Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.1013.2025.3.RK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan pismami z 11 lutego 2026 r. (wpływ 11 lutego 2026 r.) i z 20 marca 2026 r. (wpływ 20 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”).

Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca wykonuje działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach programistycznych, których dotyczy wniosek, od 17 czerwca 2025 r.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”).

Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazać należy, że ponosi również normalną kodeksową odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i n. Kodeksu cywilnego. W szczególności, umowa łącząca ze Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem, w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.

W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie oprogramowania, aplikacje, funkcjonalności, rozwiązania, efekty, utwór - to programy komputerowe, które były i są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.

Wnioskodawca zaprojektował i wytworzył spójny ekosystem do bezobsługowego, bezpiecznego zarządzania oprogramowaniem układowym urządzeń teleinformatycznych w środowisku produkcyjnym. Rdzeń stanowią: usługa Firmware Service (warstwa rejestrowo-operacyjna) oraz aplikacja wiersza poleceń .... Ekosystem uzupełniają biblioteka integracyjna common-connectors (klienci API komunikacji z zewnętrznymi systemami), usługa inwentarzowa .... (strumieniowe źródło prawdy o urządzeniach), usługa powiadomień ....., usługa ..... (rotacja i dystrybucja poświadczeń) oraz biblioteka bazowa common-microservice-api (wspólny fundament dla wszystkich usług w ekosystemie).

Zadania nowych funkcji:

·         warstwa rejestrowa (.....):

-        ewidencja modeli urządzeń i aliasów, rodzin oprogramowania układowego oraz wersji wraz z metadanymi,

-        definicje typów plików per rodzina z rozróżnieniem na wymagane i opcjonalne wraz z wyrażeniami regularnymi walidującymi nazewnictwo,

-        deterministyczna walidacja zgłoszeń (kompletność wymaganych typów plików, fizyczne istnienie plików w repozytorium, zgodność sum kontrolnych takich jak MD5, SHA256, nadawanie niepowtarzalnych identyfikatorów dla wszystkich encji, brak elementu losowości,

-        odwzorowanie relacji model urządzenia,

-        dozwolone wersje oprogramowania z oznaczeniem wersji preferowanej,

-        zapewnienie unikalności nazw i ścieżek plików w repozytorium i eliminacja przypadkowych nadpisań;

·         warstwa operacyjna (transfer i aktualizacje):

-        model zadań transferu plików i zadań aktualizacji z przypisaniem zasobów, inicjatora i precyzyjnych okien czasowych,

-        planowanie w oknach serwisowych z limitami współbieżności i regułami okresu ochronnego (minimalny odstęp między kolejnymi aktualizacjami tego samego urządzenia),

-        idempotencja operacji i automatyczne ponawianie z kontrolowanym wykładniczym opóźnieniem, jednoznaczne statusy zadań i pełny audyt zdarzeń z zapisem szczegółów każdej operacji, czasu rozpoczęcia, zakończenia i wyników,

-        automatyczna agregacja wyników składowych do statusu zamówienia (bez ręcznych decyzji);

·         generator CIF (arkusz zestawieniowy):

-        strumieniowe pobieranie danych urządzeń z usługi inwentarzowej lnventory Service (NL-delimited), budowa arkusza kalkulacyjnego z listą urządzeń, aktualną wersją oprogramowania oraz mapą zgodności (dozwolone wersje per model) oraz istniejącymi harmonogramami aktualizacji,

-        automatyczne tworzenie nazwanych zakresów komórek (sanityzacja nazw, zgodność z narzędziami biurowymi) do późniejszej walidacji danych wypełnianych przez użytkownika,

-        wydajnościowa generacja w trybie kolumnowym dla dużych wolumenów, redukcja zużycia pamięci poprzez strumieniowe przetwarzanie;

·         wersjonowanie arkuszy:

-        każdy wygenerowany arkusz zawiera znacznik wersji harmonogramu, odrzucanie arkuszy z nieaktualną wersją przy załadowaniu;

·         przetwarzanie wypełnionych arkuszy i harmonogramowanie:

-        odczyt i walidacja wypełnionych arkuszy zestawieniowych,

-        weryfikacja poprawności danych w nazwanych zakresach, zgodności formatów dat i wersji oprogramowania;

·         wykrywanie różnic między nowym harmonogramem a istniejącym:

-        identyfikacja nowych, zmodyfikowanych i usuniętych wpisów harmonogramu,

-        dla nowych wpisów: utworzenie zamówień aktualizacji z automatyczną rezerwacją zgłoszeń zmian w systemie zarządzania zmianami, weryfikacja dostępności zasobów i brak konfliktów czasowych,

-        dla zmodyfikowanych wpisów: aktualizacja okien czasowych lub wersji oprogramowania, walidacja braku konfliktów z innymi zadaniami, aktualizacja powiązanych zadań transferu plików;

-        dla usuniętych wpisów: anulowanie zaplanowanych zadań z zapisem przyczyny i automatyczną notyfikacją,

-        automatyczne zwiększenie numeru wersji harmonogramu po każdej zmianie, zapewnienie spójności przy współbieżnych modyfikacjach,

-        wysyłka podsumowania zmian na adres poczty elektronicznej inicjatora z wyszczególnieniem utworzonych, zmodyfikowanych i usuniętych zadań;

·         integracje (common-connectors):

-        klienci do: inwentarza, repozytorium plików (lokalne i chmurowe), narzędzia orkiestracyjnego (uruchamianie przepływów pracy), systemu zarządzania zmianami i zgłoszeniami, usługi pocztowej,

-        ujednolicone kontrakty komunikacji, mapowanie wyjątków i kodów odpowiedzi HTTP na opisowe błędy domenowe,

-        rozdział klientów synchronicznych i asynchronicznych, buforowanie wyników i zapytań per żądanie dla minimalizacji obciążenia systemów zewnętrznych,

-        obsługa limitów szybkości i automatyczne ponawianie połączeń w przypadku błędów;

·         biblioteka bazowa (common-microservice-api):

-        wspólny fundament techniczny dla wszystkich usług w ekosystemie, zapewniający spójność architektoniczną i jednolite wzorce implementacyjne;

-        ujednolicona warstwa aplikacyjna: funkcje tworzenia aplikacji z automatyczną integracją routerów, obsługą cyklu życia (uruchomienie, zatrzymanie), konfiguracją mechanizmów logowania i błędów,

-        standaryzowane formaty odpowiedzi: jednolita struktura odpowiedzi API zawierająca status operacji (sukces/porażka), listę wyników, listę błędów oraz kody HTTP, co eliminuje niespójności między usługami,

-        globalna konfiguracja: centralny mechanizm zarządzania konfiguracją aplikacji z walidacją parametrów, automatycznym maskowaniem wartości wrażliwych (hasła, klucze) w logach i endpointach diagnostycznych;

-        hierarchia wyjątków domenowych: bazowa klasa wyjątków rozszerzana przez poszczególne usługi dla spójnej obsługi błędów i mapowania na odpowiednie kody odpowiedzi,

-        mechanizmy walidacji: integracja z bibliotekami walidacyjnymi dla weryfikacji danych wejściowych na poziomie schematów,

-        redukcja duplikacji kodu: eliminacja powtarzalnych konstrukcji we wszystkich usługach ekosystemu (tworzenie odpowiedzi, obsługa błędów, konfiguracja), co przyspiesza rozwój nowych usług i ułatwia konserwację;

·         usługa rotacji poświadczeń ....

-        bezpieczne przechowywanie w modelu szyfrowania kopertowego (klucze danych per rekord, klucz nadrzędny w dedykowanym systemie zarządzania kluczami),

-        odszyfrowanie wyłącznie w pamięci procesu, maskarada wartości w logach i interfejsach użytkownika, szyfrowanie danych „at rest” i TLS in transit,

-        wersjonowana rotacja haseł z kontrolą procesu zmian (integracja z systemem zarządzania dla zmian wrażliwych),

-        polityka minimalnych uprawnień dla tokenów M2M audyt wszystkich operacji, tryb „break-glass” z dwuetapowym potwierdzeniem;

·         jakość, wydajność, bezpieczeństwo:

-        walidacje na poziomie interfejsu programistycznego API i domeny (formaty danych, spójność relacji, brak duplikacji powiązań),

-        ograniczenie zakresu danych wymienianych między usługami do minimum (ID, nazwy techniczne, metadane),

-        testy jednostkowe (walidacje, sumy kontrolne, reguły kompletności wersji), integracyjne (pełne przepływy: przesyłanie pliku - powiązanie z wersją - planowanie - wykonanie - statusy), obciążeniowe (dziesiątki tysięcy urządzeń, strumieniowanie danych, zbiorcze zapytania do bazy danych),

-        optymalizacje wydajnościowe: zbiorcze kwerendy bazodanowe, buforowanie per żądanie, przetwarzanie strumieniowe i kolumnowe arkuszy, ograniczenie liczby zapytań sieciowych między usługami;

·         charakterystyka i innowacyjność: rozwiązanie dostarcza scentralizowaną, powtarzalną i audytowalną kontrolę nad cyklem życia oprogramowania układowego - od ewidencji wersji, przez weryfikację kompletności i spójności, po planowanie oraz realizację aktualizacji na urządzeniach produkcyjnych;

·         innowacyjność przejawia się w:

-        deterministycznych algorytmach kompletności i zgodności (wymagane typy plików, sumy kontrolne, unikalne ścieżki), które eliminują klasę błędów spotykanych przy ręcznych procedurach (arkusze kalkulacyjne, skrypty ad-hoc). System gwarantuje, że to samo zgłoszenie zawsze generuje identyczny wynik, co umożliwia pełną odwracalność operacji,

-        strumieniowaniu dużych wolumenów danych (inwentarz - arkusz zestawieniowy CIF) i hurtowych walidacjach, co skraca czas przygotowania i pozwala działać „w locie” nawet dla dziesiątek tysięcy urządzeń,

-        automatycznej agregacji statusów zadań i pełnym audycie zdarzeń, dzięki którym każda decyzja systemu jest odtwarzalna i możliwa do weryfikacji;

-        dwukierunkowej integracji z arkuszami zestawieniowymi: system nie tylko generuje arkusze z aktualnymi danymi i walidacjami, ale także przetwarza wypełnione arkusze zwrotnie, automatycznie wykrywając różnice (nowe, zmodyfikowane, usunięte wpisy) i harmonogramując odpowiednie zadania. Wersjonowanie arkuszy zapobiega przetwarzaniu nieaktualnych danych,

-        modularnej architekturze (usługa oprogramowania układowego, usługa inwentarzowa, usługa powiadomień, usługa rotacji poświadczeń biblioteka złączy common-connectors), która zwiększa niezawodność (awaria komponentu nie zatrzymuje całości) i przyspiesza rozwój (niezależne cykle wdrożeniowe, możliwość skalowania poszczególnych usług). Biblioteka bazowa common-microservice-api stanowi fundament techniczny zapewniający spójność wzorców implementacyjnych, eliminujący duplikację kodu i przyspieszający rozwój nowych komponentów ekosystemu,

-        bezpiecznej rotacji poświadczeń z egzekwowaniem polityk organizacyjnych wprost na interfejsach programistycznych API (integracja z procesami zarządzania zmianami, wersjonowanie i audyt),

-        wydajnym generatorze arkuszy (kolumnowe przetwarzanie, bez nadmiarowego formatowania komórek), który tworzy duże zestawienia w czasie praktycznym i od razu przygotowuje dane do walidacji użytkownika biznesowego;

-        zaawansowanym systemie harmonogramowania z kontrolą konfliktów czasowych, okresów ochronnych między aktualizacjami, limitów współbieżności i automatycznej rezerwacji zgłoszeń zmian w systemie zarządzania zmianami. Algorytmy wykrywają i zapobiegają kolizjom terminów oraz naruszeniom polityk operacyjnych jeszcze przed zatwierdzeniem harmonogramu. W efekcie system zastępuje manualne, podatne na błąd praktyki (Excel, jednorazowe skrypty) spójnym programem komputerowym o cechach nowości: własnym modelem domeny, autorskimi algorytmami walidacji i kompletności, zoptymalizowanymi mechanizmami strumieniowania i przetwarzania oraz inżynierią niezawodności (retry, idempotencja, cool- down, audyt).

Całość - obejmująca .... - stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci programu komputerowego, stworzone i rozwijane w sposób systematyczny, udokumentowany i twórczy. Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania, Wnioskodawca dokonuje rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.

Na potrzeby opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:

1)    Faza koncepcyjna - zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca, np. poprzez omówienie funkcjonalności;

2)    Faza planowania - proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii, planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów prac;

3)    Faza programowania - etap tworzenia oprogramowania na który składa się, np.: pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;

4)    Faza weryfikacji - przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy) docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).

Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenia celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie, czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).

Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.

Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych bądź poprzez stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego programu komputerowego. Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.

Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłącznie proste funkcje produkcyjne ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła.

Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.

Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób metodyczny, systematyczny, jak i w sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.

Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Natomiast w ramach podejmowanej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku. Tym samym, Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe. Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Wnioskodawcy uzyskanie przychodu.

Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania.

W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych rozwiązań - Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z różnych materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o technologii). Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Natomiast oprogramowanie stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.

Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Wnioskodawcę, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) - opisanego we wniosku w warunkach działalności, wynikające z wniosku. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku programistycznym.

Na zakończenie uznać należy, że projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i Jego Zleceniodawcy.

Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie techniczną, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie oprogramowania leżą po stronie Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone i znane w Jego przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.

Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.

Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług. Przenosi On prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).

Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT za 2025 r. oraz lata kolejne. Wnioskodawca w latach następnych będzie uzyskiwał dochody na zasadach dotychczasowych.

W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.

Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:

1.    koszty sprzętu komputerowego (laptopy, komputery) i peryferii komputerowych (myszki, dyski, monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania
 - do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;

2.    koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne)  – dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;

3.    koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu komórkowego, smartwatcha i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwia komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera, otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;

4.    koszty użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów, ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego - niezbędne dla zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;

5.    koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;

6.    koszty kursów i szkoleń programistycznych, literatury fachowej - do stałego podnoszenia wiedzy i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;

7.    koszty podróży zawodowych (bilety, hotele, gastronomia, taxi) - niezbędne dla zapewnienia Wnioskodawcy możliwości osobistego kontaktu ze Zleceniodawca, w celu konsultacji;

8.    koszty wynagrodzenia pracownika, który działa przy realizacji prac Wnioskodawcy opisanych we wniosku (pismem z 20 marca 2026 r. Wnioskodawca poinformował, że nie oczekuje wydania interpretacji indywidualnej w zakresie tego wydatku).

Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym. Poprzez pozostały dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania poimplementacyjne, jak i konsultacje niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych, natomiast tego wynagrodzenia Wnioskodawca nie zamierza obejmować preferencyjną stawką opodatkowania.

Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji Prawa IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.

Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadające na każde prawo własności intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 17 czerwca 2025 r.

Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi Zleceniodawcami. Rodzaj i funkcjonalności tworzonego Oprogramowania mogą być zróżnicowane, z tym jednak zastrzeżeniem, że opisany we wniosku charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności pozostanie niezmieniony; nie ulegnie zmianie także rodzaj i źródło uzyskiwanych dochodów z tytułu sprzedaży Oprogramowania.

Wnioskodawca przedstawia informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu sprawy (stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego), które mogą ułatwić pracę tut. Organowi.

Wniosek dotyczy dochodów za okres od 17 czerwca 2025 r. i lat przyszłych.

Wnioskodawca prowadził i prowadzi prace rozwojowe od 17 czerwca 2025 r.

Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace można podzielić na kilka faz, obejmują one takie czynności jak:

1.    Faza koncepcyjna - zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program komputerowy który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie funkcjonalności;

2.    Faza planowania - proces planowania prac, na który składa się. np.: wybór technologii, planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów prac;

3.    Faza programowania - etap tworzenia oprogramowania na który składa się, np.: pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;

4.    Faza weryfikacji - przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy) docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).

Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem. Wynikiem było/jest stworzenie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do programu komputerowego. Miały i mają one zawsze formę programu komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku programistycznym. Ten wynik/wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy w celu realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.

W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony produkt - Oprogramowanie i dokona tego również w przyszłości. Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie opisane we wniosku. Wnioskodawca oferuje i będzie oferował produkty, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej.

W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów.

Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia zależność, Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności.

Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, rozwija oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u Wnioskodawcy funkcjonujących.

Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

·         zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartość niematerialnej,

·         nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny,

·         nie są jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykonuje poboczne działania w zakresie usług informatycznych, a mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich prowadzenia nie zamierza obejmować preferencyjną stawką podatkową. Usługi takie (wskazane powyżej) są wykonywane od początku prowadzenia działalności gospodarczej opisanej we wniosku, tj. od 17 czerwca 2025 r. Jeśli odnosi się do działalności rozwojowej Wnioskodawcy, to nie realizuje On innych czynności w jej obrębie aniżeli wskazane we wniosku.

Podkreślenia wymaga, że prace o innym charakterze niż prace rozwojowe, prowadzone w ramach działalności Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie domaga się ich oceny.

W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę oprogramowania wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego poszczególnego oprogramowania, który jest efektem Jego pracy.

Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Wnioskodawca nie otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do programu komputerowego, wypłacane Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa - poboczne usługi informatyczne, a mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne. Preferencyjną stawką podatkową Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za co otrzymuje zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz prowadzonych rejestrów realizowanych prac.

Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich, gdyż nie jest to wymagane, ani nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych ze Zleceniodawcą.

Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony przez Wnioskodawcę wersjonowany był przez Niego w odpowiednim systemie, który następnie systematycznie jest synchronizowany z wersją przenoszoną na Zleceniodawcę na platformie, z której korzysta. Przeniesienie następowało z momentem zapłaty należnego Wnioskodawcy wynagrodzenia. Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy, który podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta (Zleceniodawcę) umieszczając w repozytorium na serwerze klienta (Zleceniodawcy). Przeniesienie praw potwierdza umowa i umieszczenie go na serwerze.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia oprogramowania poprzez comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.

Wobec wskazania we wniosku, że Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości w podobny sposób na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów Wnioskodawca wskazuje, że usługi będą wykonywane w Polsce.

Ewidencja prowadzona jest od 17 czerwca 2025 r. Ewidencja prowadzona jest na bieżąco, tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru:

(a + b)x1,3 / (a + b + c + d),

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.

W piśmie z 11 lutego 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania oprogramowania – efekty prac Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca raz jeszcze opisał oprogramowanie:

Oprogramowanie to spójny ekosystem do bezobsługowego, bezpiecznego zarządzania oprogramowaniem układowym urządzeń teleinformatycznych w środowisku produkcyjnym. Rdzeń stanowią: usługa .... (warstwa rejestrowo-operacyjna) oraz aplikacja wiersza poleceń ..... Ekosystem uzupełniają biblioteka integracyjna common-connectors (klienci Interfejsu Programistycznego Aplikacji (dalej API) komunikacji z zewnętrznymi systemami), usługa inwentarzowa .... (strumieniowe źródło prawdy o urządzeniach), usługa powiadomień .... (rotacja i dystrybucja poświadczeń) oraz biblioteka bazowa common-microservice-api (wspólny fundament dla wszystkich usług w ekosystemie).

Zadania nowych funkcji:

·         Warstwa rejestrowa (.....):

-        ewidencja modeli urządzeń i aliasów, rodzin oprogramowania układowego oraz oprogramowania zabezpieczeń systemu operacyjnego, ich wersji wraz z metadanymi,

-        definicje typów plików per rodzina z rozróżnieniem na wymagane i opcjonalne wraz z wyrażeniami regularnymi walidującymi nazewnictwo,

-        deterministyczna walidacja zgłoszeń (kompletność wymaganych typów plików, fizyczne istnienie plików w repozytorium, zgodność sum kontrolnych takich jak MD5, SHA256), nadawanie niepowtarzalnych identyfikatorów dla wszystkich encji, brak elementu losowości,

-        odwzorowanie relacji „model urządzenia - dozwolone wersje oprogramowania” z oznaczeniem wersji preferowanej,

-        zapewnienie unikalności nazw i ścieżek plików w repozytorium i eliminacja przypadkowych nadpisań;

·         Warstwa operacyjna (transfer i aktualizacje):

-        model zadań transferu plików i zadań aktualizacji oprogramowania z przypisaniem zasobów, inicjatora i precyzyjnych okien czasowych,

-        planowanie w oknach serwisowych z limitami współbieżności i regułami okresu ochronnego (minimalny odstęp między kolejnymi aktualizacjami tego samego urządzenia),

-        idempotencja operacji i automatyczne ponawianie z kontrolowanym wykładniczym opóźnieniem, jednoznaczne statusy zadań i pełny audyt zdarzeń z zapisem szczegółów każdej operacji, czasu rozpoczęcia, zakończenia i wyników,

-        automatyczna agregacja wyników składowych do statusu zamówienia (bez „ręcznych” decyzji);

·         Generator CIF (arkusz zestawieniowy):

-        strumieniowe pobieranie danych urządzeń z usługi inwentarzowej ....
(NL-delimited), budowa arkusza kalkulacyjnego z listą urządzeń, aktualną wersją oprogramowania układowego oraz „mapą zgodności” (dozwolone wersje per model) oraz istniejącymi harmonogramami aktualizacji,

-        automatyczne tworzenie nazwanych zakresów komórek (sanityzacja nazw, zgodność z narzędziami biurowymi) do późniejszej walidacji danych wypełnianych przez użytkownika,

-        wydajnościowa generacja w trybie kolumnowym dla dużych wolumenów, redukcja zużycia pamięci poprzez strumieniowe przetwarzanie,

-        wersjonowanie arkuszy: każdy wygenerowany arkusz zawiera znacznik wersji harmonogramu, odrzucanie arkuszy z nieaktualną wersją przy załadowaniu;

·         Przetwarzanie wypełnionych arkuszy i harmonogramowanie:

-        odczyt i walidacja wypełnionych arkuszy zestawieniowych: weryfikacja poprawności danych w nazwanych zakresach, zgodności formatów dat i wersji oprogramowania,

-        wykrywanie różnic między nowym harmonogramem a istniejącym: identyfikacja nowych, zmodyfikowanych i usuniętych wpisów harmonogramu,

-        dla nowych wpisów: utworzenie zamówień aktualizacji z automatyczną rezerwacją zgłoszeń zmian w systemie zarządzania zmianami, weryfikacja dostępności zasobów i brak konfliktów czasowych,

-        dla zmodyfikowanych wpisów: aktualizacja okien czasowych lub wersji oprogramowania, walidacja braku konfliktów z innymi zadaniami, aktualizacja powiązanych zadań transferu plików,

-        dla usuniętych wpisów: anulowanie zaplanowanych zadań z zapisem przyczyny i automatyczną notyfikacją,

-        automatyczne zwiększenie numeru wersji harmonogramu po każdej zmianie, zapewnienie spójności przy współbieżnych modyfikacjach,

-        wysyłka podsumowania zmian na adres poczty elektronicznej inicjatora z wyszczególnieniem utworzonych, zmodyfikowanych i usuniętych zadań.

·         Integracje (common-connectors):

-        klienci do: inwentarza, repozytorium plików (lokalne i chmurowe), narzędzia orkiestracyjnego (uruchamianie przepływów pracy), systemu zarządzania zmianami i zgłoszeniami, usługi pocztowej,

-        ujednolicone kontrakty komunikacji, mapowanie wyjątków i kodów odpowiedzi HTTP na opisowe błędy domenowe,

-        rozdział klientów synchronicznych i asynchronicznych, buforowanie wyników i zapytań per żądanie dla minimalizacji obciążenia systemów zewnętrznych,

-        obsługa limitów szybkości i automatyczne ponawianie połączeń w przypadku błędów.

·         Biblioteka bazowa (common-microservice-api):

-        wspólny fundament techniczny dla wszystkich usług w ekosystemie, zapewniający spójność architektoniczną i jednolite wzorce implementacyjne,

-        ujednolicona warstwa aplikacyjna: funkcje tworzenia aplikacji z automatyczną integracją routerów, obsługą cyklu życia (uruchomienie, zatrzymanie), konfiguracją mechanizmów logowania i błędów,

-        standaryzowane formaty odpowiedzi: jednolita struktura odpowiedzi API zawierająca status operacji (sukces/porażka), listę wyników, listę błędów oraz kody HTTP, co eliminuje niespójności między usługami,

-        globalna konfiguracja: centralny mechanizm zarządzania konfiguracją aplikacji z walidacją parametrów, automatycznym maskowaniem wartości wrażliwych (hasła, klucze) w logach i diagnostycznych punktach końcowych API,

-        hierarchia wyjątków domenowych: bazowa klasa wyjątków rozszerzana przez poszczególne usługi dla spójnej obsługi błędów i mapowania na odpowiednie kody odpowiedzi,

-        mechanizmy walidacji: integracja z bibliotekami walidacyjnymi dla weryfikacji danych wejściowych na poziomie schematów,

-        redukcja duplikacji kodu: eliminacja powtarzalnych konstrukcji we wszystkich usługach ekosystemu (tworzenie odpowiedzi, obsługa błędów, konfiguracja), co przyspiesza rozwój nowych usług i ułatwia konserwację;

·         Usługa rotacji poświadczeń ....

-        bezpieczne przechowywanie w modelu szyfrowania kopertowego (klucze danych per rekord, klucz nadrzędny w dedykowanym systemie zarządzania kluczami),

-        odszyfrowanie wyłącznie w pamięci procesu, maskarada wartości w logach i interfejsach użytkownika, szyfrowanie danych „at rest” i TLS „in transit”,

-        wersjonowana rotacja haseł z kontrolą procesu zmian (integracja z systemem zarządzania dla zmian wrażliwych),

-        polityka minimalnych uprawnień dla tokenów M2M, audyt wszystkich operacji, tryb
„break-glass” z dwuetapowym potwierdzeniem.

·         Jakość, wydajność, bezpieczeństwo:

-        walidacje na poziomie interfejsu programistycznego API i domeny (formaty danych, spójność relacji, brak duplikacji powiązań),

-        ograniczenie zakresu danych wymienianych między usługami do minimum (ID, nazwy techniczne, metadane),

-        testy jednostkowe (walidacje, sumy kontrolne, reguły kompletności wersji), integracyjne (pełne przepływy: przesyłanie pliku - powiązanie z wersją - planowanie - wykonanie - statusy), obciążeniowe (dziesiątki tysięcy urządzeń, strumieniowanie danych, zbiorcze zapytania do bazy danych),

-        optymalizacje wydajnościowe: zbiorcze kwerendy bazodanowe, buforowanie per żądanie, przetwarzanie strumieniowe i kolumnowe arkuszy, ograniczenie liczby zapytań sieciowych między usługami.

·         Charakterystyka i innowacyjność:

Rozwiązanie dostarcza scentralizowaną, powtarzalną i audytowalną kontrolę nad cyklem życia oprogramowania układowego - od ewidencji wersji, przez weryfikację kompletności i spójności, po planowanie oraz realizację aktualizacji na urządzeniach produkcyjnych. Innowacyjność przejawia się w:

-        deterministycznych algorytmach kompletności i zgodności (wymagane typy plików, sumy kontrolne, unikalne ścieżki), które eliminują klasę błędów spotykanych przy ręcznych procedurach (arkusze kalkulacyjne, skrypty ad-hoc). System gwarantuje, że to samo zgłoszenie zawsze generuje identyczny wynik, co umożliwia pełną odwracalność operacji;

-        strumieniowaniu dużych wolumenów danych (inwentarz → arkusz zestawieniowy CIF) i hurtowych walidacjach, co skraca czas przygotowania i pozwala działać „w locie” nawet dla dziesiątek tysięcy urządzeń;

-        automatycznej agregacji statusów zadań i pełnym audycie zdarzeń, dzięki którym każda decyzja systemu jest odtwarzalna i możliwa do weryfikacji;

-        dwukierunkowej integracji z arkuszami zestawieniowymi: system nie tylko generuje arkusze z aktualnymi danymi i walidacjami, ale także przetwarza wypełnione arkusze zwrotnie, automatycznie wykrywając różnice (nowe, zmodyfikowane, usunięte wpisy) i harmonogramując odpowiednie zadania. Wersjonowanie arkuszy zapobiega przetwarzaniu nieaktualnych danych;

-        modularnej architekturze (usługa oprogramowania układowego, usługa inwentarzowa, usługa powiadomień, usługa rotacji poświadczeń, biblioteka złączy common-connectors), która zwiększa niezawodność (awaria komponentu nie zatrzymuje całości) i przyspiesza rozwój (niezależne cykle wdrożeniowe, możliwość skalowania poszczególnych usług). Biblioteka bazowa common-microservice-api stanowi fundament techniczny zapewniający spójność wzorców implementacyjnych, eliminujący duplikację kodu i przyspieszający rozwój nowych komponentów ekosystemu;

-        bezpiecznej rotacji poświadczeń z egzekwowaniem polityk organizacyjnych wprost na interfejsach programistycznych API (integracja z procesami zarządzania zmianami, wersjonowanie i audyt);

-        wydajnym generatorze arkuszy (kolumnowe przetwarzanie, bez nadmiarowego formatowania komórek), który tworzy duże zestawienia w czasie praktycznym i od razu przygotowuje dane do walidacji użytkownika biznesowego;

-        zaawansowanym systemie harmonogramowania z kontrolą konfliktów czasowych, okresów ochronnych między aktualizacjami, limitów współbieżności i automatycznej rezerwacji zgłoszeń zmian w systemie zarządzania zmianami. Algorytmy wykrywają i zapobiegają kolizjom terminów oraz naruszeniom polityk operacyjnych jeszcze przed zatwierdzeniem harmonogramu.

W efekcie system zastępuje manualne, podatne na błąd praktyki (...., jednorazowe skrypty) spójnym programem komputerowym o cechach nowości: własnym modelem domeny, autorskimi algorytmami walidacji i kompletności, zoptymalizowanymi mechanizmami strumieniowania i przetwarzania oraz inżynierią niezawodności (retry, idempotencja, cool-down, audyt). Całość - obejmująca .... - stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci programu komputerowego stworzone i rozwijane w sposób systematyczny, udokumentowany i twórczy.

Wyłącznie Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych programów komputerowych.

Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do oprogramowania, którego dotyczy wniosek, przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od Jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i przygotowuje do nich analizę. Wnioskodawca wskazuje, że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.

Wnioskodawca w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Wnioskodawcy.

W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania opisanego we wniosku:

·         projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,

·         implementację (tworzenie) oprogramowania,

·         konieczność projektowania stosownych algorytmów,

·         automatyzacje wdrożeń.

Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w następujących językach programowania i technologiach: ....(wraz z bibliotekami i frameworkami takimi jak ....

Wnioskodawca wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy/będzie dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez Wnioskodawcę Oprogramowań/programów komputerowych. Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne w tym tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca przedstawił powyżej też opis do czego służy oprogramowanie.

Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe Oprogramowanie różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i Jego Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej.

Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że Oprogramowanie stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy której wykonywaniu Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca Wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego Jego twórcy - Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta Wnioskodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klienta Wnioskodawcy. To co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb zleceniodawcy oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.

Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Wnioskodawcę mieszanki technologii języków programowania ....(wraz z bibliotekami i frameworkami takimi jak .....powoduje, że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u Niego funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów zlecających - tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie powielają się.

Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.

Celem Wnioskodawcy jest dostarczenie klientowi programów komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności: tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania), tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów. Cele te obowiązywały w latach określonych we wniosku. Finansowanie następuje ze środków własnych.

Systematyczność polega na prowadzeniu praz w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie, czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).

Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.

Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej, realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta. W każdym z wymienionych programów komputerowych, w latach określonych we wniosku - 2025 r. i latach kolejnych, realizował będzie założone cele.

Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania, że oprogramowanie wypełnia cele biznesowe klienta.

W odpowiedzi na pytanie, jakie konkretnie wydatki należy rozumieć pod pojęciem koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) Wnioskodawca wskazał, że są to koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu. Jak wskazał Wnioskodawca, dla tworzenia Oprogramowania musi On utrzymywać i rozwijać odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe. Bez ich poniesienia tworzenie i rozwój oprogramowania byłby niemożliwy z uwagi na brak zaplecza technicznego.

W odpowiedzi na pytanie, jakie wydatki należy rozumieć pod pojęciem narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania Wnioskodawca wyjaśnił, że są to biblioteki programistyczne, które ułatwiają prowadzenie prac opisanych we wniosku. Są/będą niezbędne do tworzenia/rozwijania oprogramowania będącego przedmiotem wniosku. Przez wskazane wydatki nie należy rozumieć zakupu oprogramowania lub licencji na programy komputerowe stanowiących wartości niematerialne i prawne w prowadzonej działalności gospodarczej. Zakupione narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania nie stanowią nabycia, o których mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zleceniodawca, o którym mowa we wniosku, jest podmiotem polskim, usługi są realizowane w Polsce.

W odniesieniu do kosztów wynagrodzenia pracownika, który działa przy realizacji prac opisanych we wniosku, Wnioskodawca doprecyzował, że jest to koszt wynagrodzenia z umowy zlecenie. Pracownik realizuje prace opisane we wniosku na podstawie umowy zlecenie. Wydatki związane z wynagrodzeniem pracownika przekładają się bezpośrednio na prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność związaną z oprogramowaniem. Pracownik wykonuje prace administracyjne usprawniające działalność Wnioskodawcy. Pracownik nie tworzy oprogramowania pod potrzeby indywidualne kontrahentów Wnioskodawcy. Pracownik uczestniczy pośrednio, usprawniając działania Wnioskodawcy, w rozwoju opisanego we wniosku oprogramowania. Wynagrodzenie pracownika nie składa się z określonych części lub w ramach tego wynagrodzenia nie dochodzi do wyodrębnienia konkretnych jego składowych. W odpowiedzi na pytanie, czy całość wynagrodzenia pracownika dotyczy oprogramowania tworzonego, rozwijanego pod potrzeby indywidualne kontrahenta Wnioskodawca wskazał, że tak, pośrednio, jak wskazano powyżej. Pracownik nie realizuje działalności badawczo-rozwojowej. W odpowiedzi zaś na pytanie, czy czas pracy pracownika w całości związany jest z wykonywaniem prac badawczo-rozwojowych prowadzących do wytworzenia kwalifikowanego IP Wnioskodawca poinformował, że pośrednio tak, w zakresie działalności Wnioskodawcy.

W piśmie z 20 marca 2026 r., stanowiącym ponowne uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że nie oczekuje odpowiedzi w zakresie kosztu wynagrodzenia pracownika i w tym zakresie wycofuje swoje zapytanie oraz usuwa ten koszt z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

Pytania

1.    Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?

2.    Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?

3.    Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?

4.    Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

Prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.

Stosownie do treści art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Ustawodawca, definiując w art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z 20 lipca 2018 r.  - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:

·         badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

·         badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie tworzenia oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest twórcą Oprogramowania.

Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową - w ocenie Wnioskodawcy - przemawia:

·         jej twórczy charakter - prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak również w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy, bądź takich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących;

·         okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
- oprogramowania. Jednocześnie w zakres tej działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do takich produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów oprogramowania). W wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają nowe, innowacyjne oprogramowania (programy komputerowe)
 - przy wykorzystaniu wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania oprogramowania oraz przy wykorzystaniu technologii informatycznych
 - tworzenia oprogramowania. Wymaga to od Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez udział w kursach internetowych, szkoleniach, lekturę książek o tematyce informatycznej, analizę dokumentacji do języka programowania, itp.);

·         podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny - prace nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.

Ad 2.

Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

W art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo do programu komputerowego.

Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalność badawczo-rozwojowej.

W niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw Jego działań prowadzonych w ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową, w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

Praca Wnioskodawcy spełnia bowiem definicję prac rozwojowych, zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. tworzy i rozwija Oprogramowanie, czego ustawodawca wymaga, żeby uznać Jego prace za prace rozwojowe.

Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko.

W konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu przedstawionym powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.

Ad 3.

Dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie.

Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie wytworzonych na rzecz Zleceniodawców za wynagrodzeniem.

Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania (Koszty IP Box).

W rezultacie, Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP Box.

Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz nie wykonuje tej działalność pod kierownictwem Zleceniodawcy, ani w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.

Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone funkcjonalności implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego.

Warunkiem uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw.

W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję, która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własność intelektualnej w prowadzonych księgach, w tym podatkowych.

Powołany przepis prawa nakłada na podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienia kosztów przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.

Ad 4.

Ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”^- wskaźnika.

Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik Nexus.

Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność
badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własność intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności intelektualnej.

Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z działalności polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym:

1.    koszty sprzętu komputerowego (laptopy, komputery) i peryferii komputerowych (myszki, dyski, monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania
- do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;

2.    koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) - dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;

3.    koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwiają komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera, otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwiają szybką reakcję w takiej sytuacji, umożliwiają kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą ;

4.    koszty użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów, ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego - niezbędne dla zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;

5.    koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;

6.    koszty kursów i szkoleń programistycznych, literatury fachowej - do stałego podnoszenia wiedzy i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;

7.    koszty podróży zawodowych (bilety, hotele, gastronomia, taxi) - niezbędne dla zapewnienia Wnioskodawcy możliwości osobistego kontaktu ze Zleceniodawcą w celu konsultacji;

8.    koszty wynagrodzenia pracownika, który działa przy realizacji prac Wnioskodawcy opisanych we wniosku.

Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego.

Wyżej opisane koszty uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca będzie ustalać odrębne wskaźniki Nexus dla poszczególnych Praw IP Box.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Z kolei, w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Natomiast, stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Tworzy i rozwija Pan oprogramowanie pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy. Opisał Pan oprogramowanie wskazując m.in., że oprogramowanie to spójny ekosystem do bezobsługowego, bezpiecznego zarządzania oprogramowaniem układowym urządzeń teleinformatycznych w środowisku produkcyjnym. Rdzeń stanowią: usługa .... (warstwa rejestrowo-operacyjna) oraz aplikacja wiersza poleceń .... Ekosystem uzupełniają biblioteka integracyjna common-connectors (klienci Interfejsu Programistycznego Aplikacji - dalej „API” - komunikacji z zewnętrznymi systemami), usługa inwentarzowa .... (strumieniowe źródło prawdy o urządzeniach), usługa powiadomień ..... (rotacja i dystrybucja poświadczeń) oraz biblioteka bazowa common-microservice-api (wspólny fundament dla wszystkich usług w ekosystemie).

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.

Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (oprogramowania opisanego we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje Słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

We wniosku wskazał Pan, że twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do oprogramowania, którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Pana programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w Pana praktyce gospodarczej. Podkreśla Pan, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od Pana wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wybiera Pan bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i przygotowuje do nich analizę. Wskazuje Pan, że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Oprogramowanie tworzone i rozwijane powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku, nie ma takich rozwiązań na rynku.

Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.

Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Jak wynika z wniosku, działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez Pana harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb Zleceniodawcy. Prowadzenie działalności w taki sposób wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac). Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez Pana zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.

Zatem, kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana oprogramowania jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania. W ramach działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych rozwiązań - Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z różnych materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o technologii). Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Pana wytworzone oraz wiedza pozyskiwana w tym właśnie zakresie.

Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

·         badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

·         prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·         nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·         łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·         kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·         wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·         nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·         łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·         kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·         wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·         planowaniu produkcji oraz

·         projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów, bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Pana od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku.

Jak wcześniej wskazano, tworzenie, rozwijanie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób ciągły i systematyczny w celu zwiększenia oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zatem, powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu programów komputerowych, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

(a + b) x 1,3/(a + b + c + d)

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do kwalifikowanego dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzy Pan i rozwija programy komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Efekty Pana prac są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”). Przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług. Zgodnie z zawartą umową wypłacane Panu przez Zleceniodawcę wynagrodzenie obejmuje m.in. wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub ulepszeniem kwalifikowanego IP. Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych, zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prowadzi Pan ewidencję od 17 czerwca 2025 r., w której wyodrębnia Pan koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o PAIPP. Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (Oprogramowania) będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej od 17 czerwca 2025 r. i w latach kolejnych (o ile stan prawny przepisów nie ulegnie zmianie).

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

·         dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

·         wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

·         dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

·         wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:

·         wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

·         kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

·         dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego, który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem, ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która dotyczy tworzenia, rozwijania programów komputerowych, ponosi Pan następujące wydatki:

1.    koszty sprzętu komputerowego (laptopy, komputery) i peryferii komputerowych (myszki, dyski, monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania;

2.    koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne);

3.    koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu komórkowego, smartwatcha i innych urządzeń mobilnych (tablety);

4.    koszty użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów, ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego;

5.    koszty usług księgowych;

6.    koszty kursów i szkoleń programistycznych, literatury fachowej;

7.    koszty podróży zawodowych (bilety, hotele, gastronomia, taxi).

Podkreślił Pan, że wszystkie te koszty są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem programów komputerowych.

Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana – wskazane w opisie sprawy mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

Reasumując:

·         opisana we wniosku działalność w zakresie tworzenia, rozwijania programów komputerowych, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·         autorskie prawo do programu komputerowego, wytwarzane samodzielnie przez Pana jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·         wydatki wskazane w opisie sprawy (pkt 1-7), które Pan ponosi, przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·         może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% od 2025 r. i w latach kolejnych (jeżeli nie zmieni się stan faktyczny i nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie) do dochodu osiągniętego z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ww. ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·         zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,

·         zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest/będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Wskazuję, że interpretacja nie odnosi się do kosztu wynagrodzenia pracownika, zgodnie ze wskazaniem w uzupełnieniu wniosku, że nie oczekuje Pan wydania interpretacji w tym zakresie.

Przedmiotem tej interpretacji nie była ewentualna kwalifikacja opisanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.