Wnioskodawczyni, osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą i będąca rolnikiem, wraz z mężem wydzierżawiła grunt rolny spółce komandytowej na budowę elektrowni fotowoltaicznej. Umowa dzierżawy z 2021 r. przewiduje płatność czynszu raz w roku oraz zobowiązuje dzierżawcę do ponoszenia kosztów podatku…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych otrzymywania od dzierżawcy kwoty zwrotu podatku od nieruchomości. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni jest rolnikiem, prowadzi wspólnie z mężem (współwłasność, wspólność majątkowa) gospodarstwo rolne, położone na terenie gminy …, jest czynnym podatnikiem VAT. Jednocześnie, oprócz gospodarstwa rolnego, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie PKD 47.78.Z, czyli sprzedaż detaliczna pozostałych nowych wyrobów prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach. W części przychody z jednoosobowej działalności gospodarczej pochodzą również z wynajmu lokali użytkowych, zgodnie z PKD 66.20.Z, będących środkami trwałymi w działalności Wnioskodawczyni.
W październiku 2021 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zawarła umowę dzierżawy nieruchomości gruntowej o powierzchni 4,5 ha, położonej na terenie gminy …, z firmą …. Spółka komandytowa z siedzibą w X… (dalej: „Dzierżawca”). Na dzierżawionym gruncie dzierżawca, zgodnie z umową, wybudował i eksploatuje elektrownię fotowoltaiczną wraz z infrastrukturą techniczną. W 2024 r. Dzierżawca uruchomił inwestycję. Zgodnie z umową, Wnioskodawczyni i Jej mężowi (po połowie) z tytułu umowy należy się wynagrodzenie w postaci czynszu dzierżawnego, który płatny jest raz w roku. Ponadto, strony umowy wyraźnie uzgodniły, że poza czynszem dzierżawnym, Dzierżawca zobowiązał się ponosić także koszty wszelkich podatków oraz opłat publicznoprawnych, w tym podatku od nieruchomości, obciążających dzierżawione powierzchnie gruntu. Zwrot kwot odpowiadających podatkowi od nieruchomości ma następować w ciągu 7 dni od momentu dostarczenia Dzierżawcy kopii decyzji naliczającej ten podatek.
Wydzierżawione grunty są wyłączone z działalności rolniczej (ze względu na zmianę przeznaczenia). Nie są i nie były również wykorzystywane w żaden sposób do prowadzonej przez Wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej. Wydzierżawione są w ramach najmu prywatnego. Przychód uzyskany z dzierżawy w/w gruntu Wnioskodawczyni opodatkowuje (po połowie z mężem) w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Jako Wydzierżawiająca wystawia faktury VAT dokumentujące otrzymywany w przypadającej Jej części czynsz oraz osobne faktury dokumentujące podatek od nieruchomości. Na fakturach VAT stosowana jest stawka 23%. Mąż Wnioskodawczyni wystawia również takie faktury na swoją część przychodu i osobno dokumentuje zwrot podatku od nieruchomości.
Pytanie
Czy kwota zwracanego Wnioskodawczyni przez Dzierżawcę, zgodnie z zawartą umową, podatku od nieruchomości w zakresie dotyczącym obszaru stanowiącego przedmiot dzierżawy (gruntu) podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawczyni, obowiązana jest odprowadzić zryczałtowany podatek dochodowy wyłącznie od kwoty czynszu dzierżawnego ustalonej w umowie dzierżawy. Natomiast kwota stanowiąca zwrot kosztu podatku od nieruchomości nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem.
Wnioskodawczyni zawarła umowę na dzierżawę gruntu rolnego, do którego zastosowanie znajduje art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego. Przez umowę dzierżawy zobowiązała się oddać dzierżawcy swój grunt do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a dzierżawca zobowiązał się płacić umówiony czynsz.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest m.in. dzierżawa, która podlega opodatkowaniu podatkiem zryczałtowanym (art. 1 pkt 2 i art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne).
Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym.
Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
Zdaniem Wnioskodawczyni, nie będą przychodem osiągane z dzierżawy ponoszone przez Nią wydatki (opłaty) związane z przedmiotem dzierżawy (takie jak podatki i opłaty publicznoprawne), w ramach dzierżawy, niestanowiącej pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli z umowy wynika wprost, że to dzierżawca jest zobowiązany do ich ponoszenia, co u Wnioskodawczyni ma miejsce. Podatkowe opłaty ponoszone przez Wnioskodawczynię w związku z przedmiotem dzierżawy nie mieszczą się bowiem w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po Jej stronie.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, decyzja na podatek od nieruchomości musi być wystawiona na właściciela gruntu, co oznacza, że firma, która dzierżawi teren pod farmę fotowoltaiczną, nie może być płatnikiem podatku od dzierżawionej nieruchomości. Może natomiast pokrywać koszty związane z tym podatkiem poprzez Wnioskodawczynię - właściciela gruntu, który jest płatnikiem tego podatku. Otrzymana od dzierżawcy kwota podatku nie jest dla Wnioskodawczyni przysporzeniem majątkowym. Jako wydzierżawiająca, Wnioskodawczyni pełni jedynie, w zakresie uiszczania tego podatku, rolę pośrednika między dzierżawcą a gminą.
Istotą przychodu podatkowego jest realny, trwały i definitywny charakter przysporzenia majątkowego, tj. taki, w którym ostatecznie powiększone zostają aktywa Wnioskodawczyni. Bez wątpienia czynsz dzierżawny jest przysporzeniem realnym, definitywnym i ostatecznym. Natomiast za przysporzenie o charakterze realnym i ostatecznym w żadnym wypadku nie można uznać zwrotu kwoty z tytułu opłacenia podatku od nieruchomości.
Podsumowując - kwota stanowiąca równowartość podatku od nieruchomości otrzymywana od dzierżawcy, nie stanowi dla Wnioskodawczyni przysporzenia majątkowego, a tym samym nie powoduje w ramach opisanej we wniosku dzierżawy powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Przychodem Wnioskodawczyni, od którego powinna Ona obliczyć i płacić zryczałtowany podatek, stanowi wyłącznie kwota otrzymana od dzierżawcy tytułem czynszu dzierżawnego, a więc wynagrodzenia za oddanie gruntu w dzierżawę.
Stanowisko Wnioskodawczyni potwierdzają interpretacje podatkowe Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydane w indywidualnych sprawach, np.:
· z 26 września 2024 r. Nr 0112-KDIL2-2.4011.622.2024.1.MM,
· z 13 lutego 2024 r. Nr 0112-KDIL2-2.4011.842.2023.2.AA oraz
· z 3 października 2023 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.713.2023.3.MS2.
Wynika z nich, że podatek od nieruchomości nie stanowi dla wydzierżawiającego przysporzenia majątkowego, a tym samym nie powoduje on powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Tym samym, przychód dla Wnioskodawczyni, jako wydzierżawiającej, od którego powinna obliczyć i płacić ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, stanowi wyłącznie kwota otrzymana od dzierżawcy tytułem czynszu dzierżawy rozumianego jako oddanie w dzierżawę nieruchomości gruntowej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 ww. ustawy:
Odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i pkt 6 tego przepisu:
· pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
· najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
W myśl art. 8 ust. 3 ww. ustawy:
Zasady, o których mowa w ust. 1 i 2, mają również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 przychody ze wspólnej własności, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości dochodu osiągniętego z tego źródła przez jednego z nich.
Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak stanowi art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
Stosownie do z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Natomiast w myśl art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
W myśl art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843):
Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128, ze zm.), zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
Z tych uregulowań prawnych wynika, że podstawą generowania przychodów z dzierżawy jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednak, aby powstał przychód po stronie wydzierżawiającego, muszą zaistnieć przesłanki określone w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wydzierżawiającego.
Składnikiem przychodu osiąganego z dzierżawy przez wydzierżawiającego w ramach dzierżawy niestanowiącej pozarolniczej działalności gospodarczej nie będą natomiast ponoszone przez dzierżawcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem dzierżawy (np. podatki i opłaty publicznoprawne), jeżeli z umowy wynika, że dzierżawca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez dzierżawcę w związku z przedmiotem dzierżawy nie mieszczą się bowiem w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wydzierżawiającego.
Dlatego też podstawą uzyskiwania przychodów z tytułu dzierżawy nierealizowanej w ramach działalności gospodarczej jest umowa, w której strony określają wysokość czynszu. Czynsz stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym w przypadku otrzymania lub postawienia go do dyspozycji wydzierżawiającego.
W zależności od różnego skonstruowania stosunku prawnego umowy dzierżawy w zakresie pokrywania przez dzierżawcę pewnych płatności (świadczeń) związanych z przedmiotem dzierżawy, różne będą skutki podatkowe. Jeśli strony umowy dzierżawy określiły wysokość wynagrodzenia z tytułu dzierżawy (czynsz), to otrzymana przez wydzierżawiającego kwota jest jego przychodem.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że oprócz prowadzonej działalności gospodarczej osiąga Pani przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z tytułu dzierżawy nieruchomości, na podstawie zawartej w październiku 2021 r. przez Panią i Pani męża umowy dzierżawy nieruchomości gruntowej. W umowie, strony umowy wyraźnie uzgodniły, że poza czynszem dzierżawnym, dzierżawca zobowiązał się ponosić także koszty wszelkich podatków oraz opłat publicznoprawnych, w tym podatku od nieruchomości, obciążających dzierżawione powierzchnie gruntu. Natomiast Pani jest zobowiązana doręczyć dzierżawcy potwierdzenie dokonania zapłaty opłat wynikających z decyzji właściwego organu. Przychód uzyskany z dzierżawy gruntu opodatkowuje Pani (po połowie z mężem) w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osi granych przez osoby fizyczne. Jako wydzierżawiająca wystawia Pani faktury VAT dokumentujące otrzymywany w przypadającej Jej części czynsz oraz osobne faktury dokumentujące podatek od nieruchomości. Mąż wystawia takie faktury na swoją część przychodu i osobno dokumentuje zwrot podatku od nieruchomości.
Na podstawie takiego opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzam, że w ramach dzierżawy nierealizowanej w ramach działalności gospodarczej jedynie określona w umowie kwota czynszu będzie stanowić przysporzenie majątkowe dla Pani jako wydzierżawiającej, a tym samym generować przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Natomiast wskazany przez Panią podatek od nieruchomości, do ponoszenia którego zgodnie z umową dzierżawy jest zobowiązany dzierżawca, nie stanowi dla Pani przysporzenia majątkowego. W zakresie uiszczania tego podatku pełni Pani jedynie rolę pośrednika między dzierżawcą a odpowiednim organem (tutaj: gminą). Stąd też podatek od nieruchomości nie stanowi dla Pani przysporzenia majątkowego, a tym samym nie powoduje w ramach opisanej we wniosku dzierżawy powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Tym samym, przychód dla Pani, od którego należy obliczyć ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, stanowi wyłącznie kwota otrzymana od dzierżawcy tytułem czynszu dzierżawy rozumianego jako oddanie nieruchomości w dzierżawę, proporcjonalnie do posiadanego przez Panią udziału w wydzierżawianej nieruchomości.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że otrzymana od dzierżawcy kwota zwrotu podatku od nieruchomości nie stanowi dla Pani przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Zatem, Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionych we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Interpretacja ta wywołuje skutki podatkowe jedynie dla Pani, nie ma natomiast zastosowania do Pani małżonka.
Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych informuję, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach faktycznych, czy zdarzeniach przyszłych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe, pomimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo