Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.130.2026.3.AS

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·      prawidłowe w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2;

·      nieprawidłowe w zakresie pytania Nr 3.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 3 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 marca 2026 r. (wpływ 2 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Wnioskodawca nie składał wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, jak również nie jest wspólnikiem jakiejkolwiek spółki lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Wnioskodawca prowadzi własną hodowlę wysokiej jakości pajęczaków oraz innych zwierząt zaliczanych ze względu na sposób odżywania do entomofagów (owadożerców). Hodowla w głównej mierze obejmuje ptaszniki (zaliczane zgodnie z systematyką: domena: eukarionty; królestwo: zwierzęta; typ: stawonogi; podtyp: szczękoczułkowce; gromada: pajęczaki; rząd: pająki; rodzina: ptasznikowate).

W prowadzonej hodowli Wnioskodawca nie uprawia, ani nie wykorzystuje roślin żywicielskich. Hodowane zwierzęta są karmione głównie tzw. karmówką pozyskiwaną od lokalnych hodowców karaczanów.

Pochodzące z hodowli zwierzęta Wnioskodawca sprzedaje podczas targów terrarystycznych w Polsce oraz za granicą, a także za pośrednictwem własnego sklepu internetowego. Wartość sprzedaży w 2025 r. przekroczyła kwotę 240 000 zł. Sprzedaż jest dokonywana głownie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Sprzedawane zwierzęta pochodzą w zdecydowanej większości przypadków z własnej hodowli Wnioskodawcy. Sporadycznie zdarza się, że Wnioskodawca nabywa pajęczaki od innych hodowców i następnie odsprzedaje je swoim klientom. Minimalny okres przetrzymywania zakupionych zwierząt w hodowli Wnioskodawcy to 2 miesiące od dnia nabycia. W tym okresie następuje wzrost i rozwój zwierząt.

Wnioskodawca nie jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Wnioskodawca nie składał i nie zamierza składać zawiadomienia o zamiarze założenia ksiąg, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm. ).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował, że prowadzi sprzedaż pajęczaków i innych zwierząt zaliczanych do entomofagów od czerwca 2023 r.

Wszystkie zwierzęta hodowane i sprzedawane przez Wnioskodawcę należą do entomofagów. Minimalny okres przebywania w hodowli entomofagów pochodzących z hodowli własnej Wnioskodawcy to 2 miesiące od dnia wylęgu. Minimalny okres przebywania w hodowli entomofagów nabytych od innych hodowców to 2 miesiące od dnia nabycia.

Opisana we wniosku hodowla entomofagów jest obecnie prowadzona w pomieszczeniach lokalu mieszkalnego, użytkowanego na podstawie umowy użyczenia. Hodowane przez Wnioskodawcę zwierzęta są sprzedawane zarówno do osób nieprofesjonalnie, hobbystycznie zajmujących się hodowlą entomofagów, jak i do innych hodowców. Klienci są pozyskiwani na targach terrarystycznych, za pośrednictwem własnego sklepu internetowego oraz poprzez pozytywne opinie i polecenia wcześniejszych nabywców.

Pytania

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym osiągane przez Wnioskodawcę przychody ze sprzedaży pajęczaków i innych zwierząt zaliczanych do entomofagów należy klasyfikować jako przychody z działów specjalnych produkcji rolnej?

2.  Czy w opisanym stanie faktycznym osiągane przez Wnioskodawcę przychody ze sprzedaży pajęczaków i innych zwierząt zaliczanych do entomofagów skutkują powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?

3.  Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca jest obowiązany do składania deklaracji podatkowej, o której mowa w art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

4.  Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca dokonując sprzedaży pajęczaków i innych zwierząt zaliczanych do entomofagów może korzystać w tym zakresie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art 43 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

5.  Czy w opisywanym stanie faktycznym Wnioskodawca jest obowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących?

Przedmiotem interpretacji jest ocena stanowiska w zakresie pytań Nr 1, Nr 2 i Nr 3 dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytań Nr 4 i Nr 5 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowiska w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskiwane przez Niego przychody ze sprzedaży pajęczaków i innych zwierząt zaliczanych do entomofagów należy klasyfikować jako przychody z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: „ustawa o PIT”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21. 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Działy specjalne produkcji rolnej stanowią źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Według definicji legalnej zawartej w art. 2 ust. 3 ustawy o PIT, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów. hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Stosownie do art. 2 ust. 3a ustawy o PIT, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Zauważyć przy tym należy, że poz. 13 załącznika nr 2 do ustawy nie przewiduje minimalnego rozmiaru hodowli entomofagów, którego przekroczenie warunkowałoby klasyfikację do działów specjalnych produkcji rolnej.

W opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca prowadzi hodowlę zwierząt zaliczanych ze względu na sposób odżywiania do entomofagów. Jako że pojęcie „entomofagów” nie jest definiowane w ustawie dodać należy, że entomofagami są zwierzęta drapieżne i pasożytnicze, jak również larwy owadów odżywiające się żywymi owadami. Hodowlą entomofagów będzie więc hodowla m.in.: sikor, nietoperzy, kameleonów, mrówkojadów, rączyc, baryłkarzy, czy mrówkolwów, a także jaszczurek (np. gekonów) i ptaszników (A. Bartosiewicz. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. Komentarz. LEX 2015. teza 8 do art. 2).

W świetle powyższego Wnioskodawca uznaje, że Jego przychody winny być klasyfikowane do działów specjalnych produkcji rolnej.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, osiągnięte przez Niego przychody ze sprzedaży pajęczaków i innych zwierząt klasyfikowanych do entomofagów nie skutkują powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PIT, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

Według art. 24 ust. 4 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów, a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15 ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

W myśl art. 24 ust. 7 ustawy o PIT, Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, poczynając od roku podatkowego 2002, ogłasza w drodze rozporządzenia normy szacunkowe, o których mowa w ust. 4, zmieniając je corocznie w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarowej produkcji rolniczej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Zatem, rodzaje i rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej oraz normy szacunkowe dochodu rocznego zawarte są w załączniku nr 2 do ustawy o PIT. Tabelę rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego - obowiązującą w 2026 r. opublikowano w Rozporządzeniu Ministra Finansów i Gospodarki z 9 października 2025 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1403).

W ww. tabeli wymieniono hodowlę entomofagów, wskazując normę szacunkową dochodu rocznego, która liczona jest od 1 m² - powierzchni uprawy roślin żywicielskich.

Ustawodawca ustalił zatem stawkę podatku z powyższego tytułu w oparciu o powierzchnię upraw roślin żywicielskich. Z tej też przyczyny, w przypadku braku powierzchni upraw roślin żywicielskich w rozumieniu poz. 13 załącznika nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek podatkowy nie powstaje.

Stanowisko to znalazło potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, np. z 5 lipca 2024 r. Nr 0115-KDIT3.4011.399.2024.2.AWO oraz z 4 października 2023 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.780.2023.1.LS.

Mając zatem na uwadze fakt, że w prowadzonej hodowli Wnioskodawca nie uprawia i nie wykorzystuje roślin żywicielskich, a hodowane zwierzęta są w przeważającej mierze karmione tzw. karmówką nabywaną od hodowców karaczanów stwierdzić należy, że wobec Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest On obowiązany do składania deklaracji podatkowej, o której mowa w art. 43 ust. 1 ustawy o PIT.

Zgodnie z ww. przepisem, podatnicy, którzy dochody z działów specjalnych produkcji rolnej ustalają przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2 są obowiązani składać w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego urzędowi skarbowemu deklarację według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku podatkowym.

Złożenie wskazanej deklaracji podatkowej ma na celu wydanie przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego decyzji ustalającej wysokość zaliczek na podatek dochodowy.

Jak wskazano powyżej, w opisanym stanie faktycznym w stosunku do Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym, ponieważ Wnioskodawca nie prowadzi upraw roślin żywicielskich. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, brak jest obowiązku składania przedmiotowej deklaracji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

·      prawidłowe w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2;

·      nieprawidłowe w zakresie pytania Nr 3.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Działy specjalne produkcji rolnej stanowią źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy:

Przychodami z działalności rolniczej są więc tylko te przychody, które pochodzą z działalności rolniczej w rozumieniu zdefiniowanym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 3a ww. ustawy:

Natomiast, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 24 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Rodzaje i rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej oraz normy szacunkowe dochodu rocznego zawarte są w załączniku nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tabelę rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego – obowiązującą w 2026 r. opublikowano w rozporządzeniu Ministra Finansów i Gospodarki z 9 października 2025 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1403).

W ww. Tabeli wymieniono hodowlę entomofagów, wskazując normę szacunkową dochodu rocznego, która liczona jest od 1 m² – powierzchni uprawy roślin żywicielskich.

Zgodnie z komentarzem do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sformułowanie „entomofagi” nie jest wyjaśnione w ustawie; chodzi tu o zwierzęta drapieżne i pasożytnicze, jak również larwy owadów odżywiające się żywymi owadami (A. Bartosiewicz, Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. Komentarz, LEX 2015, teza 8 do art. 2). Hodowlą entomofagów będzie więc hodowla m.in.: sikor, nietoperzy, kameleonów, mrówkojadów, rączyc, baryłkarzy, czy mrówkolwów, a także jaszczurek (np. gekonów) i ptaszników.

Zatem, uprawa określonych roślin oraz hodowla lub chów zwierząt stanowi dział specjalny produkcji rolnej, o ile ich rozmiary przekraczają wielkości określone w ww. załączniku. Informacje zawarte w wyżej wymienionym załączniku mają znaczenie w zakresie oceny, czy danego rodzaju działalność ma charakter działów specjalnych produkcji rolnej. Jeżeli dany rodzaj uprawy, czy też chów lub hodowla określonego gatunku zwierząt nie jest wymieniona w treści załącznika, to należy uznać, że ta uprawa, hodowla, czy też chów jest działalnością rolniczą, niebędącą działem specjalnym produkcji rolnej.

Z opisu sprawy wynika, że od czerwca 2023 r. prowadzi Pan własną hodowlę i sprzedaż pajęczaków i innych zwierząt zaliczanych do entomofagów. Wszystkie zwierzęta hodowane i sprzedawane przez Pana należą do entomofagów. Minimalny okres przebywania w hodowli entomofagów pochodzących z Pana własnej hodowli to 2 miesiące od dnia wylęgu, jak również minimalny okres przebywania w hodowli entomofagów nabytych od innych hodowców to 2 miesiące od dnia nabycia. Hodowane przez Pana zwierzęta są sprzedawane zarówno do osób nieprofesjonalnie, hobbystycznie zajmujących się hodowlą entomofagów, jak i do innych hodowców.

Wobec powyższego przychody ze sprzedaż pajęczaków i innych zwierząt zaliczanych do entomofagów, stosownie do powołanego art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanową działy specjalne produkcji rolnej, a sprzedaż entomofagów, jest opodatkowana na zasadach przewidzianych dla działów specjalnych produkcji rolnej. Przy czym w przypadku braku powierzchni upraw roślin żywicielskich w rozumieniu poz. 13 załącznika nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek podatkowy nie powstanie, gdyż ustawodawca ustala stawkę podatku od działów specjalnych produkcji rolnej w zależności od powierzchni upraw roślin żywicielskich.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że sprzedaż pajęczaków i innych zwierząt zaliczanych do entomofagów (jako sprzedaż entomofagów), jest opodatkowana na zasadach przewidzianych dla działów specjalnych produkcji rolnej. Jak wynika z opisu sprawy, w prowadzonej hodowli nie uprawia Pan, ani nie wykorzystuje roślin żywicielskich (w rozumieniu poz. 13 Tabeli rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego). Tym samym, w przedstawionej sytuacji obowiązek podatkowy nie powstanie, gdyż ustawodawca ustala stawkę podatku od działów specjalnych produkcji rolnej w zależności od powierzchni upraw roślin żywicielskich.

Natomiast, zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, którzy dochody z działów specjalnych produkcji rolnej ustalają przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2, są obowiązani składać w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego urzędowi skarbowemu deklarację według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku podatkowym.

Uwzględniając powyższy przepis oraz okoliczność, że w opisanym stanie faktycznym norma szacunkowa dochodu rocznego liczona jest od 1 m² powierzchni uprawy roślin żywicielskich, Wnioskodawca zobowiązany jest składać do właściwego naczelnika urzędu skarbowego deklarację o rodzaju i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku podatkowym. Rozmiar zamierzonej produkcji będzie się odnosił do uprawy roślin żywicielskich i będzie wynosił 0.

Wobec powyższego stanowisko Pana uznałem za:

·      prawidłowe w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2;

·      nieprawidłowe w zakresie pytania Nr 3.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.