Interpretacja 0113-KDIPT1-3.4012.335.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% z faktury dokumentującej zakup przyczepy kempingowej oraz z faktur dokumentujących bieżące wydatki z nią związane (serwis, części, opłaty parkingowe, ubezpieczenie przyczepy). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 maja 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w branży IT (usługi programistyczne), opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (stawka 12%). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Świadczy usługi na rzecz zagranicznych i krajowych firm outsourcingowych, współpracując z klientami na całym świecie. Zgodnie z zapisami w kontraktach B2B oraz wpisem do CEIDG, Wnioskodawca wykonuje swoją pracę wyłącznie w formie zdalnej. Posiada mieszkanie, w którym znajduje się wydzielone miejsce do pracy, jednak ze względu na obecność małego dziecka, Wnioskodawca nie ma warunków do zachowania odpowiedniego poziomu skupienia, ciszy oraz profesjonalizmu wymaganego podczas licznych wideokonferencji z klientami.

W celu zapewnienia sobie profesjonalnego i izolowanego akustycznie środowiska pracy, Wnioskodawca nabył przyczepę specjalną (kempingową) marki …, model …. Przyczepa stanowi „mobilne biuro” Wnioskodawcy. Została przez niego wyposażona w niezbędny sprzęt IT, tj.: terminal satelitarny ... zapewniający globalny dostęp do szybkiego internetu, router Wi-Fi, mobilny monitor (USB-C) oraz ergonomiczne miejsce do pracy z laptopem. Charakterystyka pracy Wnioskodawcy pozwala na świadczenie usług z dowolnego miejsca na świecie. Wnioskodawca planuje przemieszczać się po terytorium Europy, pracując w trybie mobilnym. Przyczepa w godzinach pracy (w ciągu dnia) będzie służyła wyłącznie jako wyizolowane biuro dla Wnioskodawcy, co pozwala na pełne skupienie na obowiązkach zawodowych, podczas gdy jego rodzina w tym czasie będzie przebywać poza nią.

Wnioskodawca zakłada tryb mieszany wykorzystania przyczepy. Będzie ona służyła głównie celom związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą (jako codzienne, mobilne biuro w kraju i za granicą), jednak Wnioskodawca nie wyklucza wykorzystywania jej również do celów prywatnych (np. jako miejsce noclegowe dla rodziny w czasie wolnym od pracy). Przyczepa nie posiada własnego napędu i nie jest pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

W uzupełnieniu wniosku udzielił Pan odpowiedzi na pytania:

1.    Czy przyczepa specjalna (kempingowa) stanowi pojazd samochodowy w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony?

Nie, przedmiotowa przyczepa specjalna (kempingowa) nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ nie posiada własnego napędu (silnika). Jest to pojazd ciągnięty.

2.    W jakich okresach będzie Pan wykorzystywać ww. przyczepę do celów prowadzonej działalności gospodarczej – czy np. sezonowo (w jakich sezonach)?

Przyczepa będzie wykorzystywana do celów prowadzonej działalności gospodarczej całorocznie, w sposób ciągły, a nie sezonowy.

3.    Czy będzie wykonywał Pan pracę w przyczepie specjalnej (kempingowej) w sezonie jesiennym i zimowym?

Tak, będzie Pan wykonywał pracę w przyczepie specjalnej (kempingowej) również w sezonie jesiennym i zimowym.

4.    Do jakich wykonywania jakich czynności będzie Pan wykorzystywał przyczepę, o której we wniosku, tj. czy do czynności:

a.    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,

b.    zwolnionych od podatku od towarów i usług,

c.    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przyczepa będzie wykorzystywana wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (świadczenie usług programistycznych IT na B2B).

5.    Ilu klientów Pan obsługuje i gdzie mają swoje siedziby?

Zgodnie z posiadanymi kontraktami współpracuję na stałe z 2 firmami outsourcingowymi. Firmy te mają swoje siedziby na terytorium UE oraz poza UE, a ich klienci końcowi, dla których realizuje Pan projekty, zlokalizowani są na całym świecie.

6.    Jak często w skali roku będzie Pan wyjeżdżał poza miejscowość swojego zamieszkania w celu wykonywania swojej działalności gospodarczej?

W celu wykonywania swojej działalności gospodarczej będzie Pan wyjeżdżał poza miejscowość swojego zamieszkania średnio od kilku do kilkunastu razy w skali roku.

7.    Na jak długie okresy będzie Pan wyjeżdżał do klientów?

Długość wyjazdów będzie zróżnicowana i będzie zależała od bieżących potrzeb projektowych - od kilkudniowych wyjazdów do wyjazdów trwających kilka tygodni (np. 3-4 tygodnie).

8.    Czy będzie Pan wykorzystywał przyczepę stacjonarnie w charakterze miejsca do wykonywania pracy?

Tak, przyczepa będzie również wykorzystywana stacjonarnie (zaparkowana w pobliżu miejsca zamieszkania) w charakterze wyizolowanego akustycznie miejsca do wykonywania pracy.

9.    Czy będzie Pan przyjmował klientów/kontrahentów w przyczepie, jak w stacjonarnym biurze?

Nie, nie będzie Pan przyjmował klientów/kontrahentów w przyczepie. Pana kontakt z klientami odbywa się w 100% w formie zdalnej (wideokonferencje, komunikatory).

10.  Dlaczego przedmiotowa przyczepa jest konieczna w Pana działalności?

Przedmiotowa przyczepa jest konieczna w Pana działalności, ponieważ w miejscu zamieszkania (ze względu na obecność małego dziecka) nie ma Pan warunków zapewniających odpowiedni poziom skupienia, ciszy oraz profesjonalizmu wymaganego podczas pracy i wideokonferencji. Przyczepa stanowi izolowane, mobilne biuro z niezależnym dostępem do internetu (...), pozwalające na świadczenie wysokiej jakości usług IT zarówno stacjonarnie, jak i podczas wyjazdów zagranicznych, eliminując tym samym problem braku ergonomii i bezpieczeństwa sieci w hotelach.

11.  Jaki jest związek (bezpośredni/pośredni) pomiędzy prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą a wydatkami poniesionymi na nabycie przyczepy i wydatkami bieżącymi związanymi z jej użytkowaniem?

Pomiędzy prowadzoną działalnością gospodarczą a wydatkami na nabycie przyczepy i jej bieżącą eksploatacją istnieje związek pośredni (stanowią one tzw. koszty ogólne funkcjonowania przedsiębiorstwa, niezbędne do świadczenia usług).

12.  Czy jest Pan w stanie obiektywnie określić w jakim zakresie przyczepa będzie wykorzystywana do celów opodatkowanej działalności gospodarczej, a w jakim zakresie do celów prywatnych (osobistych)?

Nie jest Pan w stanie obiektywnie, w jakim dokładnie ułamku przyczepa będzie wykorzystywana do działalności, a w jakim prywatnie, dlatego we wniosku postuluje Pan o bezpieczne odliczenie w wysokości 50% VAT.

13.  Czy bieżące wydatki związane z przyczepą będą udokumentowane fakturami zgodnie z przepisami polskiej ustawy o VAT wystawionymi na Pana rzecz jako prowadzącego działalność gospodarczą?

Tak, bieżące wydatki związane z przyczepą będą udokumentowane fakturami wystawionymi na Pana dane firmowe (NIP) zgodnie z ustawą o VAT.

14.  Czy wydatki związane z ubezpieczeniem przyczepy będą dotyczyły zakupu usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT?

Tak, wydatki związane z ubezpieczeniem przyczepy będą dotyczyły usług ubezpieczeniowych zwolnionych z VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.

15.  Jak często w ciągu roku oraz miesięcznie będzie Pan wykorzystywał przyczepę w celu powadzenia działalności gospodarczej oraz w celach prywatnych?

W skali miesiąca przyczepa będzie wykorzystywana do celów działalności gospodarczej od kilku dni do około 20-22 dni (standardowe dni robocze jako biuro), a w celach prywatnych sposób mieszany (pracuje w przyczepie, kiedy rodzina odpoczywa) i sporadyczny (np. kiedy biorę dni wolny od pracy).

16.  Jakim pojazdem będzie Pan holował przyczepę kempingową? Czy jest to Pana samochód prywatny? Czy też samochód wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej? Czy samochód jest wykorzystywany do celów mieszanych (do celów prywatnych i działalności gospodarczej)?

Przyczepę będzie Pan holował Pana samochodem osobowym wykorzystywanym w działalności gospodarczej do celów mieszanych leasing operacyjny (zarówno służbowo, jak i prywatnie).

17.  Czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT od nabycia pojazdu, który służy do holowania przyczepy kempingowej oraz kosztów eksploatacyjnych dotyczących tego pojazdu? Jeśli tak to w jakiej wysokości (50%, 100%) odlicza Pan podatek VAT od pojazdu/kosztów eksploatacyjnych, służącego do holowania przyczepy kempingowej?

Tak, przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu rat leasingowych/ nabycia pojazdu holującego oraz od jego kosztów eksploatacyjnych w wysokości 50%.

18.  Czy pojazd, który służy do holowania przyczepy kempingowej, jest pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony?

Tak, pojazd służący do holowania przyczepy jest pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% (odliczenia 50% podatku VAT) z faktury dokumentującej zakup przedmiotowej przyczepy oraz z faktur dokumentujących bieżące wydatki z nią związane (np. serwis, części, ubezpieczenie, opłaty parkingowe)?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia 50% podatku VAT od zakupu przyczepy oraz wydatków z nią związanych. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zakupiona przyczepa, stanowiąca mobilne biuro i wyposażona w specjalistyczny sprzęt (m.in. ..., dodatkowy monitor), ma bezpośredni związek z prowadzoną działalnością opodatkowaną (świadczeniem usług IT). Umożliwia ona Wnioskodawcy niezakłócone i profesjonalne świadczenie usług zdalnych na rzecz globalnych klientów, co nie jest możliwe w miejscu zamieszkania ze względów akustycznych i rodzinnych. Ponieważ przyczepa nie jest pojazdem samochodowym, nie mają do niej zastosowania restrykcyjne przepisy art. 86a ustawy o VAT. Z uwagi jednak na fakt, że przyczepa będzie wykorzystywana zarówno do celów działalności gospodarczej (mobilne biuro), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (prywatnych), zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, pozwalający na odliczenie podatku naliczonego w proporcji odpowiadającej wykorzystaniu do celów firmowych. W przypadku braku możliwości precyzyjnego określenia tej proporcji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że odliczenie 50% VAT będzie adekwatne i zgodne z praktyką organów podatkowych w podobnych stanach faktycznych dotyczących użytku mieszanego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Jak wynika z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Podatnik posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Wyrażoną w cytowanym wcześniej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:

Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:

Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

W powołanych przepisach art. 86a ustawy ustawodawca zawarł szczególne uregulowania dotyczące określenia wysokości przysługującej do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Taka konstrukcja art. 86a ustawy oznacza, że w sytuacji, gdy znajduje zastosowanie szczególne uregulowanie zawarte w jego ust. 1, wówczas podatnik może skorzystać jedynie z ograniczonego prawa do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 50%.

Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy:

Na podstawie z art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.):

Natomiast zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 50 ustawy Prawo o ruchu drogowym:

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w branży IT (usługi programistyczne). W celu zapewnienia sobie profesjonalnego i izolowanego akustycznie środowiska pracy nabył Pan przyczepę specjalną (kempingową).

Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przysługuje Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% z faktury dokumentującej zakup przyczepy oraz z faktur dokumentujących bieżące wydatki z nią związane (serwis, części, ubezpieczenie, opłaty parkingowe).

Z opisu sprawy wynika, że przyczepa kempingowa nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT, ponieważ nie posiada własnego napędu (silnika). Jest to pojazd ciągnięty.

W konsekwencji, skoro przyczepa kempingowa nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT, to przepisy art. 86a ustawy nie będą mieć zastosowania. W analizowanej sprawie nie ma znaczenia dla przyznania prawa do odliczenia na podstawie art. 86a ustawy fakt, że przyczepa jest holowana przez samochód osobowy w stosunku, do którego przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku w wysokości 50%.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów, zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik – aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Zatem niezwykle istotny jest charakter związku występującego między zakupami, a prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą np. dalszej odsprzedaży lub też są niezbędne do wytworzenia towarów lub wykonania usług będących przedmiotem sprzedaży. Bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy (przedsiębiorstwa) - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do obrotu osiąganego przez podatnika, np. poprzez odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.

Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excisie), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Participations SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.

Podobny pogląd wyraził Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank. Trybunał nie miał w tej sprawie wątpliwości, że art. 2 Pierwszej Dyrektywy i art. 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika podatku VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa, było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał wyjaśnił, że w przypadku, gdy podatnik dokonuje transakcji w odniesieniu do których podatek VAT podlega odliczeniu oraz transakcji nie dających podstaw do odliczenia podatku naliczonego, podatnik może dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług przez niego nabytych w przypadku, gdy towary te pozostają w bezpośrednim związku z transakcjami sprzedaży podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tym miejscu warto przywołać orzeczenie TSUE z 8 lutego 2007 r. C‑435/05 w sprawie Investrand BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën, jako wyraz ugruntowanej linii orzeczniczej w TSUE w zakresie przyznawania prawa do odliczenia podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku.

Należy jednak zauważyć, że w wyroku tym (pkt 23) w pierwszej kolejności TSUE wskazał, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem, aby można było przyznać podatnikowi prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT i określić zakres tego prawa, zasadniczo konieczne jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku, a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 24; w sprawie Abbey National, pkt 26; oraz wyrok z 3 marca 2005 r. w sprawie C‑32/03 Fini H, Zb.Orz. str. I‑1599, pkt 26). Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów lub usług zakłada, iż wydatki poczynione celem ich nabycia stanowiły element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzących prawo do jego odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 30, w sprawie Abbey National, pkt 28, jak i wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C‑16/00 Cibo Participations, Rec. str. I‑6663, pkt 31).

Następnie w pkt 24 wyroku TSUE wskazał, że prawo do odliczenia zostaje zatem również przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty omawianych usług stanowią część jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią element cenotwórczy dla dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te w rzeczywistości zachowują bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą podatnika (zob. w szczególności ww. wyroki w sprawach Midland Bank, pkt 23 i 31 oraz Kretztechnik, pkt 36).

Ostatecznie jednak TSUE doszedł w tej sprawie do konkluzji, że artykuł 17 ust. 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że koszty usług doradczych, z których podatnik skorzystał w celu ustalenia kwoty wierzytelności stanowiącej część majątku jego przedsiębiorstwa i związanej ze sprzedażą akcji dokonaną w okresie, w którym nie był on jeszcze podatnikiem podatku VAT, z braku dowodów na to, że wyłączną przyczyną tych usług jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika, nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je obciąża.

W konsekwencji z wyroku tego wynika, że aby można było przyznać podatnikowi prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT związek pomiędzy zakupami, a działalnością gospodarczą co do zasady powinien być bezpośredni, może być również pośredni jednak tylko gdy zakupy związane są z działalnością gospodarczą („wyłączną przyczyną tych usług jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika”). W przeciwnym wypadku koszty pośrednie nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je obciąża.

Jednocześnie, należy zauważyć, że ciężar wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z opisu wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w branży IT. Jest Pan jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Świadczy usługi na rzecz zagranicznych i krajowych firm outsourcingowych, współpracując z klientami na całym świecie. Wykonuje Pan swoją pracę wyłącznie w formie zdalnej. Posiada mieszkanie, w którym znajduje się wydzielone miejsce do pracy, jednak ze względu na obecność małego dziecka, nie ma Pan warunków do zachowania odpowiedniego poziomu skupienia, ciszy oraz profesjonalizmu wymaganego podczas licznych wideokonferencji z klientami. W celu zapewnienia sobie profesjonalnego i izolowanego akustycznie środowiska pracy, nabył Pan przyczepę specjalną (kempingową). Przyczepa stanowi Pana „mobilne biuro”. Została wyposażona w niezbędny sprzęt IT, tj.: terminal satelitarny ... zapewniający globalny dostęp do szybkiego internetu, router Wi-Fi, mobilny monitor (USB-C) oraz ergonomiczne miejsce do pracy z laptopem. Charakterystyka Pana pracy pozwala na świadczenie usług z dowolnego miejsca na świecie. Planuje Pan przemieszczać się po terytorium Europy, pracując w trybie mobilnym. Przyczepa w godzinach pracy (w ciągu dnia) będzie służyła wyłącznie jako wyizolowane biuro. Zakłada Pan tryb mieszany wykorzystania przyczepy. Będzie ona służyła głównie celom związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą (jako codzienne, mobilne biuro w kraju i za granicą) oraz do celów prywatnych (np. jako miejsce noclegowe dla rodziny w czasie wolnym od pracy). Przyczepa nie posiada własnego napędu i nie jest pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Przyczepa specjalna (kempingowa) nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ nie posiada własnego napędu (silnika). Jest to pojazd ciągnięty. Przyczepa będzie wykorzystywana do celów prowadzonej działalności gospodarczej całorocznie, w sposób ciągły, a nie sezonowy. Będzie Pan wykonywał pracę w przyczepie specjalnej (kempingowej) również w sezonie jesiennym i zimowym. Przyczepa będzie wykorzystywana wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (świadczenie usług programistycznych IT na B2B). Przyczepa jest konieczna w Pana działalności, ponieważ w miejscu zamieszkania nie ma Pan warunków zapewniających odpowiedni poziom skupienia, ciszy oraz profesjonalizmu wymaganego podczas pracy i wideokonferencji. Przyczepa stanowi izolowane, mobilne biuro z niezależnym dostępem do internetu (...), pozwalające na świadczenie wysokiej jakości usług IT zarówno stacjonarnie, jak i podczas wyjazdów zagranicznych, eliminując tym samym problem braku ergonomii i bezpieczeństwa sieci w hotelach. Pomiędzy prowadzoną działalnością gospodarczą a wydatkami na nabycie przyczepy i jej bieżącą eksploatacją istnieje związek pośredni (stanowią one tzw. koszty ogólne funkcjonowania przedsiębiorstwa, niezbędne do świadczenia usług). Nie jest Pan w stanie obiektywnie, w jakim dokładnie ułamku przyczepa będzie wykorzystywana do działalności. Bieżące wydatki związane z przyczepą będą udokumentowane fakturami wystawionymi na Pana dane firmowe (NIP). Wydatki związane z ubezpieczeniem przyczepy będą dotyczyły usług ubezpieczeniowych zwolnionych z VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.

Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że w analizowanym przypadku zachodzi związek pomiędzy wydatkami poniesionymi na zakup ww. przyczepy i jej użytkowaniem a wykonywaniem czynności opodatkowanych.

W analizowanym przypadku zakupiona przyczepa kempingowa nie będzie bezpośrednio związana z wykonywaniem przez Pana czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ponieważ nabyty towar nie będzie podlegał dalszej odsprzedaży ani służył do wytworzenia towarów i usług będących przedmiotem sprzedaży.

Wystąpi natomiast związek pośredni między nabyciem przyczepy kempingowej a wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zakupiona przyczepa kempingowa będzie służyła Panu w przeważającej mierze w prowadzonej działalności gospodarczej związanej z branżą IT.

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi.

W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych do działalności gospodarczej oraz do celów prywatnych, w odniesieniu do których już w chwili zakupu wiadomo o „mieszanym” przeznaczeniu odliczenie podatku jest możliwe wyłącznie w takiej części, w jakiej nabycie to jest związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

W opisie sprawy wskazał Pan, że przyczepa kempingowa będzie również wykorzystywana do celów prywatnych, a zatem wskazać należy, że przyczepa kempingowa będzie wykorzystywania przez Pana w sposób mieszany.

W stanowisku wskazał Pan, że z uwagi na fakt, że przyczepa będzie wykorzystywana zarówno do celów działalności gospodarczej (mobilne biuro), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (prywatnych), zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, pozwalający na odliczenie podatku naliczonego w proporcji odpowiadającej wykorzystaniu do celów firmowych.

Z art. 86 ust. 2a ustawy wynika, że taki sposób odliczenia jest możliwy w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza.

Z przedstawionych przez Pana okoliczności nie wynika, aby wykonywał Pan czynności pozostające poza działalnością gospodarczą lub czynności zwolnione z VAT, lecz ww. towary i usługi, w odniesieniu do których chce Pan dokonać odliczenia, będą służyły również Pana celom prywatnym – czyli osobistym. W analizowanej sprawie zatem zasady odliczania proporcjonalnego na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy nie znajdą zastosowania.

W świetle powołanych wyżej przepisów oraz przedstawionego opisu sprawy, należy stwierdzić, że przysługuje Panu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, lecz jedynie w takiej części, która jest związana z prowadzoną działalnością opodatkowaną, zgodnie z generalną zasadą, wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy (tj. w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego). Natomiast, nie ma Pan prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami które nie mogą być przypisane do celów prowadzonej przez Pana działalności opodatkowanej podatkiem VAT (wydatkami prywatnymi). Jednocześnie to na Panu spoczywa ciężar rzetelnego rozdziału wydatków dotyczących działalności gospodarczej i wydatków osobistych.

Należy zatem przyjąć, że w tym przypadku przysługiwać będzie Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu przyczepy kempingowej oraz przy bieżących wydatkach z nią związanych (serwis, części, opłaty parkingowe), przy czym prawo to będzie przysługiwało częściowo w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, o ile nie zaistnieją przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy

Tym samym powinien Pan sam obiektywnie określić zakres wykorzystania nabytych towarów i usług do opodatkowanej działalności gospodarczej i tylko w takiej części dokonać odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków.

Jednocześnie wskazuję, że prawidłowe określenie wysokości procentowego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup przyczepy oraz wydatków z nią związanych należy do podatnika, natomiast ocena prawidłowości przyjętych przez Pana rozwiązań może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy organ pierwszej instancji.

Natomiast w odniesieniu do wydatków związanych ubezpieczeniem przyczepy, należy wskazać, że usługi ubezpieczeniowe są zwolnione od podatku VAT.

Zgodnie bowiem z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy:

Natomiast w myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro nabywana przez Pana usługa ubezpieczenia komunikacyjnego jest zwolniona od podatku to nie będzie Pan miał prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej jej nabycie, również w przypadku otrzymania faktury z naliczonym podatkiem, co wynika z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.

Wobec powyższego, oceniając całościowo Pana stanowisko, z uwagi na odmienną argumentację oraz brak prawa do odliczenia podatku VAT od usług ubezpieczenia, należało uznać je za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo podkreślam, że prawidłowe określenie wysokości procentowego odliczenia podatku naliczonego związanego z realizowanymi czynnościami należy do podatnika, natomiast ocena prawidłowości przyjętych przez Państwa rozwiązań może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy organ podatkowy pierwszej instancji. Należy podkreślić, że rolą Organu w postępowaniu interpretacyjnym jest wyłącznie interpretacja przepisów prawa podatkowego, a nie badanie poprawności dokonanych wyliczeń, zatem w analizowanej interpretacji nie dokonano oceny prawidłowości wyliczeń przedstawionych przez Pana we wniosku. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego, a nie jego wysokości.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) – zwanej dalej: „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.