Interpretacja 0113-KDIPT1-3.4012.237.2026.2.ALN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 9 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży niezabudowanych działek nr 1 oraz 2. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 8 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest polską rezydentką podatkową, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej i nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług ani rolnikiem ryczałtowym. Jest właścicielką gruntu rolnego o powierzchni 2,362 ha w miejscowi A.

Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła działalności związanej z obrotem nieruchomościami.

W roku 2007 Wnioskodawczyni podzieliła inną nieruchomość gruntową, niebędącą przedmiotem niniejszego wniosku i przekazała jej część w drodze darowizny bratu i w części dokonała zbycia.

Nieruchomość gruntowa, będąca przedmiotem niniejszego wniosku została nabyta przez Wnioskodawczynię w drodze przekazania gospodarstwa rolnego od swoich rodziców w 1990 r. tj. w ramach czynności niepodlegającej opodatkowaniu VAT. Wnioskodawczyni nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W 2021 r. dokonała podziału nieruchomości, działki o numerze 3 na 6 mniejszych działek:

4 - 0,1161 ha

5 - 0,1131 ha

6 - 0,1099 ha

7 - 0,3068 ha

1 - 0,0056 ha

2 - 0,1540 ha

Przedmiotem niniejszego wniosku jest sprzedaż 2 działek o numerach 1 oraz 2.

Działka o numerze 1 ma zostać sprzedana do operatora energetycznego w celu budowy na niej stacji transformatorowej. Inicjatorem tej transakcji był operator energetyczny.

Nieruchomość nie była wykorzystywana na cele działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT; nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Po ich otrzymaniu w drodze przekazania gospodarstwa rolnego była wykorzystywana w działalności rolniczej pod uprawę a produkty rolne były przeznaczone na potrzeby własne i nie były przedmiotem sprzedaży.

Dla obszaru, na którym położone są działki, nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dla wszystkich działek wydano decyzję o warunkach zabudowy.

Wnioskodawczyni planuje zbyć kolejne niezabudowane działki powstałe po podziale. Nie przewiduje udzielania pełnomocnictw ani podejmowania czynności w celu uzyskania dodatkowych zgód, pozwoleń czy decyzji administracyjnych. Poza opisanymi transakcjami Wnioskodawczyni nie planuje sprzedaży innych nieruchomości, ale nie może wykluczyć, że z czasem dokona sprzedaży działki nr 7. Wnioskodawczyni nie zawarła umowy przedwstępnej.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą ustalenia czy sprzedaż przedmiotowych działek w 2026 r. i latach następnych będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz czy ewentualne przekroczenie w 2026 r. kwoty 240.000 zł przychodu ze sprzedaży spowoduje uznanie jej za podatnika VAT.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:

1) Czy w związku z planowaną sprzedażą działek objętych wnioskiem poniosła/będzie Pani ponosiła jakiekolwiek nakłady w celu ich uatrakcyjnienia (np.: uzbrojenie działek w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie; inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek)?

Odpowiedź: Wnioskodawczyni nie będzie ponosić dodatkowych nakładów, o których mowa w pytaniu.

2) Czy w związku z planowaną dostawą działek podejmowała/będzie podejmowała Pani działania zmierzające do przygotowania tych działek do sprzedaży, np. działania marketingowe ukierunkowane na reklamę w celu sprzedaży, np. ogłoszenia w Internecie, mediach; inne działania w celu reklamy – jakie?

Odpowiedź: Wnioskodawczyni nie zamierza podejmować jakichkolwiek działań marketingowych.

3) W związku z informacją we wniosku, że: przedmiotem wniosku jest sprzedaż 2 działek o numerach 1 oraz 2. Działka o numerze 1 ma zostać sprzedana do operatora energetycznego w celu budowy na niej stacji transformatorowej. Inicjatorem tej transakcji był operator energetyczny.

Proszę wskazać czy sprzedaż działki nr 2 będzie się odbywać przez biuro pośrednictwa sprzedaży?

Odpowiedź: Sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie odbywać się za pośrednictwem biura pośrednictwa nieruchomości.

Jednocześnie doprecyzowała Pani, że: podzieliła Pani nieruchomość gruntową w 2007 r. i jej część przekazała synowi, a nie bratu. Podział nieruchomości będącej przedmiotem wniosku nastąpił w 2025 r. Przy sprzedaży działki nr 1 o powierzchni 0,0056 ha do operatora energetycznego została zawarta umowa przedwstępna.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego sprzedaż niezabudowanych działek przez Wnioskodawczynię będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. czy Wnioskodawczyni zostanie uznana za podatnika VAT, w szczególności w sytuacji, gdy wartość sprzedaży w 2026 r. przekroczy 240.000 zł?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż działek opisanych we wniosku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ dokonując ich sprzedaży nie występuje ona w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: u.p.t.u.).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.t.u. opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Grunt stanowi towar, a jego sprzedaż jest dostawą towaru. Jednakże opodatkowaniu podlega wyłącznie dostawa towarów dokonana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT, tj. wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u.

Choć zgodnie z art. 2 pkt 33 u.p.t.u. grunty objęte decyzją o warunkach zabudowy stanowią tereny budowlane, fakt ten nie przesądza jeszcze o uznaniu Wnioskodawczyni za podatnika VAT. Kluczowe jest bowiem ustalenie czy sprzedaż działek ma charakter zawodowy, profesjonalny i czy Wnioskodawczyni podejmowała aktywne, zaplanowane działania typowe dla podmiotów zajmujących się handlem nieruchomościami.

W przedmiotowej sprawie takie przesłanki nie występują. Wnioskodawczyni:

·      nie prowadzi działalności gospodarczej,

·      nie wykorzystywała nieruchomości do celów zarobkowych,

·      nie podejmowała działań o charakterze zawodowym ani zorganizowanym (np. uzbrojenia terenu, marketingu, inwestycji infrastrukturalnych),

·      jedyną aktywnością był podział działek.

Sprzedaż kilku działek powstałych z majątku prywatnego, nabytego nieodpłatnie i niewykorzystywanego w działalności gospodarczej, stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności i nie nosi cech działalności gospodarczej. Tym samym Wnioskodawczyni nie powinna być uznana za podatnika VAT w rozumieniu art. 15 u.p.t.u.

W konsekwencji sprzedaż działek pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a więc nie ma znaczenia, czy łączna wartość sprzedaży w 2026 r. przekroczyłaby kwotę 240.000 zł, o której mowa w art. 113 u.p.t.u. — limit ten dotyczy wyłącznie podatników VAT korzystających ze zwolnienia podmiotowego. Skoro Wnioskodawczyni nie działa jako podatnik, to sprzedaż działek nie rodzi obowiązku rejestracji dla celów VAT ani naliczania podatku należnego.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawczyni:

1.  Sprzedaż działek powstałych z podziału nieruchomości stanowi rozporządzanie majątkiem prywatnym i pozostaje poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług.

2.  Wnioskodawczyni nie będzie działała jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 u.p.t.u.

3.  W związku z tym przekroczenie limitu 240.000 zł obrotu nie rodzi żadnych obowiązków na gruncie VAT.

4.  Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do rejestracji jako podatnik VAT, do naliczenia podatku należnego ani do wykazywania sprzedaży działek w plikach JPK_VAT.

5.  Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawczyni zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej potwierdzającej przedstawione stanowisko.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy:

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanych działek nr 1 oraz 2, istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży, Sprzedający podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Sprzedającego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że:

Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Ponadto na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy:

Powołane wyżej przepisy wyraźnie wskazują, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw terenów budowlanych.

Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego sprzedając niezabudowane działki nr 1 oraz 2 sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. czy zostanie uznana Pani za podatnika VAT, w szczególności w sytuacji, gdy wartość sprzedaży w 2026 r. przekroczy 240.000 zł.

Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do czynności sprzedaży niezabudowanych działek nr 1 oraz 2, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podjęła Pani działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków sądów administracyjnych i TSUE prowadzi do wniosku, że planowana przez Panią sprzedaż niezabudowanych działek nr 1 oraz 2 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika tego podatku.

Skala Pani zaangażowania w odniesieniu do sprzedaży niezabudowanych działek nr 1 oraz 2 nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie planowanej sprzedaży niezabudowanych działek nr 1 oraz 2, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Panią opisanych działek wypełni przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z opisem sprawy, nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej i nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jest Pani właścicielką gruntu rolnego o powierzchni 2,362 ha. Nigdy nie prowadziła Pani działalności związanej z obrotem nieruchomościami.

Nieruchomość gruntowa, będąca przedmiotem wniosku została nabyta przez Panią w drodze przekazania gospodarstwa rolnego od rodziców w 1990 r. tj. w ramach czynności niepodlegającej opodatkowaniu VAT. Nie miała Pani prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Przedmiotem wniosku jest sprzedaż 2 działek niezabudowanych o numerach 1 oraz 2. Podział nieruchomości będącej przedmiotem wniosku nastąpił w 2025 r.

Dla obszaru, na którym położone są działki, nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dla wszystkich działek wydano decyzję o warunkach zabudowy.

Nieruchomość nie była wykorzystywana na cele działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT; nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Nieruchomość była wykorzystywana w działalności rolniczej pod uprawę a produkty rolne były przeznaczone na potrzeby własne i nie były przedmiotem sprzedaży. Nie przewiduje Pani udzielania pełnomocnictw ani podejmowania czynności w celu uzyskania dodatkowych zgód, pozwoleń czy decyzji administracyjnych.

Nie będzie ponosić Pani dodatkowych nakładów ani nie zamierza Pani podejmować jakichkolwiek działań marketingowych. Sprzedaż działek nie będzie odbywać się za pośrednictwem biura pośrednictwa nieruchomości.

Przy sprzedaży działki nr 1 na rzecz operatora energetycznego została zawarta umowa przedwstępna. Inicjatorem tej transakcji był operator energetyczny.

Stwierdzić zatem należy, że dokonując sprzedaży działek niezabudowanych o numerach 1 oraz 2 nie podejmie Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Brak jest w sprawie przesłanek do uznania, że mamy tu do czynienia z działalnością o charakterze zawodowym, stałym i zorganizowanym.

W rozpatrywanej sprawie planowaną przez Panią sprzedaż działek niezabudowanych o numerach 1 oraz 2, należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działek niezabudowanych o numerach 1 oraz 2 będzie Pani działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym ich sprzedaż nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.

Zwolnienie podmiotowe, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług będące przedmiotem Pani pytania może znaleźć zastosowanie jedynie do podatników wykonujących działalność gospodarczą o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. A jak już wyżej wskazano dokonywana przez Panią sprzedaż ww. działek nie będzie odbywała się w warunkach działalności gospodarczej, zatem przepis ten nie znajdzie zastosowania w Pani sytuacji.

Zatem Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.