Uznanie Wnioskodawcy za kontynuującego działalność gospodarczą i prawo do zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Wnioskodawca prowadził przez ponad 20 lat jednoosobową działalność gospodarczą w gastronomii, głównie sprzedając lody własnej produkcji. Od 2013 roku zrezygnował ze zwolnienia podmiotowego VAT i był czynnym podatnikiem VAT. Działalność zakończył 28 lutego 2025 roku, przekazując firmę synowi, a w 2025 roku osiągnął przychody znacznie poniżej limitu zwolnienia VAT. Od 1 marca 2026 roku planuje ponownie rozpocząć działalność…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 18 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie uznania Pana za kontynuującego działalność gospodarczą i prawa do zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wniosek uzupełnił Pan pismem z 13 stycznia 2026 r. (data wpływu 16 stycznia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca od ponad 20 lat prowadził jednoosobową działalność gospodarczą, rozliczając się ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, w zakresie gastronomii - polegającej głównie na sprzedaży własnej produkcji wyrobów lodowych. Oprócz tego w menu były takie produkty jak: gofry, kawa, herbata i inne napoje bezalkoholowe. Od 2013 roku zrezygnował ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, i do końca prowadzenia tej działalności był czynnym podatnikiem VAT. W większości ostatnich lat działalność miała charakter sezonowy, w okresie wiosenno-letnim. 28 lutego 2025 roku Wnioskodawca zakończył prowadzenie tej działalności przekazując firmę synowi w formie darowizny. W 2025 roku osiągnął symboliczne przychody, znacznie poniżej limitu zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1, ust.10.
Od 1 marca 2026 roku Wnioskodawca planuje ponownie rozpocząć jednoosobową działalność gospodarczą w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, w zakresie usług gastronomicznych polegających na sprzedaży lodów włoskich i świderków z tzw. okienka.
Działalność ta, w porównaniu do poprzedniej będzie się różniła miejscem jej prowadzenia oraz zakresem świadczonych usług, bowiem będą sprzedawane wyłącznie lody włoskie i świderki z dodatkami typu posypki czy polewy. Produkcja tych lodów będzie oparta na gotowych półproduktach zakupionych od zewnętrznych dostawców, a nie jak poprzednio-lodów wyprodukowanych na własnej linii produkcyjnej. Z uwagi na małą powierzchnię lokalową, nie planuje się też sprzedaży lodów tradycyjnych tzw. gałkowych, jak to miało miejsce w poprzedniej działalności.
Na pytania w wezwaniu o treści:
a) Czy w całym okresie prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej wykonywał Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług? Jeśli tak, należy wskazać jakie to czynności i w jakich latach Pan je wykonywał?
b) Czy w planowanej w 2026 r. działalności gospodarczej będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług? Jeśli tak, należy wskazać jakie to czynności.
Wskazał Pan, że:
a) W całym okresie prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej nie wykonywał Pan czynności, o których mowa art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W żadnym z lat prowadzenia działalności gospodarczej nie realizował Pan czynności wyłączających możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT.
b) W planowanej działalności gospodarczej, przewidzianej na rok 2026, nie będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Pytanie
Czy po założeniu działalności wiosną 2026 roku Wnioskodawca będzie uznawany za kontynuującego działalność gospodarczą, i w związku z tym czy będzie mu przysługiwało prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT w pełnej wysokości, o którym jest mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w 2026 roku, mimo że działalność zostanie zarejestrowana od 01 marca, a nie od początku roku kalendarzowego, będzie mu przysługiwało prawo do zwolnienia podmiotowego od podatku VAT w pełnej wysokości, ponieważ:
1) Od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub rezygnacja z tego zwolnienia, upłynęło wiele lat. Zatem warunek określony w art. 113 ust. 11 został wielokrotnie spełniony.
2) Art. 113 ust. 11a - stanowi, że art. 113 ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5.
3) Podatnik nie wykonywał i nie będzie wykonywał czynności wskazanych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
4) W roku 2025, tj. poprzedzającym planowane ponowne założenie jednoosobowej działalności gospodarczej nie doszło do przekroczenia limitu zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, a także licząc proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności w tym roku. - art. 113 ust. 5 i ust. 9 ustawy o VAT.
5) Zgodnie Interpretacją Indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19.03.2024 r. syg. 0114-KDIP1-3.4012.57.2024.2.AMA "... zaprzestanie wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wyniku likwidacji działalności przez osobę fizyczną a następnie ponowne rozpoczęcie ich wykonywania, bez względu na to, czy jest to działalność o tym samym profilu, czy innym, powoduje, że mamy do czynienia z tym samym podatnikiem. Wznowienie działalności po przerwie spowodowanej likwidacją działalności (jej wyrejestrowaniem) w rozumieniu odrębnych przepisów, nie ma wpływu na byt osoby fizycznej jako podatnika od towarów i usług. Ustanie bytu prawnopodatkowego w zakresie podatku od towarów i usług powoduje bowiem zmiana formy prawnej prowadzonej działalności, np. zlikwidowanie działalności prowadzonej jednoosobowo jako osoba fizyczna i podjęcie w formie spółki cywilnej lub odwrotnie, a nie zaniechanie na pewien czas wykonywania czynności opodatkowanych". W dalszej części tej Interpretacji Dyrektor KIS wskazał, że tym samym, w rozumieniu ustawy w momencie ponownego podjęcia działalności gospodarczej przedsiębiorca jest podmiotem kontynuującym działalność gospodarczą, a nie podmiotem rozpoczynającym wykonywanie działalności gospodarczej.
Podobne stanowisko w tej sprawie wyraził Dyrektor KIS w Interpretacji 0115-KDIT1-1.4012.88.2018.1.AJ wskazując, że ponowne rozpoczęcie działalności gospodarczej przez tego samego podatnika w tym samym zakresie, nie stanowi rozpoczęcia działalności w rozumieniu art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, lecz jego kontynuację.
W zacytowanych interpretacjach, jak i w linii interpretacyjnej KIS, organ nie opiera się na instytucji "zawieszenia działalności" z Prawa przedsiębiorców. Kluczowe znaczenie ma tożsamość podatnika a nie status wpisu w CEIDG. Dla VAT zawieszenie działalności, likwidacja /wykreślenie/ działalności z CEIDG nie tworzą nowego podatnika VAT, jeśli po ponownym wpisie działa ta sama osoba fizyczna. CEIDG ma jedynie charakter ewidencyjny.
Mając na uwadze fakt, że organy skarbowe stoją na stanowisku, iż na gruncie podatku VAT ponowne rozpoczęcie działalności przez tego samego podatnika nie jest traktowane jako rozpoczęcie działalności w rozumieniu art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, w konsekwencji czego limit zwolnienia podmiotowego przysługuje w pełnej wysokości, a nie w proporcji do okresu prowadzenia działalności w danym roku, a art. 113 ust. 9 odnosi się wyłącznie do podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy o VAT - nie do kontynuujących działalność gospodarczą, zdaniem Wnioskodawcy art. 113 ust. 9 i ust. 10 ustawy o VAT nie ma zastosowania do Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy kontynuującego a nie rozpoczynającego działalność w trakcie roku podatkowego i na tej postawie stoi na stanowisku, że od marca 2026 roku, po zarejestrowaniu działalności, będzie mu przysługiwało prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT w pełnej wysokości.
W uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że stanowisko przedstawione w złożonym wniosku o interpretację indywidualną pozostaje bez zmian i nie ulegnie modyfikacji.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów, i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 , z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 , którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.
Jak wynika z art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 , jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Według art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W świetle art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Stosownie do art. 113 ust. 11a ustawy:
Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5.
Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu,
3) (uchylony).
Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Na mocy art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Na podstawie art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako:
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
– i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Jak stanowi art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Jak wynika z 96 ust. 10 ustawy:
Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.
Zgodnie z art. 96 ust. 12 ustawy:
Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.
Przepis art. 113 ust. 11 ustawy, umożliwia podatnikowi, ponowny wybór tego zwolnienia, po spełnieniu określonych warunków. Przepis ten nie określa, w jakim terminie podatnik jest zobowiązany poinformować urząd o zamiarze wyboru zwolnienia. W związku z tym, należy przyjąć ogólnie stosowaną zasadę aktualizacji danych wynikającą z art. 96 ust. 12 ustawy, według której podatnik o wszelkich zmianach objętych zgłoszeniem rejestracyjnym jest zobowiązany poinformować urząd w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, czyli od momentu wyboru przez podatnika zwolnienia podmiotowego na formularzu VAT-R.
Z opisu sprawy wynika, że od ponad 20 lat prowadził Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie gastronomii, polegającą głównie na sprzedaży własnej produkcji wyrobów lodowych. Od 2013 roku zrezygnował Pan ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług i do końca prowadzenia tej działalności był Pan czynnym podatnikiem VAT. 28 lutego 2025 roku zakończył Pan prowadzenie tej działalności. W 2025 roku osiągnął symboliczne przychody, znacznie poniżej limitu zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy. Od 1 marca 2026 roku planuje Pan ponownie rozpocząć jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług gastronomicznych polegających na sprzedaży lodów włoskich i świderków z tzw. okienka. W całym okresie prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej nie wykonywał Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. W żadnym z lat prowadzenia działalności gospodarczej nie realizował Pan czynności wyłączających możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT. W planowanej działalności gospodarczej, przewidzianej na rok 2026, nie będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii uznania Pana za kontynuującego działalność gospodarczą i prawa do zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Zaprzestanie wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wyniku likwidacji działalności gospodarczej przez osobę fizyczną, a następnie ponowne rozpoczęcie ich wykonywania, bez względu na to, czy jest to działalność o tym samym profilu czy innym, powoduje, że mamy do czynienia z tym samym podatnikiem. Wznowienie działalności po przerwie spowodowanej likwidacją działalności (jej wyrejestrowaniem) w rozumieniu odrębnych przepisów, nie ma wpływu na byt osoby fizycznej jako podatnika podatku od towarów i usług. Ustanie bytu prawnopodatkowego w zakresie podatku od towarów i usług powoduje bowiem zmiana formy prawnej prowadzonej działalności, np. zlikwidowanie działalności prowadzonej jednoosobowo jako osoba fizyczna i podjęcie w formie spółki cywilnej lub odwrotnie, a nie zaniechanie na pewien czas wykonywania czynności opodatkowanych.
Tym samym, w rozumieniu ustawy, w momencie ponownego podjęcia przez Pana działalności gospodarczej w 2026 r., będzie Pan podmiotem kontynuującym działalność gospodarczą, a nie podmiotem rozpoczynającym wykonywanie działalności gospodarczej.
W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, iż co do zasady, podatnik może ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki:
· od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub rezygnacja z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok;
· podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy;
· podatnik w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy.
Spełnia Pan wszystkie ww. warunki, aby mógł Pan ponownie skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, ponieważ:
· od 2013 roku zrezygnował Pan ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług i do końca prowadzenia tej działalności był Pan czynnym podatnikiem VAT, tj. do 28 lutego 2025 roku;
· w całym okresie prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej nie wykonywał Pan czynności, o których mowa art. 113 ust. 13 ustawy; w planowanej działalności gospodarczej, przewidzianej na rok 2026, nie będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy;
· w 2025 roku osiągnął symboliczne przychody, znacznie poniżej limitu zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
W opisanym zdarzeniu przyszłym, na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy, będzie Panu przysługiwało prawo do ponownego skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
Podsumowując, należy Pana uznać za kontynuującego działalność gospodarczą, który ma prawo do zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, do przekroczenia limitu sprzedaży w wysokości 240 000 zł.
Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych należy wskazać, że rozstrzygnięcia te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo