Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.3.2026.4.MAP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 30 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 lutego 2026 r. (wpływ 25 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

Na podstawie umowy sprzedaży zawartej 17 lutego 1994 r. Wnioskodawca nabył od syndyka masy upadłościowej osoby prawnej ½ udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu położonego w  … (woj. …) oznaczonego jako działka geodezyjna nr … o powierzchni 1 ha 1995 m² oraz ½ udziału w prawie własności stanowiących odrębną nieruchomość budynków posadowionych na tym gruncie (dalej: Nieruchomość).

Nieruchomość została nabyta do majątku prywatnego Wnioskodawcy. Po zakupie Wnioskodawca wykorzystywał Nieruchomość w działalności gospodarczej spółki cywilnej, której był wspólnikiem.

Na podstawie umowy z 7 marca 2002 r., doszło do zniesienia współużytkowania wieczystego oraz współwłasności Nieruchomości. W wyniku zawarcia tej umowy Wnioskodawca stał się jedynym użytkownikiem wieczystym wchodzących w skład Nieruchomości gruntu oraz jedynym właścicielem posadowionych na niej budynków.

Dnia 31 marca 2008 r. nastąpiło rozwiązanie spółki cywilnej, której wspólnikiem był Wnioskodawca, a Nieruchomość przestała być wykorzystywana w działalności gospodarczej.

Po rozwiązaniu spółki cywilnej Wnioskodawca, w ramach zarządu majątkiem prywatnym postanowił użyczyć część nieruchomości spółce z o.o. (dalej: Spółka), w której był Prezesem Zarządu oraz wspólnikiem. Użyczenie nastąpiło w zamian za zapłatę podatku od nieruchomości.

Wnioskodawca 29 grudnia 2013 r. zrezygnował z funkcji Prezesa Zarządu Spółki. W grudniu 2016 r. sprzedał również udziały w Spółce. Mimo sprzedaży udziałów, Wnioskodawca nadal użyczał część Nieruchomości Spółce na opisanych wyżej zasadach. W dniu 31 lipca 2024 r. doszło do rozwiązania umowy użyczenia.

Na podstawie decyzji Prezydenta Miasta … z 4 września 2014 r. prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości zostało przekształcone w prawo własności. W konsekwencji, Wnioskodawca stał się jedynym właścicielem Nieruchomości.

Na mocy ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta … z 17 marca 2025 r. Nieruchomość została podzielona na trzy działki o numerach:

·         A o powierzchni 0,4827 ha, niezabudowaną (dalej: Działka 1),

·         B o powierzchni 0,0401 ha, pod projektowaną wewnętrzną drogę dojazdową o szerokości 8 m (dalej: Działka 2),

·         C o powierzchni 0,6767 ha, zabudowaną obiektem kubaturowym (dalej: Działka 3).

Celem wyodrębnienia Działki 2 było przyznanie dostępu do drogi publicznej Działce 1 i Działce 3.

Na podstawie umowy sprzedaży zawartej 4 kwietnia 2025 r., Wnioskodawca zbył Działkę 1 oraz ½ udziału w Działce 2 na rzecz osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: Umowa Sprzedaży). Działka 1 w momencie sprzedaży była zabudowana płytami betonowymi i było na niej posadowione ..... Strony Umowy Sprzedaży zgodnie ustaliły, że Działka 1 wymaga uporządkowania i uprzątnięcia.

Wnioskodawca wyjaśnia, że poza ww. czynnościami nie dokonywał żadnych innych czynności mających na celu zmianę stanu Nieruchomości. W szczególności nie ponosił żadnych nakładów zwiększających wartość Nieruchomości, czy jej poszczególnych Działek. Wnioskodawca podkreśla również, że nie jest autorem infrastruktury znajdującej się na Nieruchomości, a wszelkie znajdujące się na niej naniesienia znajdowały się na niej w momencie jej nabycia w 1994 r.

Przed zawarciem Umowy Sprzedaży, Wnioskodawca nie podejmował żadnej działalności marketingowej, nie zamieszczał ogłoszeń sprzedaży Nieruchomości ani nie korzystał z usług biura nieruchomości. Wnioskodawca nie dokonywał na Nieruchomość żadnych nakładów, które miałyby sprawić, że będzie ona bardziej atrakcyjna w oczach potencjalnych nabywców. W szczególności Wnioskodawca nie dokonywał na Nieruchomość nakładów na jej ulepszenia, które stanowiłyby co najmniej 30% jej wartości początkowej.

Nabywca sam zgłosił się do Wnioskodawcy wyrażając chęć nabycia części Nieruchomości (tj. Działki 1 oraz ½ udziału w Działce 2).

Umowa Sprzedaży została zawarta przez Wnioskodawcę w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Środki otrzymane ze sprzedaży, Wnioskodawca przeznaczył na potrzeby własne oraz potrzeby członków swojej rodziny, w tym na spłatę zobowiązań kredytowych zaciągniętych w związku z przekształceniem prawa użytkowania wieczystego we własność Nieruchomości.

Dodatkowo Wnioskodawca wyjaśnia, że nabycie przez Niego, najpierw prawa użytkowania wieczystego, a następnie własności Nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Jak dotąd Wnioskodawca, w 2009 r. sprzedał wyłącznie jedną działkę budowlaną, którą nabył w 1997 r. Środki, które uzyskał Wnioskodawca ze sprzedaży ww. nieruchomości nie zostały przeznaczone na zakup kolejnych nieruchomości tylko na bieżące potrzeby własne i członków rodziny Wnioskodawcy.

W najbliższym czasie Wnioskodawca nie planuje również sprzedaży Działki 3. W związku z tym nie podejmował żadnych działań zmierzających do jej zbycia. Do Wnioskodawcy nie zgłaszały się również żadne podmioty zainteresowane nabyciem Działki 3.

W uzupełnieniu wniosku wskazano:

1)    zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.) Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce,

2)    wspomniana nieruchomość została udostępniona spółce z o.o. przez Wnioskodawcę i była przez nią wykorzystywana jako plac składowy w okresie od rozwiązania umowy spółki cywilnej (co nastąpiło 31 marca 2008 r.) do 31 lipca 2024 r. Należy jednak stanowczo podkreślić, że Działka nr 1 oraz udział % w Działce nr 2, będące przedmiotem wniosku, nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej spółki z o.o. Powyższe wynika z faktu, że działki te powstały w wyniku podziału nieruchomości na mocy decyzji Prezydenta Miasta … z 17 marca 2025 r., podczas gdy działalność spółki z o.o. pozostaje zawieszona od 1 sierpnia 2024 r,

3)    Spółka z o.o. nie ponosiła żadnych nakładów na powyższą nieruchomość w trakcie jej użytkowania,

4)    Wnioskodawca nie posiadał jakichkolwiek powiązań z nabywcą Działki nr 1 oraz nr 2,

5)    jak wskazano w opisie stanu faktycznego, na Działce nr 1 w momencie sprzedaży znajdowała się infrastruktura w postaci utwardzenia z płyt betonowych oraz ...... W ocenie Wnioskodawcy, ze względu na ich charakter, obiekty te mogą stanowić budowle (jako budowle ziemne czy też fundamenty pod maszyny i urządzenia). Z kolei na Działce nr 2 znajdowało się utwardzenie z betonu (jako możliwe fundamenty pod maszyny i  urządzenia). Niemniej jednak, z uwagi na cel wniosku, jakim jest uzyskanie odpowiedzi w zakresie skutków podatkowych planowanej transakcji, to rolą Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest dokonanie ostatecznej kwalifikacji prawnopodatkowej tych obiektów. Istotą interpretacji indywidualnej jest bowiem ocena przez organ podatkowy na bazie przedstawionego opisu czy nadaje ona działce status terenu zabudowanego, pozwalającego na zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,

6)    w ocenie Wnioskodawcy w momencie sprzedaży zarówno Działka nr 1, jak i Działka nr 2 były działkami zabudowanymi, ze względu na to, że w momencie sprzedaży na Działce nr 1 zlokalizowana była infrastruktura obejmująca utwardzenie z płyt betonowych oraz ...., a na Działce nr 2 znajdowało się utwardzenie z betonu, a stan ten utrzymuje się nieprzerwanie od 1994 r., tj. od roku nabycia nieruchomości,

7)    Poniżej Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na przedstawione przez Organ pytanie Nr 7, oddzielnie dla każdej z działek:

Działka nr 1:

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w momencie sprzedaży na Działce nr 1 zlokalizowana była infrastruktura obejmująca utwardzenie z płyt betonowych oraz ....

W ocenie Wnioskodawcy, ze względu na charakter wyżej wymienionych naniesień, obiekty te mogą stanowić budowle (jako budowle ziemne czy też fundamenty pod maszyny i urządzenia), w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z  2025 r. poz. 418 ze zm.).

W ocenie Wnioskodawcy, wyżej wymienione naniesienia nie stanowią urządzeń budowalnych, o których mowa w art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, a zatem nie są powiązane z budynkiem, czy też budowlą.

W związku z faktem, że do zasiedlenia doszło jeszcze zanim Wnioskodawca uzyskał do niej jakiekolwiek prawa, tj. przed rokiem 1994, to w konsekwencji stwierdzić należy, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a ich dostawą doszło po upływie okresu dłuższego niż 2 lata,

8)    Jak zostało wskazane, w odpowiedzi na pytanie nr 7, na Działce nr 1 zlokalizowana była infrastruktura obejmująca utwardzenie z płyt betonowych oraz f..... Z kolei, na Działce nr 2 znajdowało się utwardzenie z betonu, a zatem działki te, w ocenie Wnioskodawcy są zabudowane.

Natomiast z ostrożności procesowej udzielono odpowiedzi na przedstawione przez Organ pytanie, oddzielnie dla każdej z działek:

Działka nr 1:

Dla Działki nr 1, o której mowa we wniosku, na dzień sprzedaży obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiło w drodze uchwały nr … Rady Miejskiej w … z dnia 27 marca 2024 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego … i terenów przyległych w granicach miasta … .

Zgodnie z uchwalonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, Działka nr 1 jest oznaczona symbolem 1P jako teren produkcji, składy i magazyny, hurtownie, bazy, sklepy przyzakładowe o powierzchni do 2 000 m² oraz usługi.

Dla Działki nr 1, o której mowa we wniosku, nie było wydanej decyzji o warunkach zabudowy.

Działka nr 2:

Dla Działki nr 2, o której mowa we wniosku, na dzień sprzedaży obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiło w drodze uchwały nr … Rady Miejskiej w … z dnia 27 marca 2024 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego … i terenów przyległych w granicach miasta … .

Jak zostało przedstawione w opisie stanu faktycznego złożonego wniosku, do pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), doszło jeszcze zanim Wnioskodawca uzyskał do niej jakiekolwiek prawa. W związku z powyższym Wnioskodawca wskazuje, że do pierwszego zasiedlenia doszło przed rokiem 1994, jednak nie jest w stanie określić dokładnej daty, kiedy to nastąpiło.

Wnioskodawca wskazuje, że do pierwszego zasiedlenia doszło przed rokiem 1994 w całości, natomiast nie jest w stanie wskazać dokładnej daty tego zdarzenia, ponieważ nie jest autorem tej infrastruktury.

W związku z faktem, że do zasiedlenia doszło jeszcze zanim Wnioskodawca uzyskał do niej jakiekolwiek prawa, tj. przed rokiem 1994, to w konsekwencji stwierdzić należy, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a ich dostawą doszło po upływie okresu dłuższego niż 2 lata.

Działka nr 2:

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w momencie sprzedaży na Działce nr 2 znajdowało się utwardzenie z betonu.

W ocenie Wnioskodawcy, ze względu na charakter wyżej wymienionych naniesień, obiekty te mogą stanowić budowle (jako fundamenty pod maszyny i urządzenia), w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

W ocenie Wnioskodawcy, wyżej wymienione naniesienia nie stanowią urządzeń budowalnych, o  których mowa w art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, a zatem nie są powiązane z budynkiem, czy też budowlą.

Jak zostało przedstawione w opisie stanu faktycznego złożonego wniosku, do pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), doszło jeszcze zanim Wnioskodawca uzyskał do niej jakiekolwiek prawa. W związku z powyższym Wnioskodawca wskazuje, że do pierwszego zasiedlenia doszło przed rokiem 1994, jednak nie jest w stanie określić dokładnej daty, kiedy to nastąpiło.

Wnioskodawca wskazuje, że do pierwszego zasiedlenia doszło przed rokiem 1994 w całości, natomiast nie jest w stanie wskazać dokładnej daty tego zdarzenia, ponieważ nie jest autorem tej infrastruktury.

Zgodnie z uchwalonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, Działka nr 2 była oznaczona symbolem 1P jako teren produkcji, składy i magazyny, hurtownie, bazy, sklepy przyzakładowe o powierzchni do 2 000 m² oraz usługi.

Dla Działki nr 2, o której mowa we wniosku, nie było wydanej decyzji o warunkach zabudowy,

9)    W stosunku do działek objętych zakresem wniosku, Wnioskodawca nie podejmował działań takich jak uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia i sieć energetyczną, gazową, wodno-kanalizacyjną itp., ogrodzenie terenu, a także nie ponosił nakładów na urządzenie dróg dojazdowych,

10) Jak zostało przedstawione w opisie stanu faktycznego, przed sprzedażą działek zostały wydane dwie decyzje Prezydenta Miasta …, tj. decyzja z 4 września 2014 r. dot.  przekształcenia prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości w prawo własności, a  także decyzja z 17 marca 2025 r. dot. podziału działki geodezyjnej nr D na trzy mniejsze działki. Wydanie obu decyzji nastąpiło z inicjatywy Wnioskodawcy.

11) Wnioskodawca nie udzielał żadnych pełnomocnictw (zgód, upoważnień) w celu występowania w Jego imieniu w sprawach dotyczących przedmiotowych działek.

Pytania

1.    Czy w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż Działki 1 oraz ½ udziału w Działce 2 podlegała opodatkowaniu VAT, a Wnioskodawcę należy uznać za podatnika VAT z tytułu tej transakcji?

2.    W wypadku, gdyby odpowiedź na pytanie Nr 1 była negatywna, to czy transakcja sprzedaży Działki 1 oraz ½ udziału w Działce 2 podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

3.    Czy w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż Działki 1 oraz ½ udziału w Działce 2 przez Wnioskodawcę powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Interpretacja dotyczy sprawy będącej przedmiotem zapytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytanie Nr 3). Natomiast w zakresie pytań Nr 1 i Nr 2 dotyczących podatku od towarów i usług wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia.

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż Działki 1 oraz ½ udziału w Działce 2 nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawy o PIT”).

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o PIT osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, przychód powstaje w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw określonych w tym przepisie, jeżeli sprzedaż ta nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejscu nabycie lub wybudowanie nieruchomości i nie ma związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W konsekwencji, jeśli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału lub wspomnianych praw nastąpi po upływie pięcioletniego okresu, liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, i nic ma związku z działalnością gospodarczą - nie powstaje z tego tytułu przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT. Oznacza to. że dochód uzyskany z takiej sprzedaży nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, aby nie powstał przychód z tytułu sprzedaży nieruchomości w rozumieniu przepisów o PIT, muszą być spełnione łącznie dwa warunki:

1.    sprzedaż nie może mieć związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, oraz

2.    sprzedaż musi nastąpić po upływie pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia.

Ustawa o PIT nie definiuje szczegółowo pojęcia „nabycia”. Nie wskazuje, czy musi to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne, ani na podstawie jakiego zdarzenia prawnego może do niego dojść. W związku z tym pojęcie to interpretuje się szeroko - za nabycie uznaje się moment, w którym podatnik uzyskuje prawo własności nieruchomości. Takie stanowisko potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 20 czerwca 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-3.4011.324.2025.2.PR, podkreślając, że nabycie następuje z chwilą uzyskania prawa własności, niezależnie od rodzaju czynności prawnej, na podstawie której to nastąpiło.

W analizowanym stanie faktycznym nabycie Nieruchomości przez Wnioskodawcę miało miejsce w 2014 r. Oznacza to. że pięcioletni okres wymagany przez ustawę o PIT upłynął.

W kontekście ewentualnego uznania działań związanych ze sprzedażą tej nieruchomości za działalność gospodarczą, należy odnieść się do definicji zawartej w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Zgodnie z nią działalność gospodarcza to działalność zarobkowa (m.in. handlowa, usługowa, budowlana), prowadzona we własnym imieniu w sposób zorganizowany i ciągły, z. której przychody nie są zaliczane do innych źródeł wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Działalność ma charakter zarobkowy, jeśli jej celem jest osiągnięcie zysku. W przedmiotowej sprawie działania Wnioskodawcy miały jednak na celu wyłącznie zaspokojenie Jego własnych potrzeb oraz potrzeb członków Jego rodziny - środki ze sprzedaży Działki 1 oraz ½ udziału w Działce 2 mają posłużyć celom prywatnym, jak wskazano w opisie stanu faktycznego.

Z kolei, jeśli chodzi o przesłanki zorganizowania i ciągłości działań, należy zauważyć, że Wnioskodawca nie zajmuje ani nie zajmował się profesjonalnym obrotem nieruchomościami. Jednocześnie Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań mających na celu znalezienie nabywcy na Nieruchomość lub jej część (tj. poszczególne Działki), w tym nie korzystał z usług biur nieruchomości ani nie ponosił nakładów mających na celu uatrakcyjnienie jej w oczach potencjalnych nabywców.

Jak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 września 2024 r. (sygn. akt II FSK 1/22): „O odpłatnym zbyciu następującym w wykonaniu działalności gospodarczej po upływie pięcioletniego okresu można mówić tylko wówczas, gdy podatnik uzewnętrzni swoją wolę tego rodzaju zbycia w sposób wyraźny, tj. poprzez spełnienie wszystkich przesłanek przewidzianych w art. 5a pkt 6 updof.”

Działania podjęte przez Wnioskodawcę w związku z dokonaną sprzedażą Działki 1 oraz ½ udziału w Działce 2 nie świadczą o prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.

Jak wspomniano wcześniej, sam fakt podziału Nieruchomości na mniejsze działki nie stanowi przesłanki uznania takich działań za wykonane w ramach działalności gospodarczej. Potwierdza to wyrok NSA z 17 lipca 2024 r. (sygn. akt II FSK 422/24), w którym stwierdzono, że: „Sam podział przez właściciela jednej nieruchomości na kilka, a nawet kilkanaście działek, a następnie ich sprzedaż nie może jednoznacznie świadczyć o zorganizowanej i ciągłej działalności gospodarczej, a raczej wskazuje na elementy związane z prawidłowym gospodarowaniem własnym, osobistym mieniem.”

W związku z powyższym, sprzedaż Działki 1 oraz 1/2 udziału w- Działce 2 należy traktować jako realizację przez Wnioskodawcę prawa własności, a obiektywna ocena towarzyszących jej działań nie wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował swoje stanowisko wskazując, że na podstawie umowy sprzedaży zawartej 4 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca zbył Działkę 1 oraz ½ udziału w Działce 2 na rzecz osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: Umowa Sprzedaży). Działka 1 w momencie sprzedaży była utwardzona płytami betonowymi i było na niej posadowione..... Strony Umowy Sprzedaży zgodnie ustaliły, że Działka 1 wymaga uporządkowania i uprzątnięcia. Z kolei, na Działce nr 2 znajdowało się utwardzenie z betonu. Stan ten, na obu działkach utrzymuje się nieprzerwanie od 1994 r., tj. od roku nabycia nieruchomości. Wspomniana nieruchomość, przed podziałem na Działki nr 1, 2 oraz 3 była udostępniana spółce z o.o. przez Wnioskodawcę i była przez nią wykorzystywana jako plac składowy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

·         odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

·         zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy:

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy, daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:

Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.

W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.

Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.

Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania, możliwość odliczenia kosztów uzyskania przychodu, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, podjęcie działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w zakresie pośrednictwa nieruchomościami, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności.

Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego, współwłasność polega na tym, że:

Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.

Biorąc natomiast pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:

·         podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

·         wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.

Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.

Zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Jeżeli przy zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części nieruchomości – nabytej w drodze zniesienia współwłasności – datą nabycia, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.

Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że jest Pan osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Na podstawie umowy sprzedaży zawartej 17 lutego 1994 r. Wnioskodawca nabył od syndyka masy upadłościowej osoby prawnej ½ udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu położonego w … (woj. …) oznaczonego jako działka geodezyjna nr … o powierzchni 1 ha 1995 m² oraz ½ udziału w prawie własności stanowiących odrębną nieruchomość budynków posadowionych na tym gruncie. Nieruchomość została nabyta do Pana majątku prywatnego. Po zakupie wykorzystywał Pan Nieruchomość w działalności gospodarczej spółki cywilnej, której był wspólnikiem. Na podstawie umowy z 7 marca 2002 r., doszło do zniesienia współużytkowania wieczystego oraz współwłasności Nieruchomości. W wyniku zawarcia tej umowy stał się Pan jedynym użytkownikiem wieczystym wchodzących w skład Nieruchomości gruntu oraz jedynym właścicielem posadowionych na niej budynków. 31 marca 2008 r. nastąpiło rozwiązanie spółki cywilnej, której był Pan wspólnikiem, a Nieruchomość przestała być wykorzystywana w działalności gospodarczej. Po rozwiązaniu spółki cywilnej w ramach zarządu majątkiem prywatnym postanowił Pan użyczyć część nieruchomości spółce z o.o. (dalej: Spółka), w której był Prezesem Zarządu oraz wspólnikiem. 29 grudnia 2013 r. zrezygnował Pan z funkcji Prezesa Zarządu Spółki. W grudniu 2016 r. sprzedał również udziały w Spółce. Mimo sprzedaży udziałów, Wnioskodawca nadal użyczał część Nieruchomości Spółce na opisanych wyżej zasadach. W dniu 31 lipca 2024 r. doszło do rozwiązania umowy użyczenia. Na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z 4 września 2014 r. prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości zostało przekształcone w prawo własności. W konsekwencji stał się Pan jedynym właścicielem Nieruchomości.

Na mocy ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta 17 marca 2025 r. Nieruchomość została podzielona na trzy działki o numerach:

·         ....o powierzchni 0,4827 ha, niezabudowaną (dalej: Działka 1),

·         .... o powierzchni 0,0401 ha, pod projektowaną wewnętrzną drogę dojazdową o  szerokości 8 m (dalej: Działka 2),

·         .....o powierzchni 0,6767 ha, zabudowaną obiektem kubaturowym (dalej: Działka 3).

Celem wyodrębnienia Działki 2 było przyznanie dostępu do drogi publicznej Działce 1 i Działce 3. Na podstawie umowy sprzedaży zawartej 4 kwietnia 2025 r. zbył Pan Działkę 1 oraz ½ udziału w Działce 2 na rzecz osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą. Poza ww. czynnościami nie dokonywał żadnych innych czynności mających na celu zmianę stanu Nieruchomości. W szczególności nie ponosił żadnych nakładów zwiększających wartość Nieruchomości, czy jej poszczególnych Działek. Nie jest Pan autorem infrastruktury znajdującej się na Nieruchomości, a wszelkie znajdujące się na niej naniesienia znajdowały się na niej w momencie jej nabycia. Przed zawarciem Umowy Sprzedaży, nie podejmował Pan żadnej działalności marketingowej, nie zamieszczał ogłoszeń sprzedaży Nieruchomości ani nie korzystał z usług biura nieruchomości. Nie dokonywał Pan na Nieruchomość żadnych nakładów, które miałyby sprawić, że będzie ona bardziej atrakcyjna w oczach potencjalnych nabywców. W szczególności Wnioskodawca nie dokonywał Pan na Nieruchomość nakładów na jej ulepszenia, które stanowiłyby co najmniej 30% jej wartości początkowej. Umowa Sprzedaży została zawarta przez Pana w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Środki otrzymane ze sprzedaży, przeznaczył Pan na potrzeby własne oraz potrzeby członków swojej rodziny, w tym na spłatę zobowiązań kredytowych zaciągniętych w związku z przekształceniem prawa użytkowania wieczystego we własność Nieruchomości.

W analizowanej sprawie czynności podejmowane przez Pana wskazują, że nie miały one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Zatem, okoliczności opisane we wniosku nie wskazują, że sprzedaż przez Pana przedmiotowych działek nastąpi w ramach zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpuje znamiona działalności gospodarczej, określonej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Także, użyczenie części Nieruchomości Spółce z o.o. nie może przesądzać o zakwalifikowaniu przychodów ze sprzedaży do pozarolniczej działalności gospodarczej.

W treści wniosku wskazał Pan, że e 31 marca 2008 r Nieruchomość przestała być wykorzystywana w działalności gospodarczej. Zauważyć należy, że w myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpłatne zbycie składników majątku wycofanych z działalności, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, po upływie 6 lat nie jest traktowane jako przychód z działalności.

Zatem kwota uzyskana ze sprzedaży Działki 1 oraz ½ udziału w Działce 2 nie będzie stanowiła przychodu ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym, skutki podatkowe planowanej transakcji sprzedaży należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Do nabycia przez Pana wskazanej we wniosku przez Pana Nieruchomości doszło w wyniku następujących czynności:

·         17 lutego 1994 r. nabył Pan na podstawie umowy sprzedaży od syndyka masy upadłościowej osoby prawnej ½ udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu o powierzchni 1 ha 1995 m² oraz ½ udziału w prawie własności stanowiących odrębną nieruchomość budynków posadowionych na tym gruncie,

·         7 marca 2002 r. na podstawie umowy doszło do zniesienia współużytkowania wieczystego oraz współwłasności Nieruchomości (stał się jedynym użytkownikiem wieczystym wchodzących w skład Nieruchomości gruntu oraz jedynym właścicielem posadowionych na niej budynków).

Ponadto, na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z 4 września 2014 r. prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości zostało przekształcone w prawo własności. W konsekwencji Wnioskodawca stał się Pan jedynym właścicielem Nieruchomości.

Zauważyć, należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje szczegółowo pojęcia „nabycia”. Nie wskazuje, czy musi to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne, ani na podstawie jakiego zdarzenia prawnego może do niego dojść. W związku z tym pojęcie to interpretuje się szeroko - za nabycie uznaje się moment, w którym podatnik uzyskuje prawo własności nieruchomości. Nabycie następuje z chwilą uzyskania prawa własności, niezależnie od rodzaju czynności prawnej, na podstawie której to nastąpiło.

Zatem, powyższa decyzja Prezydenta Miasta z 4 września 2014 r., na mocy której prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości zostało przekształcone w prawo własności stanowiła jedynie zmianę formy prawnej posiadania przez Pana nieruchomości, a nie wejście w posiadanie nowego składnika majątku. Uzyskanie prawa własności w drodze przekształcenia (zniesienia) użytkowania wieczystego nie stanowi nowego nabycia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym. 

Wobec tego, w związku z Pana udziałem w nieruchomości nabytym:

·         w części w 1994 r. na podstawie umowy sprzedaży.,

·         w części w 2002 r. na podstawie umowy zniesienia współużytkowania wieczystego oraz współwłasności Nieruchomości

wskazuję, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niewątpliwie upłynął.

Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że sprzedaż przez Pana w 2025 r. Działki 1 oraz ½ udziału w Działce 2 nie stanowiła dla Pana źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ 5 letniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pana stanowisko uznano za prawidłowe mimo, że błędnie określił Pan datę nabycia przedmiotowej nieruchomości. Wskazana we wniosku nieruchomość została nabyta w części w 1994 r. oraz w części w 2002 r., a nie jak Pan wskazał w 2014 r. Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności nie stanowiło nowego nabycia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym. Słusznie Pan jednak przyjął w swoim stanowisku, że sprzedaż Działki 1 oraz ½ udziału w Działce 2 nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionych we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadła ona w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie ma zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Pana wniosku.

Interpretacja indywidualna jest wydana przy założeniu, że poprawnie zakwalifikował Pan wskazane we wniosku obiekty majątku zgodnie z przepisami ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z  2025 r. poz. 418 ze zm.). Interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości tej klasyfikacji (zasady formalnego przyporządkowania
obiektów budowlanych nie są przepisami prawa podatkowego).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.