Podatnik prowadzący działalność w zakresie chowu i hodowli drobiu, opodatkowany podatkiem liniowym 19%, ma otrzymać od ojca darowiznę zorganizowanej części przedsiębiorstwa (fermy drobiu). Ojciec również prowadzi podobną działalność i rozlicza się w ten sam sposób. Darowizna obejmuje składniki majątkowe, w tym środki trwałe z ewidencji ojca (budynki, urządzenia) oraz niektóre środki z majątku prywatnego ojca, nieujęte dotąd w ewidencji. Wartość księgowa netto środków z ewidencji ojca wynosi odpowiednio…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący możliwości amortyzacji otrzymanych w drodze darowizny środków trwałych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 5 listopada 2025 r. (wpływ 18 listopada 2025 r.) oraz 5 grudnia 2025 r. (wpływ 9 grudnia 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego (przedstawiony ostatecznie w uzupełnieniach wniosku)
Prowadzi Pan działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej - chów i hodowla drobiu. Jest Pan podatnikiem VAT czynnym. Działalność fermy rozliczana jest na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych i opodatkowana podatkiem liniowym 19%. W najbliższej przyszłości (w IV kw. b.r.), otrzyma Pan od ojca darowiznę zorganizowanej części - również fermę drobiu. Ojciec, podobnie jak i Pan, jest podatnikiem VAT czynnym, i również rozlicza się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych i jest opodatkowany podatkiem liniowym 19%.
W ramach darowizny otrzyma Pan składniki majątkowe składające się na zorganizowaną część, w której będzie Pan kontynuował dotychczasową działalność ojca w zakresie chowu i hodowli drobiu.
Na otrzymaną darowiznę zorganizowanej części składają się: grunt (działka), kurniki, budynek socjalno-gospodarczy, silosy, zbiorniki na gaz, budynek magazynowy, utwardzony plac, które ujęte są w grupie 1-2 prowadzonej ewidencji środków trwałych oraz: wyposażenie kurników, agregaty prądotwórcze, urządzenia typu: rozdrabniacz bel, pług śnieżny, łyżkokrokodyl, podnośniki teleskopowe, rozsiewacz do nawozów, ładowarki, suw, waga, transformator, ciągniki, wozy asenizacyjne, wózek widłowy, itp., które ujęte są w grupach 3-8 prowadzonej ewidencji środków trwałych.
Łączna wartość księgowa netto wszystkich ww. środków na dzień przekazania będzie wynosiła 4 500 zł, z tego 3 500 zł w grupach 1-2 i 100 000 zł w grupach 3-8 i wynika ona z prowadzonej ewidencji środków trwałych fermy ojca. Faktyczna wartość rynkowa ww. środków szacowana jest na 15 000 zł. Różnica wartości (rynkowej, a księgowej) dotyczy głównie budynków i budowli. Ich wartość z okresu powstawania/realizacji inwestycji, a obecną wartością rynkową wynika głównie z inflacji i jest określona w wycenie rzeczoznawcy.
Uzupełnienie z 5 listopada 2025 r.
Działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej prowadzi Pan od 20 stycznia 2005 r.
Będące przedmiotem interpretacji środki trwałe:
ww. środki trwałe u darczyńcy/ojca nie zostały całkowicie zamortyzowane.
Do swojej ewidencji wprowadzi Pan wszystkie środki trwałe będące przedmiotem darowizny, tj.:
pod datą sporządzenia i podpisania aktu notarialnego darowizny i od tej daty będzie je Pan amortyzował.
Darowizna ta jest darowizną w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu Cywilnego.
Otrzymana darowizna stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pana ojciec po przekazaniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ferma drobiu) zakończy prowadzenie działalności w zakresie fermy drobiu - chów i hodowla drobiu.
Wartość rynkowa nieruchomości otrzymanych w darowiźnie od ojca znajdujących się w jego ewidencji środków trwałych całkowicie niezamortyzowanych służy wyłącznie do prawidłowego określenia wartości darowizny w akcie notarialnym do celów naliczenia kosztów i podatków związanych ze sporządzeniem aktu, lecz nie daje Panu prawa do zmiany wartości początkowej nieruchomości znajdujących się w ewidencji środków trwałych ojca całkowicie niezamortyzowanych.
Uzupełnienie z 5 grudnia 2025 r.
Z tytułu otrzymanej darowizny korzysta Pan ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 4a ust. 4 ustawy od spadków i darowizn z uwagi na to, że nabycie darowizny nastąpiło na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.
Środki trwałe prywatne (ojca) otrzymane w darowiźnie, które wprowadzi Pan do ewidencji środków trwałych swojej działalności to:
Pytanie
Czy jako obdarowany będzie Pan mógł:
Pana stanowisko w sprawie (przedstawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 5 listopada 2025 r.)
Wszystkie środki trwałe otrzymane w ramach darowizny znajdujące się w ewidencji środków trwałych działalności ojca, niezamortyzowane całkowicie, amortyzuje Pan zgodnie z art. 22h ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na zasadzie kontynuacji.
Natomiast, w zakresie otrzymanych w ramach darowizny środków trwałych z prywatnego majątku ojca, niewprowadzonych do tej pory do żadnej ewidencji, wycenionych przez rzeczoznawcę w cenach rynkowych, ma Pan prawo przyjąć je na swoją ewidencję środków trwałych w wartości rynkowej wynikającej z operatu szacunkowego i dokonywać ich amortyzacji przy zastosowaniu indywidualnych stawek amortyzacyjnych, na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 3-4.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.
Art. 9 ust. 2 ww. ustawy stanowi przy tym, że:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Zgodnie z art. 5a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa - oznacza to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Definicja przedsiębiorstwa zawarta została w art. 551 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z zm.), zgodnie z którym:
Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności:
1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5) koncesje, licencje i zezwolenia;
6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8) tajemnice przedsiębiorstwa;
9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zauważyć przy tym należy, że katalog składników (elementów) przedsiębiorstwa, o których mowa w ww. przepisie, nie ma charakteru zamkniętego, o czym świadczy użycie sformułowania „w szczególności”. W związku z powyższym, w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu Kodeksu cywilnego mogą wchodzić także inne składniki majątkowe, niewymienione w cyt. wyżej przepisie, np. zobowiązania wynikające z prowadzonej w ramach tego przedsiębiorstwa pozarolniczej działalności gospodarczej.
W myśl natomiast art. 552 Kodeksu cywilnego:
Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów. Może więc nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym na podstawie umowy sprzedaży, zamiany czy darowizny.
Jednocześnie, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy Kodeks cywilny.
Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego, wynika, że:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Z powyższego wynika, że w przypadku przekazania przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa innemu podmiotowi, przedmiotem tego przekazania są wszelkie składniki majątkowe funkcjonalnie związane z tym przedsiębiorstwem, o ile na podstawie czynności prawnej będącej podstawą przekazania, bądź przepisów szczególnych, nie zostały z niego wyłączone.
Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.
Zatem aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:
Przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnia możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów od spełnienia m.in. warunku, że wydatek ten musi zostać poniesiony przez podatnika.
W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Zgodnie z art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się na podstawie art. 22g ww. ustawy. Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jest zróżnicowany ze względu na sposób ich nabycia.
Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.
Jak stanowi natomiast obecnie obowiązujący art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku, jeżeli:
Ponadto, zgodnie z art. 23 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisu ust. 1 pkt 45a lit. a) nie stosuje się do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nabytych w drodze darowizny, jeżeli darczyńca dokonywał odpisów amortyzacyjnych od tych składników. W tym przypadku stosuje się odpowiednio przepisy art. 22g ust. 12 oraz art. 22h ust. 3 i nie stosuje się przepisu art. 22g ust. 15.
Wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się na podstawie art. 22g ww. ustawy. Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jest zróżnicowany ze względu na sposób ich nabycia.
Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.
Art. 22g ust. 12 ww. ustawy wskazuje przy tym:
W razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek niebędących osobami prawnymi, w tym również powstałych z przekształcenia spółki.
Tymczasem, jak stanowi art. 22g ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak od różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa albo jego zorganizowaną częścią a wartością składników mienia, niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn.
Zgodnie z art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Art. 22h ust. 3 ustawy wskazuje natomiast, że:
Podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, o których mowa w art. 22g ust. 12 lub 13, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot o zmienionej formie prawnej, podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art. 22i ust. 2-7.
Stosownie do art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
Z regulacji zawartej w art. 23 ust. 9 cyt. ustawy wynika więc, że ustawa umożliwia zaliczanie do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych (na zasadzie kontynuacji w zakresie wartości początkowej oraz odpisów amortyzacyjnych, w tym nabytych w drodze przedsiębiorstwa) od składników nabytych w drodze darowizny, jeżeli darczyńca dokonywał odpisów amortyzacyjnych od tych składników. Nie stosuje się wtedy art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22I, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 - 10 lat, z wyjątkiem:
a) trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem,
b) kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych
- dla których okres amortyzacji - nie może być krótszy niż 3 lata.
Natomiast, na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22I, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż - dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym, że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.
W tym miejscu wskazuję, że sposób ustalenia stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych uzależniony jest od tego, do jakiego rodzaju środków trwałych, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), (Dz. U. z 2016 r. poz. 1864), określony środek zostanie zakwalifikowany. Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej - chów i hodowla drobiu. W najbliższej przyszłości otrzyma Pan od ojca darowiznę zorganizowanej części - również fermę drobiu. W ramach darowizny otrzyma Pan składniki majątkowe składające się na zorganizowaną część, w której będzie Pan kontynuował dotychczasową działalność ojca w zakresie chowu i hodowli drobiu. Na otrzymaną darowiznę zorganizowanej części składają się: grunt (działka), kurniki, budynek socjalno-gospodarczy, silosy, zbiorniki na gaz, budynek magazynowy, utwardzony plac, które ujęte są w grupie 1-2 prowadzonej ewidencji środków trwałych oraz: wyposażenie kurników, agregaty prądotwórcze, urządzenia typu: rozdrabniacz bel, pług śnieżny, łyżkokrokodyl, podnośniki teleskopowe, rozsiewacz do nawozów, ładowarki, suw, waga, transformator, ciągniki, wozy asenizacyjne, wózek widłowy, itp., które ujęte są w grupach 3-8 prowadzonej ewidencji środków trwałych.
Będące przedmiotem interpretacji środki trwałe :
ww. środki trwałe u darczyńcy/ojca nie zostały całkowicie zamortyzowane.
Do swojej ewidencji wprowadzi Pan wszystkie środki trwałe będące przedmiotem darowizny, tj.:
kilka prywatnych - spoza ewidencji środków trwałych działalności ojca
pod datą sporządzenia i podpisania aktu notarialnego darowizny i od tej daty będzie je Pan amortyzował.
Darowizna ta jest darowizną w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu Cywilnego. Otrzymana darowizna stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana ojciec po przekazaniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ferma drobiu) zakończy prowadzenie działalności w zakresie fermy drobiu - chów i hodowla drobiu. Wartość rynkowa nieruchomości otrzymanych w darowiźnie od ojca znajdujących się w jego ewidencji środków trwałych całkowicie niezamortyzowanych służy wyłącznie do prawidłowego określenia wartości darowizny w akcie notarialnym do celów naliczenia kosztów i podatków związanych ze sporządzeniem aktu, lecz nie daje Panu prawa do zmiany wartości początkowej nieruchomości znajdujących się w ewidencji środków trwałych ojca całkowicie niezamortyzowanych.
Z tytułu otrzymanej darowizny korzysta Pan ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 4a ust. 4 ustawy od spadków i darowizn z uwagi na to, że nabycie darowizny nastąpiło na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.
Środki trwałe prywatne (ojca) otrzymane w darowiźnie, które wprowadzi Pan do ewidencji środków trwałych swojej działalności to: budynek magazynowy, budynek hydroforowni, budynek garażowy, budynek wagowy.
Mając na uwadze opis sprawy oraz wyżej wskazane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że ma Pan prawo kontynuować amortyzację otrzymanych w darowiźnie środków trwałych z grupy 3-8 wchodzących w skład ZCP, stosując metodę i stawkę amortyzacji przyjętą wcześniej przez darczyńcę (ojca) i uwzględniając wysokość dokonanych już przez niego odpisów amortyzacyjnych, na podstawie art. 22h ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast w zakresie otrzymanych w ramach darowizny środków trwałych z prywatnego majątku ojca (budynek magazynowy, budynek hydroforowni, budynek garażowy, budynek wagowy), niewprowadzonych do tej pory do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wycenionych przez rzeczoznawcę w cenach rynkowych, ma Pan prawo przyjąć je do swojej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w wartości rynkowej wynikającej z operatu szacunkowego, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości i dokonywać ich amortyzacji przy zastosowaniu indywidualnych stawek amortyzacyjnych, na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 3-4 ww. ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo