Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.154.2026.1.HJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1.     AA 14 listopada 1985 r. otrzymał przydział lokalu mieszkalnego o nr (…). W rzeczywistości były to 2 oddzielne mieszkania, ale sporządzona dokumentacja wskazywała, że to jedno mieszkanie. W przydzielonym mieszkaniu mieli obowiązek zamieszkać BA (żona) i CA (syn).

2.     AA zmarł 10 czerwca 2020 r., a spadek po nim na podstawie ustawy nabyli BA i CA, w udziałach po 1/2 części każde z nich. Działu spadku nie dokonano.

3.     CA zmarł 26 maja 2022 r., a spadek po nim nabyła BA.

4.     BA dokonuje podziału lokalu (…) na dwa samodzielne lokale, mogące stanowić odrębny przedmiot własności. Następnie 8 lutego 2023 r. ustanawia odrębną własność lokali nr (…) i (…) powstałych w wyniku podziału lokalu mieszkalnego nr (…). Od tej pory są dwie księgi wieczyste.

5.     BA zmarła 30 maja 2023 r., a spadek po niej nabył jej brat AD w udziale wynoszącym 1/3 część, brat BD w udziale wynoszącym 1/3 część, bratanica CD w udziale wynoszącym 1/6 część i bratanica DD w udziale wynoszącym 1/6 część. Działu spadku nie dokonano.

6.     AD zmarł 8 sierpnia 2023 r., a spadek po nim nabyła córka - Wnioskodawczyni w udziale wynoszącym 1/3 część, córka ED w udziale wynoszącym 1/3 część oraz żona FD w udziale wynoszącym 1/3 część. Działu spadku nie dokonano.

Oba lokale (…) i (…) zostały sprzedane w 2025 r.

W toku wszystkich postępowań spadkowych żaden ze spadkobierców nie zrzekał się swojego udziału w spadku, nie dochodziło również do darowizn udziałów w nieruchomości, ani innych czynności prawnych, które mogłyby wpływać na datę nabycia udziałów.

Wszystkie udziały były nabywane wyłącznie z mocy prawa, w drodze dziedziczenia ustawowego.

Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości w 2025 r., odziedziczonych po tacie przez Wnioskodawczynię, przed upływem 5 lat od nabycia spadku po tacie, jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych, mając na uwadze art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zasadę kontynuacji nabycia przez spadkodawcę?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż udziału w nieruchomości w 2025 r. nie powoduje obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ:

1.     Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawy o PIT), w przypadku nabycia nieruchomości w drodze spadku, 5‑letni termin liczy się od końca roku, w którym nieruchomość nabył spadkodawca, a nie spadkobierca.

2.     Pierwotnym nabywcą nieruchomości był AA w 1985 r. To on nabył prawo do lokalu, który później – w wyniku dziedziczenia – przechodził na kolejne osoby. Dla celów podatkowych data nabycia przez AA jest wiążąca dla wszystkich kolejnych spadkobierców.

3.     Podział lokalu w 2022 r. nie stanowi nowego nabycia. Podział nieruchomości na dwa lokale nie tworzy nowego prawa własności, lecz jedynie zmienia sposób jego wykonywania. Nie wpływa to na bieg 5‑letniego terminu.

4.     BA, AD i Wnioskodawczyni dziedziczyli po sobie, ale dla każdego z nich liczy się data nabycia przez AA. Wynika to wprost z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT.

5.     Sprzedaż w 2025 r. nastąpiła ponad 5 lat od końca 1985 r. Oznacza to, że nie powstaje przychód z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a więc nie powstaje obowiązek podatkowy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości, bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości, bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z opisu sprawy wynika, że

1.    AA 14 listopada 1985 r. otrzymał przydział lokalu mieszkalnego o nr (…). W rzeczywistości były to 2 oddzielne mieszkania, ale sporządzona dokumentacja wskazywała, że to jedno mieszkanie. W przydzielonym mieszkaniu mieli obowiązek zamieszkać BA (żona) i CA (syn).

2.    AA zmarł 10 czerwca 2020 r., a spadek po nim na podstawie ustawy nabyli BA i CA, w udziałach po 1/2 części każde z nich. Działu spadku nie dokonano.

3.    CA zmarł 26 maja 2022 r., a spadek po nim nabyła BA.

4.    BA dokonuje podziału lokalu (…) na dwa samodzielne lokale, mogące stanowić odrębny przedmiot własności. Następnie 8 lutego 2023 r. ustanawia odrębną własność lokali nr (…) i (…) powstałych w wyniku podziału lokalu mieszkalnego nr (…). Od tej pory są dwie księgi wieczyste.

5.    BA zmarła 30 maja 2023 r., a spadek po niej nabył jej brat AD w udziale wynoszącym 1/3 część, brat BD w udziale wynoszącym 1/3 część, bratanica CD w udziale wynoszącym 1/6 część i bratanica DD w udziale wynoszącym 1/6 część. Działu spadku nie dokonano.

6.    AD zmarł 8 sierpnia 2023 r., a spadek po nim nabyła córka - Wnioskodawczyni w udziale wynoszącym 1/3 część, córka ED w udziale wynoszącym 1/3 część oraz żona FD w udziale wynoszącym 1/3 część. Działu spadku nie dokonano.

Oba lokale (…) i (…) zostały sprzedane w 2025 r.

W toku wszystkich postępowań spadkowych żaden ze spadkobierców nie zrzekał się swojego udziału w spadku, nie dochodziło również do darowizn udziałów w nieruchomości, ani innych czynności prawnych, które mogłyby wpływać na datę nabycia udziałów. Wszystkie udziały były nabywane wyłącznie z mocy prawa, w drodze dziedziczenia ustawowego.

Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią udziału w lokalu mieszkalnym nabytym w spadku po Pani ojcu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie udziału w tej nieruchomości miało miejsce po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie przez Pani spadkodawcę, tj. Pani ojca.

Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt, czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.

Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży w 2025 r. udziału w lokalu mieszkalnym zauważam, że do nabycia przez Panią ww. udziału doszło w drodze spadku po Pani zmarłym w 2023 r. ojcu, który to nabył udział ww. lokalu, mieszkalnym w drodze spadku po zmarłej w 2023 r. siostrze. A więc pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od daty nabycia udziału w nieruchomości przez Pani ojca (spadkodawcę), czyli od daty śmierci spadkodawcy Pani ojca, tj. od 2023 r.

Wyjaśniam, że przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje wyłącznie na nabycie lub wybudowanie nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, po którym następuje dziedziczenie. W przepisie tym ustawodawca wskazuje tylko i wyłącznie na spadkodawcę, a nie na poprzednich spadkodawców spadkodawcy.

W przedmiotowej sprawie to nie spadkobierca (Pani) ale tylko i wyłącznie spadkodawca (tj. Pani ojciec) mógłby doliczyć do wskazanego w ww. przepisie okresu, okres nabycia przez spadkodawcę (siostrę Pani ojca), po której on sam dziedziczył.

Podkreślam również, że dla oceny możliwości doliczenia do okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, okresu od nabycia przez spadkodawcę nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą. W sytuacji, gdy ustawodawca wskazuje w przedmiotowym przepisie na okres od nabycia przez spadkodawcę, nieuprawnionym jest odwoływanie się do okresu od nabycia przez poprzednich spadkodawców spadkodawcy.

Zatem sprzedaż w 2025 r. udziału w lokalu mieszkalnym nabytym w drodze spadku po Pani ojcu stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 10 ust. 5 tej ustawy, bowiem termin, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy w tym przypadku liczyć od końca 2023 r. Wobec powyższego pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynąłby dopiero z końcem 2028 r.

Uzyskany ze sprzedaży dochód podlega zatem opodatkowaniu 19% podatkiem, według zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że jest Pani zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego w związku ze sprzedażą udziału w lokalu mieszkalnym, odziedziczonym po zmarłym ojcu.

Zgodnie bowiem z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podsumowując, sprzedaż w 2025 r. udziału w nieruchomości, tj. udziału w lokalu mieszkalnym, który otrzymała Pani w spadku po swoim ojcu, stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie upłynął termin, o którym mowa w tym przepisie. Uzyskany ze sprzedaży dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem, według zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja ta, z uwagi na indywidualny charakter dotyczy tylko Pani, nie ma zastosowania dla innych spadkobierców.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.