Interpretacja 0113-KDIPT1-3.4012.165.2026.3.MJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 12 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie oraz w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 kwietnia 2026 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan polskim rezydentem podatkowym. Od dnia 1 czerwca 2012 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług parkingowych sklasyfikowanych pod PKD 52.21.Z – działalność usługowa wspomagająca transport lądowy. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W podatku dochodowym jest Pan opodatkowany na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – w formie karty podatkowej. Usługi parkingowe prowadzi Pan na nieruchomości gruntowej położonej w … przy ul. …, Nr KW: … (dalej: „Nieruchomość”). W chwili obecnej rozważa Pan sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości.

Informacje o Nieruchomości i jej przeznaczeniu

Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje jej przeznaczenie pod zabudowę mieszkalno-usługową.

Historia nabycia Nieruchomości

Nieruchomość nabył Pan w trzech etapach:

• 1/3 udziału – w wyniku odwłaszczenia na podstawie decyzji administracyjnej z 1997 r., przy czym faktyczne przyjęcie Nieruchomości we władanie nastąpiło w 1999r.;
• 1/3 udziału – w drodze darowizny w 1999 r.;
• 1/3 udziału – w wyniku zniesienia współwłasności w 2004 r.

Żadne z powyższych nabyć nie było opodatkowane podatkiem VAT. W decyzji administracyjnej z 1997 r. wprost wskazano, że na Nieruchomości urządzony jest parking samochodowy z nawierzchnią asfaltowo-betonową. Nie posiada Pan dokumentacji dotyczącej pierwotnego wykonania nawierzchni, gdyż powstała ona przed objęciem przez Pana Nieruchomości w posiadanie.

Wykorzystywanie Nieruchomości przez Pana żonę (1999–2012)

W latach 1999–2012 działalność parkingową na Nieruchomości prowadziła Pana żona, korzystając z Nieruchomości na zasadzie nieodpłatnego użyczenia. Żona prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną kartą podatkową (PIT) oraz VAT na zasadach ogólnych.

W ramach działalności żony:

• w 2000 r. wykonano ogrodzenie z siatki stalowej zamocowanej do stalowych słupków zabetonowanych w gruncie;
• w 2006 r. przeprowadzono remont nawierzchni parkingowej oraz remont ogrodzenia.

Łączne nakłady na remonty i prace wykonane nie przekroczyły 30% wartości początkowej Nieruchomości. Żona odliczała VAT naliczony:

• od wydatków na wykonanie ogrodzenia w 2000 r.;
• od nakładów na remont nawierzchni i ogrodzenia w 2006 r.;
• od bieżących kosztów eksploatacyjnych związanych z prowadzeniem parkingu.

W 2012 r. żona zakończyła prowadzenie działalności parkingowej.

Wykorzystywanie Nieruchomości przez Pana (od 2012 r.)

Następnego dnia po zakończeniu działalności przez żonę rozpoczął Pan prowadzenie własnej jednoosobowej działalności gospodarczej polegającej na odpłatnym świadczeniu usług parkingowych na tej samej Nieruchomości. Pana działalność jest opodatkowana kartą podatkową (PIT) oraz VAT na zasadach ogólnych. Od momentu rozpoczęcia działalności (2012 r.) nie dokonywał Pan na parkingu żadnych nakładów inwestycyjnych, ulepszeń ani modernizacji. Nawierzchnia asfaltowo-betonowa oraz ogrodzenie pozostają w takim samym stanie technicznym i funkcjonalnym, w jakim znajdowały się po remoncie wykonanym przez żonę. Parking nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w Pana działalności gospodarczej. Ponieważ nie ma Pan obowiązku prowadzenia takiej ewidencji. Odliczał Pan VAT naliczony wyłącznie od bieżących kosztów związanych z utrzymaniem parkingu w stanie umożliwiającym świadczenie usług.

Obiekty i elementy znajdujące się na Nieruchomości

Na niewielkim fragmencie Nieruchomości wynajmuje Pan wolnostojący kiosk umieszczony na podmurówce, który nie posiada fundamentów. Na terenie Nieruchomości znajduje się także blok betonowy posadowiony bezpośrednio na powierzchni gruntu, do którego w przeszłości był przymocowany słup konstrukcyjny billboardu reklamowego (obecnie billboard jest zdemontowany). Poza nawierzchnią asfaltowo-betonową (parking), ogrodzeniem z siatki stalowej, wynajmowanym kioskiem oraz opisanym blokiem betonowym na Nieruchomości nie ma budynków ani innych obiektów budowlanych lub małej architektury.

Planowana sprzedaż

Planuje Pan dokonać sprzedaży Nieruchomości. Sprzedaż nastąpi w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, ponieważ Nieruchomość stanowi składnik majątku wykorzystywany w sposób ciągły do tej działalności od 2012 r. Nie posiada Pan informacji o zamiarach przyszłego nabywcy dotyczących sposobu wykorzystania Nieruchomości po jej zakupie.

Uzupełnienie

Jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Nieruchomość składa się z czterech działek nr a, b, c i d Obręb nr … jednostka ewidencyjna …, ….

Jak wskazano we wniosku, Parking o nawierzchni asfaltowo-betonowej jest Pana zdaniem budowlą jako samodzielny obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

Ogrodzenie parkingu jest ściśle związane z jego ochroną i stanowi element parkingu jako budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), a zatem należy je kwalifikować jako budowlę.

Kiosk jest typowym kioskiem ulicznym, obiektem budowlanym, niepołączonym trwale z gruntem, przeznaczonym do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki.

Blok betonowy jest obiektem budowlanym niepołączonym trwale z gruntem, przeznaczonym do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki.

Zarówno Kiosk jak i Blok betonowy stanowią tymczasowe obiekty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

Nawierzchnia asfaltowo-betonowa jest posadowiona bezpośrednio na gruncie, co oznacza, że jest trwale związana z gruntem.

Ogrodzenie Parkingu zostało wykonane z siatki stalowej, mocowanej do stalowych słupków obetonowanych w gruncie na głębokość 50 do 70 cm, co oznacza, że jest trwale związana z gruntem.

Kiosk i Blok betonowy nie są z gruntem trwale związane.

Pierwsze zasiedlenie (wykonanie) nawierzchni asfaltowo-betonowej parkingu miało miejsce prawdopodobnie w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku.

Pierwsze zasiedlenie (wykonanie) ogrodzenia parkingu miało miejsce w 2000 roku.

Pierwsze zasiedlenie Kiosku ulicznego miało miejsce przed rokiem 2000.

Pierwsze zasiedlenie (wykonanie) bloku betonowego miało miejsce w 2000 roku.

Od pierwszego zasiedlenia (wykonania) nawierzchni asfaltowo-betonowej parkingu upłynęło więcej niż dwa lata.

Od pierwszego zasiedlenia (wykonania) ogrodzenia parkingu upłynęło więcej niż dwa lata.

Od pierwszego zasiedlenia kiosku ulicznego upłynęło więcej niż dwa lata.

Od pierwszego zasiedlenia (wykonania) bloku betonowego upłynęło więcej niż dwa lata.

Opisana nieruchomość stanowi Pana odrębny majątek osobisty.

Z tytułu nabycia nieruchomości nie odliczał Pan podatku od towarów i usług (nabycie bez VAT) i nie ponosił Pan wydatków na budowę obiektów budowlanych na przedmiotowej nieruchomości, zatem nie miał Pan prawa do odliczenia podatku od towarów i usług. Jak wskazał Pan we wniosku, nakłady nie zostały poniesione przez Pana. Żona odliczała VAT naliczony:

• od wydatków na wykonanie ogrodzenia w 2000 r.;
• od nakładów na remont nawierzchni i ogrodzenia w 2006 r.

W uzupełnieniu wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zamieścił Pan sprostowanie: Na niewielkim fragmencie Nieruchomości wynajmuje Pan miejsce - plac pod kiosk uliczny umieszczony na podmurówce, który nie posiada fundamentów. Kiosk nie jest Pana własnością.

Pytanie

Czy planowana sprzedaż nieruchomości zabudowanej parkingiem (tj. działki, na której znajduje się parking samochodowy o nawierzchni asfaltowo-betonowej) będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, a jeżeli tak – czy transakcja ta będzie korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT? (we wniosku oznaczone nr 1)

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że planowana przez Pana sprzedaż Nieruchomości, na której znajduje się parking samochodowy z nawierzchnią asfaltowo-betonową oraz z ogrodzeniem z siatki stalowej na zabetonowanych słupkach, będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów dokonana przez Pana jako podatnika VAT. Jednocześnie, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, transakcja ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT sprzedaż oznacza odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (oraz eksport i WDT). Grunt spełnia definicję towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającą co do zasady opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT, musi być wykonana przez podatnika działającego w tym charakterze. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są m.in. osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, a stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT i wykorzystuje Pan Nieruchomość w sposób ciągły do prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (świadczenie usług parkingowych), dlatego planowana sprzedaż Nieruchomości będzie dokonana przez Pana jako podatnika VAT w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się z podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

• dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
• pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jak stanowi przepis art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

• wybudowaniu lub
• ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Natomiast, kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki, budowle lub ich części będące przedmiotem dostawy, reguluje art. 29a ust. 8 ustawy o VAT. Zgodnie ze wskazaną regulacją, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Na podstawie tego przepisu uznaje się, że w przypadku transakcji, które mają za przedmiot dostawę nieruchomości zabudowanych sposób opodatkowania ustala się w oparciu o zasady przewidziane do posadowionych na tym gruncie budynków lub budowli.

W tym miejscu pragnie Pan ponadto zauważyć, że przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia budynku czy budowli. Należy więc zwrócić uwagę na uregulowania zawarte w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (dalej: Prawo budowlane) - na podstawie art. 3 pkt 3 ww. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o:

a) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

Zawarta w cyt. powyżej przepisie definicja legalna budowli skonstruowana została jako połączenie definicji negatywnej i wyliczenia przykładowego. Zgodnie z powołanym przepisem, budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury. Parking samochodowy z nawierzchnią asfaltowo-betonową nie spełnia definicji budynku, która zawarta została w art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, a także nie spełnia definicji obiektu małej architektury, która zwarta została w art. 3 pkt 4, a zatem z powołanych przepisów Prawa budowlanego Pana zdaniem wynika, że ww. przedmiot wniosku (parking samochodowy z nawierzchnią asfaltowo betonową) należy zaliczyć do budowli, a więc mieści się w zakresie pojęcia „budowli” użytego w art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwolniona z podatku jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim albo gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania kluczowe jest określenie, czy doszło do pierwszego zasiedlenia i jaki okres upłynął od tego momentu. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu albo po ulepszeniu, jeżeli wydatki na ulepszenie (w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym) stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

„Zasiedlenie” jest terminem oznaczającym używanie obiektu w jakikolwiek sposób. Nie należy mylić tego pojęcia z osiedleniem lub zamieszkaniem. „Zasiedlić” można dowolny obiekt budowlany, w tym budynki niemieszkalne oraz budowle. Używanie wybudowanego obiektu powoduje jego zasiedlenie. Nie ma znaczenia, kto go używa lub używał w przeszłości, ani do jakich celów. Tę sytuację zmieni dopiero ulepszenie obiektu o wartość równą co najmniej 30% wartości wyjściowej.

W przedstawionym przez Pana stanie faktycznym parking (budowla) był wykorzystywany jako parking samochodowy co najmniej od lat 90 XX wieku. W latach 1999–2012 działalność parkingową na Nieruchomości prowadziła Pana żona na podstawie nieodpłatnego użyczenia, a od 2012 r. działalność parkingową prowadzi Pan. Nakłady na ogrodzenie (2000 r.) oraz remont nawierzchni parkingowej i ogrodzenia (2006 r.) były dokonywane przez Pana żonę w ramach jej działalności gospodarczej; łączne nakłady nie przekroczyły 30% wartości początkowej Nieruchomości. Od momentu rozpoczęcia przez Pana działalności (2012 r.) nie dokonywał Pan na parkingu żadnych nakładów inwestycyjnych, ulepszeń ani modernizacji, a odliczał Pan VAT wyłącznie od bieżących kosztów eksploatacyjnych związanych z utrzymaniem parkingu. Przy tych założeniach uważa Pan, że w Pana sprawie pierwsze zasiedlenie budowli (parkingu) nastąpiło znacznie wcześniej niż 2 lata przed planowaną sprzedażą. W konsekwencji uważa Pan, że spełnione są warunki zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Powyższe stanowisko wpisuje się w utrwaloną linię interpretacyjną organów podatkowych i zostało zaprezentowane m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 września 2019 r., znak: 0115-KDIT1-2.4012.434.2019.1.AW.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, budynki i budowle, a także grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług parkingowych. Jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Usługi parkingowe prowadzi Pan na nieruchomości gruntowej składającej się z działek nr a, b, c i d. Nieruchomość stanowi Pana odrębny majątek osobisty. Nabycie Nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem VAT. Na Nieruchomości urządzony jest parking samochodowy z nawierzchnią asfaltowo-betonową. W latach 1999–2012 działalność parkingową na Nieruchomości prowadziła Pana żona, korzystając z Nieruchomości na zasadzie nieodpłatnego użyczenia. W ramach działalności żony w 2000 r. wykonano ogrodzenie z siatki stalowej zamocowanej do stalowych słupków zabetonowanych w gruncie; w 2006 r. przeprowadzono remont nawierzchni parkingowej oraz remont ogrodzenia. Po zakończeniu działalności przez żonę rozpoczął Pan prowadzenie własnej jednoosobowej działalności gospodarczej polegającej na odpłatnym świadczeniu usług parkingowych na tej samej Nieruchomości. Pana działalność jest opodatkowana VAT na zasadach ogólnych. Od momentu rozpoczęcia działalności (2012 r.) nie dokonywał Pan na parkingu żadnych nakładów inwestycyjnych, ulepszeń ani modernizacji. Parking nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w Pana działalności gospodarczej. Odliczał Pan VAT naliczony wyłącznie od bieżących kosztów związanych z utrzymaniem parkingu w stanie umożliwiającym świadczenie usług. W chwili obecnej rozważa Pan sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości. Sprzedaż nastąpi w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, ponieważ Nieruchomość stanowi składnik majątku wykorzystywany w sposób ciągły do tej działalności od 2012 r. Parking o nawierzchni asfaltowo-betonowej jest budowlą jako samodzielny obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z Prawo budowlane. Ogrodzenie parkingu jest ściśle związane z jego ochroną i stanowi element parkingu jako budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, a zatem należy je kwalifikować jako budowlę.  Pierwsze zasiedlenie (wykonanie) nawierzchni asfaltowo-betonowej parkingu miało miejsce prawdopodobnie w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Pierwsze zasiedlenie (wykonanie) ogrodzenia parkingu miało miejsce w 2000 roku. Z tytułu nabycia nieruchomości nie odliczał Pan podatku od towarów i usług (nabycie bez VAT) i nie ponosił Pan wydatków na budowę obiektów budowlanych na przedmiotowej nieruchomości, zatem nie miał Pan prawa do odliczenia podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze fakt, że przedmiotowa Nieruchomość była wykorzystywana przez Pana do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, należy uznać, że z tytułu transakcji sprzedaży tej Nieruchomości będzie Pan występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji powyższego transakcja sprzedaży Nieruchomości składającej się z działek nr a, b, c i d - na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji, sprzedaż ww. nieruchomości będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wyjaśnić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku, budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków czy budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do ich pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle albo ich części rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli albo ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli albo ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym dany obiekt jest posadowiony.

Pana wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży nieruchomości zabudowanej parkingiem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że dostawa parkingu wraz z ogrodzeniem z siatki stalowej nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, ani przed nim i od pierwszego zasiedlenia tych budowli do dnia sprzedaży miną co najmniej 2 lata. Co więcej, parking nie był przedmiotem ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% jego wartości początkowej, bowiem jak Pan wskazał, od momentu rozpoczęcia działalności (2012 r.) nie dokonywał Pan na parkingu żadnych nakładów inwestycyjnych, ulepszeń ani modernizacji. W konsekwencji, dla transakcji sprzedaży opisanych wyżej budowli (parkingu z ogrodzeniem z siatki stalowej) zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazano powyżej, sprzedaż gruntu będzie podlegała opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budowla na nim posadowiona. W związku z powyższym, stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy, sprzedaż własności zabudowanej Nieruchomości składającej się z działek nr a, b, c i d zabudowanych opisanymi budowlami (parkingiem z ogrodzeniem z siatki stalowej), będzie zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym, uznałem Pana stanowisko za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Okoliczność, że parking i ogrodzenie stanowią budowle przyjęto jako element opisu sprawy i Organ nie dokonywał w tym zakresie oceny.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana stanowiska w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Odnośnie powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej, zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.