Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.218.2026.2.MAP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia pożyczki w ramach działalności gospodarczej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 maja 2026 r. (wpływ 11 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W marcu 2025 r. zawarła Ona z Partnerem Finansującym – A – umowę pożyczki rozwojowej nr … na kwotę ... PLN. Pożyczka została przyznana w ramach programu „…”, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) w ramach perspektywy finansowej 2021–2027.

Wnioskodawczyni posiada status uczestnika projektu w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawy o PIT”).

Zgodnie z powszechnie akceptowaną wykładnią, w przypadku instrumentów finansowych finansowanych z EFRR, uczestnikiem projektu jest podmiot (Ostateczny Odbiorca), który otrzymuje wsparcie w ramach danej operacji. Fakt, że załączona Umowa Pożyczki posługuje się terminem „Ostateczny Odbiorca”, jest jedynie kwestią terminologii technicznej stosowanej w programie B 2021-2027 i pozostaje bez wpływu na status Wnioskodawczyni jako uczestnika otrzymującego pomoc unijną.

Przedmiotem finansowania była inwestycja polegająca na rozbudowie siedliska agroturystycznego o lokal usługowo-gastronomiczny wraz z zapleczem, co obejmowało w szczególności sfinansowanie kosztów budowy, wykończenia oraz pełnego wyposażenia lokalu z kuchnią, stołówką i przestrzenią gospodarczą. Realizacja inwestycji pozwoliła na wdrożenie nowej usługi o nazwie: „Wyżywienie wegetariańskie i inkluzywne dla osób z wykluczeniami pokarmowymi oraz zajęcia edukacyjne, kulinarne, prozdrowotne i dietetyczne”. Przedsięwzięcie zostało fizycznie i technicznie zakończone w grudniu 2025 r., zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym oraz celem finansowania określonym w umowie. Wszystkie nabyte w ramach pożyczki składniki majątku, w tym budynek oraz jego wyposażenie, zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co stanowi dopełnienie obowiązków Pożyczkobiorcy w zakresie prowadzenia rzetelnej dokumentacji i ewidencji księgowej związanej z inwestycją. Jak wynika wprost z zapisów Umowy, finansowanie zostało udzielone na warunkach preferencyjnych, znacznie korzystniejszych niż rynkowe, w ramach pomocy de minimis.

Zgodnie z § 2 ust. 6 Umowy, Wnioskodawczyni przysługuje tzw. rabat kapitałowy polegający na umorzeniu 25% kapitału (... PLN). Umorzenie to nie ma charakteru fakultatywnego dla wierzyciela (A), lecz ma charakter roszczeniowy – po stronie Wnioskodawczyni powstaje prawo podmiotowe do redukcji kapitału po pozytywnej weryfikacji wskaźników przez Partnera Finansującego. Decyzja o umorzeniu zapada po weryfikacji kwalifikowalności wydatków oraz merytorycznym audycie końcowym. Zgodnie z § 2 ust. 8 Umowy, redukcja dokonywana jest wyłącznie na kapitale pochodzącym z wkładu środków europejskich (EFRR).

Struktura nakładów sfinansowanych pożyczką koncentruje się przede wszystkim na wydatkach związanych z rozbudową oraz modernizacją obiektów, które w rozumieniu przepisów podatkowych stanowią ulepszenie środka trwałego i w całości powiększają jego wartość początkową. Koszty zakupu wyposażenia i urządzeń (składniki majątku z Grup 3–8 KŚT) mają charakter uzupełniający i stanowią kilkanaście procent całkowitej wartości inwestycji. Są one ujmowane w ewidencji jako odrębne, kompletne i zdatne do użytku środki trwałe, posiadające własną wartość początkową podlegającą odrębnym odpisom amortyzacyjnym.

Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Inwestycja służy wyłącznie czynnościom opodatkowanym w ramach prowadzonego siedliska agroturystycznego. Wybraną przez Wnioskodawczynię na 2026 r. formą opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej jest podatek liniowy. Opisane powyżej umorzenie pożyczki ma charakter definitywny i następuje w ramach realizacji merytorycznych celów programu operacyjnego (pomoc de minimis).

Uzupełnienie

a)    Od kiedy Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą?

Odpowiedź: Pozarolniczą działalność gospodarczą Wnioskodawczyni prowadzi od 3 listopada 2021 r.

b)    Jaką ewidencję podatkową Wnioskodawczyni prowadzi dla rozliczenia prowadzonej działalności (np. podatkową księgę przychodów i rozchodów)?

Odpowiedź: Dla rozliczenia prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

c)    Na jaki konkretny cel została Wnioskodawczyni udzielona pożyczka, o której mowa we wniosku?

Odpowiedź: Pożyczka, o której mowa we wniosku, została udzielona na sfinansowanie Inwestycji Końcowej polegającej na sfinansowaniu kosztów budowy, wykończenia i wyposażenia lokalu usługowo-gastronomicznego z kuchnią, stołówką i przestrzenią gastronomiczną.

d)    Jakie były warunki zawartej umowy, a w szczególności:

·         na jaki okres została zawarta ta umowa?

·         jakie jest oprocentowanie udzielonej pożyczki?

·         jakie Wnioskodawczyni musiała spełnić warunki, żeby ją otrzymać?

·         jakie są konsekwencje dla Wnioskodawczyni, w przypadku niewywiązania się z warunków zawartych w umowie?

Odpowiedź: Warunki zawartej umowy pożyczki:

·         umowa została zawarta na 120 miesięcy;

·         oprocentowanie udzielonej pożyczki wynosi 2%;

·         warunkiem otrzymania pożyczki było przedstawienie biznesplanu;

·         konsekwencjami niewywiązania się z warunków umowy są: obowiązek zwrotu pożyczki, odsetki karne, a także możliwość realizacji zabezpieczeń pożyczki, w tym weksla oraz cesji nieruchomości.

e)    Jaka była podstawa prawna udzielenia Wnioskodawczyni pożyczki, czy np.:

·      był to art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 475 ze zm.)?

·      była to ustawa z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej
2021-2027 (Dz. U. poz. 1079 ze zm.)?

·      inna – jaka?

Odpowiedź: Podstawą prawną udzielenia pożyczki jest ustawa z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych z funduszy europejskich w ramach Polityki Spójności w perspektywie finansowej 2021-2027.

f)     Kiedy i w jakiej formie Wnioskodawczyni została wypłacona pożyczka?

Odpowiedź: Pożyczka została wypłacona bezgotówkowo na rachunek bankowy działalności gospodarczej w dwóch transzach:

·         17 kwietnia 2025 r. - kwota ... PLN;

·         27 czerwca 2025 r. - kwota ... PLN.

g)    Kto dokonał płatności pożyczki na rzecz Wnioskodawczyni, czy np. był to …? Jeśli nie – to kto?

Odpowiedź: Płatności pożyczki na rzecz Wnioskodawczyni dokonała A z siedzibą przy ul. …, na rachunek prowadzony w … . Partnerem Finansującym jest …  – … Tytuł przelewu: POŻYCZKA NR … .

h)    Jakie warunki Wnioskodawczyni musi spełnić, aby mogła skorzystać z wskazanego we wniosku umorzenia pożyczki?

Odpowiedź: Do skorzystania z umorzenia pożyczki wskazanego we wniosku konieczne było zakończenie Inwestycji Końcowej oraz przeprowadzenie kontroli i weryfikacji poniesionych wydatków z uwzględnieniem następujących warunków:

1)    Dla Inwestycji Końcowych przewidziana została dotacja w postaci umorzenia części kapitału pozostającego do spłaty, tj. rabat kapitałowy. Wsparciem tym mogą być objęte wyłącznie MŚP na wczesnym etapie rozwoju, tj. nowe przedsiębiorstwa, które nie istniały przez okres 36 miesięcy przed złożeniem wniosku o pożyczkę, oraz przedsiębiorstwa powracające na rynek po uprzedniej likwidacji działalności, jeżeli likwidacja nastąpiła w okresie 36 miesięcy przed złożeniem wniosku o pożyczkę, a przerwa w prowadzeniu działalności trwała nie krócej niż 6 miesięcy.

2)    Wnioskodawczyni we wniosku o pożyczkę deklaruje, że planowana Inwestycja Końcowa spełnia co najmniej jeden z poniższych warunków. Wysokość umorzenia wynosi odpowiednio:

·         10% kapitału pożyczki - gdy planowana Inwestycja Końcowa będzie zrealizowana na obszarach określonych jako priorytetowe przez samorząd województwa, tj. na obszarach zmarginalizowanych lub w miastach średnich tracących funkcje społeczno-gospodarcze;

·         10% kapitału pożyczki - gdy planowana Inwestycja Końcowa będzie wpisywała się w co najmniej jedną regionalną inteligentną specjalizację (RIS) określoną w Regionalnej Strategii Innowacji Województwa … do 2030 r., aktualnej na dzień udzielenia wsparcia;

·         5% kapitału pożyczki - gdy planowana Inwestycja Końcowa będzie realizowana przez mikroprzedsiębiorstwo.

3)    W przypadku spełnienia przez Wnioskodawczynię więcej niż jednego z ww. warunków wysokość umorzeń sumuje się.

4)    Wysokość umorzenia dla Jednostkowej Pożyczki nie może przekroczyć 25% jej wartości.

5)    Warunki umorzenia będą weryfikowane na etapie udzielenia wsparcia na rzecz Pożyczkobiorcy. Decyzja o umorzeniu części kapitału zostanie podjęta po zakończeniu inwestycji i zweryfikowaniu zarówno kwalifikowalności poniesionych wydatków, jak i spełnienia przez inwestycję warunków umorzenia, z uwzględnieniem, że ocena warunku umorzenia związanego z … dokonywana jest zgodnie z … obowiązującą na dzień podpisania umowy z Pożyczkobiorcą.

6)    Po wydaniu decyzji o umorzeniu A  przekazuje Pożyczkobiorcy nowy harmonogram spłat, który nie modyfikuje pierwotnie udzielonego okresu spłaty pożyczki.

7)    Umorzenie dokonywane jest wyłącznie na kapitale Jednostkowej Pożyczki w części wkładu pochodzącego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

8)    Umorzenie dokonywane jest w formie pomocy de minimis lub regionalnej pomocy inwestycyjnej - o ile spełnione są warunki przewidziane dla tej pomocy, zgodnie z zasadami i na podstawie przepisów, o których mowa w § 4 Regulaminu.

i)     Czy Wnioskodawczyni zamierza wystąpić z wnioskiem o umorzenie pożyczki?

Odpowiedź: Zgodnie z umową pożyczki dotacja w postaci umorzenia części kapitału jest przyznawana w ramach umowy na skutek spełnienia warunków w niej określonych, po kontroli spełnienia tych warunków. Nie wymaga to składania przez Wnioskodawczynię odrębnego wniosku.

j)     W jakim terminie/kiedy/w którym roku Wnioskodawczyni może uzyskać umorzenie pożyczki?

Odpowiedź: Decyzja o dotacji w postaci umorzenia została doręczona Wnioskodawczyni 11 marca 2026 r. wraz z zaświadczeniem o kwocie pomocy de minimis i nowym harmonogramem spłat.

Następnie, 10 kwietnia 2026 r. A przesłała Wnioskodawczyni pismo zaświadczające, że:

·         na podstawie przedmiotowej umowy przyznana została pożyczka wraz z dotacją na częściową spłatę kapitału pożyczki, a zastosowana dotacja ma charakter bezzwrotny w związku ze zrealizowaniem przedsięwzięcia określonego w umowie oraz rozliczeniem poniesionych wydatków ze środków pożyczki;

·         w wyniku zastosowania dotacji kapitał pożyczki uległ częściowej spłacie, a przedmiotowe wsparcie opisane w umowie jako „umorzenie” nie oddaje faktycznego i prawnego sensu tego zdarzenia, lecz odnosi się wyłącznie do technicznego aspektu związanego z uruchomieniem dotacji; technicznym wynikiem jest obniżenie salda pozostającego do spłaty, co w potocznym języku może być utożsamiane z umorzeniem;

·         w przedmiotowej sprawie obniżenie salda pożyczki pozostającego do spłaty następuje na skutek uruchomienia dotacji bezzwrotnej przeznaczonej na wyżej określony cel; zaświadczenie ma zapobiec myleniu przyznanej dotacji z umorzeniem, gdyż umorzenie nie jest instrumentem wsparcia, który był przedmiotem zawartej umowy.

k)    Czy umorzenie części pożyczki jest obligatoryjne, czy uznaniowe?

Odpowiedź: Umorzenie części pożyczki jest wynikowe z uwzględnieniem warunków umowy i wynika ze spełnienia przez Wnioskodawczynię warunków określonych w umowie pożyczki.

l)     Jakie konkretnie wydatki Wnioskodawczyni zamierza sfinansować wskazaną we wniosku  pożyczką?

Odpowiedź: Wskazana we wniosku pożyczka została w całości wydatkowana na wydatki inwestycyjne zawarte w umowie pożyczki i biznesplanie, tj. sfinansowanie kosztów budowy, wykończenia i wyposażenia lokalu usługowo-gastronomicznego z kuchnią, stołówką i przestrzenią gastronomiczną.

m)  Kiedy Wnioskodawczyni poniosła te wydatki i w jaki sposób są one udokumentowane?

Odpowiedź: Wydatki były realizowane od dnia podpisania umowy pożyczki, tj. od 31 marca 2025 r., do dnia zakończenia Inwestycji Końcowej, tj. do 23 grudnia 2025 r. Wszystkie wydatki były dokumentowane fakturami zakupu oraz potwierdzeniami płatności dokonywanych wyłącznie bezgotówkowo.

n)    Jaki jest związek pomiędzy prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą, uzyskiwanymi przychodami lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów a ww. wydatkami?

Odpowiedź: Związek pomiędzy prowadzoną działalnością gospodarczą, uzyskiwanymi przychodami lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów a ww. wydatkami jest następujący: Inwestycja Końcowa, tj. budowa lokalu gastronomicznego, posłużyła do zwiększenia możliwości uzyskiwania dochodu w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, której główny zakres obejmuje wynajem krótkoterminowy na pobyt z wyżywieniem dla grup o charakterze rekreacyjno-edukacyjnym. Inwestycja Końcowa służy do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie najmu krótkoterminowego, warsztatów szkoleniowych oraz wdrożenia nowej usługi pod nazwą „Wyżywienie wegetariańskie i inkluzywne dla osób z wykluczeniami pokarmowymi oraz zajęcia edukacyjne, kulinarne, prozdrowotne i dietetyczne”.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.    Czy kwota częściowego umorzenia kapitału pożyczki, tj. tzw. rabat kapitałowy przyznany w ramach programu B 2021-2027 i finansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, stanowi dla Wnioskodawczyni przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT?

2.    Czy odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, która odpowiada wydatkom sfinansowanym z części kapitału pożyczki objętej dotacją w postaci częściowej spłaty kapitału/częściowego umorzenia kapitału pożyczki w ramach programu B 2021-2027, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawczyni, na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 45 oraz art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o PIT z uwagi na związek z przychodem zwolnionym z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawczyni kwota częściowego umorzenia kapitału pożyczki, tj. rabat kapitałowy, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o PIT, który korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a) i b) oraz pkt 5a-5d ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. W przedstawionym zdarzeniu, pożyczka rozwojowa Nr … została udzielona w ramach programu B 2021-2027, przy udziale środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a mechanizm częściowego umorzenia kapitału pożyczki stanowi element wsparcia przewidziany w ramach tego instrumentu. Wnioskodawczyni podtrzymuje stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, zgodnie z którym dotacja w postaci częściowej spłaty kapitału/częściowego umorzenia kapitału pożyczki ma charakter bezzwrotnego wsparcia finansowanego ze środków EFRR, przyznawanego w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawczyni, przychód powstały w związku z częściowym umorzeniem kapitału pożyczki korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT.

Przywołane przez Wnioskodawczynię argumenty we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej pozostają w mocy. tj.: w przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że pożyczka rozwojowa nr … stanowi instrument finansowany ze środków EFRR, a kluczową kwestią pozostaje interpretacja pojęcia „otrzymania środków”. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że zwolnienie z długu w formie umorzenia 25% kapitału pożyczki jest ekonomicznie i prawnie tożsame z otrzymaniem dotacji celowej na spłatę tego zadłużenia. Pojęcie „środków finansowych otrzymanych” należy interpretować celowościowo, zgodnie z unijną zasadą useful effect, gdyż zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 137 PIT ma na celu zapewnienie neutralności podatkowej pomocy płynącej z funduszy strukturalnych. Gdyby Wnioskodawczyni otrzymała dotację celową na spłatę przedmiotowej pożyczki, kwota ta byłaby bezsprzecznie zwolniona z opodatkowania, zatem opodatkowanie „rabatu kapitałowego” tylko dlatego, że pomoc przybrała formę zapisu księgowego (umorzenia), a nie fizycznej refundacji, stanowiłoby rażące naruszenie zasady równości oraz skuteczności prawa UE.

Uzasadniając powyższe, należy wskazać, że instrument finansowy, z którego skorzystała Wnioskodawczyni, posiada cechy tzw. pożyczki przebaczalnej (forgivable loan). Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości 20 (MSR 20), pożyczka taka definiowana jest jako instrument, w przypadku którego pożyczkodawca zobowiązuje się do odstąpienia od spłaty pod określonymi warunkami. W takim ujęciu, już od momentu zawarcia umowy, finansowanie to nie jest traktowane jako klasyczne zobowiązanie zwrotne, lecz jako grant warunkowy. Wnioskodawczyni podkreśla, że mechanizm „rabatu kapitałowego” w programie B 2021-2027 nie stanowi formy uznaniowego zwolnienia z długu w rozumieniu art. 508 Kodeksu cywilnego, lecz jest roszczeniowym mechanizmem redukcji kapitału, będącym integralną częścią unijnej pomocy publicznej. Moment umorzenia jest jedynie technicznym potwierdzeniem, że pomoc ta – dotychczas warunkowo zwrotna – stała się definitywnym i bezzwrotnym wsparciem finansowym. Z punktu widzenia ekonomicznego, umorzenie części kapitału pożyczki jest tożsame z sytuacją, w której podatnik najpierw spłaca całą pożyczkę, a następnie otrzymuje z powrotem tę samą kwotę w formie dotacji. Techniczne uproszczenie tej procedury poprzez bezpośrednią redukcję salda nie może pozbawiać Wnioskodawczyni prawa do zwolnienia podatkowego.

W tym kontekście zastosowanie wykładni literalnej art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT, ograniczającej zwolnienie wyłącznie do fizycznego wpływu gotówki na rachunek bankowy, byłoby sprzeczne z istotą i celem nowoczesnych instrumentów finansowych polityki spójności. Skoro fundusze na tzw. rabat kapitałowy pochodzą bezpośrednio z EFRR, a ich celem jest bezzwrotne wsparcie inwestycji, to ich techniczna forma (redukcja salda zadłużenia zamiast refundacji wydatków) nie może determinować braku prawa do zwolnienia podatkowego. Wnioskodawczyni podnosi, że mechanizm ten musi być interpretowany w kontekście polityki spójności na lata 2021–2027, gdzie współczesne programy operacyjne odchodzą od klasycznych dotacji na rzecz instrumentów zwrotnych, w których komponent bezzwrotny realizowany jest ex post. Umorzenie to nie jest zdarzeniem „wtórnym”, lecz integralną częścią bezzwrotnej pomocy zaplanowanej w Programie. Wykładnia językowa nie może prowadzić do absurdów ekonomicznych (reductio ad absurdum) oraz naruszenia konstytucyjnej zasady równości i sprawiedliwości podatkowej wynikającej z art. 32 Konstytucji RP.

Reasumując przedstawioną argumentację, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że planowane umorzenie 25% kapitału pożyczki rozwojowej (tzw. Rabat kapitałowy) korzysta z pełnego zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Za taką interpretacją przemawiają następujące okoliczności:

·         tożsamość źródła finansowania: Środki na umorzenie pochodzą bezpośrednio z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, co wypełnia dyspozycję art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT w zakresie pochodzenia kapitału;

·         charakter prawny instrumentu: Pożyczka z mechanizmem redukcji kapitału (pożyczka przebaczalna) jest nowoczesną formą dystrybucji pomocy unijnej, w której umorzenie długu jest ekonomicznie i funkcjonalnie tożsame z otrzymaniem dotacji celowej;

·         realizacja celu publicznego: Rabat kapitałowy nie jest efektem uznaniowego zwolnienia z długu, lecz nagrodą za realizację wskaźników programu operacyjnego, co czyni go integralnym elementem bezzwrotnego wsparcia;

·         prowspólnotowa wykładnia prawa: Zgodnie z zasadą useful effect, techniczna forma przekazania wsparcia (zapis księgowy zamiast przelewu) nie może pozbawiać beneficjenta preferencji podatkowej, która ma na celu ochronę realnej wartości pomocy publicznej.

Przyjęcie stanowiska odmiennego prowadziłoby do nieuzasadnionego opodatkowania pomocy unijnej, naruszając tym samym konstytucyjną zasadę równości oraz cele polityki spójności Unii Europejskiej.

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawczyni, kwota ... PLN jako przychód z umorzenia pożyczki z EFRR podlega zwolnieniu z opodatkowania.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawczyni, odpowiedź na pytanie nr 2 jest twierdząca. Przy przyjęciu stanowiska przedstawionego w odpowiedzi na pytanie Nr 1, tj. że kwota częściowego umorzenia kapitału pożyczki korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT, odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, która odpowiada wydatkom sfinansowanym z części kapitału pożyczki objętej dotacją w postaci częściowej spłaty kapitału/częściowego umorzenia kapitału pożyczki, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawczyni.

Podstawowe znaczenie ma w tym zakresie art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o ustawy o PIT od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie tych środków lub wartości, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Skoro w wyniku zastosowania dotacji w postaci częściowej spłaty kapitału/częściowego umorzenia kapitału pożyczki dochodzi do definitywnego zmniejszenia zobowiązania Wnioskodawczyni z tytułu finansowania wydatków inwestycyjnych, to w części odpowiadającej tej dotacji dochodzi do zwrotu wydatków w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o PIT. W tej części odpisy amortyzacyjne nie mogą zatem stanowić kosztów uzyskania przychodów. Powyższe stanowisko pozostaje spójne również z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o PIT, który wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z przychodów zwolnionych od podatku, w tym z przychodów objętych zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT.

W odniesieniu do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych właściwym mechanizmem technicznego zastosowania tego wyłączenia jest ograniczenie kosztowego charakteru odpisów amortyzacyjnych w części odpowiadającej finansowaniu objętemu dotacją/częściowym umorzeniem kapitału pożyczki.

W konsekwencji, Wnioskodawczyni nie jest uprawniona do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, która odpowiada wydatkom zwróconym w formie dotacji w postaci częściowej spłaty kapitału/częściowego umorzenia kapitału pożyczki.

Ograniczenie to ma zastosowanie wyłącznie proporcjonalnie - w części odpowiadającej wartości wydatków sfinansowanych wsparciem zwolnionym z opodatkowania. Pozostała część odpisów amortyzacyjnych, dotycząca wydatków niesfinansowanych takim wsparciem, może stanowić koszt uzyskania przychodów na zasadach ogólnych, o ile spełnione są pozostałe warunki wynikające z ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawczyni, przedstawione przez Nią stanowiska do obu pytań są zatem spójne i nie mają charakteru wariantowego: przychód z tytułu dotacji w postaci częściowej spłaty kapitału/częściowego umorzenia kapitału pożyczki korzysta, w Jej ocenie ze zwolnienia z opodatkowania, a odpowiadająca temu zwolnionemu przysporzeniu część odpisów amortyzacyjnych nie stanowi kosztów uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do postanowień art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są: m. in.:

·         pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),

·         inne źródła (pkt 9).

Wskazany podział źródeł przychodów ma istotny wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania, sposób opodatkowania i jego wysokość.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się zatem na trzech przesłankach:

1.    zarobkowym celu działalności,

2.    wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,

3.    prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Literalna wykładnia tego przepisu wskazuje, że działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa, czyli służąca osiąganiu zysków, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, co oznacza, że jest to działalność przygotowana i uporządkowana oraz ma charakter powtarzalny.

Uzyskiwanie przychodów z konkretnego źródła przychodów jest kategorią obiektywną, niezależną od tego, czy podmiot prowadzący dany rodzaj działalności dopełnia (bądź nie) ciążących na nim obowiązków z tą działalnością związanych. Zatem to, czy podatnik powinien zaliczyć uzyskane przychody do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej należy oceniać na podstawie zbadania konkretnych okoliczności faktycznych.

Ponadto, aby można było zaliczyć dane przychody do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, przychody te nie mogą być zaliczane do przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Co do zasady − nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które zostały zaliczone przez ustawodawcę do pozostałych źródeł przychodów znajdujących się w katalogu źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy).

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 marca 2013 r. sygn. akt II FSK 1536/11:

Należy również wskazać, że stosownie do art. 21 ust. pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z opisu sprawy wynika, że od 3 listopada 2021 r. prowadzi Pani pozarolniczą działalność gospodarczą. W marcu 2025 r. zawarła Pani z Partnerem Finansującym – A – umowę pożyczki rozwojowej na kwotę ... PLN. Pożyczka została przyznana w ramach programu „…”, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) w ramach perspektywy finansowej 2021–2027. Przedmiotem finansowania była inwestycja polegająca na rozbudowie siedliska agroturystycznego o lokal usługowo-gastronomiczny wraz z zapleczem, co obejmowało w szczególności sfinansowanie kosztów budowy, wykończenia oraz pełnego wyposażenia lokalu z kuchnią, stołówką i przestrzenią gospodarczą. Przedsięwzięcie zostało fizycznie i technicznie zakończone w grudniu 2025 r., zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym oraz celem finansowania określonym w umowie. Wszystkie nabyte w ramach pożyczki składniki majątku, w tym budynek oraz jego wyposażenie, zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Podstawą prawną udzielenia pożyczki jest ustawa z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych z funduszy europejskich w ramach Polityki Spójności w perspektywie finansowej 2021-2027. Pożyczka została wypłacona bezgotówkowo na rachunek bankowy działalności gospodarczej w dwóch transzach: 17 kwietnia 2025 r. - kwota ... PLN oraz 27 czerwca 2025 r. - kwota ... PLN. Do skorzystania z umorzenia pożyczki wskazanego we wniosku konieczne było zakończenie Inwestycji Końcowej oraz przeprowadzenie kontroli i weryfikacji poniesionych wydatków, z uwzględnieniem określonych warunków. Zgodnie z umową pożyczki dotacja w postaci umorzenia części kapitału jest przyznawana w ramach umowy na skutek spełnienia warunków w niej określonych, po kontroli spełnienia tych warunków. Nie wymaga to składania przez Panią odrębnego wniosku. Decyzja o dotacji w postaci umorzenia została doręczona Pani 11 marca 2026 r. wraz z zaświadczeniem o kwocie pomocy de minimis i nowym harmonogramem spłat.

Przystępując do oceny skutków podatkowych przyszłego umorzenia części pożyczki udzielonej Pani w ramach programu „…”, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) wskazać należy, że umowa pożyczki została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 720 § 2 ww. Kodeksu:

Podkreślić należy, że otrzymanie pożyczki i jej spłata na warunkach przewidzianych w umowie pożyczki są obojętne podatkowo. Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia pożyczki, jej części lub odsetek. Wtedy bowiem pożyczkobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zatem w sytuacji, w której na skutek umorzenia pożyczki – świadczeniobiorca uzyskuje przysporzenie, skutkujące powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu. Osiąga bowiem korzyść majątkową o konkretnym wymiarze, gdyż zmniejsza się zobowiązanie jakie musiałby zapłacić gdyby nie umorzenie.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że kwota umorzonego zobowiązania wynikającego z ww. umowy pożyczki stanowi dla Pani przychód z działalności gospodarczej, zgodnie z przepisem ww. artykułu 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tego rodzaju przychód nie może być natomiast objęty postanowieniami art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż przepis ten dotyczy zwolnienia przychodu z tytułu otrzymania określonego rodzaju środków finansowych („środki finansowe otrzymane”) a nie przychodu jakim jest wartość umorzonego zobowiązania z tytułu zaciągniętej pożyczki.

Zatem, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 dotyczącego zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych częściowego umorzenia kapitału pożyczki uznaję za nieprawidłowe.

Odnośnie Pani wątpliwości dotyczących kosztów uzyskania przychodów zauważam, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy. o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika przez osoby inne niż Podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została Podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie źródło w ogóle dalej istniało.

Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.

Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi ewidentne korzyści, albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22d ust. 1 tej ustawy:

Stosownie do art. 22f ust. 3 ww. ustawy:

W odniesieniu do wydatków na zakup środków trwałych art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Z przepisu tego wynika, że odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środka trwałego, która sfinansowana została otrzymanym wsparciem finansowym, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności.

Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Skoro kwota umorzonej pożyczki stanowi na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Pani przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu, który nie podlega zwolnieniu w myśl art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy, to w Pani przypadku przepisy art. 23 ust. 1 pkt 45 oraz art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mają zastosowania.

Z uwagi na fakt, że Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 (dotyczącego zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych częściowego umorzenia kapitału pożyczki) jest nieprawidłowe a wskazane przez Panią wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 dotyczące kosztów uzyskania przychodów odnoszą się do części wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, która odpowiada kwocie częściowego umorzenia kapitału pożyczki korzystającej - w Pani ocenie - ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 2 jest również nieprawidłowe.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro zwolnienie, o którym mowa art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania w odniesieniu do częściowego umorzenia kapitału pożyczki to odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, która odpowiada wydatkom sfinansowanym z części kapitału pożyczki objętej dotacją w postaci częściowego umorzenia kapitału pożyczki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenia przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie zagadnienia będącego przedmiotem zapytania, inne kwestie nie podlegały ocenie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.