Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.361.2025.4.AP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 7 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie przychodów i kosztów podatkowych z tytułu oferowania influencerom produktów w cenie promocyjnej oraz w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 maja 2025 r. (wpływ 29 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, będącą polskim rezydentem podatkowym (podatek PIT) oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (podatek VAT). Prowadzi Pan działalność m.in. w zakresie sprzedaży hurtowej odzieży i obuwia (PKD 46.42.Z), sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet (PKD 47.91.Z) oraz sprzedaży detalicznej odzieży prowadzonej w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.71.Z). Pana oferta obejmuje m.in. artykuły pończosznicze, bieliźniarskie oraz odzież damską i męską.

W związku ze stale rosnącą konkurencją, podejmuje Pan szereg działań marketingowych mających na celu wsparcie sprzedaży, poszerzanie grupy odbiorców docelowych, zwiększanie świadomości marki i oferowanych przez Pana produktów oraz intensyfikację sprzedaży. Jednym z elementów prowadzonej przez Pana strategii marketingowej jest współpraca z influencerami. Dotychczasowe doświadczenie, analizy marketingowe i sprzedażowe wskazują, że właśnie poprzez działania influencerskie w social mediach, można szybciej i skuteczniej dotrzeć do odbiorcy finalnego, zaprezentować ofertę, pozyskać jego zainteresowanie i nakłonić do zakupu. Influencerzy w ramach podjętej współpracy tworzą i publikują w mediach społecznościowych materiał marketingowy w postaci zdjęć, setów stories, wideo z produktami oraz polecają i promują Pana produkty, m.in. poprzez oznaczenie Pana profilu funkcjonującego w danym kanale oraz wskazanie linku do Pana strony internetowej. Działania te pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością i są ukierunkowane na pozyskanie nowych odbiorców i zwiększenie osiąganych przychodów.

Influencerami, z którymi nawiązuje Pan współpracę, są zarówno osoby fizyczne prowadzące jak i nieprowadzące działalności gospodarczej, osoby prawne. Pomiędzy Panem a influencerami nie istnieją powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (ustawa o VAT). Pan i influencerzy nie jesteście podmiotami powiązanymi, o których mowa w art. 23m ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT).

W zamian za realizację umowy oferuje Pan influencerom wynagrodzenie pieniężne oraz wynagrodzenie rzeczowe w postaci produktów z Pana oferty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT.

Przekazanie produktów influencerom każdorazowo jest dokumentowane fakturą sprzedaży lub paragonem fiskalnym, gdzie jednostkowa cena sprzedaży netto wynosi 1 zł. Wartość sprzedaży jest powiększana o stawkę podatku VAT, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dokumenty sprzedaży są rozliczane bezgotówkowo poprzez potrącenie/kompensatę wzajemnych wierzytelności Pana i influencera.

Ponosi Pan wydatki na zakup towarów stanowiących Pana ofertę sprzedaży, które są finansowane z własnych środków obrotowych. Zakupy są dokonywane zarówno od podmiotów krajowych, jak i zagranicznych. Odlicza Pan podatek VAT naliczony na podstawie otrzymanych od dostawców dokumentów zakupowych. W momencie sprzedaży produktu w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT, rozpoznaje Pan przychód podatkowy odpowiadający cenie promocyjnej netto oraz koszt uzyskania przychodu w kwocie ceny zakupu/nabycia towaru.

W związku z tym, że promocyjna cena sprzedaży znacznie odbiega od cen rynkowych oraz ceny zakupu/nabycia towarów, podjął Pan wątpliwość, czy Pana postępowanie w zakresie podatku VAT oraz podatku PIT jest prawidłowe.

Uzupełnienie wniosku

Prowadzi Pan działalność gospodarczą od 10 maja 1994 r. Dochody z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej są opodatkowane podatkiem liniowym. Prowadzi Pan pełną ewidencję podatkową - księgi rachunkowe, na mocy ustawy o rachunkowości.

Zawiera Pan z influencerami umowy współpracy w postaci umów o dzieło. Przedmiotem umowy o dzieło jest przygotowanie oraz publikacja w mediach społecznościowych materiałów marketingowych m.in. w postaci zdjęć, filmów, rolek, stories, postów promujących produkty oferowane przez Pana oraz oznaczenie Pana profilu w danym kanale i wskazanie linku do Pana strony internetowej. Współpraca jest zawierana zarówno z osobami fizycznymi prowadzącymi, jak i nieprowadzącymi działalności gospodarczej oraz osobami prawnymi. Z tytułu realizacji przedmiotu umowy influencerzy otrzymują wynagrodzenie pieniężne oraz wynagrodzenie rzeczowe w postaci produktów z Pana oferty w cenie promocyjnej.

Wydatki na nabycie produktów oferowanych influencerom nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Jako koszt bezpośrednio związany z przychodami będą one zaliczane do kosztów uzyskania przychodów na moment przekazania produktów influencerom, udokumentowanego fakturą sprzedaży lub paragonem fiskalnym.

Wydatki na nabycie towarów przekazywanych następnie po promocyjnej cenie influencerom, w związku z realizacją przez nich umowy współpracy, której głównym celem jest promocja w mediach społecznościowych produktów oferowanych przez Pana są ściśle związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz biorąc pod uwagę Pana dotychczasowe doświadczenie i wyniki sprzedażowe w tym zakresie, będą prowadzić do zachowania i zabezpieczenia źródła przychodu oraz uzyskania/zwiększenia przychodu z prowadzonej działalności. Oczywiście analizując jednostkową transakcję sprzedaży po cenie promocyjnej istotnie odbiegającej od wartości rynkowej trudno tutaj mówić o wymiernej korzyści. Natomiast biorąc pod uwagę możliwe do uzyskania w ogólnym rozrachunku korzyści ekonomiczne, czy to w postaci pozyskania nowych klientów, czy też zwiększenia wolumenu lub częstotliwości dokonywanych zakupów, niewątpliwie opisane działania będą prowadzić do zachowania i zabezpieczenia źródła przychodu lub jego zwiększenia w przyszłości.

Pytania

1. Czy prawidłowe jest Pana stanowisko, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, w przypadku oferowania influencerom produktów z Pana oferty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT, podstawę opodatkowania podatkiem VAT stanowić będzie kwota należna pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług, czyli cena promocyjna netto uwzględniająca udzielone rabaty?

2. Czy prawidłowe jest Pana stanowisko, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, przysługuje Panu prawo odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z zakupem produktów oferowanych influencerom w promocyjnej cenie 1 zł netto plus podatek VAT?

3. Czy prawidłowe jest Pana stanowisko, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, w przypadku oferowania influencerom produktów z Pana oferty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT, przychodem podlegającym opodatkowaniu, zgodnie z ustawą o PIT będzie kwota należna od influencera pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, czyli cena promocyjna netto, uwzględniająca udzielone rabaty?

4. Czy prawidłowe jest Pana stanowisko, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, w przypadku oferowania influencerom produktów z Pana oferty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT, kosztem uzyskania przychodu jest wydatek poczyniony przez Pana na nabycie towarów?

Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytania Nr 3 i Nr 4 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytań Nr 1 oraz Nr 2 dotyczących podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

Swoboda kształtowania cen przez przedsiębiorcę w gospodarce rynkowej jest standardem. Podmioty gospodarcze mając na względzie wzrost konkurencyjności, poziomu realizowanej sprzedaży, chęć pozyskania nowych klientów, umocnienia swojej pozycji na rynku, czy też zwiększenia rozpoznawalności marki stosują różnego rodzaju formy motywujące klientów do zakupu towarów i usług, m.in. poprzez udzielanie rabatów/bonifikat. Stosowne obniżanie ceny towaru, czy usługi musi mieć swoje racjonalne i ekonomiczne uzasadnienie. Takie działanie nie powinno stanowić obejścia prawa i w konsekwencji prowadzić do celowego zaniżania podstawy opodatkowania i tym samym kwoty należnego podatku.

Oferowanie influencerom produktów w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT, pomimo że cena ta istotnie odbiega od cen rynkowych, a także ceny zakupu/nabycia towarów, Pana zdaniem, jest przejawem uzasadnionej ekonomicznie bonifikaty/rabatu, która w dłuższej perspektywie czasu prowadzić będzie do pozyskania nowych klientów i tym samym wzrostu przychodów ze sprzedaży.

Z punktu widzenia jednostkowej transakcji z influencerem nie odnotuje Pan na niej zysku. Niemniej biorąc pod uwagę efekty działań podejmowanych przez influencerów w mediach społecznościowych, w postaci pozyskiwania nowych klientów, zwiększania liczby składanych przez nich zamówień i tym samym zwiększania wolumenu sprzedaży, Pana zdaniem, stanowią one racjonalną przesłankę nakładów ponoszonych na zakup towarów oraz stosowania wobec influencerów tak istotnych rabatów.

Ad 3.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, pomiędzy Panem a influencerami nie zachodzą relacje, o których mowa w art. 23m ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym nie znajdzie zastosowania art. 23o ust. 1 ww. ustawy.

W kontekście powyższego, przychód podatkowy powinien być rozpoznany w kwocie należnej od influencera, pomniejszonej o należny podatek od towarów i usług, czyli cenie promocyjnej 1 zł netto, uwzględniającej wartość udzielonej bonifikaty.

Ad 4.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 cyt. ustawy. Koszt podatkowy powinien być racjonalny, ekonomicznie uzasadniony, właściwie udokumentowany oraz powinien pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością.

Ponosi Pan wydatki na zakup towarów handlowych, które oferuje w ramach współpracy influencerom po cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT. Działania podejmowane przez influencerów są nakierowane na promocję produktów, zapoznanie klientów z marką i produktem, pokazanie cech/właściwości produktów oraz nakłonienie do zakupu.

Uważa Pan, że taka forma promocji bez wątpienia służy zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów, a w perspektywie długofalowej ma prowadzić do wzrostu popytu i tym samym przychodów ze sprzedaży.

Pomimo, że produkty oferowane są influencerom po cenie istotnie odbiegającej od ceny rynkowej i ceny zakupu/nabycia, Pana zdaniem, poniesienie takiego wydatku jest jak najbardziej ekonomicznie uzasadnione i będzie prowadzić do zachowania źródła przychodu lub jego osiągnięcia w przyszłości.

Wydatek poczyniony przez Pana na nabycie towarów będzie stanowił koszt uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Z opisu wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność m.in. w zakresie sprzedaży hurtowej odzieży i obuwia (PKD 46.42.Z), sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet (PKD 47.91.Z) oraz sprzedaży detalicznej odzieży prowadzonej w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.71.Z). Pana oferta obejmuje m.in. artykuły pończosznicze, bieliźniarskie oraz odzież damską i męską.

W związku ze stale rosnącą konkurencją, podejmuje Pan szereg działań marketingowych mających na celu wsparcie sprzedaży, poszerzanie grupy odbiorców docelowych, zwiększanie świadomości marki i oferowanych przez Pana produktów oraz intensyfikację sprzedaży. Jednym z elementów prowadzonej przez Pana strategii marketingowej jest współpraca z influencerami. Dotychczasowe doświadczenie, analizy marketingowe i sprzedażowe wskazują, że właśnie poprzez działania influencerskie w social mediach, można szybciej i skuteczniej dotrzeć do odbiorcy finalnego, zaprezentować ofertę, pozyskać jego zainteresowanie i nakłonić do zakupu. Influencerzy w ramach podjętej współpracy tworzą i publikują w mediach społecznościowych materiał marketingowy w postaci zdjęć, setów stories, wideo z produktami oraz polecają i promują Pana produkty, m.in. poprzez oznaczenie Pana profilu funkcjonującego w danym kanale oraz wskazanie linku do Pana strony internetowej. Działania te pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością i są ukierunkowane na pozyskanie nowych odbiorców i zwiększenie osiąganych przychodów. Influencerami, z którymi nawiązuje Pan współpracę, są zarówno osoby fizyczne prowadzące jak i nieprowadzące działalności gospodarczej, osoby prawne. Pomiędzy Panem a influencerami nie istnieją powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Pan i influencerzy nie jesteście podmiotami powiązanymi, o których mowa w art. 23m ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W zamian za realizację umowy oferuje Pan influencerom wynagrodzenie pieniężne oraz wynagrodzenie rzeczowe w postaci produktów z Pana oferty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT. Przekazanie produktów influencerom każdorazowo jest dokumentowane fakturą sprzedaży paragonem fiskalnym, gdzie jednostkowa cena sprzedaży netto wynosi 1 zł. Wartość sprzedaży jest powiększana o stawkę podatku VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dokumenty sprzedaży są rozliczane bezgotówkowe poprzez potrącenie/kompensatę wzajemnych wierzytelności Pana i influencera.

Ponosi Pan wydatki na zakup towarów stanowiących Pana ofertę sprzedaży, które są finansowane z własnych środków obrotowych. Zakupy są dokonywane zarówno od podmiotów krajowych, jak i zagranicznych. Odlicza Pan podatek VAT naliczony na podstawie otrzymanych od dostawców dokumentów zakupowych. W momencie sprzedaży produktu w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT, rozpoznaje Pan przychód podatkowy odpowiadający cenie promocyjnej netto oraz koszt uzyskania przychodu w kwocie ceny zakupu/nabycia towaru.

Przepisy prawa podatkowego wskazują, że przychodem z działalności gospodarczej są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (a więc cena wyrażona w umowie sprzedaży). Podkreślić należy, że jak wynika z dalszych przepisów, cena powinna odpowiadać wartości rynkowej.

W związku z powyższym, jeżeli cena bez uzasadnionej przyczyny (brak wyraźnego związku ze sprzedażą promocyjną), znacznie odbiega od wartości rynkowej rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

W sytuacji, gdy towar jest sprzedawany za promocyjną cenę 1 zł netto, co do zasady mamy do czynienia z ceną odbiegającą od ceny rynkowej, a w konsekwencji z zaniżeniem przychodu.

Natomiast, należy zauważyć, że ma Pan prawo swobodnie układać swoje interesy tak, by działalność gospodarcza była dla Pana opłacalna pod względem ekonomicznym, w tym stosując znaczne rabaty cenowe, jeśli jest to w Pana uznaniu zasadne dla osiągnięcia tego celu. Jednakże stosując rabaty cenowe i mając na uwadze obowiązek dokumentowania zdarzeń gospodarczych, zgodnie z opisanym zdarzeniem przyszłym, powinien Pan ten fakt udokumentować odpowiednimi dowodami, z których jednoznacznie wynikać będzie jakim odbiorcom towarów i w jakich okolicznościach oraz w jakim zakresie upust przysługuje. Należy przy tym wyraźnie zaznaczyć, że stosowanie znacznych rabatów jest niedopuszczalne w zakresie jakim ma ono służyć tzw. obejściu przepisów prawa i uniknięciu opodatkowania danej czynności. Tak więc każdy zastosowany upust winien być uzasadniony ekonomicznie i prowadzić w końcowym efekcie do osiągnięcia celu jaki został wytyczony dla działalności gospodarczej, tj. zarobku.

W świetle przywołanych powyżej przepisów prawa podatkowego oraz w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego wskazać należy, że w sytuacji przekazywania przez Pana wynagrodzenia rzeczowego w postaci produktów z Pana oferty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT w ramach współpracy z influencerami, Pana przychodem stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie kwota należna z tytułu sprzedaży produktów pomniejszona o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. kwota na poziomie 1 zł netto.

Zatem prawidłowe jest Pana stanowisko, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, w przypadku oferowania influencerom produktów z Pana oferty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT, przychodem podlegającym opodatkowaniu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie kwota należna od influencera pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, czyli cena promocyjna netto, uwzględniająca udzielone rabaty.

Przechodząc do kwestii kosztów uzyskania przychodów, wskazać należy, że są one uregulowane w przepisach rozdziału 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Należy jednak pamiętać o tym, że wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów) obciąża podatnika. Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów). Ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodu. Dokonując powyższej kwalifikacji podatnik winien mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego kwestię zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na produkty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT w ramach współpracy z influencerami w celu uatrakcyjnienia sprzedaży należy rozpatrywać na gruncie ogólnych zasad sformułowanych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro Pana współpraca z influencerami, ma na celu zwiększenie przychodów uzyskiwanych przez Pana i prowadzona będzie w sposób zachęcający obecnych i potencjalnych klientów do nabywania Pana produktów, co wpłynie na zwiększenie sprzedaży, to wydatki poniesione w związku z przekazywaniem wynagrodzenia rzeczowego w postaci produktów z Pana oferty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT w ramach współpracy z influencerami, mogą stanowić koszty podatkowe pod warunkiem należytego ich udokumentowania.

Sprzedaż za tzw. symboliczną złotówkę jest formą rabatu naturalnego, polegającego np. na dodaniu przez sprzedającego do sprzedawanej partii towaru, dodatkowego towaru po niższej cenie. Wyróżnikiem sprzedaży premiowej jest to, że następuje po dokonanej sprzedaży właściwej, nie wcześniej niż równocześnie z nabyciem, za które przysługuje „premia” (warunkującym prawo do premii).

Zgodnie z przepisami dotyczącymi wydatków w kosztach uzyskania przychodów, dany wydatek musi zostać poniesiony w celu osiągnięcia przychodu, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu.

Wydatki na zakup towaru sprzedawanego następnie za symboliczną złotówkę mogą być kosztem podatkowym w pełnej wysokości. Nie stanowi tu przeszkody fakt, że następnie zakupiony towar jest odsprzedawany znacznie poniżej jego ceny zakupu. Jeżeli bowiem celem sprzedaży za 1 zł jest uzyskanie przychodu z działalności albo też zabezpieczenie istniejącego źródła przychodu, to spełniony jest warunek istnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a prowadzoną działalnością gospodarczą.

W świetle powyższego, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione w związku z przekazywaniem przez Pana wynagrodzenia rzeczowego w postaci produktów z Pana oferty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT w ramach współpracy z influencerami, pod warunkiem ich należytego udokumentowania.

Zatem prawidłowe jest Pana stanowisko, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, że w przypadku oferowania influencerom produktów z Pana oferty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT, kosztem uzyskania przychodu jest wydatek poczyniony przez Pana na nabycie towarów.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Podkreślić należy, że ciężar co do prawidłowego udokumentowania wydatku, jak i wykazania związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskaniem przychodu spoczywa na podatniku. Podatnik bowiem musi wykazać, że poniósł koszt celowy i zasadny z punktu widzenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.