Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.390.2026.7.DJD

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych ze studiami II stopnia na kierunku Ratownictwo Medyczne oraz w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan pismem z 5 czerwca 2026 r. (wpływ 5 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych - ratownictwa medycznego w systemie Państwowego Ratownictwa Medycznego oraz szkoleń medycznych. Jest ratownikiem medycznym. Wnioskodawca podjął studia II stopnia na kierunku Ratownictwo Medyczne, które pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością i służą podniesieniu kwalifikacji zawodowych. Opłaty za studia są ponoszone ze środków firmowych. Uczelnia odmawia wystawienia faktury VAT na dane działalności gospodarczej, wskazując, że nabywcą usługi jest wyłącznie student jako osoba fizyczna. W tym wypadku mając na uwadze regulacje KSEF nie ma możliwości ująć wydatku w kosztach uzyskania przychodu.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od października 2018 r. Przychody z działalności gospodarczej opodatkowuje podatkiem liniowym, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Studia II stopnia na kierunku Ratownictwo Medyczne Wnioskodawca rozpoczął w październiku 2025 r. na Uniwersytecie ... Studia trwają cztery semestry. W toku studiów Wnioskodawca zdobywa oraz rozwija wiedzę i umiejętności związane z ratownictwem medycznym, zdrowiem publicznym, organizacją systemu ochrony zdrowia, zarządzaniem, działalnością dydaktyczną i naukową oraz rozwojem kompetencji zawodowych ratownika medycznego. Uzyskanie tytułu magistra nie jest obecnie warunkiem wykonywania zawodu ratownika medycznego, ani prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Studia pozostają jednak w bezpośrednim związku z wykonywaną działalnością zawodową i służą podnoszeniu kwalifikacji zawodowych, zwiększeniu zakresu wiedzy specjalistycznej oraz rozwojowi działalności gospodarczej.

Wnioskodawca ponosi wydatki z tytułu miesięcznego czesnego za studia w wysokości 740 zł. Wydatki są ponoszone od października 2025 r. i będą ponoszone do zakończenia studiów. Do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawca zamierza zaliczać wydatki związane z czesnym za studia. Wydatki są dokumentowane fakturami wystawianymi przez uczelnię. Wydatki są lub będą ewidencjonowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów na podstawie dokumentów otrzymanych od uczelni.

Ponoszone wydatki pozostają w związku z osiąganiem, zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów. Studia dotyczą bowiem bezpośrednio zakresu wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jako ratownika medycznego. Zdobywana wiedza i kwalifikacje są wykorzystywane zarówno przy wykonywaniu świadczeń zdrowotnych, jak również podczas prowadzenia szkoleń medycznych. Celem ponoszenia wydatków jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych, rozwój kompetencji specjalistycznych oraz zwiększenie jakości i zakresu świadczonych usług.

Pytania (postawione w uzupełnieniu wniosku)

1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca ma prawo dokumentować wydatki związane ze studiami II stopnia na kierunku Ratownictwo Medyczne fakturami wystawionymi przez uczelnię na dane Wnioskodawcy, jako osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, bez wskazania numeru NIP działalności gospodarczej?

2. Czy wydatki ponoszone na studia II stopnia na kierunku Ratownictwo Medyczne mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej?

Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie Nr 2 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytania Nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

W ocenie Wnioskodawcy wydatki ponoszone na studia II stopnia na kierunku Ratownictwo Medyczne stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki nie mają charakteru osobistego, ani ogólnorozwojowego. Pozostają w bezpośrednim związku z wykonywaną działalnością gospodarczą w zakresie świadczeń zdrowotnych oraz działalności szkoleniowej. Ich celem jest zwiększenie kwalifikacji zawodowych wykorzystywanych przy osiąganiu przychodów z działalności gospodarczej, zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodów oraz podnoszenie jakości świadczonych usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·         został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·         jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·         pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·         poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·         został właściwie udokumentowany,

·         nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Tym samym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodu trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu podatnika.

Podkreślić jednak muszę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo spoczywa na podatniku.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów. Dokonując powyższej kwalifikacji należy mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wskazano w wyroku NSA z 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11 oraz wyroku NSA z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14, wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.

Natomiast w wyroku WSA we Wrocławiu z 17 października 2013 r. sygn. I SA/Wr 1291/13 wyjaśniono, że:

Kryterium celowości nie wyznacza w sposobu ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy (patrz wyrok NSA z 8 sierpnia 2017 r. sygn. II FSK 1859/15).

Zauważyć należy, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji, wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności, a ich poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza należy uznać za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo.

Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do stwierdzenia zatem, czy wydatki takie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w związku wykonywaną działalnością, istotne jest ustalenie:

·         czy związane są z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne do wykonywanej działalności i które mają z nią związek,

·         czy służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością, a więc co do zasady mają charakter osobisty.

Zatem, uzasadnionymi racjonalnie i gospodarczo kosztami, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła, jakim jest wykonywana przez podatnika działalność gospodarcza, są takie wydatki, które pozwolą mu nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w jej prowadzeniu. Istotnym warunkiem zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest istnienie źródła przychodów, do którego dany wydatek można przyporządkować.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych - ratownictwa medycznego w systemie Państwowego Ratownictwa Medycznego oraz szkoleń medycznych. Przychody z działalności gospodarczej opodatkowuje podatkiem liniowym, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W celu podniesienia kwalifikacji podjął Pan od października 2025 r. studia II stopnia na kierunku Ratownictwo Medyczne. Studia trwają cztery semestry. W toku studiów zdobywa oraz rozwija Pan wiedzę i umiejętności związane z ratownictwem medycznym, zdrowiem publicznym, organizacją systemu ochrony zdrowia, zarządzaniem, działalnością dydaktyczną i naukową oraz rozwojem kompetencji zawodowych ratownika medycznego. Z tego tytułu ponosi Pan wydatki z tytułu miesięcznego czesnego za studia w wysokości 740 zł. Wydatki są ponoszone od października 2025 r. i będą ponoszone do zakończenia studiów. Do kosztów uzyskania przychodów zamierza Pan zaliczać wydatki związane z czesnym za studia. Wydatki są dokumentowane fakturami wystawianymi przez uczelnię. Wydatki są lub będą ewidencjonowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów na podstawie dokumentów otrzymanych od uczelni. Ponoszone wydatki pozostają w związku z osiąganiem, zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów. Studia dotyczą bowiem bezpośrednio zakresu wykonywanej przez Pana działalności gospodarczej jako ratownika medycznego. Zdobywana wiedza i kwalifikacje są wykorzystywane zarówno przy wykonywaniu świadczeń zdrowotnych, jak również podczas prowadzenia szkoleń medycznych. Celem ponoszenia wydatków jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych, rozwój kompetencji specjalistycznych oraz zwiększenie jakości i zakresu świadczonych usług.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że wydatki, które Pan ponosi i które będzie ponosił w związku ze studiami II stopnia na kierunku Ratownictwo Medyczne, choć trudno je przypisać konkretnym przychodom, to jako ściśle powiązane z wykonywaną działalnością gospodarczą, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, spełniają bowiem warunki określone w art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. są racjonalnie i gospodarczo uzasadnione.

Biorąc powyższe pod uwagę, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe z zastrzeżeniem, że to na Panu spoczywa obowiązek prawidłowego udokumentowania opisanych we wniosku wydatków, co może zostać zweryfikowane w ewentualnym postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie sprawy będącej przedmiotem Pana zapytania (możliwości zaliczenia wydatków na studia do kosztów uzyskania przychodów). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska nie podlegały ocenie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.