Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.43.2026.3.MAP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży pojazdu wykupionego z leasingu. Uzupełnił go Pan pismem z 10 lutego 2026 r. (wpływ 10 lutego 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej „ustawą”. Przedmiotem wniosku jest samochód osobowy marki … spełniający definicję samochodu osobowego w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

8 lutego 2022 r. Wnioskodawca zawarł, jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej umowę leasingu konsumenckiego Nr … z … . Zgodnie z § 2 pkt 14 Ogólnych Warunków Umowy, stanowiących załącznik do umowy leasingu, leasing spełnia warunki, o których mowa w art. 23f ustawy, w szczególności z uwagi na zapis, że finansujący rezygnuje z dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej przedmiotu leasingu. Zatem, zawarta umowa ma charakter leasingu finansowego. Spełnia ona także pozostałe warunki określone w przepisach art. 23f ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy.

Cena sprzedaży pojazdu brutto wynosiła 136 000 zł 01 gr. W ramach umowy Wnioskodawca uiścił opłatę wstępną w wysokości 61 200 zł brutto oraz opłatę administracyjną 246 zł brutto. Umowa przewidywała 47 rat miesięcznych oraz końcową ratę wykupową w wysokości 1 105 zł 69 gr netto. W czerwcu 2025 r. Wnioskodawca podpisał aneks do umowy, na mocy którego doszło do skrócenia okresu leasingu i zakończenia płatności rat w lipcu 2025 r. Faktura wykupu została wystawiona 1 sierpnia 2025 r., a wykup pojazdu nastąpił na Wnioskodawcę jako osobę fizyczną - prywatnie. Samochód nie został zaliczony do majątku firmowego.

6 listopada 2022 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej, dla której prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (KPiR). Jest podatnikiem podatku VAT czynnym.

Od momentu rozpoczęcia działalności Wnioskodawca wykorzystywał powyższy samochód w sposób mieszany - zarówno prywatnie, jak i w związku z działalnością gospodarczą, jako że było to Jego jedyne auto. Samochód nigdy nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie były dokonywane od niego odpisy amortyzacyjne. Żadna z faktur związanych z leasingiem pojazdu (w tym opłata wstępna, raty miesięczne, ani faktura końcowa) nie została ujęta w ewidencji działalności gospodarczej, ani nie odliczał z ich tytułu podatku VAT. Wnioskodawca w działalności uwzględniał jedynie koszty eksploatacyjne związane z używaniem pojazdu (paliwo, serwis, części eksploatacyjne) - w części przewidzianej ustawą (20% kosztów + ograniczone odliczenie VAT w wysokości 50%).

15 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca sprzedał powyższy samochód osobie trzeciej, w drodze umowy kupna sprzedaży za kwotę rynkową 91 400 zł Sprzedaż ta nie była dokonana w celach zarobkowych, a wynika z faktu, że od czerwca 2025 r. Wnioskodawca korzystał z innego pojazdu na zasadzie wynajmu długoterminowego i dotychczasowy samochód był Mu zbędny.

15 września 2025 Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał na wniosek Wnioskodawcy interpretację indywidualną Nr 0113-KDIPT2-1.4011.612.2025.2.MAP, jednakże Wnioskodawca wyjaśnił, że przedstawiony w niej stan faktyczny był niepełny i przez to odbiegał od tego, który zaistniał realnie, zatem Wnioskodawca uważa, że należy tę interpretację uznać za bezprzedmiotową. Z tego powodu zaszła potrzeba wniesienia wniosku, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności stanu faktycznego.

Uzupełnienie wniosku na wezwanie

a)  Jednoznacznie określił Pan, czy zawarta przez Pana umowa leasingu stanowi:

·      umowę leasingu konsumenckiego mającą charakter finansowy, czy

·      umowę leasingu finansowego?

Odpowiedź: Wnioskodawca wyjaśnił, że skoro we wniosku napisał, że zawarł, jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej umowę leasingu konsumenckiego, a zawarta umowa ma charakter leasingu finansowego, to oznacza to jednoznacznie, że Wnioskodawca zawarł umowę leasingu konsumenckiego mającą charakter finansowy. Nie oznacza to, że umowa leasingu nie ma charakteru konsumenckiego, lecz właśnie ma charakter konsumencki. Nie oznacza to również, że powyższa umowa leasingu nie ma charakteru finansowego, lecz właśnie ma charakter finansowy. Zatem w rezultacie należy przez to rozmieć, że Wnioskodawca zawarł umowę leasingu konsumenckiego mającą charakter finansowy. Wnioskodawca ma nadzieję, że powyższe wyjaśnienie jest zrozumiałe i wystarczające.

Treść zadanego przez pytania Nr 1 dotyczy opodatkowania samochodu osobowego wykupionego z leasingu finansowego, gdyż taki był stan faktyczny i zdaniem Wnioskodawcy nie ma tutaj żadnej niespójności. W rozumieniu Wnioskodawcy pytanie Nr 1 jest jasne i zrozumiałe i odpowiada faktycznej transakcji.

b)  W jakim zakresie prowadzi Pan działalność gospodarczą?

Odpowiedź: Od listopada 2022 r. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej zajmuje się instalacjami niskonapięciowymi (SSWIN, CCTV, inne) oraz świadczy usługi informatyczne. Działalność gospodarcza nigdy nie była i dalej nie jest głównym źródłem dochodu Wnioskodawcy i od lutego 2016 r. cały czas pracuje On na umowę o pracę w różnych firmach.

c)  W jakiej formie opodatkowane były przychody z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w 2025 r.?

Odpowiedź: Dochody opodatkowane były wg skali podatkowej.

d)  Czy powyższy samochód spełniał warunki środka trwałego w dniu przyjęcia do używania, zgodnie z art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: Nie.

e)  Czy koszty związane z użytkowaniem ww. samochodu uwzględniał Pan w kosztach prowadzonej działalności gospodarczej (jakie to były koszty i w jakim okresie je Pan ponosił i uwzględniał)?

Odpowiedź: Wnioskodawca wyjaśnił, że w opisie stanu faktycznego wskazał, że: „W działalności uwzględniałem jedynie koszty eksploatacyjne związane z używaniem pojazdu (paliwo, serwis, części eksploatacyjne) - w części przewidzianej ustawą (20% kosztów + ograniczone odliczenie VAT w wysokości 50%)”. Należy przez to rozumieć, że od początku prowadzenia działalności uwzględniał w kosztach uzyskania przychodów: paliwo, opony, inne materiały eksploatacyjne, np. płyn do spryskiwaczy i serwis pojazdu w kwotach 20% poniesionych kosztów.

f)   Czy koszty związane z powyższym samochodem ewidencjonował Pan w podatkowej księdze przychodów i rozchodów?

Odpowiedź: Tak.

g)  W jakim okresie Wnioskodawca wykorzystywał wskazany we wniosku samochód w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej?

Odpowiedź: Od początku prowadzenia działalności, czyli od 6 listopada 2022 r. do sprzedaży samochodu, czyli do 15 sierpnia 2025 r.

h)  Dlaczego Wnioskodawca nie wprowadził wskazanego we wniosku samochodu do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz nie dokonywał od niego odpisów amortyzacyjnych, skoro wykorzystywał powyższy samochód w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej?

Odpowiedź: Wnioskodawca zadecydował, że samochód został wykupiony do majątku prywatnego niezwiązanego z działalnością gospodarczą, a także z uwagi na zamiar sprzedaży w krótkim czasie, samochód nie spełniał przesłanek do zaliczenia go do środków trwałych. Wnioskodawca samochód wykorzystywał jedynie częściowo do działalności, co jest jedną z możliwości - zależnej od decyzji podatnika - usankcjonowanej chociażby w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy.

i)    Jakie wydatki Wnioskodawca zamierza zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w związku ze sprzedażą powyższego samochodu?

Odpowiedź: Jak opisano w uzasadnieniu stanowiska własnego do pytania Nr 2 do kosztów uzyskania przychodów zbycia tego samochodu w okolicznościach opisanych we wniosku, Wnioskodawca zamierza zaliczyć wszystkie raty leasingowe (w tym początkowa, comiesięczne oraz końcowa),stosownie do przepisu art. 24 ust. 6 ustawy. Zasadność takiego postępowania potwierdzają indywidualne interpretacje przepisów podatkowych, np. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, których sygnatury podano w uzasadnieniu do stanowiska własnego do pytania Nr 2 wniosku z 14 stycznia 2026 r., a które zostało zmienione w uzupełnieniu wniosku z 10 lutego 2026 r.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe pytanie wezwania stanowi treść pytania Nr 2 wniosku i Jego odpowiedź w treści uzupełnienia jako część opisu stanu faktycznego nie może być wzięta pod uwagę, gdyż zniweczy to sens pytania Nr 2 wniosku, a oczekiwanie na stanowisko Organu w tej kwestii, to właśnie istota pytania Nr 2 wniosku.

j)    Na jakim formularzu podatkowym zamierza Pan rozliczyć przychód i koszty z tytułu sprzedaży samochodu?

Odpowiedź: PIT-36.

Pytania (pytanie Nr 2 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy sprzedaż samochodu osobowego marki …, wykupionego 1 sierpnia 2025 r. z leasingu finansowego na Wnioskodawcę jako osobę fizyczną (poza działalnością gospodarczą), a następnie sprzedanego 15 sierpnia 2025 r., stanowi odpłatne zbycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, czy też stanowi przychód z działalności gospodarczej?

2.  W jaki sposób ustalić koszt uzyskania przychodów przy sprzedaży samochodu w okolicznościach przedstawionych we wniosku?

Pana stanowisko w sprawie (stanowisko do pytania Nr 2 zostało ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1.

Wnioskodawca uważa, że w związku ze sprzedażą samochodu osobowego marki …, wykupionego 1 sierpnia 2025 r. z leasingu konsumenckiego i sprzedanego 15 sierpnia 2025 r., osiągnie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, a nie przychód działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy.

Jak czytamy w ustawie, odrębnym od pozarolniczej działalności gospodarczej źródłem przychodów jest wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) - c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy:

3)  przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat;

4)  przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia: składników, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki te zostały wycofane z działalności gospodarczej, i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Natomiast w art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czytamy: przychodem z działalności gospodarczej są również: przychody z odpłatnego zbycia składników będących rzeczami ruchomymi, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie umowy, o której mowa w art. 23b ust. 1, przy czym przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Powyższe przepisy nakazują zaklasyfikowanie przychodów ze sprzedaży jako przychód z działalności gospodarczej przedmiotów leasingu użytkowanych w działalności na podstawie umowy, o której mowa w art. 23b ust. 1 ustawy.

Jednak w tym przepisie został zdefiniowany leasing operacyjny. Ustawa nie nakazuje tożsamej klasyfikacji dla przychodów uzyskanych ze sprzedaży przedmiotów leasingu używanych na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 23f, czyli leasingu finansowego, gdzie finansujący zrezygnował z dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

W ocenie Wnioskodawcy, kluczowym w Jego sytuacji jest więc fakt, że przedmiot leasingu nigdy nie został przeze Niego wprowadzony do majątku firmowego i nie został wpisany do ewidencji środków trwałych. Zawarta umowa leasingu spełnia także wszelkie warunki określone w przepisie art. 23f ust. 1.

Przepis art. 23f jest lex specialis w stosunku do ogólnego przepisu art. 23b.

W związku z powyższym, że w przypadku Wnioskodawcy przepis art. 23b ust. 1 ustawy nie ma zastosowania, tym samym nie stosuje się wyłączenia zawartego w przepisie art. 10 ust. 2 pkt 4 ustawy odnoszącego się do przepisu art. 14 ust. 2 pkt 19, który dotyczy wyłącznie umowy leasingu, o którym mowa w art. 23b ust. 1 ustawy. Wynika z tego, że do transakcji sprzedaży przedmiotu leasingu, o której mowa w opisie stanu faktycznego mają zastosowanie przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż, o której mowa we wniosku stanowi odpłatne zbycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, to kosztem uzyskania przychodów tej transakcji są wszystkie raty leasingowe (w tym początkowa, comiesięczne oraz końcowa).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-d) powołanej ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód ze sprzedaży rzeczy ruchomej kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa w cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) tej ustawy, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy, chyba że sprzedaż następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Źródłem przychodu z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy ruchomych jest tylko taka sprzedaż, która łącznie spełnia następujące przesłanki:

·      nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej,

·      została dokonana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Odrębnym od odpłatnego zbycia źródłem przychodów jest wymieniona w art. 10 ust. 1 pkt 3ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolnicza działalność gospodarcza, z zastrzeżeniem ust. 2:

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Ustawa z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1328) nadała nowe brzmienie art. 14 ust. 2 pkt. 1 lit. a) ustawy PIT, zgodnie z którym przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Należy zwrócić uwagę, że ww. przepis odnosi się do składników majątku (środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych) wchodzących w skład majątku przedsiębiorstwa.

Jednocześnie podkreślam, że w myśl art. 23 ust. 1 pkt 46 cytowanej ustawy:

W treści art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, został wymieniony przypadek samochodu osobowego, którego podatnik nie ujmuje w ewidencji środków trwałych, rozliczając koszty jego eksploatacji dla celów prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu, tzw. kilometrówki. Samochód ten nie stanowi zatem majątku przedsiębiorstwa (podobnie jak samochód wynajmowany), ale stanowi tzw. „majątek prywatny” przedsiębiorcy. Tym samym powyższy przepis wyłącza zastosowanie normy przewidzianej w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy PIT w przypadku takiego samochodu osobowego.

W konsekwencji należy stwierdzić, że odpłatne zbycie samochodu osobowego, którego koszty eksploatacji były rozliczane na podstawie tzw. kilometrówki, skutkuje powstaniem przychodu z odpłatnego zbycia rzeczy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy PIT.

W myśl art. 23f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie natomiast z treścią art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl ww. przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

·      pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

·      nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      być właściwie udokumentowany.

Podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy stanowi dochód. Jest nim różnica pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia samochodu, a kosztem jego nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania samochodu. Przychodem jest tu cena określona w umowie sprzedaży, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli cena ta, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej samochodu, przychód ten określany jest przez organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Wartość rynkową rzeczy określa się z kolei na podstawie cen rynkowych, stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Powyższe regulacje wynikają z art. 19 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 19 ust. 3 ww. ustawy:

Art. 19 ust. 4 tej ustawy stanowi zaś, że:

Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia prywatnego samochodu uwzględniane są koszty jego odpłatnego zbycia, koszty jego nabycia, a także nakłady poczynione na samochód w czasie jego posiadania.

Podatnik, który zamierza uwzględnić w podstawie opodatkowania te koszty, powinien zadbać o ich udokumentowanie, aby móc udowodnić fakt ich poniesienia oraz ich wysokość.

Z opisu sprawy wynika, że:

·      8 lutego 2022 r. zawarł Pan umowę leasingu konsumenckiego, a następnie od 6 listopada 2022 r. wykorzystywał Pan samochód w sposób mieszany - zarówno prywatnie jak i w związku z działalnością gospodarczą;

·      samochód nigdy nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie były dokonywane od niego odpisy amortyzacyjne;

·      żadna z faktur związanych z leasingiem pojazdu (w tym opłata wstępna, raty miesięczne, ani faktura końcowa) nie została ujęta w ewidencji działalności gospodarczej, ani nie odliczał Pan z ich tytułu podatku VAT;

·   w działalności gospodarczej uwzględniał Pan jedynie koszty eksploatacyjne związane z używaniem pojazdu (paliwo, serwis, części eksploatacyjne) - w części przewidzianej ustawą (20% kosztów + ograniczone odliczenie VAT w wysokości 50%);

·      faktura wykupu została wystawiona 1 sierpnia 2025 r. - wykup pojazdu nastąpił na Pana jako osobę fizyczną - prywatnie;

·      15 sierpnia 2025 r. sprzedał Pan powyższy samochód osobie trzeciej.

Zatem, jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego wskazany we wniosku samochód nie stanowił majątku przedsiębiorstwa ale był wykorzystywany przez Pana w ramach leasingu konsumenckiego, a po wykupie stanowił Pana majątek prywatny. Tym samym, w Pana sytuacji nie znajdzie zastosowania norma przewidziana w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro sprzedaż samochodu została przez Pana dokonana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie to sprzedaż ta stanowi przychód na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże fakt powstania przychodu ze sprzedaży samochodu nie oznacza automatycznie obowiązku zapłaty podatku. W tym przypadku opodatkowaniu podlega bowiem dochód, a nie przychód.

Przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia samochodu, zgodnie z art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można od przychodu ze sprzedaży odliczyć koszty jego nabycia oraz nakłady poniesione w okresie używania.

Podatnik będący konsumentem ma prawo uwzględnić w kosztach nabycia, spłacane w ratach leasingowych, wydatki dotyczące wartości samochodu oraz cenę jego wykupu. Prawa do zaliczenia do kosztów nabycia wydatków w części dotyczącej spłaty wartości samochodu nie pozbawia podatnika okoliczność, że umowa nie precyzuje wysokości tych wydatków. Istotne znaczenie ma fakt, że wydatki takie były ponoszone, a ich wysokość może być ustalona.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przytoczone przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że odpłatne zbycie samochodu osobowego skutkuje dla Pana powstaniem przychodu z odpłatnego zbycia rzeczy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy, gdyż pomiędzy nabyciem przez Pana samochodu, a jego sprzedażą nie upłynął okres 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie pojazdu.

Kosztem nabycia samochodu w Pana przypadku są poniesione przez Pana w związku z umową leasingu, wydatki dotyczące spłaty wartości samochodu oraz cena jego wykupu. Zatem, w sprawie będącej przedmiotem wniosku kosztem uzyskania przychodów będą wszystkie raty leasingowe (w tym początkowa, comiesięczne oraz końcowa).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie stanu faktycznego przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do Pana prośby dotyczącej uznania interpretacji Nr 0113-KDIPT2-1.4011.612.2025.2.MAP za bezprzedmiotową, gdyż przedstawiony w niej stan faktyczny był niepełny i przez to odbiegał od tego, który zaistniał realnie, wyjaśniam, że przepisy prawa nie upoważniają mnie do uznania wydanej dla Pana interpretacji za bezprzedmiotową, gdy dotyczy ona stanu faktycznego przedstawionego przez Pana w sposób niepełny. Granice interpretacji przepisów prawa podatkowego zakreśla bowiem przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny. Interpretacja Nr 0113-KDIPT2-1.4011.612.2025.2.MAP nie ma zastosowania do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku z 14 stycznia 2026 r. Jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i przedstawionym przez niego stanowiskiem w tym wniosku, który wszczął postępowanie.

Jednocześnie informuję jednak, że interpretacja Nr 0113-KDIPT2-1.4011.612.2025.2.MAP została przekazana do Ministerstwa Finansów celem weryfikacji w trybie art. 14e ustawy Ordynacja podatkowa.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.