Kwalifikacja do źródła przychodu usług psychologicznych (konsultacje, porady, wsparcie psychologiczne) w ramach prywatnego gabinetu.
Wnioskodawczyni, osoba fizyczna z wyższym wykształceniem psychologicznym, świadczy usługi psychologiczne w prywatnym gabinecie. Działalność ma charakter nierejestrowany zgodnie z art. 5 ust. 1 Prawa przedsiębiorców – przychód nie przekracza 225% minimalnego wynagrodzenia kwartalnie, a w ostatnich 60 miesiącach nie prowadziła działalności gospodarczej. Jest zatrudniona na etacie. Usługi polegają wyłącznie…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie opodatkowania przychodów z usług psychologicznych w ramach tzw. działalności nierejestrowanej. Uzupełniła go Pani pismem, które wpłynęło 7 lipca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego uwzgledniający uzupełnienia wniosku
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, niebędącą przedsiębiorcą wpisanym do CEiDG. Posiada wyższe wykształcenie magisterskie na kierunku psychologia.
Wnioskodawczyni wykonuje oraz zamierza w dalszym ciągu wykonywać usługi psychologiczne (konsultacje, porady, wsparcie psychologiczne) w ramach prywatnego gabinetu, wykorzystując instytucję działalności nierejestrowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców.
Sytuacja Wnioskodawczyni spełnia następujące kryteria:
1) przychód należny z tej działalności w żadnym miesiącu nie przekroczy limitu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę (oraz analogicznie nie przekroczy 225% tej kwoty w stosunku kwartalnym). W przypadku ewentualnego przekroczenia ustawowego limitu przychodów, Wnioskodawczyni niezwłocznie dopełni obowiązku rejestracji i założy pozarolniczą działalność gospodarczą, poprzez wpis do CEIDG;
2) w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała pozarolniczej działalności gospodarczej;
3) jest równolegle zatrudniona na podstawie umowy o pracę, z której Jej pracodawca odprowadza składki na ubezpieczenia społeczne od podstawy wyższej niż minimalne wynagrodzenie za prace;
4) świadczone przez Nią usługi będą polegały na klasycznej pomocy psychologicznej i psychoterapii wspierającej zdrowie psychiczne pacjentów (zarówno osób fizycznych nieprowadzących działalności, jak i osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą). Aktywność ta nie będzie obejmować komercyjnych usług szkoleniowych, ani doradztwa biznesowego, w związku z czym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy o VAT Wnioskodawczyni jest zwolniona z podatku od towarów i usług (VAT);
5) posiada pełną świadomość wymogów stawianych przed działalnością nierejestrową – zobowiązuje się do prowadzenia uproszczonej ewidencji sprzedaży (tabeli przychodów) w celu bieżącego kontrolowania limitów, a uzyskane przychody zostaną prawidłowo wykazane i rozliczone w zeznaniu rocznym PIT-36.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawczyni posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (jest polskim rezydentem podatkowym).
Przychody z usług psychologicznych (konsultacje, porady, wsparcie psychologiczne) w ramach prywatnego gabinetu, w okresie objętym wnioskiem, uzyskuje od stycznia 2026 r. i na podstawie art. 20 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza je do przychodów z innych źródeł. Wnioskodawczyni oświadcza, że nie będzie świadczyła oraz nie świadczy usług w ramach pracowni psychologicznej wykonującej badania psychologiczne, o której mowa w art. 85 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Pytanie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
Czy w świetle przedstawionego opisu sprawy, przychody z tytułu świadczonych przez Wnioskodawczynię usług psychologicznych w prywatnym gabinecie, przy zachowaniu warunków odnośnie limitu przychodów, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców, stanowią przychody z tzw. innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie (przedstawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
Wnioskodawczyni uważa, że w świetle przedstawionego opisu sprawy, uzyskiwane przez Nią przychody ze świadczenia usług psychologicznych, przy spełnieniu i nieprzekroczeniu kryteriów przychodowych określonych w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców, stanowią przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”).
Zgodnie z art. 20 ust. 1b ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł uważa się również przychody uzyskiwane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców.
Skoro uzyskany przez Wnioskodawczynię przychód należny z usług psychologicznych nie przekracza w żadnym miesiącu limitów ustawowych (75% minimalnego wynagrodzenia), a w okresie ostatnich 60 miesięcy nie prowadziła pozarolniczej działalności gospodarczej, to przychody te nie mogą być zakwalifikowane jako przychody z działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT).
W konsekwencji podlegają one bezwzględnemu zaliczeniu do źródła „inne źródła” na mocy art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1b ustawy o PIT i powinny zostać wykazane w zeznaniu rocznym PIT-36.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa określa źródła przychodów, jednym z nich – w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy – są „inne źródła”.
Zgodnie natomiast z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Stosownie do art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r.
poz. 1480 ze zm.):
Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773 ), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.
Na podstawie art. 5 ust. 6 ustawy Prawo przedsiębiorców:
Przez przychód należny, o którym mowa w ust. 1, rozumie się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
W myśl natomiast art. 44 ust. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców:
Jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że wykonywanie działalności gospodarczej wymaga uzyskania koncesji, zezwolenia albo wpisu do rejestru działalności regulowanej, do działalności tej przepisu art. 5 ust. 1 nie stosuje się.
Art. 20 ust. 1bb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:
W razie przekroczenia limitu przychodu należnego określonego w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców uznaje się, że podatnik, poczynając od dnia złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a jeżeli wniosek nie został złożony w terminie określonym w art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – poczynając od dnia następującego po dniu, w którym nastąpił bezskuteczny upływ tego terminu, uzyskuje przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
Stosownie do art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Jak wynika z przytoczonych przepisów, przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, stosownie do art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są kwalifikowane do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.
Dopiero w razie przekroczenia limitu przychodu należnego określonego w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców uznaje się, że podatnik uzyskuje przychody z działalności gospodarczej.
Ponadto stosowanie art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców to prawo, a nie obowiązek potencjalnego przedsiębiorcy.
Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców:
Osoba wykonująca działalność, o której mowa w ust. 1, może złożyć wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Działalność ta staje się działalnością gospodarczą z dniem określonym we wniosku.
Działalność określona w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców stanowi tzw. działalność nierejestrowaną. Przepis art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odsyła wprost do zapisu art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Z kolei art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców wymienia warunki uznania działalności za działalność nierejestrowaną, nie wskazując innych ograniczeń, czy wyłączeń.
Tak więc w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, działalność będzie uznana za działalność nierejestrową, jeśli będzie wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu za pracę i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.
Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że jest Pani osobą fizyczną, niebędącą przedsiębiorcą wpisanym do CEiDG. Posiada wyższe wykształcenie magisterskie na kierunku psychologia. Wykonuje Pani usługi psychologiczne (konsultacje, porady, wsparcie psychologiczne) w ramach prywatnego gabinetu, wykorzystując instytucję działalności nierejestrowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców. Pani sytuacja spełnia następujące kryteria:
1) przychód należny z tej działalności w żadnym miesiącu nie przekroczy limitu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę (oraz analogicznie nie przekroczy 225% tej kwoty w stosunku kwartalnym). W przypadku ewentualnego przekroczenia ustawowego limitu przychodów, niezwłocznie dopełni Pani obowiązku rejestracji i założy pozarolniczą działalność gospodarczą, poprzez wpis do CEIDG;
2) w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała pozarolniczej działalności gospodarczej;
3) jest Pani równolegle zatrudniona na podstawie umowy o pracę, z której pracodawca odprowadza składki na ubezpieczenia społeczne od podstawy wyższej niż minimalne wynagrodzenie za prace;
4) świadczone przez Panią usługi będą polegały na klasycznej pomocy psychologicznej i psychoterapii wspierającej zdrowie psychiczne pacjentów (zarówno osób fizycznych nieprowadzących działalności, jak i osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą). Aktywność ta nie będzie obejmować komercyjnych usług szkoleniowych, ani doradztwa biznesowego, w związku z czym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy o VAT jest Pani zwolniona z podatku od towarów i usług (VAT);
5) posiada Pani pełną świadomość wymogów stawianych przed działalnością nierejestrową – zobowiązuje się do prowadzenia uproszczonej ewidencji sprzedaży (tabeli przychodów) w celu bieżącego kontrolowania limitów, a uzyskane przychody zostaną prawidłowo wykazane i rozliczone w zeznaniu rocznym PIT-36.
Na podstawie powyższego stwierdzam, że skoro – jak sama Pani wskazała – przychody z działalności w zakresie usług psychologicznych nie przekroczą w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, a przy tym nie prowadzi Pani i nie prowadziła Pani w okresie ostatnich 60 miesięcy pozarolniczej działalności gospodarczej, to spełnia Pani ustawowe warunki do prowadzenia działalności nierejestrowej.
Przychody uzyskane z działalności nierejestrowej na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinna Pani zaliczyć do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy, oraz wykazać w zeznaniu rocznym PIT-36.
Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
Podsumowanie, przychody uzyskiwane z wykonywanych przez Panią usług psychologicznych prowadzonych przez Panią – osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej – mogą zostać zakwalifikowane jako przychody z działalności nierejestrowanej, w sytuacji gdy Pani przychód nie przekroczy limitu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców. Przychody uzyskane z działalności nierejestrowanej na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie sprawy będącej przedmiotem zapytania, inne kwestie nie podlegały ocenie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo