Wnioskodawca, będący osobą fizyczną i czynnym podatnikiem VAT, jest właścicielem działki gruntowej oznaczonej numerem A/4, którą nabył w 2003 roku. Działka jest obecnie dzierżawiona na prowadzenie utwardzonego parkingu, za co wnioskodawca pobiera czynsz i wystawia faktury VAT. Na działce znajdują się budynki i budowle niebędące trwale związane z gruntem, które nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej i są przeznaczone do rozbiórki przed planowaną sprzedażą. Działka objęta jest miejscowym…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 30 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niekorzystania ze zwolnienia od podatku sprzedaży działki nr A/4. Uzupełnił go Pan pismem z 18 lutego 2026 r. (wpływ 25 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości położonej w województwie, w powiecie, w gminie, w miejscowości, obręb ewidencyjny przy ulicy, stanowiącej działkę gruntu oznaczoną numerem A/4, o obszarze metrów kwadratowych, uregulowanej w księdze wieczystej, prowadzonej przez Sąd Rejonowy. Wnioskodawca nabył na własność wyżej opisaną nieruchomość od Miasta na podstawie Umowy sprzedaży z 2003 roku - Akt Notarialny, na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej.
Na tej nieruchomości znajduje się część budynku gospodarczego o powierzchni metrów kwadratowych przeznaczona do wyburzenia. Na tym terenie znajdują się dwa budynki niemieszkalne, parterowe, niepodpiwniczone o powierzchni zabudowy metrów kwadratowych i metrów kwadratowych oraz część budynku niemieszkalnego parterowego o powierzchni zabudowy metrów kwadratowych, zaś pozostałe części tego budynku usytuowane są na działkach o numerach B/1 i C/3.
Przedmiotowa nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Radę Miasta i stanowią tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usługowej oraz 2.07.ZP - teren zieleni urządzonej. Nieruchomość znajduje się na obszarze zdegradowanym, na obszarze rewitalizacji oraz na obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji. Działka ta nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu, ani decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 Ustawy o lasach.
Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej położonej przy ul. i znajdują się na niej posadowione na płytach chodnikowych i niezwiązane trwale z gruntem: blaszane garaże, wiaty i inne naniesienia związane z parkowaniem samochodów. Wnioskodawca jest w trakcie transakcji sprzedaży wyżej wymienionej nieruchomości wraz z położonymi na niej użytkami obejmującymi zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy oznaczone symbolem Bp - podpisana jest Umowa przedwstępna sprzedaży mocą Aktu Notarialnego w 2025 roku.
Powyższa nieruchomość oddana jest obecnie w dzierżawę przez Wnioskodawcę na mocy Umowy najmu z 2023 roku zawartej na czas nieokreślony - okres wypowiedzenia wynosi 3 miesiące, z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej - utwardzonego parkingu z garażami, wiatami i innymi naniesieniami związanymi z parkowaniem samochodów będącymi własnością dzierżawcy, które ma na własny koszt usunąć po wygaśnięciu dzierżawy.
Nieruchomość nie jest gruntem, o którym mowa w art. 37a ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach ani gruntem znajdującym się pod śródlądowymi wodami stojącymi w rozumieniu art. 23 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 roku Prawo wodne.
Sprzedawca jako osoba fizyczna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Wnioskodawca nie zajmuje się handlem nieruchomościami.
Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę są usługi medyczne i wynajem krótko i długoterminowy nieruchomości.
Powyższa nieruchomość nigdy nie była przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
Nabycie działki Nr A/4 nie było udokumentowane fakturą VAT, nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług i podatek od nabycia nie został odliczony.
W nawiązaniu do otrzymanego wezwania o uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 10.02.2026 r. udziela Pan odpowiedzi na zadane pytania oraz doprecyzowuje własne stanowisko:
a) Działkę nr A/4 zamierza Pan sprzedać innemu podmiotowi - spółce celowej przy ulicy, NIP.
b) Budynki takie jak: budynek gospodarczy, budynki niemieszkalne, parterowe o powierzchni m2, m2 i m2 według dokumentów geodezyjnych nie są trwale związane z gruntem.
c) Utwardzony parking, który znajduje się na działce nr A/4 jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).
d) Utwardzony parking jest budowlą, ale nie jest trwale związany z gruntem.
e) Utwardzony parking nie jest urządzeniem budowlanym.
f) Inne naniesienia, o których mowa w opisie sprawy znajdujące się na działce są budowlą i stanowią tymczasowy obiekt budowlany. Omawiany wyżej obiekt nie jest trwale związany z gruntem.
Na tym terenie nie ma urządzeń budowlanych i tym samym obiekt, który tam się znajduje nie jest powiązany z żadnym budynkiem/budowlą.
Obecnie działka nr A/4 oddana jest w dzierżawę na mocy Umowy dzierżawy zawartej 2023 roku firmie z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej - utwardzonego parkingu z garażami, wiatami i innymi naniesieniami związanymi z parkowaniem samochodów. Wiaty i inne naniesienia na działce nr A/4 są własnością dzierżawcy, który zobowiązał się do ich usunięcia na własny koszt w momencie sprzedaży nieruchomości przez Wydzierżawiającego.
Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie za dzierżawę działki i wystawia fakturę VAT na tą okoliczność opodatkowaną stawką 23%.
g) Budynek gospodarczy, budynki niemieszkalne, parterowe o powierzchni m2, m2, m2 są Pana własnością oraz Pana żony.
h) Oświadcza Pan, że budynki i budowle znajdujące się na działce nr A/4 nie były wykorzystywane do żadnych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług ani zwolnionych z opodatkowania oraz niepodlegających opodatkowaniu.
Budynki te nie były przedmiotem żadnej transakcji, stały bezużytecznie puste, nie prowadzona była w nich działalność gospodarcza.
i) Budynki i budowle nie były wykorzystywane do działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Ponownie nadmienia Pan, że nie były przedmiotem żadnej działalności.
j) Nabył Pan działkę zabudowaną budynkiem o powierzchni m2 przeznaczonym do wyburzenia.
k) Oświadcza Pan, że budynek gospodarczy, budynki niemieszkalne, parterowe o powierzchni m2, m2 i m wybudował Pan na omawianej działce po zakupie nieruchomości. Nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na budowę budynków, gdyż zakupił Pan tą nieruchomość prywatnie i budował Pan również jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, stąd też nie miał Pan możliwości odliczenia podatku VAT.
l) Nie miało miejsca pierwsze zasiedlenie budynków i budowli, o których mowa w opisie sprawy, gdyż budynki i budowle docelowo budowane były, aby stworzyć w tym miejscu Klinikę. Niestety nigdy nie doszło tam do prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej. Okazało się bowiem, że lokalizacja i budynki nie spełniają odpowiednich wymogów.
m)Jak wyżej Pan opisał nie było pierwszego zasiedlenia budynków i budowli, stąd nie ma mowy o upłynięciu jakiegokolwiek okresu pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą.
n) Nie ponosił Pan żadnych wydatków na ulepszenie budynków i budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Stąd nie dotyczą Pana pozostałe pytania w tym podpunkcie.
o) Przed dniem sprzedaży działki nr A/4 nie będzie wydawana żadna decyzja o rozbiórce budynków i budowli, gdyż dla obiektów tymczasowych nie proceduje się pozwolenia na rozbiórkę.
p) Przed dniem sprzedaży działki nr A/4 zostaną rozpoczęte prace rozbiórkowe wszystkich budynków i budowli znajdujących się na działce.
q) W chwili obecnej na terenie działki nr A/4 mieszczą się budynki i budowle oraz obiekty tymczasowe.
W opisie sprawy zawarł Pan stwierdzenie, że w trakcie transakcji sprzedaży będzie ona niezabudowana, gdyż jak wcześniej Pan nadmienił znajdujące się tam budynki i budowle będą podlegały rozbiórce.
Na dzień sprzedaży działka będzie działką niezabudowaną, gdyż według Pana oceny jest ona już i będzie działką niezabudowaną, gdyż wcześniej opisane budynki, budowle i obiekty tymczasowe nie nadają się do jakiegokolwiek użytku ani zasiedlenia.
Do chwili zawarcia ostatecznej transakcji sprzedaży wszystkie tam budynki, obiekty tymczasowe zostaną całkowicie usunięte, co oznacza, że przedmiotem transakcji będzie niezabudowana nieruchomość.
Firma kupująca zamierza na omawianej działce wybudować budynek mieszkalny.
Pytanie
Czy sprzedaż nieruchomości położonej w województwie, w powiecie, w gminie, w miejscowości, obręb ewidencyjny przy ulicy, stanowiącej działkę gruntu oznaczoną numerem A/4, o obszarze metrów kwadratowych, uregulowanej w księdze wieczystej, prowadzonej przez Sąd Rejonowy będzie stanowiła czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług na mocy Ustawy o VAT oraz czy nie będzie podlegać zwolnieniom przedmiotowym lub zwolnieniu podmiotowemu?
Stąd opisał Pan sytuację omawianej transakcji, czyli nieruchomość, która jest przedmiotem planowanej sprzedaży, charakterystykę działalności Sprzedającego, historię nabycia przedmiotu transakcji i jej zakres.
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż nieruchomości położonej w województwie, w powiecie, w gminie, w miejscowości, obręb ewidencyjny przy ulicy, stanowiącej działkę gruntu oznaczoną numerem A/4, o obszarze metrów kwadratowych, uregulowanej w księdze wieczystej, prowadzonej przez Sąd Rejonowy będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT.
Omawiana transakcja nie będzie natomiast podlegać zwolnieniu z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 i 9 oraz art. 113 ust. 1 Ustawy o podatku VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich zbycie jest traktowane jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
W kontekście rozpatrywanej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano.
W tym miejscu wskazać należy, że na mocy art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
Z treści przywołanego wyżej art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, iż usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.
Na gruncie przepisów ustawy dzierżawa stanowi świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę gruntu oznaczoną numerem A/4. Nabył Pan na własność wyżej opisaną nieruchomość na podstawie Umowy sprzedaży z 2003 roku na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej. Nieruchomość oddana jest obecnie w dzierżawę przez Pana na mocy Umowy najmu z 2023 roku zawartej na czas nieokreślony - okres wypowiedzenia wynosi 3 miesiące, z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej - utwardzonego parkingu z garażami, wiatami i innymi naniesieniami związanymi z parkowaniem samochodów będącymi własnością dzierżawcy, które ma na własny koszt usunąć po wygaśnięciu dzierżawy. Otrzymuje wynagrodzenie za dzierżawę działki i wystawia fakturę opodatkowaną stawką 23%. Na tej nieruchomości znajdują się budynki i budowle będące Pan własnością oraz obiekty budowlane będące własnością dzierżawcy. Z wniosku wynika, że wszystkie obiekty budowlane będą podlegały rozbiórce. Przed dniem sprzedaży działki nr A/4 zostaną rozpoczęte prace rozbiórkowe wszystkich budynków i budowli znajdujących się na działce. Do chwili zawarcia ostatecznej transakcji sprzedaży wszystkie tam budynki, obiekty tymczasowe zostaną całkowicie usunięte, co oznacza, że przedmiotem transakcji będzie niezabudowana nieruchomość. Firma kupująca zamierza na omawianej działce wybudować budynek mieszkalny.
W kontekście przywołanych wyżej przepisów prawa należy stwierdzić, że dzierżawa nieruchomości (działki nr A/4) wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej. W konsekwencji dzierżawa działki nr A/4 stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a świadcząc ww. usługi dzierżawy działa Pan jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem, obrót uzyskany z tytułu świadczenia usług dzierżawy ww. działki nr A/4 stanowi obrót uzyskiwany w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie dzierżawy.
Wobec powyższego, posiadana działka nr A/4 nie stanowi Pana „majątku prywatnego”, bowiem sposób jej wykorzystywania do świadczenia usług dzierżawy, za które to usługi otrzymuje Pan stałe wynagrodzenie w postaci umówionego czynszu świadczy o tym, że nie służy do zaspokajania Pana potrzeb osobistych (prywatnych). Zatem, dostawa ww. działki zostanie dokonana przez Pana jako podatnika podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
W rozpatrywanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą niekorzystania ze zwolnienia od podatku sprzedaży działki nr A/4.
W tym miejscu należy zauważyć, że zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.
Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
Wskazał Pan, że do chwili zawarcia ostatecznej transakcji sprzedaży wszystkie budynki, obiekty tymczasowe zostaną całkowicie usunięte, zatem działka będzie działką niezabudowaną. Nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i stanowią tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usługowej oraz 2.07.ZP - teren zieleni urządzonej. Zatem na dzień dokonania transakcji, działka nr A/4 będzie stanowiła teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. W konsekwencji, zbycie tej działki nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Z uwagi na fakt, że w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do działki nr A/4 nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy ww. działki wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku od towarów i usług i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.
Jak wynika z opisu sprawy, otrzymuje Pan wynagrodzenie za dzierżawę działki i wystawia fakturę na tą okoliczność opodatkowaną stawką 23%. Tym samym w rozpatrywanej sprawie nie został spełniony co najmniej jeden warunków do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, tj. wykorzystywania działki wyłącznie do Pana działalności zwolnionej.
Wobec powyższego dostawa działki nr A/4 nie korzysta ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9, jak również w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Ponadto wskazał Pan, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zatem do dostawy działki nr A/4 nie ma zastosowania art. 113 ustawy.
Mając zatem na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzam, że sprzedaż działki nr A/4 stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku. Tym samym, sprzedaż działki nr A/4 będzie stanowiła czynność opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki podatku.
Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
W myśl art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo