Interpretacja 0113-KDIPT1-3.4012.192.2026.1.ALN

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 25 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego przez spółkę cywilną wynikającego z faktur VAT, wystawionych na Pana i Pana wspólnika, związanych z uruchomieniem spółki cywilnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wraz ze swoim przyszłym wspólnikiem zamierza Pan uruchomić kancelarię notarialną w formie spółki cywilnej. Stosownie do art. 10 § 1. ustawy z dnia 14 lipca 1991 r. – Prawo o notariacie (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1001), zwanej dalej także jako: „A”, złożył Pan z przyszłym Wspólnikiem wniosek do Ministra Sprawiedliwości o powołanie na stanowisko notariusza.

Postępowanie w tym przedmiocie zostało wszczęte i oczekuje Pan z przyszłym Wspólnikiem na decyzję o wyznaczeniu siedziby kancelarii notarialnej i powołaniu na stanowisko notariusza.

Obecnie wykonuje Pan zawód zastępcy notarialnego. Stosownie do art. 76a § 1 A jest Pan zatrudniony w kancelarii notarialnej na podstawie umowy o pracę. Jako zastępca notarialny nie prowadzi Pan żadnej działalności gospodarczej, nie jest Pan wspólnikiem żadnej spółki.

Stosownie do art. 14 § 1. A po otrzymaniu zawiadomienia o powołaniu na stanowisko notariusza jest Pan obowiązany w ciągu 2 miesięcy uruchomić kancelarię. W związku z tym ze swoim przyszłym Wspólnikiem podejmuje Pan czynności przygotowawcze, aby było to możliwe. W tym celu dokonuje Pan z przyszłym Wspólnikiem zakupu usług i towarów potrzebnych do remontu/adaptacji lokalu, w którym prowadzona będzie kancelaria notarialna oraz potrzebnych do uruchomienia kancelarii, takich jak m.in. laptop, oprogramowanie, kaseton reklamowy.

Nabyte towary będą przedmiotem aportu jako wkład do spółki cywilnej.

Za dostarczone towary i usługi, które są potrzebne do uruchomienia kancelarii Pan z przyszłym Wspólnikiem otrzymuje faktury, na których widnieją dane (imię, nazwisko, adres) Pana albo Pana przyszłego Wspólnika albo Pana i Pana przyszłego Wspólnika. Faktury nie są zatem wystawiane na spółkę cywilną, która obecnie nie istnieje, lecz są wystawiane na przyszłych wspólników spółki cywilnej (łącznie bądź na każdego z nich osobno). Nabywane towary i usługi nie mają charakteru osobistego ani mieszanego i będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT wykonywanych przez spółkę cywilną. Obecnie Pan ani Pana przyszły Wspólnik nie jest podatnikami czynnymi podatku od towarów i usług (VAT).

Po założeniu spółki cywilnej i zarejestrowaniu spółki jako czynnego podatnika VAT, Pan i Pana przyszły Wspólnik zamierza stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775), odliczyć podatek VAT z tytułu wydatków ponoszonych jeszcze przed rejestracją dla celów VAT, na podstawie faktur wystawionych w sposób, o którym mowa powyżej. Choć wymogiem formalnym w tym celu jest zarejestrowanie podmiotu jako czynnego podatnika VAT, uważa Pan, że obowiązek rejestracji ma znaczenie nie w chwili wystawienia faktury, lecz w chwili złożenia deklaracji podatkowej wyrażającej wolę skorzystania z prawa odliczenia podatku. Należy bowiem wziąć pod uwagę, że czynności przygotowawcze do prowadzenia spółki cywilnej są podejmowane przed założeniem tejże spółki. Podejmowanie tych czynności na tym etapie jest konieczne, ponieważ ze względu na specyfikę prowadzonej działalności, w przepisach A określono termin na uruchomienie kancelarii.

Uzasadnienie

Na potwierdzenie powyższego stanowiska poniżej przytoczył Pan interpretacje podatkowe oraz orzecznictwo sądów administracyjnych i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

1. Interpretacje indywidualne

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 maja 2018 roku, nr sygn. 0114-KDIP1-3.4012.197.2018.1, wskazano: „Skoro poniesione przez Wnioskodawczynię, przed dniem rejestracji jako podatnika VAT czynnego, wydatki dokonywane były w celu osiągnięcia obrotu z działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, to Wnioskodawczyni przysługuje prawo do odliczenia podatku zawartego w fakturach. Jak już wcześniej wskazano, realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia podatku, jednakże, aby skutecznie zrealizować powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć, najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa - wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako czynnego podatnika.”

Ustawa VAT nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku od zakupów dokonanych przed rejestracją, o ile zakupione towary i usługi, będą wykorzystywane do przyszłej działalności opodatkowanej. Niemniej jednak warunkiem jest obowiązek dokonania rejestracji jako podatnik VAT czynny. W konsekwencji, jeżeli podatnik usunie negatywną przesłankę w postaci zarejestrowania się poprzez formularz VAT-R, będzie mógł odliczyć podatek naliczony sprzed rejestracji działalności poprzez złożenie zaległych deklaracji VAT. To stanowisko potwierdza interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 22 maja 2019 roku (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.123.2019.1.OA).

Jak wskazał Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 21.02.2024 r., nr 0113- KDIPT1-1.4012.741.2023.3.RG, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują wadliwości, które, co prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania, to należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur, wyłącznie z powodu tych braków.

2. Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 1 marca 2012 roku (C-280/10) skoro brak możliwości wykonania przez spółkę prawa do odliczenia podatku naliczonego wiąże się z okolicznością, że w dniu wystawienia faktury dotyczącej rzeczonego nabycia spółka ta nie była jeszcze zarejestrowana ani zidentyfikowana do celów podatku od wartości dodanej oraz że z tego względu faktura została wystawiona na wspólników, podczas gdy istnieje tożsamość osób zobowiązanych do zapłaty podatku naliczonego oraz osób tworzących wspomnianą spółkę, ów brak możliwości należy uważać za wynik czysto formalnego obowiązku. Nie można wymagać spełnienia takiego obowiązku, ponieważ wymóg ten skutkowałby praktycznym uniemożliwieniem wykonania prawa do odliczenia, a zatem podważeniem neutralności podatku od wartości dodanej. Artykuły 9 i 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej powinny być interpretowane w ten sposób, że nie stoją na przeszkodzie temu, by w szczególnych okolicznościach, takich jakie wystąpiły w niniejszej sprawie, w ramach których osoby fizyczne, działając jako 'przyszli wspólnicy', nabywają nieruchomość, która zostaje wniesiona jako aport do spółki osobowej powstałej po tym nabyciu i tworzonej przez owych wspólników, państwo członkowskie przyznało spółce prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT. W wyroku z dnia 21.10.2010 r. (C-385/09), Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że wykładni dyrektywy 2006/112 powinno się dokonywać w ten sposób, że sprzeciwia się ona temu, by podatnik VAT, który spełnia materialnoprawne przesłanki odliczenia tego podatku, zgodnie z przepisami tej dyrektywy, i uzyskał identyfikację dla celów podatku VAT w rozsądnym terminie od wykonania czynności uprawniających go do odliczenia, mógł zostać pozbawiony możliwości wykonywania tego prawa przez ustawodawstwo krajowe, które zakazuje odliczania podatku VAT zapłaconego przy nabyciu towarów z tego względu, że podatnik ten nie uzyskał identyfikacji dla celów podatku VAT przed ich wykorzystaniem w ramach swej działalności podlegającej opodatkowaniu.

3. Orzecznictwo sądów administracyjnych

W wyroku WSA we Wrocławiu z 11 kwietnia 2013 roku (sygn. akt I SA/Wr 1513/12), sąd wskazał, że: „Skoro możliwe jest co do zasady odliczenie przez spółkę cywilną, jako podmiot utworzony przez małżonków, którzy dokonali na rzecz tej przyszłej spółki wydatków inwestycyjnych, podatku naliczonego przy dokonaniu tych zakupów, to fakt, że spółka w dniu wystawienia faktury nie działała jeszcze, nie była zarejestrowanym podatnikiem czynnym VAT i nie mogła być w związku z tym odbiorcą tej faktury, nie może zaważyć na pozbawieniu jej prawa do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków inwestycyjnych, o ile wydatki te miały służyć prowadzonej przez tę spółkę działalności gospodarczej”.

Podobnie wypowiedział się NSA w wyroku z 5 listopada 2014 roku: „Spółka cywilna może rozliczyć podatek od nieruchomości kupionej jeszcze przed jej założeniem, a następnie wniesionej do niej aportem”.

Stosownie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28.08.2014 r. (I FSK 1005/13) „Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego.” Sąd wyjaśnił, że trzeba rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje zasadniczo w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie podatnik musi usunąć - najpóźniej przed skorzystaniem z prawa - wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, która umożliwia identyfikowanie go jako podatnika. Natomiast treść art. 88 ust. 4 ustawy o VAT nie wskazuje, aby do nabycia prawa do odliczenia podatku naliczonego konieczne było posiadanie statusu podatnika zarejestrowanego w momencie otrzymania faktur z tytułu nabycia towarów i usług.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23.07.2014 r. (I FSK 1140/13) sąd zważył, że „Dla powstania prawa do odliczenia nie ma decydującego znaczenia fakt rejestracji podatnika, gdyż kluczowy w tym zakresie jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami podatkowymi. Dopiero dla realizacji prawa do odliczenia konieczne jest formalne zarejestrowanie się w charakterze podatnika.”

Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 12.02.2014 r. (I SA/ Bk 586/13): „Status podatnika czynnego VAT (zarejestrowanego) konieczny jest w momencie wykazywania odliczenia, nie musi natomiast istnieć na dzień, w którym miały miejsce czynności opodatkowane, z których wynika podatek podlegający odliczeniu. W odniesieniu do zakupów dokonanych przed rejestracją podatnik może skorzystać z prawa do odliczenia retrospektywnie, po dopełnieniu formalności rejestracyjnych.”

Stosownie do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25.10.2013 r. (III SA/ Wa 1292/13): „Usługi lub towary, które zostały nabyte przed rozpoczęciem działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, co prawda w momencie nabycia nie uprawniają do odliczenia podatku VAT wykazanego w fakturach, ale umożliwiają takie odliczenie w trakcie późniejszego rozliczania podatku naliczonego przez podatnika.” Sąd wskazał, że z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT nie wynika sankcja w postaci pozbawienia prawa do obniżenia podatku należnego w stosunku do podatników niezarejestrowanych, gdyż rejestracji - jako warunku powstania prawa do odliczenia - nie można wyprowadzić z brzmienia art 86 ust. 1 VATU. Prawo do obniżenia VAT należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia VAT należnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 05.11.2014 r. (I FSK 1658/13) wskazał, że: „Specyficzna sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie, kiedy wkład do spółki cywilnej wnoszą małżonkowie, co do których organ interpretacyjny uznał, że nabycie nieruchomości w celu ich wniesienia do spółki stanowi przejaw działalności gospodarczej. W takiej bowiem sytuacji należy uznać, że rozpoczęcie działalności w formie spółki cywilnej stanowi jedynie zmianę formy działalności opartej na tym samym majątku wspólnym. Należy mieć bowiem na względzie, że na podstawie jedynie umowy spółki nie dochodzi do ważnego rozporządzenia określonym składnikiem majątkowym, a własność nieruchomości stanowiąca przedmiot wspólności majątkowej małżeńskiej nie wchodzi w skład majątku wspólnego spółki.” Sąd dodał, że wobec braku podstaw dla uznania zdolności prawnej spółki cywilnej, nie może ulegać wątpliwości, że przedmiotowa masa majątkowa, określana niekiedy jako "majątek spółki", stanowi w istocie wspólny majątek wspólników. Jeżeli wnoszony przez małżonków wkład objęty jest wspólnością majątkową małżeńską, to po wniesieniu do spółki nadal pozostaje majątkiem wspólnym tych małżonków jako wspólników. W konsekwencji wniesienie wkładu nie stanowi dostawy towarów, a skoro tak, to wspólnicy nie mieli szansy na odliczenie VAT, a więc musi je mieć spółka.

4. Dodatkowa argumentacja

Ponadto uważa Pan, że należy mieć na uwadze, że spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej, przedsiębiorcami są wspólnicy spółki cywilnej, jako osoby fizyczne. W znaczeniu cywilnoprawnym i ekonomicznym zatem istnieje tożsamość podmiotowa pomiędzy osobami, na które wystawiane są faktury, a składem wspólników spółki cywilnej. Stosownie do wyroku Trybunału Sprawiedliwości spełniony zatem jest wymóg tożsamości osób zobowiązanych do zapłaty podatku naliczonego oraz osób tworzących spółkę.

Prawo do odliczenia podatku VAT stanowi fundamentalną zasadę systemu podatkowego, która zapewnia neutralność tego podatku dla przedsiębiorców. System ten ma na celu zapobieganie podwójnemu opodatkowaniu i zapewnienie, że ostatecznym płatnikiem podatku VAT jest końcowy konsument, a nie przedsiębiorca. Podatek VAT powinien być neutralny dla przedsiębiorców, a formalne przeszkody nie mogą uniemożliwiać realizacji tego fundamentalnego prawa. Tożsamość ekonomiczna między wspólnikami ponoszącymi wydatki a spółką, która z tych wydatków będzie korzystać, uzasadnia przyznanie prawa do odliczenia.

Pytanie

Czy wobec powyższego spółka cywilna ma prawo po zarejestrowaniu się w charakterze podatnika VAT czynnego do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych na przyszłych wspólników tejże spółki (łącznie albo osobno na każdego z nich) i wystawionych oraz otrzymanych w okresach poprzedzających rejestrację, dokumentujących dostawy towarów i usług w celach związanych z uruchomieniem spółki cywilnej, to jest w zakresie w jakim te towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT?

Pana stanowisko

Choć wymogiem formalnym w celu odliczenia VAT jest zarejestrowanie podmiotu jako czynnego podatnika VAT, uważa Pan, że obowiązek rejestracji ma znaczenie nie w chwili wystawienia faktury, lecz w chwili złożenia deklaracji podatkowej wyrażającej wolę skorzystania z prawa odliczenia podatku. Należy bowiem wziąć pod uwagę, że czynności przygotowawcze do prowadzenia spółki cywilnej są podejmowane przed założeniem tejże spółki. Podejmowanie tych czynności na tym etapie jest konieczne, ponieważ ze względu na specyfikę prowadzonej działalności, w przepisach A określono termin na uruchomienie kancelarii. Uważa Pan, że należy mieć na uwadze, że spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej, przedsiębiorcami są wspólnicy spółki cywilnej, jako osoby fizyczne. W znaczeniu cywilnoprawnym i ekonomicznym zatem istnieje tożsamość podmiotowa pomiędzy osobami, na które wystawiane są faktury, a składem wspólników spółki cywilnej. Stosownie do wyroku Trybunału Sprawiedliwości spełniony zatem jest wymóg tożsamości osób zobowiązanych do zapłaty podatku naliczonego oraz osób tworzących spółkę. Prawo do odliczenia podatku VAT stanowi fundamentalną zasadę systemu podatkowego, która zapewnia neutralność tego podatku dla przedsiębiorców. System ten ma na celu zapobieganie podwójnemu opodatkowaniu i zapewnienie, że ostatecznym płatnikiem podatku VAT jest końcowy konsument, a nie przedsiębiorca. Podatek VAT powinien być neutralny dla przedsiębiorców, a formalne przeszkody nie mogą uniemożliwiać realizacji tego fundamentalnego prawa. Tożsamość ekonomiczna między wspólnikami ponoszącymi wydatki a spółką, która z tych wydatków będzie korzystać, uzasadnia przyznanie prawa do odliczenia.

Wobec tego stoi Pan na stanowisku, że spółka cywilna ma prawo po zarejestrowaniu się w charakterze podatnika VAT czynnego do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych na przyszłych wspólników tejże spółki (łącznie albo osobno na każdego z nich) i wystawionych oraz otrzymanych w okresach poprzedzających rejestrację, dokumentujących dostawy towarów i usług w celach związanych z uruchomieniem spółki cywilnej, to jest w zakresie w jakim te towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) – zwanej dalej „ustawą”:

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Ponadto, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn., jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem, że nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Przy czym, co również istotne, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:

Stosownie do treści art. 86 ust. 13 ustawy:

Zatem, prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. W stosunku do faktur lub dokumentów celnych podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy po otrzymaniu faktury lub dokumentu celnego, będącego podstawą odliczenia lub za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują określone sytuacje, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, pomimo tego, że spełnione są generalne przesłanki upoważniające go do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Ograniczenia te zawarte są w art. 88 ustawy.

Stosownie do art. 86 ust. 15 ustawy:

Na podstawie art. 81b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa:

Istotą przedawnienia uregulowanego w art. 70 Ordynacji podatkowej jest to, że na skutek upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa, zobowiązanie podatkowe bowiem przestaje istnieć.

Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest więc związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Natomiast dla realizacji tego prawa konieczne jest m.in. posiadanie statusu podatnika VAT czynnego.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:

Ponadto, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:

Zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 103 ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 109 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 109 ust. 3b ustawy:

Powyższy przepis wskazuje, że podatnicy VAT czynni są obowiązani przesyłać za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję prowadzoną na potrzeby podatku od towarów i usług, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.

Z opisu sprawy wynika, że wraz ze swoim przyszłym wspólnikiem zamierza Pan uruchomić kancelarię notarialną w formie spółki cywilnej. Stosownie do art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 lipca 1991 r. – Prawo o notariacie, zwanej dalej także jako: „A”, złożył Pan z przyszłym Wspólnikiem wniosek do Ministra Sprawiedliwości o powołanie na stanowisko notariusza. Postępowanie w tym przedmiocie zostało wszczęte i oczekuj Pan z przyszłym Wspólnikiem na decyzję o wyznaczeniu siedziby kancelarii notarialnej i powołaniu na stanowisko notariusza. Obecnie wykonuje Pan zawód zastępcy notarialnego. Stosownie do art. 76a § 1 A jest Pan zatrudniony w kancelarii notarialnej na podstawie umowy o pracę. Jako zastępca notarialny nie prowadzi Pan żadnej działalności gospodarczej, nie jest Pan wspólnikiem żadnej spółki. Stosownie do art. 14 § 1. A po otrzymaniu zawiadomienia o powołaniu na stanowisko notariusza jest Pan obowiązany w ciągu 2 miesięcy uruchomić kancelarię. W związku z tym z przyszłym Wspólnikiem podejmuje Pan czynności przygotowawcze, aby było to możliwe. W tym celu dokonuje Pan z przyszłym Wspólnikiem zakupu usług i towarów potrzebnych do remontu/adaptacji lokalu, w którym prowadzona będzie kancelaria notarialna oraz potrzebnych do uruchomienia kancelarii, takich jak m.in. laptop, oprogramowanie, kaseton reklamowy. Nabyte towary będą przedmiotem aportu jako wkład do spółki cywilnej. Za dostarczone towary i usługi, które są potrzebne do uruchomienia kancelarii Pan z przyszłym Wspólnikiem otrzymuje faktury, na których widnieją dane (imię, nazwisko, adres) Pana albo Pana przyszłego Wspólnika albo Pana i Pana przyszłego Wspólnika. Faktury nie są zatem wystawiane na spółkę cywilną, która obecnie nie istnieje, lecz są wystawiane na przyszłych wspólników spółki cywilnej (łącznie bądź na każdego z nich osobno). Nabywane towary i usługi nie mają charakteru osobistego ani mieszanego i będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT wykonywanych przez spółkę cywilną. Po założeniu spółki cywilnej i zarejestrowaniu spółki jako czynnego podatnika VAT, Pan i Pana przyszły Wspólnik zamierza stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, odliczyć podatek VAT z tytułu wydatków ponoszonych jeszcze przed rejestracją dla celów VAT.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Pana dotyczą ustalenia, czy spółce cywilnej będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT, wystawionych na Pana i Pana wspólnika, związanych z uruchomieniem spółki cywilnej.

W rozpatrywanej sprawie rzeczywistym nabywcą towarów i usług przed rejestracją nowo powstałej spółki cywilnej nie będzie Spółka, lecz osoby fizyczne – Pan i Pana wspólnik.

Obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na zasadach ściśle określonych przez ustawodawcę, a kwotę podatku naliczonego – zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji sprzedaży dokonanej przez podatnika podatku VAT na rzecz konkretnego podmiotu – nabywcy.

Na podstawie art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy faktura powinna zawierać:

Zatem, w myśl powołanych przepisów, konieczne jest, aby faktury jako dokumenty potwierdzające rzeczywiste transakcje gospodarcze, zawierały nazwy określające strony transakcji, ich adresy, a także numery identyfikacji podatkowej.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że faktura jest dokumentem potwierdzającym wykonanie pewnej usługi lub dostawy towaru, uprawniającym (po spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów prawa) podmiot, dla którego jest wystawiona (nabywcę) do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W tym miejscu jeszcze raz należy podkreślić, że jest możliwe prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesienia wydatków na potrzeby przyszłej działalności gospodarczej przed zarejestrowaniem i identyfikacją podmiotu do celów podatku VAT, aczkolwiek warunkiem koniecznym tego prawa jest tożsamość podmiotu dokonującego tych wydatków oraz korzystającego z tego prawa.

Z uwagi na okoliczności wskazane we wniosku należy stwierdzić, że faktura jest dokumentem potwierdzającym wykonanie pewnej usługi lub dostawy towaru, uprawniającym (po spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów prawa) podmiot, dla którego jest wystawiona (nabywcę) do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym spółka cywilna, której będzie Pan wspólnikiem, nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem towarów i usług przez Pana i Pana wspólnika – przed rejestracją tej Spółki, ponieważ faktury dokumentujące nabycie tych towarów i usług będą wystawione na inne podmioty, tj. Pana i Pana wspólnika.

Zatem, podatek VAT z faktur wystawionych na Pana i Pana wspólnika, związanych z uruchomieniem spółki cywilnej, nie będzie mógł zostać odliczony przez spółkę cywilną po jej rejestracji jako podatnika VAT czynnego, ponieważ faktury dokumentujące nabycie tych towarów i usług będą wystawione na inne podmioty, tj. Pana i Pana wspólnika – przyszłych wspólników spółki cywilnej.

Zatem Pan stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych należy wskazać, że rozstrzygnięcia te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Pana wyroków sądów administracyjnych Organ wyjaśnia, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element Pana argumentacji, są to jednak rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one stronę postępowania w konkretnych, indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w tej interpretacji rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.