Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.108.2026.2.RK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 2 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kosztów uzyskania przychodów. Uzupełnił go Pan pismem z 10 marca 2026 r. (wpływ 10 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznych prac na wysokości (PKD 42.22.Z, 43.21.Z). Kluczowym narzędziem pracy Wnioskodawcy jest sprzęt ochrony indywidualnej (SOI) służący do zabezpieczenia przed upadkiem z wysokości (m.in. liny, szelki, amortyzatory, pętle alpinistyczne).

Zgodnie z posiadanymi przez Wnioskodawcę instrukcjami użytkowania sprzętu (producentów), sprzęt wykonany z materiałów włókienniczych musi być chroniony przed czynnikami mechanicznymi i chemicznymi. Uszkodzenie struktury włókien (np. poprzez przegryzienie przez gryzonie) dyskwalifikuje sprzęt z dalszego użytkowania. Ponadto, na Wnioskodawcy ciąży obowiązek przeprowadzania okresowych przeglądów sprzętu, co dokumentowane jest w kartach przeglądów okresowych. Wykrycie śladów żerowania gryzoni w trakcie kontroli skutkuje obowiązkiem utylizacji sprzętu.

Wnioskodawca przechowuje sprzęt w siedzibie firmy, gdzie ze względu na wiejską lokalizację realne zagrożenie stanowią gryzonie (myszy, szczury). Wnioskodawca posiada faktury dokumentujące zakup specjalistycznego sprzętu, którego wartość jednostkowa przekracza często kilkaset złotych.

W celu ochrony tych składników majątku przed zniszczeniem (zabezpieczenie źródła przychodów), Wnioskodawca nabył kota. Kot pełni funkcję biologicznego środka ochrony mienia przed szkodnikami. Wnioskodawca ponosi udokumentowane fakturami koszty jego utrzymania (karma profilaktyczna, opieka weterynaryjna).

W piśmie z 10 marca 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi od 2 listopada 2023 r. Wybraną formą opodatkowania są zasady ogólne (skala podatkowa). Dla potrzeb działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR).

Kot został nabyty 14 sierpnia 2021 r., jest to kot rasy europejskiej. Pomimo, że zwierzę znajdowało się na posesji przed formalnym rozpoczęciem działalności, to z chwilą powstania firmy i rozpoczęcia magazynowania specjalistycznego sprzętu SOI, jego rola uległa zmianie – stał się on niezbędnym elementem systemu ochrony mienia firmowego.

Kot przebywa na terenie posesji będącej siedzibą firmy, w szczególności w pomieszczeniach, w których magazynowany jest sprzęt ochrony indywidualnej (SOI). Siedziba Firmy znajduje się w domu jednorodzinnym, do którego Wnioskodawca posiada tytuł prawny na podstawie ustnej umowy użyczenia zawartej z właścicielami (rodzicami). Sprzęt SOI magazynowany jest w wydzielonej części domu, która ze względu na wymogi techniczne zapewnia odpowiednie warunki przechowywania lin i szelek.

W kontekście wniosku o interpretację, kot wykorzystywany jest wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej. Stanowi on biologiczny środek ochrony mienia (narzędzi pracy) przed szkodnikami. Wnioskodawca nie ponosiłby wydatków na jego utrzymanie w ramach firmy, gdyby nie konieczność zabezpieczenia specjalistycznego sprzętu o wysokiej wartości przed zniszczeniem przez gryzonie.

Wydatki na utrzymanie kota (karma, profilaktyka weterynaryjna) są ponoszone w bezpośrednim związku z działalnością. Wnioskodawca posiada i będzie posiadał dokumenty potwierdzające ich poniesienie w postaci faktur wystawionych na dane firmy (NIP).

Wnioskodawca wskazuje na związek przyczynowo-skutkowy - poniesione wydatki na utrzymanie kota pozwalają na zachowanie pełnej sprawności biologicznego środka ochrony, co skutkuje eliminacją gryzoni z miejsca magazynowania sprzętu. Zapobiega to fizycznemu zniszczeniu (przegryzieniu) tekstylnych elementów sprzętu SOI. Ponieważ praca na wysokości w uszkodzonym sprzęcie jest niedopuszczalna i zagraża życiu, ochrona ta jest niezbędna do zachowania możliwości świadczenia usług i generowania przychodów.

Pytanie

Czy wydatki na utrzymanie kota pełniącego funkcję ochronną mienia firmowego (SOI) przed szkodnikami mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w ramach działalności Wnioskodawcy, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie (przedstawione we wniosku i jego uzupełnieniu)

Opisane wydatki na utrzymanie kota stanowią koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisami, kosztami są wydatki poniesione w celu zabezpieczenia źródła przychodów. W działalności Wnioskodawcy sprzęt SOI jest kluczowy, bez niego nie może On pracować, ponieważ instrukcje producentów wymagają ochrony sprzętu przed uszkodzeniami mechanicznymi, a gryzonie stanowią realne zagrożenie struktury włókien tych narzędzi, utrzymanie kota jest działaniem prewencyjnym. Kot pełni funkcję użytkową (ochrony mienia), nie reprezentacyjną. Koszt karmy i opieki weterynaryjnej jest znacznie niższy niż koszt wymiany zniszczonego sprzętu, co czyni ten wydatek racjonalnym ekonomicznie. Podobne stanowisko zajmował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach dotyczących zwierząt chroniących magazyny przed szkodnikami. Podsumowując, wydatki te są bezpośrednio związane z zabezpieczeniem narzędzi pracy Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, istnieje bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkami na utrzymanie kota, a uzyskiwanymi przychodami. Związek ten opiera się na definicji kosztu jako wydatku na zabezpieczenie źródła przychodów w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca wskazuje, że wydatek na karmę, weterynarza zapewnia gotowość kota do pełnienia funkcji ochronnej. Działanie kota zabezpiecza kluczowy majątek firmy (sprzęt SOI) przed likwidacją/zniszczeniem. Sprawny sprzęt umożliwia bezpieczne wykonywanie zleceń telekomunikacyjnych na wysokościach. Efektem końcowym jest uzyskanie przychodu z tytułu wykonanych usług. Wobec powyższego, wydatki te są racjonalnie uzasadnione i ekonomicznie celowe, gdyż koszt utrzymania kota jest wielokrotnie niższy niż koszt zakupu nowego zestawu lin i szelek bezpieczeństwa, które bez takiej ochrony uległyby zniszczeniu przez gryzonie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważam, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

W związku z powyższym, kosztem uzyskania przychodu są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

·         został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·         jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·         pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·         poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·         został właściwie udokumentowany,

·         nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Podkreślam również, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Do podatnika zatem zależy obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów. Przy czym, związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.

Co warte podkreślenia w kontekście niniejszej sprawy, jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Wskazane przez Pana wydatki na utrzymanie kota związane z zakupem karmy, opieką profilaktyczną weterynaryjną nie zostały wprost wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 tej ustawy, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z wyrokiem NSA z 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 3526/16:

Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.

Skoro zatem jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznych prac na wysokości i kluczowym narzędziem pracy Pana jest sprzęt ochrony indywidualnej (SOI) służący do zabezpieczenia przed upadkiem z wysokości (m.in. liny, szelki, amortyzatory, pętle alpinistyczne). Zgodnie z posiadanymi przez Pana instrukcjami producentów użytkowania sprzętu, sprzęt wykonany z materiałów włókienniczych musi być chroniony przed czynnikami mechanicznymi i chemicznymi, a uszkodzenie struktury włókien np. poprzez przegryzienie przez gryzonie dyskwalifikuje sprzęt z dalszego użytkowania. Przechowuje Pan sprzęt w siedzibie firmy, gdzie ze względu na wiejską lokalizację realne zagrożenie stanowią gryzonie (myszy, szczury). Wykrycie śladów żerowania gryzoni w trakcie kontroli skutkuje obowiązkiem utylizacji sprzętu. W celu ochrony składników majątku przed zniszczeniem (zabezpieczeniem źródła przychodów), nabył Pan kota, który pełni funkcję biologicznego środka ochrony mienia przed szkodnikami. Kot przebywa na terenie posesji będącej siedzibą Pana firmy, w szczególności w pomieszczeniach, w których magazynowany jest sprzęt ochrony indywidualnej (SOI). Siedziba firmy znajduje się w domu jednorodzinnym, do którego posiada Pan tytuł prawny na podstawie ustnej umowy użyczenia zawartej z właścicielami (rodzicami). Sprzęt SOI magazynowany jest w wydzielonej części domu, która ze względu na wymogi techniczne zapewnia odpowiednie warunki przechowywania lin i szelek. Wskazuje Pan, że kot wykorzystywany jest wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej. Stanowi on biologiczny środek ochrony mienia (narzędzi pracy) przed szkodnikami i nie ponosiłby Pan wydatków na jego utrzymanie w ramach firmy, gdyby nie konieczność zabezpieczenia specjalistycznego sprzętu o wysokiej wartości przed zniszczeniem przez gryzonie. Ponosi Pan koszty utrzymania kota (karma, profilaktyka weterynaryjna) udokumentowane fakturami wystawionymi na dane firmy.

Po analizie wniosku stwierdzam, że w opisanej Pana sytuacji, wydatki poniesione na utrzymanie kota nie będą miały ścisłego i niebudzącego wątpliwości związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Trudno bowiem wskazać obiektywny wpływ posiadania kota na uzyskanie przez Pana przychodu z działalności gospodarczej. Niemniej jednak w opisie sprawy wskazał Pan, że kot będzie pełnił w działalności gospodarczej funkcję biologicznego środka ochrony mienia przed szkodnikami - kot będzie przebywał na terenie posesji będącej siedzibą firmy, w szczególności w pomieszczeniach, w których magazynowany jest sprzęt ochrony indywidualnej (SOI) co skutkuje eliminacją gryzoni z miejsca magazynowania sprzętu, zapobiega to fizycznemu zniszczeniu (przegryzieniu) tekstylnych elementów sprzętu SOI. Wskazuje Pan też, że kot wykorzystywany jest wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej. Można zatem przyznać, że w tym zakresie wydatki poniesione na karmę, profilaktykę weterynaryjną kota będą stanowiły jeden z elementów służących do zabezpieczenia źródła przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane wyżej przepisy prawa wskazać należy, że ponoszone wydatki na utrzymanie kota, pełniącego funkcję ochronną mienia firmowego (SOI), który wykorzystywany jest wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy też przy tym pamiętać, że to na Panu, jako podmiocie odnoszącym korzyść z faktu zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu, należy obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego ponoszonych wydatków z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą, jak również obowiązek ich właściwego udokumentowania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.