leasingodawca udzielił Wnioskodawcy finansowania, jest … prowadzący działalność gospodarczą, na podstawie wpisu do CEIDG, pod firmą … (NIP …), dalej: „Dostawca”.
Przedsiębiorca ten, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, zajmuje się zabudową samochodów marki …, model …, a także innych pojazdów typu VAN.
W wyniku wykonanej przez Dostawcę zabudowy pojazdy te mogą pełnić funkcję kampera, bowiem umieszczane są w ich tylnej części m.in.:
1) łóżka;
2) część kuchenna z lodówką, blatem kuchennym, zlewem oraz płytą indukcyjną;
3) kabina prysznicowa;
4) inne elementy, które zwyczajowo pojawiają się w kamperach, np. gniazdka elektryczne, czy szafki.
Dostawca dostarcza już gotowe pojazdy, po wykonanej zabudowie, tzn. nie jest tak, że to Wnioskodawca oddaje mu nabyty pojazd w celu wykonania zabudowy i na to jest udzielane mu finansowanie. Dostawca oferuje pojazdy już po wykonanej zabudowie i to na taki właśnie pojazd Wnioskodawca otrzymał finansowanie w formie leasingu operacyjnego.
Pojazd, który Dostawca wykona dla Wnioskodawcy będzie miał m.in. następujące wyposażenie:
1) łóżko;
2) część kuchenna (zlew, płyta indukcyjna, blat kuchenny, lodówka); kabina prysznicowa;
3) rozkładany stół.
Ponadto kamper Wnioskodawcy będzie wyposażony w:
1) biurko;
2) łącze internetowe ..., które zapewnia dostęp do Internetu w nawet najbardziej odległych zakątkach i w trudnych warunkach atmosferycznych;
3) zapasowy bank energii dla urządzeń elektronicznych;
4) panele fotowoltaiczne oraz związaną z nimi instalację;
5) szafki na dokumenty „firmowe” oraz elektronikę.
Elementy wyposażenia określone powyżej w pkt 1-5 będą Wnioskodawcy służyły głównie dla celów świadczenia dla swoich kontrahentów usług programistycznych w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
Do ich świadczenia niezbędny jest mu bowiem nieprzerwany i dobrej jakości dostęp do sieci Internet (co zapewnia ...) oraz dostęp do energii elektrycznej (zapasowy bank energii i panele fotowoltaiczne). Ważna jest również odpowiednia ergonomia pracy, którą zapewni biurko i porządek w dokumentach, a także możliwość bezpiecznego przechowywania laptopa pracowniczego podczas podróży (szafki).
Wnioskodawca otrzyma gotowego kampera, po wykonaniu zabudowy przez Dostawcę, dopiero za około rok (w tej chwili Wnioskodawca fizycznie go nie posiada). Niemniej jednak poniósł on już pierwszą opłatę należną Leasingodawcy na podstawie umowy leasingu operacyjnego z dnia 4 września 2025 r.
Stosownie bowiem do wspomnianej umowy, czynsz inicjalny w kwocie wynoszącej … zł netto, tj. … zł brutto (z 23% VAT) Wnioskodawca był zobowiązany uiścić na rzecz Leasingodawcy w dniu jej zawarcia, czyli 4 września 2025 r.
Tytułem tej opłaty Leasingodawca wystawił w dniu 15 września 2025 r. na rzecz Wnioskodawcy fakturę nr … na kwotę … zł netto, tj. … zł brutto (z 23% VAT). Wnioskodawca otrzymał tę fakturę i ją w całości opłacił.
Zgodnie z umową leasingową Wnioskodawca kolejne, comiesięczne opłaty leasingowe, ma wnosić dopiero od dnia wydania mu kampera. Czynsze te będą wynosiły … zł netto, tj. … zł brutto (z 23% VAT).
Całkowita wartość ofertowa kampera określona w umowie leasingu operacyjnego to … zł netto, tj. … zł (z 23% VAT).
Okres trwania leasingu określony w umowie to 60 miesięcy. Po zakończeniu okresu leasingu może nastąpić wykup na własność.
Po otrzymaniu kampera od dostawcy Wnioskodawca będzie używał go zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do swoich celów prywatnych. Kamper nie będzie używany wyłącznie ani do jednego, ani do drugiego celu. Będzie on użytkowany w sposób „mieszany”.
Wnioskodawca będzie odbywał za pomocą kampera podróże służbowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jeśli kontrahent Wnioskodawcy będzie oczekiwał jego osobistego stawiennictwa w swojej siedzibie (np. w związku z koniecznością zapoznania się z zespołem, z którym Wnioskodawca ma współpracować lub przekazaniem produktu), to Wnioskodawca będzie podróżował na miejsce używanym na podstawie umowy leasingu operacyjnego kamperem.
W związku z wyposażeniem kampera w opisany wyżej sprzęt (np. łącze internetowe ... czy też bank energii) Wnioskodawca będzie mógł w nim bez żadnych problemów świadczyć usługi programistyczne dla swoich kontrahentów z niemal każdego zakątka Europy. Wnioskodawca będzie mógł np. w trakcie podróży z Polski do … lub innego europejskiego państwa zatrzymać się na kilka godzin, a nawet kilka dni na kempingu i świadczyć stamtąd usługi dla swoich kontrahentów.
Ponadto w sytuacji, gdy kontrahent Wnioskodawcy będzie wymagał dłuższej wizyty w jego siedzibie, np. kilka dni, a nawet tygodni, kamper będzie stanowił de facto biuro (miejsce świadczenia usług) oraz miejsce noclegu dla Wnioskodawcy w trakcie takiej podróży. Dzięki temu Wnioskodawca będzie mógł zaoszczędzić na kosztach noclegu, które normalnie ponosił w przypadku dłuższych wizyt u swoich kontrahentów oraz będzie mógł świadczyć usługi bardziej efektywnie, w większym skupieniu, z uwagi na posiadanie swojej własnej prywatnej przestrzeni.
Jak wspomniano, kamper będzie używany przez Wnioskodawcę również do celów prywatnych (obok celów związanych z działalnością gospodarczą). Mianowicie Wnioskodawca będzie używał go również do prywatnych podróży, np. do rodziny, znajomych. W tym zakresie będzie to taka sama sytuacja, jak w przypadku samochodów osobowych używanych przez przedsiębiorców w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Kamper zostanie zarejestrowany jako pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Obecnie nie jest on jeszcze zarejestrowany, bowiem jest w trakcie budowy.
W trakcie używania kampera Wnioskodawca będzie ponosił ponadto następujące wydatki:
1) koszty paliwa;
2) koszty płynów eksploatacyjnych;
3) koszty serwisu olejowego;
4) koszty obowiązkowych przeglądów;
5) koszty części do kampera;
W uzupełnieniu wniosku udzielił Pan odpowiedzi na pytania:
1. Czy będzie Pan przyjmował kontrahentów w kamperze?
W odpowiedzi na zadane pytanie Wnioskodawca wskazuje, iż będzie on przyjmował kontrahentów w kamperze.
2. Jakie wydatki, od których zamierza Pan dokonywać odliczenia podatku VAT, są objęte zakresem postawionych we wniosku pytań?
W odpowiedzi na zadane pytanie, Wnioskodawca wskazuje, iż wydatki, od których zamierza dokonywać odliczenia VAT, które są objęte zakresem tego wniosku, to wydatki w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (w sytuacji, gdyby świadczący te usługi postanowił skorzystać z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT). Wszystkie te wydatki są wymienione w umowie leasingu operacyjnego. Od wydatków tych Wnioskodawca chce odliczać VAT w całości i tak też ma zamiar postępować. Prawidłowość tego postępowania ma być przedmiotem oceny przez DKIS.
O możliwość odliczenia VAT w całości w zakresie tych wydatków Wnioskodawca zapytał tut. Organ w pytaniu nr 6 wniosku. Przedmiotem tego pytania jest właśnie uzyskanie potwierdzenia, że od tych wydatków Wnioskodawca może odliczyć VAT (takie jest własne stanowisko prawne Wnioskodawcy) w całości (w pełnej kwocie VAT). Wnioskodawca od tych wydatków zamierza więc odliczać VAT w całości i tak będzie postępować, ale jednocześnie nie przesądza w ramach stanu faktycznego wniosku, że od tych wydatków zgodnie z prawem należy odliczać VAT w całości. Wnioskodawca wskazuje jednak, że od tych wydatków chce odliczać VAT w całości i prawidłowość takiego podejścia ma być przedmiotem oceny DKIS (temu służy pytanie nr 6).
3. W jakich okresach będzie Pan wykorzystywać kampera do celów prowadzonej działalności gospodarczej – czy np. sezonowo (w jakich sezonach)?
W odpowiedzi na zadane pytanie, Wnioskodawca wskazuje, iż będzie on wykorzystywał kampera do celów prowadzenia działalności gospodarczej przez cały rok, stosownie do potrzeb wynikających z prowadzonej działalności gospodarczej (podróże służbowe), kamper nie będzie używany sezonowo. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy nie ma bowiem charakteru sezonowego.
4. Czy będzie wykonywał Pan pracę w kamperze w sezonie jesiennym i zimowym?
W odpowiedzi na zadane pytanie Wnioskodawca wskazuje, iż będzie on wykonywał pracę w kamperze przez cały rok kalendarzowy, a zatem również w sezonie jesienno – zimowym, niezależnie od warunków pogodowych oraz sezonowości. Przy czym Wnioskodawca ma tu na myśli, że podróże służbowe mogą odbywać się również w sezonie jesiennym i zimowym, a nie tylko wiosennym i letnim.
Podróże służbowe wykonywane przez Wnioskodawcę odbywają się przez cały rok, a więc również okresie jesiennym i zimowym. Wykonywanie przez niego pracy w pojeździe nie będzie miało charakteru sezonowego. Pojazd będzie się nadawał do świadczenia w nim usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej również w okresie niskich temperatur na zewnątrz, co też jest kolejną okolicznością przemawiającą za racjonalnością nabycia kampera, a nie np. zwykłego samochodu osobowego.
5. Do wykonywania jakich czynności będzie Pan wykorzystywał kampera, o którym we wniosku, tj. czy do czynności:
a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
b) zwolnionych od podatku od towarów i usług,
c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wnioskodawca w odpowiedzi na zadane pytanie wskazuje, iż przedmiotem pytania nr 5 zadanego tut. Organowi we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w tej sprawie jest ocena czy kamper będzie stanowił pojazd wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, biorąc pod uwagę przedstawiony opis stanu faktycznego (w szczególności sposób używania kampera i cel, dla którego został on nabyty).
W ocenie Wnioskodawcy pojazd ten będzie przez niego używany do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT i z tego też powodu Wnioskodawca chce uzyskać ocenę DKIS w zakresie takiego stanowiska (służy temu pytanie nr 5 wniosku). Wnioskodawca chce bowiem potwierdzenia lub zanegowania przyjętego przez niego stanowiska, że kamper jest używany do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Wnioskodawca uważa, że kamper będzie przez niego używany do wykonywania czynności opodatkowanych VAT (świadczenie usług IT, które podlegają opodatkowaniu VAT).
Skoro jednak Wnioskodawca zadał pytanie nr 5, w którym pyta o to, czy prawidłowe jest jego stanowisko, że kamper będzie przez niego używany do wykonywania czynności opodatkowanych w rozumieniu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, to nie można wymagać od Wnioskodawcy, że teraz – w ramach uzupełnienia stanu faktycznego wniosku – sam udzieli sobie odpowiedzi na to pytanie. Przeczyłoby to sensowi zadania takiego pytania. Wnioskodawca dąży bowiem do uzyskania oceny DKIS w zakresie kwalifikacji wykorzystania kampera do określonego rodzaju działalności w rozumieniu ustawy o VAT, ponieważ jest to okoliczność, która wpływa m.in. na prawo do odliczenia VAT, o które Wnioskodawca również pyta. Jest to zatem okoliczność prawna, wymagająca oceny na podstawie przepisów ustawy o VAT. Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że przedstawił we wniosku oraz w jego uzupełnieniu fakty, które pozwalają na dokonanie oceny prawnej w tym przedmiocie.
W ocenie Wnioskodawcy kamper jest używany do czynności opodatkowanych VAT. Jest to jednak własne stanowisko w zakresie oceny prawnej Wnioskodawcy i celem Wnioskodawcy nie jest uczynienie tej kwestii elementem opisu stanu faktycznego. Wnioskodawca wskazuje, że tak jednak ma zamiar traktować kamper.
1. Ilu klientów Pan obsługuje i gdzie mają swoje siedziby?
W odpowiedzi na to pytanie, Wnioskodawca wskazuje, że obecnie współpracuje z międzynarodową firmą consultingową … (dalej: „…”). Główna siedziba spółki znajduje się w …, w …. Spółka posiada również polski oddział (spółkę córkę) z siedzibą w … (… sp. z o.o.).
… jest międzynarodową korporacją, obsługującą podmioty (...). W ramach kontraktu zawartego z tą spółką Wnioskodawca jest zobowiązany do współpracy z różnymi klientami … z całego świata. Są to np. takie podmioty:
1) …,
2) … z siedzibą w …, …, …,
3) (...). Obecna siedziba giełdy mieści się (...).
Poza tym są również inni klienci niż wymienieni powyżej, z którymi Wnioskodawca współpracuje w ramach kontraktu zawartego z ….
Stąd w ramach współpracy z … Wnioskodawca świadczy swoje usługi na rzecz różnych podmiotów mających siedzibę na całym świecie i może być zobowiązany do odbywania podróży służbowych mających na celu np. zapoznanie się z zespołem projektowym lub prezentację ukończonego projektu. Jak wskazano w samym wniosku, obecny kontrahent Wnioskodawcy wspominał mu o konieczności odbycia podróży służbowej do … w związku ze świadczeniem usług.
2. Jak często w skali roku będzie Pan wyjeżdżał poza miejscowość swojego zamieszkania w celu wykonywania swojej działalności gospodarczej?
Wyjazdy poza miejscowość zamieszkania w celu wykonywania działalności gospodarczej będą miały charakter nieregularny i będą zależeć od bieżących potrzeb klientów oraz realizowanych projektów. Co do zasady Wnioskodawca zakłada, że będą one odbywały się kilka razy w skali roku, przy czym na etapie składania wniosku nie jest możliwe wskazanie dokładnej liczby takich wyjazdów, ponieważ ich częstotliwość jest uzależniona od wymagań kontrahentów.
Wyjazdy te będą odbywane w szczególności w sytuacjach, gdy kontrahent będzie oczekiwał osobistego stawiennictwa Wnioskodawcy w swojej siedzibie, np. w związku z koniecznością zapoznania się z zespołem projektowym, z którym Wnioskodawca ma współpracować, udziałem w spotkaniach projektowych lub przekazaniem finalnych rezultatów prac (produktu/projektu).
Wnioskodawca będzie odbywał te podróże służbowe kamperem używanym na podstawie umowy leasingu operacyjnego. Z uwagi na wyposażenie kampera w narzędzia umożliwiające wykonywanie usług (m.in. dostęp do Internetu oraz niezależne źródła zasilania), Wnioskodawca będzie mógł świadczyć usługi programistyczne także w trakcie wyjazdów, z różnych lokalizacji na terenie Europy. W przypadku, gdy kontrahent będzie wymagał dłuższej obecności w swojej siedzibie (kilka dni, a nawet tygodni), kamper będzie stanowił miejsce świadczenia usług (de facto mobilne biuro) oraz miejsce noclegu w trakcie podróży służbowej.
Dla zobrazowania należy wskazać, że obecnie Wnioskodawca kilka razy w roku odbywa podróże do klienta w …. Jego poprzedni klient wymagał dłuższej wizyty w …. Jeszcze wcześniejszy klient organizował spotkania zespołu w … i …. Jeden z klientów Wnioskodawcy wspomina o konieczności zorganizowania stacjonarnego spotkania w ….
Jak zatem można zauważyć, podróże służbowe występują w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy co najmniej kilka razy w roku. Są to również podróże zagraniczne.
3. Na jak długie okresy będzie Pan wyjeżdżał do kontrahentów?
Wnioskodawca szacuje, że będzie to od 2 do 4 tygodni – w zależności od potrzeb klienta. Wnioskodawca w tym okresie będzie świadczył usługi IT z kampera. Kamper będzie pełnił funkcję tzw. „mobilnego biura”. Wnioskodawca będzie w nim również sypiał w trakcie podróży służbowych, co pozwoli mu na zaoszczędzenie na kosztach podróży służbowej i w efekcie doprowadzi do osiągnięcia przez Wnioskodawcę wyższego dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej (z powodu braku ponoszenia określonych wydatków).
4. Czy będzie Pan wykorzystywał kamper stacjonarnie w charakterze miejsca do wykonywania pracy?
Wnioskodawca w odpowiedzi na pkt 4 wskazuje, iż kamper będzie przez niego wykorzystywany także w sposób stacjonarny, tj. jako stacjonarne miejsce wykonywania przez niego pracy (świadczenia usług w ramach działalności gospodarczej).
Pojazd nie będzie służył jedynie do celów przemieszczania się, ale także w charakterze miejsca wykonywania pracy, w którym Wnioskodawca będzie realizował swoje obowiązki zawodowe należące do przedmiotu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, z której przychody kwalifikuje w ramach źródła pozarolnicza działalność gospodarcza oraz świadczone w ramach niej usługi są opodatkowane VAT (jako odpłatne świadczenie usług). Wykorzystywanie kampera w tym zakresie nie będzie uzależnione od przemieszczenia się pojazdu.
W związku z wyposażeniem kampera w odpowiedni sprzęt (np. łącze internetowe ... czy też bank energii) Wnioskodawca będzie mógł w nim bez żadnych problemów świadczyć usługi programistyczne dla swoich kontrahentów z niemal każdego zakątka Europy. Wnioskodawca będzie mógł np. w trakcie podróży z Polski do … lub innego europejskiego państwa zatrzymać się na kilka godzin, a nawet kilka dni na kempingu i świadczyć stamtąd usługi dla swoich kontrahentów.
Ponadto w sytuacji, gdy kontrahent Wnioskodawcy będzie wymagał dłuższej wizyty w jego siedzibie, np. kilka dni, a nawet tygodni, kamper będzie stanowił de facto biuro (miejsce świadczenia usług) w trakcie takiej podróży.
5. Czy wyposażenie dodatkowe (biurko, łącze internetowe ..., zapasowy bank energii, panele fotowoltaiczne, szafki) zostanie nabyte przez Pana odrębnie, jako wydatki ponoszone niezależnie od umowy leasingu?
Wnioskodawca wskazuje, że:
6. Dlaczego leasing kampera jest konieczny w Pana działalności?
Wnioskodawca w odpowiedzi w zakresie odpowiedzi na pkt 6 wskazuje, iż prowadzi on jednoosobową działalność gospodarcza pod firmą „…”.
Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej jest kod PKD 62.01.Z Działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca jest programistą i świadczy usługi w tym zakresie. W tej działalności, Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne dla klientów z różnych części Polski, jak również z zagranicy. Pomimo, że usługi programistyczne mogą być świadczone zdalnie, kontrahenci Wnioskodawcy wymagają od niego niekiedy fizycznej obecności w określonym miejscu, przez co Wnioskodawca musi udać się wówczas w podróż służbową.
Celem wizyt u kontrahentów jest najczęściej zapoznanie się z resztą zespołu, którego Wnioskodawca jest częścią w ramach prowadzonej przez siebie działalności lub przekazanie kontrahentowi końcowego produktu, jaki powstał w wyniku świadczenia przez Wnioskodawcę usług. Są to więc cele związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Wnioskodawca odbywa podróże służbowe do różnych części Polski, jak i Europy, przez co bywają one też kilkudniowe, chociażby ze względu na odległość, jaką Wnioskodawca musi przebyć od swojego miejsca zamieszkania.
W związku z takim charakterem odbywanych przez Wnioskodawcę podróży służbowych ponosi on takie koszty, jak: parking, własny nocleg, dostęp do Internetu, ewentualna przestrzeń coworkingowa oraz wyżywienie w restauracjach.
Zakup przez Wnioskodawcę kampera pozwala obniżyć mu wydatki związane z opisanymi powyżej podróżami służbowymi. Kamper, który będzie dla niego stanowił środek transportu, będzie mógł pełnić dla Wnioskodawcy również miejsce noclegu, przez co, Wnioskodawca nie będzie musiał ponosić dodatkowych kosztów związanych z noclegiem. Pozwoli to na osiągnięcie przez Wnioskodawcę wyższego dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej (znikną bowiem pewne koszty, które Wnioskodawca wcześniej ponosił).
Poprzez wyposażenie kampera w meble biurowe, łącze internetowe ... oraz zapasowy bank energii dla urządzeń elektronicznych, Wnioskodawca nie będzie ponosił dodatkowych kosztów także w zakresie dostępu do Internetu czy ewentualnej przestrzeni coworkingowej. Do świadczenia usług przez Wnioskodawcę są mu niezbędne: nieprzerwany i dobrej jakości dostęp do sieci Internet – co zapewnia ... czy odpowiednia ergonomia pracy, którą zapewni odpowiednie wyposażenie biurowe.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że leasing kampera jest dla niego niezbędny z kilku powodów:
1) używanie go jako środka transportu (takiego samego jak samochód osobowy) do celów działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług IT, w tym odbywanie za pomocą kampera podróży służbowych,
2) korzystanie z kampera jako miejsca świadczenia usług (mobilnego biura) w trakcie podróży do miejsca docelowego podróży służbowej (np. Wnioskodawca w przerwie w trakcie podróży świadczy usługi IT, ponieważ kontrahent prosi go o szybką interwencję, np. szybką poprawkę w kodzie),
3) po dotarciu na miejsce docelowe podróży służbowej Wnioskodawca będzie w kamperze na co dzień pracował (świadczył w nim usługi IT), zamiast np. korzystać z przestrzeni coworkingowej lub zajmować się tym w pokoju hotelowym, za który musiałby drogo zapłacić. Kamper pozwoli więc na oszczędzenie w tym zakresie wydatków.
Leasing kampera jest konieczny w Pana działalności gospodarczej, ponieważ będzie pozwalał Panu realnie i na bieżąco wykonywać usługi IT w warunkach wymaganych przez kontrahentów, w szczególności wtedy, gdy będą oczekiwali Pana obecności poza miejscowością zamieszkania lub gdy będą wymagali szybkiej reakcji w trakcie realizacji projektu, a Pan będzie w trakcie podróży służbowej. Kamper będzie pełnić w Pana działalności jednocześnie funkcję środka transportu wykorzystywanego do podróży służbowych oraz mobilnego miejsca pracy, które będzie umożliwiało Panu świadczenie usług IT także w czasie przejazdu lub postojów na trasie. Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ w branży IT zdarzają się sytuacje, w których kontrahent będzie oczekiwał pilnej interwencji, np. wprowadzenia szybkiej poprawki w kodzie, i będzie musiał mieć Pan możliwość wykonania takiej pracy niezwłocznie, niezależnie od tego, gdzie aktualnie będę się Pan znajdował.
Dodatkowo, w przypadku dłuższych wyjazdów służbowych, kamper będzie pozwalał Panu na wykonywanie usług na miejscu w sposób bardziej efektywny i zorganizowany niż w warunkach prowizorycznych, np. w pokoju hotelowym. Zamiast każdorazowo ponosić wysokie i powtarzalne koszty noclegów oraz wynajmu przestrzeni do pracy (np. coworkingu), będzie mógł Pan świadczyć usługi w kamperze, który w takich wyjazdach będzie pełnił funkcję mobilnego biura i miejsca noclegu. W konsekwencji leasing kampera nie będzie miał charakteru fakultatywnego ani wyłącznie komfortowego, lecz będzie rozwiązaniem potrzebnym do zapewnienia możliwości realizacji usług w terenie, terminowości oraz ciągłości świadczenia usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Jak wskazano wcześniej podróże służbowe występują w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, ponieważ obecnie Wnioskodawca kilka razy w roku odbywa podróże do klienta w …. Jego poprzedni klient wymagał dłuższej wizyty w …. Jeszcze wcześniejszy klient organizował spotkania zespołu w … i …. Jeden z klientów Wnioskodawcy wspomina o konieczności zorganizowania stacjonarnego spotkania w …. Wnioskodawca wskazuje, że podróże służbowe będą występować również w przyszłości. Dlatego też kamper jest mu potrzebny jako środek transportu oraz mobilne biuro na czas trwania podróży służbowej.
7. Jaki jest związek (bezpośredni/pośredni) pomiędzy prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą, która polega na świadczeniu usług programistycznych, a wydatkami poniesionymi na nabycie kampera i wydatkami eksploatacyjnymi związanymi z jego użytkowaniem?
Wnioskodawca w zakresie odpowiedzi na pkt 7 wskazuje, iż w jego ocenie wydatki ponoszone w ramach umowy leasingu operacyjnego kampera oraz związane z eksploatacją kampera będą miały pośredni związek z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.
Ww. kamper będzie służył Wnioskodawcy dla celów podróży służbowych do kontrahentów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług w zakresie IT.
W trakcie tych podróży kamper będzie również służył dla Wnioskodawcy jako mobilne biuro (tzn. Wnioskodawca będzie z niego świadczył usługi IT dla swoich kontrahentów, które stanowią czynność opodatkowaną VAT – świadczenie usług). Dotyczy to zarówno przerw w trakcie podróży do miejsca docelowego, jak i pobytu na miejscu.
Odbywanie podróży służbowych jest konieczne w ramach wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, bowiem musi on np. zapoznać się z zespołem, z którym pracuje przy świadczeniu usług lub zaprezentować końcowy produkt swojemu kontrahentowi.
W związku z powyższymi okolicznościami należy uznać, że kamper (ponoszone na jego nabycie i w związku z nim wydatki) jest pośrednio związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.
W ocenie Wnioskodawcy ponoszone wydatki związane z leasingiem operacyjnym pozostają w pośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Kamper będzie wykorzystywany do odbywania podróży służbowych do kontrahentów oraz ma pełnić funkcję mobilnego biura, co wspiera realizację usług IT stanowiących czynności opodatkowane VAT i powodujących powstanie przychodu z działalności gospodarczej. W konsekwencji kamper, choć nie jest narzędziem bezpośrednio służącym świadczeniu usług, umożliwia i ułatwia ich wykonywanie, a więc jest pośrednio związany z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.
Wnioskodawca udzielając odpowiedzi na zadane pytanie nie przesądza jednak, że przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego w ramach opisu stanu faktycznego wniosku.
8. Czy jest Pan w stanie obiektywnie określić w jakim zakresie kamper będzie wykorzystywany do celów opodatkowanej działalności gospodarczej, a w jakim zakresie do celów prywatnych (osobistych)?
Wnioskodawca w zakresie odpowiedzi na pkt 8 wskazuje, iż nie jest on w stanie w sposób obiektywny i precyzyjny określić zakresu, w jakim będzie on wykorzystywał kamper do celów działalności gospodarczej, a w jakim do celów osobistych.
Wynika to z samej istoty i funkcjonalności kampera, który jako pojazd zabudowany łączy w sobie cechy środka transportu oraz przestrzeni używanej do celów osobistych (np. snu, jedzenia, higieny osobistej). Z drugiej strony Wnioskodawca wskazuje, że również w zwykłych biurach, w których świadczone są usługi występują toalety, prysznice, kuchnia do przygotowania posiłku, a nawet coraz częściej miejsce do spania (co ma zastosowanie zwłaszcza w okresach większego natężenia pracy). Mieszanie się funkcji zawodowej i funkcji prywatnej nie jest więc niczym niespotykanym, a raczej cechą świadczenia pracy we współczesnej gospodarce.
Ze względu na konstrukcję i przeznaczenie kampera nie ma możliwości całkowitego wyeliminowania elementów o charakterze osobistym, takich jak przestrzeń do spania, które towarzyszą użytkowaniu pojazdu niezależnie od tego czy w danym czasie służy on do wykonywania czynności w ramach działalności gospodarczej. Funkcje te są stale związane z kamperem.
W konsekwencji wykorzystania kampera ma charakter mieszany i ciągły, a rozdzielenie użytku gospodarczego od prywatnego w sposób jednoznaczny i obiektywny nie jest możliwe. Z tego względu Wnioskodawca wskazuje, iż nie ma możliwości precyzyjnego określenia proporcji pomiędzy wykorzystaniem kampera do celów działalności gospodarczej, a jego wykorzystaniem do celów prywatnych.
Wnioskodawca nie jest więc w stanie obiektywnie określić w jakim zakresie kamper będzie wykorzystywany do celów opodatkowanej działalności gospodarczej, a w jakim zakresie do celów prywatnych (osobistych).
9. Czy wydatki eksploatacyjne będą udokumentowane fakturami zgodnie z przepisami ustawy o VAT wystawionymi na Pana rzecz?
Wnioskodawca w odpowiedzi na pkt 9 wskazuje, iż wydatki eksploatacyjne będą udokumentowane fakturami zgodnie z przepisami polskiej ustawy o VAT i będą one wystawione na rzecz działalności gospodarczej Wnioskodawcy, tj. jako nabywca będzie wskazany: …. Tak samo jest w przypadku faktur od leasingodawcy.
10. Jak często w ciągu roku oraz miesięcznie będzie Pan wykorzystywał kampera w celu powadzenia działalności gospodarczej oraz w celach prywatnych?
Wnioskodawca wskazuje, że kamper będzie używany do celów działalności gospodarczej w trakcie podróży służbowych odbywanych w związku ze świadczeniem usług. Wówczas będzie on bowiem służył zarówno do odbycia podróży, jak i będzie w jej trakcie pełnił funkcje mobilnego biura. Takie podróże będą miały miejsce kilka razy w roku i będą trwały od 2 do 4 tygodni – w zależności od potrzeb kontrahenta (w tym czasie kamper będzie używany do działalności gospodarczej Wnioskodawcy jako mobilne biuro).
Wnioskodawca nie może w tym zakresie podać bardziej konkretnej częstotliwości, ponieważ jest to zmienne i tych podróży może być mniej lub więcej. Wnioskodawca zakłada, że mogą wystąpić w trakcie roku miesiące, gdzie nie będzie odbywał podróży służbowych i nie będzie używał kampera do celów prowadzenia działalności gospodarczej.
Wnioskodawca będzie zatem używał kampera do celów działalności gospodarczej (podróże służbowe i mobilne biuro) kilka razy w roku, przy czym może to mieć miejsce w niektórych miesiącach roku.
Wnioskodawca przewiduje, że kamper będzie wykorzystywany do celów prywatnych jedynie okazjonalnie, tj. kilka razy w roku, w szczególności w postaci prywatnych wyjazdów do rodziny lub znajomych. Kamper może być również wykorzystywany prywatnie w okresie wakacyjnym, tj. w trakcie przerwy od świadczenia usług, która może przypadać na część czerwca, lipca lub sierpnia.
Kamper będzie również używany do celów prywatnych w postaci snu, gotowania i higieny w trakcie podróży służbowych.
Pytania postawione w zakresie podatku od towarów i usług oznaczone według numeracji przedstawionej we wniosku
2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że kamper, o którym mowa w stanie faktycznym wniosku, nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT?
5. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zakresie wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (w sytuacji, gdyby świadczący te usługi postanowił skorzystać z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT) spełniona będzie przesłanka prawa do odliczenia VAT naliczonego w postaci jego wykorzystywania do wykonywania czynności opodatkowanych VAT określona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?
6. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zakresie wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (w sytuacji, gdyby świadczący te usługi postanowił skorzystać z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT) będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości (w pełnej kwocie VAT)?
7. Jeżeli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 6 zostanie uznane za nieprawidłowe, to czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zakresie wydatków ponoszonych na podstawie umowy leasingu operacyjnego kampera powinien odliczać VAT naliczony w proporcji, w jakiej używa kampera dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla celów prywatnych?
8. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że powinien on opodatkować użytek prywatny kampera na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 2.
W ocenie Wnioskodawcy kamper opisany w stanie faktycznym wniosku nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT.
Ad 5.
W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zakresie kampera spełniona będzie przesłanka prawa do odliczenia VAT naliczonego w postaci jego wykorzystywania do wykonywania czynności opodatkowanych VAT określona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Ad 6.
W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zakresie wydatków ponoszonych na podstawie umowy leasingu operacyjnego kampera będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości.
Ad 7.
W ocenie Wnioskodawcy, jeżeli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 6 zostanie uznane za nieprawidłowe, to prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zakresie wydatków ponoszonych na podstawie umowy leasingu operacyjnego kampera powinien odliczać VAT naliczony w proporcji, w jakiej używa kampera dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla celów prywatnych.
Ad 8.
W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że powinien on opodatkować użytek prywatny kampera na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.
Uzasadnienie:
Ad 2.
W myśl art. 2 pkt 34) ustawy o VAT, przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Podobnie więc jak w przypadku ustawy o PIT, tak też w przypadku ustawy o VAT, kamper o DMC powyżej 3,5 tony nigdy nie będzie mógł zostać uznany za „pojazd samochodowy”.
W definicję „pojazdu samochodowego” wpisane jest bowiem posiadanie przez pojazd DMC do maks. 3,5 tony, przekroczenie tej wartości powoduje brak spełnienia definicji.
Tym samym stanowisko, Wnioskodawcy powinno zostać uznane za prawidłowe w całości.
Ad 5.
W ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zakresie wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (w sytuacji, gdyby świadczący te usługi postanowił skorzystać z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT) spełniona będzie przesłanka prawa do odliczenia VAT naliczonego w postaci jego wykorzystywania do wykonywania czynności opodatkowanych VAT określona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 (nie mają one w tym wypadku zastosowania).
Z wydawanych przez Dyrektora KIS interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów wynika, że związek nabywanych towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi może być pośredni lub bezpośredni.
Wskazują na to m.in. następujące stanowiska organów podatkowych/sądów:
„Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.”
„Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast, ze związkiem pośrednim nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.”
„Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni”.
W ocenie Wnioskodawcy – biorąc pod uwagę część faktyczną wniosku – wydatki ponoszone na podstawie umowy leasingu operacyjnego kampera będą pośrednio oraz bezpośrednio związane z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych VAT.
Opis związku pośredniego:
Czynnościami opodatkowanymi VAT, które wykonuje Wnioskodawca, jest świadczenie usług IT na rzecz swoich kontrahentów. Jest to odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT.
Jak już wspomniano w ramach, kamper będzie służył Wnioskodawcy dla celów podróży służbowych do kontrahentów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług IT.
W trakcie tych podróży kamper będzie również służył dla Wnioskodawcy za mobilne biuro (tzn. Wnioskodawca będzie z niego świadczył usługi IT dla swoich kontrahentów, które są opodatkowane VAT).
Odbywanie tych podróży jest konieczne w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, bowiem musi on np. zapoznać się z zespołem, z którym pracuje przy świadczeniu usług lub zaprezentować finalny produkt swemu kontrahentowi.
W związku z takimi okolicznościami uznać należy, że kamper jest pośrednio związany z czynnościami opodatkowanymi VAT, jakie wykonuje Wnioskodawca.
Tym samym wydatki ponoszone na podstawie umowy leasingu operacyjnego go dotyczącej również są związane pośrednio z czynnościami opodatkowanymi VAT. Są to następujące wydatki wskazane w pytaniu:
Kamper należy w tym zakresie potraktować jak każdy inny środek transportu używany dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Ponownie należy bowiem podkreślić, że w przypadku działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę zakup ten jest w pełni racjonalny i zasadny ekonomicznie.
Zakup „zwykłego” samochodu byłby nierozsądny i mniej opłacalny niż zakup zabudowanego kampera. W takim wypadku Wnioskodawca dodatkowo ponosiłby poza parkingiem koszty własnego noclegu, dostępu do Internetu, ewentualnej przestrzeni coworkingowej, czy wyżywienia w restauracjach.
W opisanych okolicznościach wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na podstawie umowy leasingu operacyjnego kampera będą pozostawały w związku pośrednim z czynnościami opodatkowanymi VAT, które wykonuje Wnioskodawca, tj. odpłatnym świadczeniem usług IT na rzecz kontrahentów. Kamper będzie bowiem wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako środek transportu służący odbywaniu podróży służbowych do kontrahentów, które są konieczne dla realizacji usług (np. w związku z potrzebą zapoznania się z zespołem projektowym, udziałem w spotkaniach lub przekazaniem finalnego produktu). Jednocześnie, z uwagi na jego wyposażenie, kamper będzie pełnił funkcję mobilnego biura umożliwiającego świadczenie usług IT w trakcie podróży oraz w miejscu docelowym, co bezpośrednio wspiera wykonywanie czynności opodatkowanych.
W konsekwencji, skoro kamper będzie wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy do działań umożliwiających oraz wspierających świadczenie usług opodatkowanych VAT (w tym zapewnienia mobilności, organizacji pracy oraz możliwości bieżącej reakcji na potrzeby kontrahenta), to również wydatki ponoszone na jego użytkowanie w ramach leasingu operacyjnego będą spełniały warunek związku z działalnością opodatkowaną, co uzasadnia prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od takich wydatków. Dotyczy to rat leasingowych (w części kapitałowej i odsetkowej), czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu po zakończeniu leasingu oraz składek ubezpieczeniowych OC, AC i NNW, ponieważ są to koszty niezbędne do zapewnienia możliwości korzystania z kampera w działalności gospodarczej i wykonywania przez Wnioskodawcę usług IT opodatkowanych VAT.
Opis związku bezpośredniego:
Warto również zauważyć, że skoro kamper ma być przez Wnioskodawcę używany również do celów prywatnych, to jego użytek prywatny będzie stanowił czynność opodatkowaną VAT, tj. odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT w postaci użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
W ramach użytku prywatnego, który zakłada Wnioskodawca, wystąpi więc czynność opodatkowana VAT.
Powoduje to, że pomiędzy wskazanymi wyżej wydatkami ponoszonymi na podstawie umowy leasingu operacyjnego, a czynnością opodatkowaną VAT (użytek kampera na cele prywatne) zachodzi związek bezpośredni, który przemawia za powstaniem po stronie Wnioskodawcy prawa do odliczenia VAT naliczonego.
Ad 6.
W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zakresie wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (w sytuacji, gdyby świadczący te usługi postanowił skorzystać z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT) będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości.
W ocenie Wnioskodawcy będzie on miał prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości w zakresie wskazanych powyżej wydatków ponoszonych na podstawie umowy leasingu operacyjnego, której przedmiotem jest kamper, bowiem:
1. kamper nie stanowi „pojazdu samochodowego” w rozumieniu art. 2 pkt 34) ustawy o VAT. Tym samym nie stosuje się w stosunku do niego zasad odliczania VAT naliczonego określonych w art. 86a ustawy o VAT (tj. odliczenie tylko 50% ponoszonych wydatków);
2. w myśl art. 86 ust. 2a ustawy o VAT tzw. pre-proporcji (pre-struktury) odliczenia nie stosuje się do celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 ustawy o VAT - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie. Oznacza to, że Wnioskodawca nie będzie musiał stosować tylko częściowego odliczania VAT, bowiem dokonywany przez niego użytek prywatny kampera również będzie stanowił czynność opodatkowaną VAT. W efekcie kamper będzie w całości używany do czynności opodatkowanych VAT;
3. brak również podstaw do zastosowania proporcji określonej w art. 90 ust. 1 ustawy o VAT.
Powyższe to jedyne przypadki, gdzie Wnioskodawca powinien stosować do odliczenia VAT naliczonego wynikającą z ustawy o VAT proporcję. Skoro żaden z tych przypadków nie ma zastosowania do Wnioskodawcy, to może on odliczyć VAT naliczony w zakresie usługi leasingu kampera w całości.
Potwierdza to interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 26.01.2022 r. (znak: 0111-KDIB3-1.4012.914.2021.2.ICZ), w której wskazano, iż:
„Powołane wyżej przepisy art. 86a ustawy, ograniczające prawo do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków dotyczących pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w odniesieniu do opisanego we wniosku kampera, nie będą miały zastosowania, bowiem samochód, którego staną się Państwo właścicielem będzie posiadać dopuszczalną masę całkowitą powyżej 3,5 tony (tj. 5500 kg). W konsekwencji, należy uznać, że będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących poniesionych wydatków na pojazd na zasadach ogólnych, określonych w art. 86 ust. 1 ustawy. Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w tej regulacji uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem, skoro kamper będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, to będzie państwu przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy prawo do odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących raty leasingowe oraz innych wydatków eksploatacyjnych na pojazd, bez obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu i bez obowiązku zgłoszenia pojazdu do Urzędu Skarbowego na druku VAT-26”.
Potwierdzają to również następujące wyroki sądów wydane na skutek wadliwych interpretacji wydanych przez Dyrektora KIS:
Prawomocny wyrok WSA w Gliwicach z 7.10.2021 r., I SA/Gl 732/21:
„Zatem ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego nie dotyczą samochodów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t. Podatek naliczony od wydatków dotyczących tych samochodów nie jest objęty ograniczeniami określonymi w art. 86a u.p.t.u. gdyż nie są to pojazdy samochodowe w rozumieniu ustawy (art. 2 pkt 34 u.p.t.u). Opisany w zdarzeniu przyszłym kamper jest samochodem o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, stąd nie dotyczą go wynikające z art. 86a u.p.t.u. ograniczenie prawa do odliczania kwoty podatku naliczonego. W przypadku takiego samochodu, podatek naliczony podlega odliczeniu zgodnie z art. 86 ust. 1 i 2 u.p.t.u. również wtedy, kiedy pojazd ten będzie używany częściowo na potrzeby prywatne skarżącego. Użycie przedmiotowego pojazdu (kampera) dla celów prywatnych wnioskodawcy stanowi świadczenie usług podlegające na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u. opodatkowaniu podatkiem VAT, co potwierdził zarówno skarżący, jak i organ. (zob. Bartosiewicz Adam, VAT. Komentarz, wyd. XV; opubl. WKP 2021). Mając powyższe na uwadze, stanowisko organu, iż wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego w zakresie, w jakim pojazd będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych w prowadzonej działalności gospodarczej, jest błędne i pozbawione podstaw prawnych”.
Wyrok NSA z 21.05.2025 r., I FSK 105/22:
„Skoro organ interpretacyjny uznał, że przekazanie kampera na cele osobiste (prywatne) stanowi odpłatne świadczenie usług to opodatkowanie tych usług następuje przy zastosowaniu art. 8 ust. 2 u.p.t.u. Skoro zaś zastosowanie ma art. 8 ust. 2 u.p.t.u. to wykluczone jest zastosowanie art. 86 ust. 2a u.p.t.u. (odliczenie wedle prewspółczynnika), w świetle wyraźnego wyłączenia zawartego w treści art. 86 ust. 2a u.p.t.u. („z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 8 ust. 2”). Finalnie, skoro wykluczone jest zastosowanie art. 86 ust. 2a u.p.t.u. to prawo od odliczenia podatku naliczonego (w całości) wynika z art. 86 ust. 1 u.p.t.u. innymi słowy, nie można zastosować tzw. prewspółczynnika odliczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 2a u.p.t.u., bowiem ten przepis nie dotyczy sytuacji, w której opodatkowuje się podatkiem vat przekazanie towaru na cele osobiste. Sąd pierwszej instancji uchylając (częściowo) Skarżoną interpretację zaprowadził porządek i konsekwencję w wywodzie prawnym organu, wychodząc z aprobaty (przez organ) stanowiska Wnioskodawcy dla opodatkowania podatkiem VAT przekazania pojazdu na cele prywatne. Dalsze wywody odnośnie do prawa odliczenia podatku naliczonego są jedynie logiczną konsekwencją tej oceny organu. Skoro Wnioskodawca, będzie opodatkowywał każde przekazanie kampera na cele osobiste oraz (jak podaje w opisie zdarzenia) będzie opodatkowywał każde wykorzystanie na potrzeby działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, to nie ma żadnych przeszkód, aby przysługiwało mu prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z eksploatacją kampera, stosownie do art. 86 ust. 1 i 2 u.p.t.u. Podnoszony kasacyjnie zarzut naruszenia tych przepisów jest więc chybiony”.
Powoduje to, że skoro istnieje związek pośredni oraz bezpośredni pomiędzy wydatkami ponoszonymi w celu używania kampera, a wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT przez Wnioskodawcę (świadczenie usług opodatkowanych VAT w kamperze i używanie go do podróży służbowych oraz opodatkowanie VAT jego nieodpłatnego użytku), to też Wnioskodawca ma w zakresie tych wydatków prawo do odliczenia VAT naliczonego. Jednocześnie skoro w przepisach brak obowiązku wyłączenia przez niego części VAT spod odliczenia, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT w całości. Takie jest stanowisko Wnioskodawcy, które powinno zostać uznane za prawidłowe.
W konsekwencji prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje wnioskodawcy w całości – w pełnej kwocie VAT.
Tym samym stanowisko Wnioskodawcy powinno zostać uznane za prawidłowe w całości.
Ad 7.
W ocenie Wnioskodawcy, jeśli nie będzie on miał prawa do odliczenia VAT naliczonego w zakresie kampera w całości, to powinien on odliczyć VAT tylko w takiej proporcji, w jakiej kamper jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Przy czym nie będzie to żadna z proporcji wynikających z przepisów ustawy o VAT, lecz musi to być autorsko opracowana przez niego proporcja.
Stosownie bowiem do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje tylko w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
W sytuacji, gdy stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 (we wniosku nr 6) zostałoby uznane za nieprawidłowe, Wnioskodawca powinien więc określić zakres wykorzystywania kampera do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Na przykład poprzez proporcję używania kampera do celów służbowych do dni ogółem. Następnie, posługując się taką proporcją, powinien on ustalić wielkość przysługującego mu do odliczenia VAT naliczonego.
Przy czym, Wnioskodawca zastrzega, iż stanowisko to formułuje jedynie na wypadek uznania za nieprawidłowego jego stanowiska w zakresie pytania nr 3 (we wniosku nr 6). Wnioskodawca uznaje bowiem, że prawidłowym z punktu widzenia działania podatku od towarów i usług będzie postąpienie zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w odniesieniu do pytania nr 3 (we wniosku nr 6). Potwierdzają to zresztą powołane tam wyroki sądów.
Wynika to stąd, że w wypadku stanu faktycznego będącego przedmiotem wniosku neutralność VAT oraz brak odliczenia VAT naliczonego w zbyt dużej kwocie będą zagwarantowane przez obowiązek opodatkowania VAT użytku prywatnego kampera na zasadzie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. W ten sposób Wnioskodawca będzie „oddawał” część VAT do budżetu państwa. W związku z tym niepoprawnym byłoby odliczanie VAT naliczonego według proporcji określonej w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT lub jakiejkolwiek innej ustalonej autorsko.
Ad 8.
Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
W ocenie Wnioskodawcy zgodnie z powołanym przepisem będzie on zobowiązany do opodatkowania VAT prywatnego używania kampera, którego nabędzie dla celów prowadzonej działalności gospodarczej.
Oznacza to, że np. prywatna (nie-służbowa) podróż Wnioskodawcy za pomocą kampera powinna podlegać opodatkowaniu VAT. Natomiast podróż służbowa Wnioskodawcy kamperem (np. do siedziby kontrahenta w związku ze świadczeniem usług IT) nie generuje obowiązku opodatkowania VAT. Opodatkowanie VAT prywatnego użytku kampera zapewni neutralność VAT w związku z tym, że Wnioskodawca będzie używał kampera zarówno dla celów prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz dla swoich celów prywatnych. Dzięki obowiązku opodatkowania VAT użytku prywatnego na zasadzie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT będzie on „oddawał” część VAT do budżetu, co spełni de facto taki sam cel, jak proporcjonalne odliczanie VAT. Gdyby nie było obowiązku opodatkowania VAT na zasadzie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, to Wnioskodawca odliczałby finalnie zbyt wielką część podatku naliczonego w stosunku do sposobu używania kampera.
Wnioskodawca powinien przy tym określić podstawę opodatkowania VAT dla takiej czynności zgodnie z art. 29a ust. 5 ustawy o VAT.
Tym samym stanowisko Wnioskodawcy powinno zostać uznane za prawidłowe w całości.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług w zakresie:
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jak wynika z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Podatnik posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.
Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2) należnego z tytułu:
a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.
Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
W powołanych przepisach art. 86a ustawy ustawodawca zawarł szczególne uregulowania dotyczące określenia wysokości przysługującej do odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia i eksploatacji pojazdów samochodowych.
Stosownie natomiast do art. 2 pkt 34 ustawy o VAT:
Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Z powyższych przepisów wynika, że przepisy art. 86a ustawy regulują prawo do odliczenia podatku naliczonego ponoszonego z tytułu wydatków dotyczących nabycia i kosztów eksploatacji pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 2 pkt 34 ustawy.
Zatem regulacje przepisu art. 86a ustawy nie dotyczą wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony. Do tych pojazdów zastosowanie mają zasady zawarte w art. 86 ustawy o VAT.
Z opisu sprawy wynika, że z uwagi na specyfikę prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej postanowił Pan nabyć dla jej celów, na podstawie umowy leasingu operacyjnego, pojazd samochodowy, który będzie pełnił funkcję kampera. Kamper zostanie zarejestrowany jako pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony.
Powołane wyżej przepisy art. 86a ustawy, ograniczające prawo do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków dotyczących pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w odniesieniu do opisanego we wniosku kampera, nie będą miały zastosowania, bowiem samochód, który zamierza Pan nabyć będzie posiadać dopuszczalną masę całkowitą powyżej 3,5 tony.
W konsekwencji, nabyty przez Pana kamper nie będzie stanowił pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT.
Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie pytania 2 uznałem za prawidłowe.
Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów, zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik – aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Zatem niezwykle istotny jest charakter związku występującego między zakupami, a prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą np. dalszej odsprzedaży lub też są niezbędne do wytworzenia towarów lub wykonania usług będących przedmiotem sprzedaży. Bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy (przedsiębiorstwa) - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do obrotu osiąganego przez podatnika, np. poprzez odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.
Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excisie), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Participations SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
Podobny pogląd wyraził Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank. Trybunał nie miał w tej sprawie wątpliwości, że art. 2 Pierwszej Dyrektywy i art. 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika podatku VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa, było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał wyjaśnił, że w przypadku gdy podatnik dokonuje transakcji w odniesieniu do których podatek VAT podlega odliczeniu oraz transakcji nie dających podstaw do odliczenia podatku naliczonego, podatnik może dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług przez niego nabytych w przypadku, gdy towary te pozostają w bezpośrednim związku z transakcjami sprzedaży podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.
W tym miejscu warto przywołać orzeczenie TSUE z 8 lutego 2007 r. C‑435/05 w sprawie Investrand BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën, jako wyraz ugruntowanej linii orzeczniczej w TSUE w zakresie przyznawania prawa do odliczenia podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku.
Należy jednak zauważyć, że w wyroku tym (pkt 23) w pierwszej kolejności TSUE wskazał, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem, aby można było przyznać podatnikowi prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT i określić zakres tego prawa, zasadniczo konieczne jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku, a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 24; w sprawie Abbey National, pkt 26; oraz wyrok z 3 marca 2005 r. w sprawie C‑32/03 Fini H, Zb.Orz. str. I‑1599, pkt 26). Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów lub usług zakłada, iż wydatki poczynione celem ich nabycia stanowiły element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzących prawo do jego odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 30, w sprawie Abbey National, pkt 28, jak i wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C‑16/00 Cibo Participations, Rec. str. I‑6663, pkt 31).
Następnie w pkt 24 wyroku TSUE wskazał, że prawo do odliczenia zostaje zatem również przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty omawianych usług stanowią część jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią element cenotwórczy dla dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te w rzeczywistości zachowują bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą podatnika (zob. w szczególności ww. wyroki w sprawach Midland Bank, pkt 23 i 31 oraz Kretztechnik, pkt 36).
Ostatecznie jednak TSUE doszedł w tej sprawie do konkluzji, że artykuł 17 ust. 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że koszty usług doradczych, z których podatnik skorzystał w celu ustalenia kwoty wierzytelności stanowiącej część majątku jego przedsiębiorstwa i związanej ze sprzedażą akcji dokonaną w okresie, w którym nie był on jeszcze podatnikiem podatku VAT, z braku dowodów na to, że wyłączną przyczyną tych usług jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika, nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je obciąża.
W konsekwencji z wyroku tego wynika, że aby można było przyznać podatnikowi prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT związek pomiędzy zakupami, a działalnością gospodarczą co do zasady powinien być bezpośredni, może być również pośredni jednak tylko gdy zakupy związane są z działalnością gospodarczą („wyłączną przyczyną tych usług jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika”). W przeciwnym wypadku koszty pośrednie nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je obciąża.
Jednocześnie, należy zauważyć, że ciężar wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
Z opisu wynika, że jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Świadczone przez Pana usługi programistyczne są opodatkowane VAT, jako odpłatne świadczenie usług. W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej świadczy Pan usługi programistyczne dla klientów z różnych części Polski, jak również z zagranicy. Działalność gospodarcza prowadzona przez Pana wymaga mobilności. W trakcie prowadzonej działalności gospodarczej musi Pan odbywać podróże o charakterze biznesowym, w tym również do innego województwa lub nawet za granicę. Postanowił Pan nabyć na podstawie umowy leasingu operacyjnego pojazd samochodowy, który będzie pełnić funkcję kampera. Okres trwania leasingu określony w umowie to 60 miesięcy. Po zakończeniu okresu leasingu może nastąpić wykup na własność. Po otrzymaniu kampera od dostawcy będzie Pan go używał zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do swoich celów prywatnych. Kamper nie będzie używany wyłącznie ani do jednego, ani do drugiego celu. Będzie on użytkowany w sposób „mieszany”. W sytuacji, gdy Pana kontrahent będzie wymagał dłuższej wizyty w jego siedzibie, np. kilka dni, a nawet tygodni, kamper będzie stanowił de facto biuro (miejsce świadczenia usług) oraz miejsce noclegu dla Pana w trakcie takiej podróży. Podróże służbowe wykonywane przez Pan odbywają się przez cały rok, a więc również okresie jesiennym i zimowym. Wyjazdy poza miejscowość zamieszkania w celu wykonywania działalności gospodarczej będą miały charakter nieregularny i będą zależeć od bieżących potrzeb klientów oraz realizowanych projektów. Co do zasady zakłada Pan, że będą one odbywały się kilka razy w skali roku, przy czym na etapie składania wniosku nie jest możliwe wskazanie dokładnej liczby takich wyjazdów, ponieważ ich częstotliwość jest uzależniona od wymagań kontrahentów. Wyjazdy te będą odbywane w szczególności w sytuacjach, gdy kontrahent będzie oczekiwał osobistego Pan stawiennictwa w swojej siedzibie, np. w związku z koniecznością zapoznania się z zespołem projektowym, z którym ma Pan współpracować, udziałem w spotkaniach projektowych lub przekazaniem finalnych rezultatów prac (produktu/projektu). Szacuje Pan, że będzie to od 2 do 4 tygodni – w zależności od potrzeb klienta. W tym okresie będzie świadczył Pan usługi IT z kampera. Kamper będzie pełnił funkcję tzw. „mobilnego biura”. Będzie Pan w nim również sypiał w trakcie podróży służbowych. Kamper będzie przez Pana wykorzystywany także w sposób stacjonarny, tj. jako stacjonarne miejsce wykonywania przez niego pracy (świadczenia usług w ramach działalności gospodarczej). Kamper obok celów związanych z działalnością gospodarczą, będzie używany przez Pana również do celów prywatnych podróży, np. do rodziny, znajomych.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii związku wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (w sytuacji, gdyby świadczący te usługi postanowił skorzystać z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT) z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT oraz wysokości prawa do odliczenia podatku VAT od tych wydatków.
W analizowanym przypadku - w świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy - wystąpi związek pośredni między wydatkami poniesionymi na podstawie umowy leasingu operacyjnego kampera a wykonywaniem czynności opodatkowanych. Kamper będzie służył Panu w prowadzonej działalności gospodarczej związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług programistycznych. Leasing kampera jest konieczny w Pana działalności gospodarczej, ponieważ będzie pozwalał Panu realnie i na bieżąco wykonywać usługi IT w warunkach wymaganych przez kontrahentów, w szczególności wtedy, gdy będą oczekiwali Pana obecności poza miejscowością zamieszkania lub gdy będą wymagali szybkiej reakcji w trakcie realizacji projektu, a Pan będzie w trakcie podróży służbowej. Kamper będzie pełnić w działalności jednocześnie funkcję środka transportu wykorzystywanego do podróży służbowych oraz mobilnego miejsca pracy, które będzie umożliwiało Panu świadczenie usług IT także w czasie przejazdu lub postojów na trasie. W trakcie tych podróży kamper będzie służył Panu jako mobilne biuro, tzn. będzie Pan z niego świadczył usługi IT dla swoich kontrahentów, które stanowią czynność opodatkowaną VAT – świadczenie usług. Dotyczy to zarówno przerw w trakcie podróży do miejsca docelowego, jak i pobytu na miejscu. Odbywanie podróży służbowych jest konieczne w ramach wykonywanej przez Pana działalności gospodarczej, bowiem musi Pan np. zapoznać się z zespołem, z którym pracuje przy świadczeniu usług lub zaprezentować końcowy produkt swojemu kontrahentowi.
Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że w analizowanym przypadku zachodzi związek pomiędzy wydatkami objętymi zakresem wniosku dotyczącymi używania i nabycia kampera na podstawie umowy leasingu operacyjnego i jego wykorzystywaniem na cele prowadzonej działalności i wykonywaniem czynności opodatkowanych.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi.
W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych do działalności gospodarczej oraz do celów prywatnych, w odniesieniu do których już w chwili zakupu wiadomo o „mieszanym” przeznaczeniu odliczenie podatku jest możliwe wyłącznie w takiej części, w jakiej nabycie to jest związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
Jak wynika z opisu sprawy, w trakcie podróży służbowej kamper będzie stanowił dla Pana również miejsce noclegu, będzie używany do celów prywatnych w postaci snu, gotowania i higieny w trakcie podróży służbowych. Ponadto przewiduje Pan, że kamper będzie okazjonalnie wykorzystywany do celów prywatnych, tj. kilka razy w roku, w szczególności w postaci prywatnych wyjazdów do rodziny lub znajomych. Kamper może być również wykorzystywany prywatnie w okresie wakacyjnym, tj. w trakcie przerwy od świadczenia usług, która może przypadać na część czerwca, lipca lub sierpnia.
Wskazać zatem należy, że kamper będzie wykorzystywany przez Pana w sposób mieszany.
Wobec powyższego należy przyjąć, że w tym przypadku przysługiwać będzie Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (w sytuacji, gdyby świadczący te usługi postanowił skorzystać z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT), przy czym prawo to będzie przysługiwało częściowo w zakresie w jakim te wydatki będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).
Tym samym, powinien Pan sam obiektywnie określić zakres wykorzystania ww. wydatków objętych zakresem wniosku do opodatkowanej działalności gospodarczej i tylko w takiej części dokonać odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Wobec powyższego, Pana stanowisko dotyczące:
Odnosząc się do Pana wątpliwości w kwestii opodatkowania użycia kampera do celów prywatnych na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT ustawy o VAT, należy wskazać co następuje:
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy:
Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Stosownie art. 8 ust. 5 ustawy
Przepis ust. 2 pkt 1 nie ma zastosowania w przypadku użycia pojazdów samochodowych do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, obliczoną zgodnie z art. 86a ust. 1, z tytułu:
1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów lub
2) nabycia, importu lub wytworzenia części składowych do tych pojazdów, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Na mocy art. 8 ust. 6 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 5, za nabycie towarów uznaje się również przyjęcie ich w używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.
Interpretując przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy należy stwierdzić, że opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników – do ich celów bezpośrednio konsumpcyjnych, które nie mają żadnego związku z działalnością przedsiębiorstwa podatnika), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, wytworzeniu lub imporcie tych towarów lub ich części składowych.
Jak wynika z opisu sprawy, zamierza Pan nabyć kamper na podstawie leasingu operacyjnego, który będzie wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej oraz na Pana potrzeby prywatne. Jak wynika z wniosku, nie jest Pan w stanie obiektywnie określić w jakim zakresie kamper będzie wykorzystywany do celów opodatkowanej działalności gospodarczej, a w jakim zakresie do celów prywatnych (osobistych). W związku z nabyciem kampera zawarł Pan umowę leasingu operacyjnego na okres 60 miesięcy.
Należy zauważyć, że w myśl art. 7091 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
Natomiast zgodnie z art. 70916 ww. ustawy:
Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.
Umowa leasingu – co do zasady – sprowadza się do używania rzeczy i pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług, leasing jest usługą zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu pojazdu będącego przedmiotem umowy leasingu jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi. Wykup przedmiotu leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.
Jak wyżej wskazano – od wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (w sytuacji, gdyby świadczący te usługi postanowił skorzystać z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT), będzie przysługiwało Panu częściowe prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. w zakresie w jakim te wydatki będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem, skoro dokona Pan częściowego odliczenia podatku VAT z uwzględnieniem wykorzystywania kampera na cele prywatne, to tym samym nie będzie Pan zobowiązany do zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 1 w odniesieniu do wykorzystywania podjazdu do celów prywatnych.
Zatem Pana stanowisko, zgodnie z którym powinien Pan opodatkować użytek prywatny kampera (pytanie nr 8) uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego zostanie wydane odrębne rozstrzygniecie.
Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Ponadto, w odniesieniu do powołanych przez Pana w przedmiotowym wniosku wyroków sądów, wyjaśniam, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo