Interpretacja 0113-KDIPT1-3.4012.211.2026.2.OS

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:

-     zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do transakcji sprzedaży lokali niemieszkalnych na rzecz osób fizycznych – jest prawidłowe;

-     obowiązku korekty podatku VAT w związku ze sprzedażą lokali niemieszkalnych na rzecz osób fizycznych – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

-     zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do transakcji sprzedaży lokali niemieszkalnych na rzecz osób fizycznych;

-     obowiązku korekty podatku VAT w związku ze sprzedażą lokali niemieszkalnych na rzecz osób fizycznych.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 marca 2026 r. (data wpływu)

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W dniu 29 lipca 2025 r. Wnioskodawca nabył od innego czynnego podatnika VAT cztery lokale niemieszkalne położone w …, wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej.

Dostawa lokali na rzecz Wnioskodawcy została opodatkowana podatkiem VAT według stawki 23%, na podstawie zgodnego oświadczenia stron o rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług. Od pierwszego zasiedlenia lokali do dnia ich nabycia upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Lokale w momencie nabycia były wykończone i wyposażone. Nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. W lokalach nie była prowadzona działalność gospodarcza.

Wnioskodawca odliczył podatek VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej nabycie lokali.

Lokale zostały nabyte z zamiarem dalszej odsprzedaży i zostały ujęte w ewidencji księgowej jako towar handlowy. Nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Lokale nie były i nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności nie będą przedmiotem najmu ani dzierżawy. W stosunku do lokali Wnioskodawca nie ponosił i nie planuje ponosić wydatków na ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowej.

W przyszłości Wnioskodawca planuje sprzedaż przedmiotowych lokali na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących czynnymi podatnikami VAT. Z uwagi na status nabywców nie będzie możliwe złożenie oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.

Cena sprzedaży lokali będzie ustalana na poziomie odpowiadającym aktualnym warunkom rynkowym.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:

1.  Planowany termin sprzedaży

Wnioskodawca prowadzi aktywną sprzedaż lokali niemieszkalnych poprzez ogłoszenia publiczne oraz działania marketingowe kierowane zarówno do podmiotów gospodarczych, jak i osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Na dzień sporządzenia niniejszego uzupełnienia:

-     prowadzone są rozmowy z potencjalnymi nabywcami,

-     występują zapytania ofertowe (w tym od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, wskazujących w rozmowach cel zakupu na użytek własny).

Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać konkretnej daty sprzedaży, jednak zamierza dokonać sprzedaży lokali niezwłocznie, tj. w możliwie najkrótszym terminie, przy założeniu że nastąpi to w 2026 roku.

2.  Przedmiot sprzedaży

Przedmiotem sprzedaży będzie każdorazowo:

-     lokal niemieszkalny,

-     wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, obejmującym w szczególności udział w gruncie oraz częściach wspólnych budynku.

Wnioskodawca dopuszcza sprzedaż w każdej konfiguracji:

-     pojedynczego lokalu,

-     kilku lokali łącznie,

-     wszystkich lokali jednemu nabywcy.

3.  Umowy przedwstępne

Na dzień sporządzenia niniejszego uzupełnienia Wnioskodawca nie zawarł umów sprzedaży ani umów przedwstępnych, prowadzone są zaawansowane rozmowy z potencjalnymi nabywcami - osobami fizycznymi.

Brak zawarcia umów wynika z faktu oczekiwania przez Wnioskodawcę na rozstrzygnięcie niniejszego wniosku o interpretację indywidualną.

W przyszłości nie wyklucza się zawarcia umów przedwstępnych, w zależności od przebiegu negocjacji.

Dodatkowe doprecyzowanie stanu faktycznego

Wnioskodawca wskazuje, że:

-     lokale zostały nabyte wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży,

-     zostały ujęte jako towar handlowy,

-     nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych,

-     nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej innej niż ich sprzedaż,

-     nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy,

-     nie były wykorzystywane na potrzeby własne Wnioskodawcy.

Od momentu nabycia lokale pozostają nieprzerwanie przeznaczone do sprzedaży i są oferowane na rynku.

Sprzedaż realizowana jest w sposób typowy dla obrotu tego rodzaju lokalami.

Powyższe potwierdza, że nie doszło do zmiany przeznaczenia lokali – ich sprzedaż stanowi realizację pierwotnego celu gospodarczego Wnioskodawcy.

Pytania

1.  Czy planowana sprzedaż przez Wnioskodawcę lokali niemieszkalnych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących czynnymi podatnikami podatku VAT, będzie korzystała obligatoryjnie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy od pierwszego zasiedlenia tych lokali upłynął okres dłuższy niż 2 lata i strony transakcji nie będą mogły złożyć oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia?

2.  Czy w przypadku sprzedaży lokali, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego, stanowiących u Wnioskodawcy towar handlowy i niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych, dokonanie dostawy korzystającej ze zwolnienia od podatku VAT spowoduje obowiązek korekty podatku naliczonego odliczonego przy ich nabyciu, o której mowa w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko do pytania 1

Zdaniem Wnioskodawcy planowana sprzedaż lokali niemieszkalnych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących czynnymi podatnikami VAT, będzie korzystała obligatoryjnie ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że od pierwszego zasiedlenia lokali upłynął okres dłuższy niż 2 lata, a w odniesieniu do lokali nie dojdzie do dostawy w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim. Jednocześnie rezygnacja ze zwolnienia i wybór opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 10–11 ustawy o VAT nie będzie możliwy, ponieważ nabywcami będą osoby fizyczne niebędące czynnymi podatnikami VAT, a zatem nie zostanie spełniony warunek złożenia przez obie strony wymaganych oświadczeń. W konsekwencji dostawa będzie zwolniona z VAT z mocy prawa.

Stanowisko do pytania 2

Zdaniem Wnioskodawcy dokonanie sprzedaży lokali w ramach dostawy korzystającej ze zwolnienia z VAT nie spowoduje obowiązku korekty podatku naliczonego odliczonego przy nabyciu, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT, ponieważ lokale stanowią u Wnioskodawcy towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży i nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych.

Mechanizm korekty wieloletniej z art. 91 ustawy o VAT odnosi się do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (w tym nieruchomości) wykorzystywanych w działalności podatnika, a nie do towarów handlowych nabytych z zamiarem odsprzedaży. Wnioskodawca nie wykorzystywał i nie będzie wykorzystywał lokali do działalności zwolnionej (w szczególności nie będą one przedmiotem najmu ani użycia na cele własne); sprzedaż stanowi realizację pierwotnego przeznaczenia towaru handlowego (odsprzedaż), a nie zmianę przeznaczenia środka trwałego. W konsekwencji odliczony VAT naliczony przy nabyciu nie podlega korekcie na podstawie art. 91 ustawy o VAT.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że podtrzymują stanowisko przedstawione we wniosku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:

-     zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do transakcji sprzedaży lokali niemieszkalnych na rzecz osób fizycznych – jest prawidłowe;

-     obowiązku korekty podatku VAT w związku ze sprzedażą lokali niemieszkalnych na rzecz osób fizycznych – jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary (w tym budynki) w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabyli Państwo od innego czynnego podatnika VAT cztery lokale niemieszkalne wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej. Dostawa lokali na rzecz Państwa została opodatkowana podatkiem VAT według stawki 23%, na podstawie zgodnego oświadczenia stron o rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług. Od pierwszego zasiedlenia lokali do dnia ich nabycia upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Lokale w momencie nabycia były wykończone i wyposażone. Nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. W lokalach nie była prowadzona działalność gospodarcza. Odliczyli Państwo podatek VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej nabycie lokali. Lokale zostały nabyte z zamiarem dalszej odsprzedaży i zostały ujęte w ewidencji księgowej jako towar handlowy. Nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Lokale nie były i nie będą wykorzystywane przez Państwa na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności nie będą przedmiotem najmu ani dzierżawy. W stosunku do lokali nie ponosili i nie planują Państwo ponosić wydatków na ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowej. Sprzedaż przedmiotowych lokali będzie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących czynnymi podatnikami VAT.

W niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku należącego do Państwa przedsiębiorstwa. Zatem przy sprzedaży lokali niemieszkalnych będziecie Państwo podatnikiem podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji, sprzedaż lokali niemieszkalnych będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wyjaśnić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm.):

Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:

·       przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych;

·       rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały;

·       rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu;

·       adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany;

·       modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.

Zatem nieruchomości (np. budynki), które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy wyłącznie ulepszenia środków trwałych.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku lokali niemieszkalnych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

W myśl art. 43 ust. 10 ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle bądź ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Jak wynika z wniosku, Spółka nie wprowadziła nieruchomości do ewidencji środków trwałych. Zakupiony środek trwały został zaliczony do towarów handlowych celem ich dalszej odsprzedaży. Od pierwszego zasiedlenia nieruchomości do dnia sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Lokale nie były i nie będą wykorzystywane przez Państwa na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności nie będą przedmiotem najmu ani dzierżawy. W stosunku do lokali nie ponosili i nie planują Państwo ponosić wydatków na ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowej.

W konsekwencji powyższego dla dostawy ww. lokali niemieszkalnych będą spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż planowana przez Państwa dostawa ww. lokali nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, jak również pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą lokali niemieszkalnych minie okres dłuższy niż dwa lata. Zatem planowana przez Państwa lokali niemieszkalnych wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, obejmującym w szczególności udział w gruncie oraz częściach wspólnych budynku, będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Należy zauważyć, jak wynika z wniosku, planowana sprzedaż lokali niemieszkalnych będzie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących czynnymi podatnikami podatku, tym samym rezygnacja zwolnienia transakcji sprzedaży lokali niemieszkalnych, na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy, nie będzie możliwa.

Tym samym stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Mają Państwo również wątpliwości dotyczące obowiązku korekty podatku VAT w związku ze sprzedażą lokali niemieszkalnych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (pytanie nr 2).

Zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ust. 1 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Ponadto wskazać należy, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:

Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:

Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

Z kolei stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:

Zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy:

W światle art. 91 ust. 7d ustawy:

Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.

Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas jest obowiązany dokonać korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Przepisy art. 91 ust. 7a-7d stanowią doprecyzowanie zasad dokonywania korekty, o której mowa w ust. 7, zatem odnoszą się one do korekty dokonywanej wyłącznie w sytuacjach, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmianie uległo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 99 ust. 12 ustawy:

Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia. Dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Przepisy dotyczące deklaracji podatkowych mają zatem duże znaczenie w procesie poboru podatku.

Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:

Na mocy art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Ponadto, w myśl art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jej sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji. Należy zauważyć, że skorygowanie deklaracji polega na ponownym, poprawnym już wypełnieniu deklaracji.

Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych deklaracji. Korekta pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje poprzednio złożony plik JPK_VAT z deklaracją, czyli za prawidłowe uważane są te dane, które zostały wykazane w skorygowanym pliku JPK_VAT z deklaracją. Składając korektę pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową podatnik oświadcza, że jego wiedza w zakresie skonkretyzowania zobowiązania podatkowego uległa zmianie, a także wyraża wolę nadania swojemu uprzedniemu oświadczeniu wiedzy w tym przedmiocie odmiennego brzmienia. Zatem skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej przez ustawodawcę instytucji korekty pliku JPK_VAT z deklaracją powoduje, że złożony przez niego korygujący plik JPK_VAT z deklaracją zastępuje pierwotny (korygowany) plik JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotny pliku JPK_VAT z deklaracją mocy prawnej.

Z wniosku wynika, że nabyli Państwo lokale niemieszkalne z zamiarem dalszej odsprzedaży i zostały ujęte w ewidencji księgowej jako towar handlowy. Planowana sprzedaż ma nastąpić na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących czynnymi podatnikami VAT. Dostawa lokali na rzecz Państwa została opodatkowana podatkiem VAT według stawki 23%, na podstawie zgodnego oświadczenia stron o rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług. Od pierwszego zasiedlenia lokali do dnia ich nabycia upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Lokale w momencie nabycia były wykończone i wyposażone. Nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. W lokalach nie była prowadzona działalność gospodarcza. Lokale nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych.

Jak wskazano w niniejszej interpretacji sprzedaż przedmiotowych lokali na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących czynnymi podatnikami VAT, będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

W analizowanym przypadku – jak wynika z okoliczności sprawy, już w momencie zakupu przedmiotowych lokali, lokale te spełniały warunki do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy przy ich dalszej odsprzedaży przez Państwa, gdyż od pierwszego zasiedlenia lokali do dnia ich nabycia upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Wskazali Państwo, że w żaden sposób nie wykorzystywali lokali w swojej działalności gospodarczej. Sprzedaż tych lokali będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy. Zatem lokale - wbrew Państwa twierdzeniu - zostały zakupione z zamiarem ich wykorzystywania do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT, bowiem ich sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia. W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do uznania, że lokale zostały nabyte celem wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Tym samym, z tytułu nabycia lokali niemieszkalnych, nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z tymi lokalami. Zatem, skoro odliczyli Państwo podatek VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej nabycie lokali, to powinni Państwo dokonać stosownej korekty deklaracji VAT za miesiące, w których dokonali Państwo odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia lokali.

Natomiast, jeśli w stosunku do lokali niemieszkalnych nastąpi zmiana przeznaczenia, tj. lokale zostaną przez Państwa wykorzystane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, wówczas winni Państwo uwzględnić określone w art. 91 ustawy o VAT zasady i tryb dokonywania korekt podatku.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.