Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.361.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne

29 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 29 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skuteczności wyboru formy opodatkowania.

Treść wniosku jest następująca.

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej pod firmą … … … września 2023 r., dokonując rejestracji działalności w systemie CEIDG, na skutek omyłki technicznej (automatyczne przejście kreatora formularza) w polu dotyczącym formy opodatkowania zaznaczony został podatek liniowy (19%). W rzeczywistości od samego początku prowadzenia działalności intencją Wnioskodawcy było opodatkowanie przychodów w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Wynikało to z faktu specyfiki świadczonych usług oraz braku generowania kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca osiągnął pierwszy przychód z działalności gospodarczej we wrześniu 2023 r. W ustawowym terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnięto pierwszy przychód (tj. … października 2023 r.) Wnioskodawca dokonał pierwszej wpłaty zaliczki na podatek dochodowy do Urzędu Skarbowego. Kwota przelewu (…zł) została precyzyjnie wyliczona przez biuro rachunkowe, jako ryczałt od przychodów ewidencjonowanych bez pomniejszania przychodu o koszty jego uzyskania. W tytule przelewu bankowego skierowanego do organu podatkowego Wnioskodawca wskazał symbol „PIT”.

Począwszy od października 2023 r. przez cały 2024 r. oraz 2025 r., Wnioskodawca konsekwentnie co miesiąc wpłacał na mikrorachunek podatkowy kwoty wyliczone wyłącznie na podstawie stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (stosując w tytułach przelewów systemowe oznaczenia bankowe „PIT” lub „PIT 5”). W całym tym okresie biuro rachunkowe obsługujące Wnioskodawcę prowadziło dla Niego ewidencję przychodów, właściwą dla ryczałtu, a nie podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR). Wnioskodawca opłacał również składki na ubezpieczenie zdrowotne w stawkach właściwych dla ryczałtowców.

W 2026 r. w okresie rozliczeń rocznych za 2025 r. biuro rachunkowe Wnioskodawcy złożyło … marca 2026 r. deklarację PIT-28 rozliczającą przychody z 2025 r. opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym, zgodnie ze stanem ewidencji przychodów. Na skutek braku spójnej informacji z Urzędu Skarbowego w …, służby księgowe wniosły … kwietnia 2026 r. błędną korektę deklaracji na formularzu PIT-36L.

Wnioskodawca nie podpisywał tej korekty deklaracji, ani nie autoryzował jej wysłania. Po powzięciu informacji o tym fakcie, Wnioskodawca niezwłocznie nakazał wycofanie błędnie złożonego dokumentu. Po porozumieniu się z Urzędem Skarbowym i Wnioskodawcą, biuro wniosło … kwietnia 2026 r. korektę deklaracji na formularzu PIT-28, z uzasadnieniem korekty (ORD-ZU) – rozliczając Wnioskodawcę ryczałtem ewidencjonowanym, zgodnie ze sposobem dotychczasowej formy opodatkowania, odzwierciedlającym rzeczywisty sposób rozliczania się przez cały rok podatkowy.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, pomimo błędnego wpisu w ewidencji CEIDG i braku jednoznacznego wskazania słowa „ryczałt” lub symbolu „PIT-28” w tytule pierwszego przelewu bankowego, zachowanie Wnioskodawcy polegające na:

a)    wpłaceniu w ustawowym terminie pierwszej zaliczki na podatek dochodowy w kwocie odpowiadającej matematycznie stawce ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, bez potrącania kosztów;

b)    prowadzeniu przez biuro rachunkowe ewidencji przychodów od początku działalności;

c)    konsekwentnym i długotrwałym opłacaniu w ten sposób podatku w latach 2023, 2024 i 2025,

stanowi skuteczne i złożone w formie pisemnej oświadczenie o wyborze formy opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w rozumieniu art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym doszło do skutecznego wyboru formy opodatkowania w postaci ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych począwszy od 2023 r. W konsekwencji, Wnioskodawca ma prawo do rozliczania się w tej formie również w 2024 r. i 2025 r. oraz do złożenia stosownej deklaracji rocznej PIT-28.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnik chcący wybrać podatek w formie ryczałtu winien złożyć sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód.

Przepisy prawa podatkowego nie przewidują urzędowego wzoru takiego oświadczenia. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, stosując odpowiednio art. 60 Kodeksu cywilnego, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2024 r. (sygn. akt II FSK 710/21), w którym Sąd wprost wskazał, że dokonanie przelewu bankowego zaliczki na podatek w ustawowym terminie wyczerpuje znamiona „oświadczenia sporządzonego na piśmie”. Choć w powołanym orzeczeniu przelew był opisany symbolem konkretnej deklaracji, należy zwrócić uwagę na istotę poglądu NSA oraz na uchwałę NSA z 24 maja 2021 r. (sygn. akt I FPS 1/21). W uchwale tej Sąd orzekł, że przy ocenie skutków czynności na gruncie prawa podatkowego należy kierować się ich rzeczywistym celem i znaczeniem, a nie wyłącznie rygoryzmem formalnym.

Wprawdzie Wnioskodawca w tytule przelewu z .. października 2023 r. użył ogólnego symbolu „PIT”, jednakże kwota tego przelewu została wyliczona ściśle na podstawie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Wnioskodawca nie odliczał kosztów uzyskania przychodów, co jest cechą definitywną ryczałtu, odróżniającą go od podatku liniowego (wskazanego błędnie w CEIDG).

Ponadto, od samego początku działalności powołane biuro rachunkowe prowadziło dla Wnioskodawcy „ewidencję przychodów”, a nie PKPiR, co bezsprzecznie dowodzi, że faktycznym celem i realizowaną praktyką był ryczałt.

Należy wskazać, że organy podatkowe dopuszczają możliwość potraktowania wpłaty zaliczki jako oświadczenia woli (m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 kwietnia 2025 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.99.2025.2.BM).

Zbyt daleko idącym byłoby odmówienie Wnioskodawcy prawa do opodatkowania ryczałtem wyłącznie na podstawie braku liczby „28” w tytule przelewu, w sytuacji, gdy całokształt wieloletniego zachowania Wnioskodawcy jednoznacznie manifestuje wolę wyboru ryczałtu. Wpis w CEIDG ma w tym świetle charakter usterki technicznej, która nie może przesłaniać faktycznie realizowanego obowiązku podatkowego.

Niezmiernie istotny w przedmiotowej sprawie jest fakt, że taki sposób rozliczania się nie był nigdy wcześniej kwestionowany przez organy podatkowe. Przez ponad dwa lata Urząd Skarbowy bez żadnych zastrzeżeń przyjmował wpłaty zaliczek kalkulowane na podstawie stawek ryczałtowych. Powyższe nierozerwalnie wiąże się z zasadą zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), która nakłada obowiązek prowadzenia postępowań w sposób sprawiedliwy, bezstronny i przewidywalny. Organ ma działać zgodnie z prawem, informować podatnika o przepisach oraz unikać represyjnych działań, budując w ten sposób przekonanie o rzetelności władzy. Zasada ta jest ściśle powiązana z zasadą legalizmu i stanowi fundament praworządności, gwarantując, że podatnik jest traktowany jako równoprawny podmiot. Do kluczowych aspektów wyrażonej w Ordynacji podatkowej zasady zaufania, które znajdują zastosowanie w niniejszej sprawie, należą: przewidywalność i spójność. Organy podatkowe powinny w jednakowych stanach faktycznych i prawnych wyrażać tożsame poglądy. Długotrwała, milcząca akceptacja płaconych ryczałtowo zaliczek zrodziła u Wnioskodawcy uzasadnione przekonanie o prawidłowości wybranej formy opodatkowania.

Proporcjonalność i bezstronność działania organu nie mogą być represyjne ani stanowić „odwetu” na podatniku za uchybienie o charakterze wyłącznie systemowym/formalnym (nieodkliknięcie opcji w CEIDG), w sytuacji gdy ciężar fiskalny był faktycznie ponoszony.

Ochrona podatnika - powstałe wątpliwości materialnoprawne nie powinny być rozstrzygane na niekorzyść podatnika (in dubio pro tributario - art. 2a Ordynacji podatkowej).

Złożenie za 2025 r. deklaracji PIT-36L przez księgowego było czynnością zrealizowaną wbrew woli i bez wiedzy Wnioskodawcy, co zostało natychmiast skorygowane. Nie stanowi to zatem dowodu na zmianę woli Wnioskodawcy, a jedynie na błąd podmiotu zewnętrznego.

Mając powyższe na uwadze, narzucenie Wnioskodawcy – w następstwie ujawnienia omyłki w CEIDG – podatku liniowego za minione lata stanowiłoby radykalne zaprzeczenie zasady zaufania (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej). Całokształt stanu faktycznego dowodzi, że Wnioskodawca skutecznie wybrał formę opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do treści art. 9a ust. 1 wskazanej wyżej ustawy:

Stosownie art. 9 ust. 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Natomiast w myśl art. 9 ust. 1b tej ustawy:

Jak stanowi zaś art. 9 ust. 1c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze. Złożenie stosownego oświadczenia, w określonym w przepisach terminie, jest natomiast warunkiem koniecznym dla możliwości skorzystania z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zaznaczam jednak, że zarówno przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie określają urzędowego wzoru takiego oświadczenia ani innych wymogów co do jego formy. Z oświadczenia tego ma natomiast jednoznacznie wynikać, jakiego wyboru dokonał podatnik.

Dlatego też, w przypadku gdy podatnik dokonał wpłaty pierwszej zaliczki tytułem ryczałtu w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia oświadczenia o wyborze takiej formy opodatkowania i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu przelewu) wynika, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność, taki dowód wpłaty może zostać uznany za złożenie oświadczenia.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od … września 2023 r. Dokonując rejestracji działalności w systemie CEIDG na skutek omyłki technicznej w polu dotyczącym formy opodatkowania zaznaczony został Pan podatek liniowy (19%). W rzeczywistości od samego początku prowadzenia działalności Pana intencją było opodatkowanie przychodów w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Pierwszy przychód z działalności gospodarczej osiągnął Pan we wrześniu 2023 r., w ustawowym terminie do 20 dnia miesiąca (tj. .. października 2023 r.) dokonał Pan pierwszej wpłaty zaliczki na podatek dochodowy do Urzędu Skarbowego, kwota przelewu została precyzyjnie wyliczona przez biuro rachunkowe jako ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, bez pomniejszania przychodu o koszty jego uzyskania. W tytule przelewu bankowego skierowanego do organu podatkowego wskazał Pan symbol „PIT”. Począwszy od października 2023 r. przez cały 2024 r. oraz 2025 r. konsekwentnie co miesiąc wpłacał Pan na mikrorachunek podatkowy kwoty wyliczone wyłącznie na podstawie stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (stosując w tytułach przelewów systemowe oznaczenia bankowe „PIT” lub „PIT 5”).

Zauważam, że dokonanie wpłaty na poczet ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych do urzędu skarbowego w ustawowym terminie dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania wraz z prawidłowym opisem jakiego podatku dotyczy ta wpłata, jest uznawane za skutecznie złożone oświadczenie o wyborze formy opodatkowania (przelew może być uznany za skuteczne oświadczenie woli).

Jak wynika z opisu sprawy, pomimo zachowania ustawowego terminu do złożenia oświadczenia o wyborze w 2023 r. ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jako formy opodatkowania Pana działalności gospodarczej, to z uwagi na błędne wskazanie opisu podatku na przelewie „PIT”, a nie „ryczałt”, czy „PPE”, nie mogę uznać dokonanej we wrześniu 2023 r. wpłaty podatku, za skuteczne oświadczenie woli o wyborze ryczałtu jako formy opodatkowania, gdyż zgodnie w Pana wskazaniem na przelewie wpłata ta dotyczyła podatku PIT. Tym samym, uzyskiwane przez Pana przychody zarówno w 2023 r., jak i latach kolejnych nie mogły być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W związku z powyższym nie przysługiwało Panu prawo do opodatkowania uzyskanych przychodów w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnośnie do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej oraz powołanego wyroku sądu, zauważam, że dotyczą one konkretnych spraw podatników osadzonych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Powołana przez Pana zasada in dubio pro tributario wyrażona w art. 2a ustawy Ordynacja podatkowa jest jedną z dyrektyw wykładni prawa i ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy interpretacja przepisu prawa przy zastosowaniu wszystkich jej kontekstów (językowego, systemowego, funkcjonalnego) nie daje zadowalających rezultatów. Tylko w przypadku, gdy rezultat przeprowadzonej wykładni, mimo zastosowania różnych metod interpretacji, pozwala na przyjęcie alternatywnych względem siebie treści normy prawnej, prawidłowym rozwiązaniem jest wybór znaczenia, które jest korzystne dla podatnika. Podkreślić przy tym należy, że w przepisie tym chodzi o wątpliwości organu podatkowego, a nie wątpliwości podatnika oraz, że podatnik nie może oczekiwać, aby art. 2a Ordynacji podatkowej był stosowany w każdej sytuacji, gdy wynik wykładni przedstawiony przez organ podatkowy oznacza dla niego konsekwencje mniej korzystne niż zakładał.

Ponadto informuję, że w trybie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie prowadzę postępowania podatkowego, czy kontrolnego i nie mogę oceniać działań właściwego dla Pana organu podatkowego.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.