Możliwość opodatkowania przez spadkobierczynię dochodów na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu udziału w spółce komandytowej.
Spadkobierczyni nabyła po zmarłym ojcu przedsiębiorstwo oraz udział w spółce komandytowej, w której ojciec był komandytariuszem opodatkowującym dochody według zasad art. 30c ustawy o PIT (podatek liniowy 19%). Po śmierci ojca, spadkobierczyni kontynuowała działalność gospodarczą poprzez zarządcę sukcesyjnego. Dochody z przedsiębiorstwa opodatkowywała…
Interpretacja indywidualna po wyroku sądu
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
1. ponownie rozpatruję sprawę Pani wniosku z 8 października 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 25 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 409/21 (data wpływu prawomocnego wyroku 28 maja 2025 r.) oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 marca 2025 r. sygn. akt II FSK 841/22 i
2. stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania przez spadkobierczynię dochodów na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu udziału w spółce komandytowej – jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 października 2020 r. wpłynął Pani wniosek z 8 października 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczący możliwości opodatkowania przez spadkobierczynię dochodów na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu udziału w spółce komandytowej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 grudnia 2020 r. (data wpływu 30 grudnia 2020 r.).
Treść wniosku i jego uzupełnienia jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Ojciec Wnioskodawczyni (X, zwany dalej: „spadkodawcą”) zmarł … 2019 r. Spadkodawca prowadził działalność gospodarczą A z siedzibą … oraz był komandytariuszem w B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą….. Ponadto, posiadał udziały i akcje w spółkach prawa handlowego.
Dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej osiągane z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej oraz uczestnictwa w Spółce komandytowej, spadkodawca opodatkowywał na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Po śmierci spadkodawcy w działalności gospodarczej A został ustanowiony zarządca sukcesyjny, stąd działalność ta jest nadal prowadzona jako przedsiębiorstwo w spadku. Również w Spółce komandytowej śmierć spadkodawcy nie skutkowała rozwiązaniem Spółki. W miejsce zmarłego wspólnika wstąpiły dwie córki - Wnioskodawczyni i Jej siostra. Spadkodawca nie pozostawił testamentu. W dniu śmierci ojca i w dniu złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawczyni i Jej siostra były małoletnie.
Akt poświadczenia dziedziczenia został sporządzony ... 2019 r. Przy akcie tym spadkobierczynie były reprezentowane przez opiekuna prawnego - matkę.
Po spadkodawcy, Wnioskodawczyni nabyła w szczególności w:
· A - całe przedsiębiorstwo w udziale wynoszącym po 1/2 części, jako Spadkobierczyni zmarłego przedsiębiorcy; swoje prawa spadkobierczynie wykonują przez zarządcę sukcesyjnego, którym ustanowiono ich matkę;
· B Spółce z o.o. Spółce komandytowej z siedzibą …- wkład w Spółce wynoszący … zł oraz udział w zyskach i stratach wynoszący po 41%; jako spadkobierczynie zmarłego wspólnika prawa w Spółce wykonują przez jedną osobę, którą ustanowiono matkę spadkobierczyń.
Spadkobierczyni została ujawniona w Rejestrze … 2019 r.
Dochody, jakie Wnioskodawczyni uzyskała z uczestnictwa w A i z uczestnictwa w B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą …, są dochodami z pozarolniczej działalności gospodarczej. Dochody z działalności w przedsiębiorstwie w spadku – A zostały opodatkowane na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast dochody uzyskane z działalności prowadzonej przez B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa zostały opodatkowane stawką wynikającą ze skali podatkowej (art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Z uwagi na fakt, że zarówno A, jak i B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa przez cały czas prowadziły działalność gospodarczą, pierwszy przychód został osiągnięty w tym samym dniu, w którym nastąpiła śmierć spadkodawcy. Oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej w formie Spółki komandytowej 19% podatkiem liniowym zostało przesłane do właściwego urzędu skarbowego … 2019 r.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko, że Wnioskodawczyni jako spadkobierczyni, nabyła po spadkodawcy prawo do opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej osiąganych z tytułu uczestnictwa w Spółce komandytowej, które spadkodawca opodatkowywał na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
W ocenie Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), spadkobierczynie podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.
W prawie podatkowym nie zdefiniowano użytego w przytoczonym przepisie określenia „majątkowych praw i obowiązków”. Zgodnie z poglądem prezentowanym w piśmiennictwie „prawem majątkowym będzie rozwiązanie prawne przynoszące uprawnionemu bezpośrednią korzyść ekonomiczną, a więc przysparzające mu aktywów, czy nawet zmniejszenie pasywów” (por. S. Babiarz, Majątkowe i niemajątkowe prawa i obowiązki w systemie praw - Część II., Majątkowe i niemajątkowe prawa i obowiązki w prawie podatkowym, Zeszyty naukowe sądownictwa administracyjnego nr 2 z 2006 r., s. 26).
Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 lutego 2009 r. sygn. akt II FSK 1625/07, wyjaśnił, że „(...) podział praw i obowiązków na materialne i niematerialne przebiega według podziału prawa finansowego na materialne i formalne. Zatem prawa niemajątkowe - proceduralne, to takie, na podstawie których zawiązują się organizacyjne stosunki prawno-finansowe, a majątkowe dotyczą uprawnień i obowiązków, na podstawie których zawiązują się stosunki prawno-finansowe. Do praw majątkowych zalicza się przykładowo prawo do nadpłaty, do zwrotu podatku lub różnicy podatku naliczonego, prawo do rozliczenia straty w następnych okresach rozliczeniowych, prawo do ulg i premii inwestycyjnych, niewykorzystane prawa do rozłożenia zapłaty podatku na raty, odroczenia zapłaty podatku”.
W innym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 769/15, wskazano, że: „Przyjmując linię podziału praw i obowiązków na majątkowe i niemajątkowe, zgodną z podziałem prawa finansowego na materialne i formalne, pierwsza ze wskazanych grup będzie związana przede wszystkim z wymiarem podatków, bądź ich płatnością. Należy przy tym podkreślić, że sukcesją w przypadku spadkobierców objęte są jedynie te majątkowe prawa i obowiązki, które wynikają z przepisów prawa podatkowego. Będzie to więc, np. prawo do zapłaty podatku w odroczonym terminie płatności albo też jego zapłaty w ratach, uprawnienie do zwrotu nadpłaty, prawo zwrotu podatku lub różnicy podatku naliczonego, prawo rozliczenia straty, prawo do ulgi podatkowej (por. R. Dowgier, (w:) Ordynacja podatkowa. Komentarz, red. L. Etel, Lex 2013)”.
Przy takim rozumieniu „prawa majątkowego”, o którym mowa w art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, możliwość opodatkowania według zasad określonych w art. 30c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.), należy zaliczyć do kategorii praw majątkowych.
Opodatkowanie na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli uwzględni się dochód osiągany z tytułu uczestnictwa w Spółce komandytowej, jest korzystniejsze dla Wnioskodawczyni finansowo, niż opodatkowanie według skali podatkowej.
Oznacza to, że jako spadkobierczyni nabyła po spadkodawcy prawo do opodatkowania, na zasadach określonych w art. 30c ww. ustawy, dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej osiąganych z tytułu uczestnictwa w Spółce komandytowej oraz w działalności gospodarczej prowadzonej obecnie w formie przedsiębiorstwa w spadku.
Podkreślić również należy, że jako spadkobierczyni - Wnioskodawczyni nie mogła skutecznie wybrać opodatkowania według zasad określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oświadczenie o wyborze tej formy opodatkowania należy złożyć przed uzyskaniem pierwszego przychodu (art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), co zważywszy, że B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa prowadzi działalność handlową (handel hurtowy i detaliczny) było absolutnie niemożliwe. Wnioskodawczyni weszła w prawa spadkodawcy z chwilą jego śmierci, co wykluczało skuteczne złożenie oświadczenia o wyborze przedmiotowej formy opodatkowania, bowiem Spółka, z uwagi na charakter prowadzonej działalności gospodarczej, osiągała przychód w sposób „ciągły”.
Za prawidłowością prezentowanego przez Wnioskodawczynię stanowiska, z którego wynika, że jako spadkobierczyni nabyła po spadkodawcy prawo do opodatkowania, na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, przemawia również stanowisko zaprezentowane w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2014 r. sygn. akt II FPS 3/14.
Naczelny Sąd Administracyjny omawiając regulację wynikającą z art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa podał, że: „W treści tego przepisu należy wyróżnić określone przesłanki tego następstwa prawnego pod tytułem ogólnym:
· spadkobierca powinien być spadkobiercą podatnika;
· przejęcie powinno dotyczyć majątkowych praw i obowiązków;
· majątkowe prawa i obowiązki powinny być przewidziane w przepisach prawa podatkowego.”
W tym przypadku zaistniały wszystkie przesłanki wskazane w przytoczonym fragmencie uchwały. W uchwale zwrócono również uwagę na to, że: „Przystępując do rozstrzygnięcia przedstawionego zagadnienia spornego w pierwszej kolejności należało przypomnieć, że na gruncie prawa podatkowego przyjmuje się przede wszystkim dyrektywę prymatu wykładni językowej (por. uchwały NSA z 14 marca 2011 r. sygn. akt II FPS 8/10; z 22 czerwca 2011 r. sygn. akt I GPS 1/11; postanowienie NSA z 8 kwietnia 2013 r. sygn. akt II FPS 7/12; publik CBOSA). Stoi za tym ochrona podatnika, tak aby mógł on układać swoje sprawy w zaufaniu do tego, że nałożone na niego przez ustawodawcę ciężary i świadczenia publiczne nie zostaną ukształtowane na jego niekorzyść w oparciu o funkcjonalne, czy celowościowe dyrektywy interpretacji prawa. W świetle zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, będącej implikacją klauzuli demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP), oraz zasady, zgodnie z którą obowiązek ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych jest ograniczony nakazem absolutnej wyłączności ustawy (art. 84 i art. 217 Konstytucji RP), nie jest dopuszczalne wymaganie od podatnika ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, które nie wynikają wprost z wypowiedzi ustawodawcy, lecz zostały ukształtowane przez organy stosujące prawo na skutek metod wykładni pozajęzykowej. Nie jest zatem dopuszczalne, aby przepisy określające ciężary lub świadczenia publiczne były w praktyce organów podatkowych, czy sądów interpretowane w sposób rozszerzający przy wykorzystaniu pozajęzykowych metod wykładni prawa. Wykładnia językowa powinna uwzględniać reguły znaczeniowe języka powszechnego, języka prawnego i języka prawniczego” (por. R. Mastalski, Wykładnia językowa w interpretacji prawa podatkowego, Przegląd Podatkowy z 1999 r., nr 8).
Zgodnie z treścią uzasadnienia uchwały należy stwierdzić, że przywołane w nim normy prawa konstytucyjnego oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego przemawiają za prawidłowością wskazanego przez Wnioskodawczynię stanowiska, że jako Spadkobierczyni może opodatkować przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej zarówno w formie działalności gospodarczej - przedsiębiorstwie w spadku, jak również jako komandytariusz spółki komandytowej, z zastosowaniem reguł przewidzianych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - podatkiem liniowym.
Interpretacja indywidualna
Rozpatrzyłem Pani wniosek i 25 stycznia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną Nr 0113-KDIPT2-1.4011.827.2020.2.MM, w której uznałem Pani stanowisko za nieprawidłowe.
Interpretację doręczono Pani 11 lutego 2021 r.
Skarga na interpretację indywidualną
10 marca 2021 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (data wpływu do Organu 15 marca 2021 r.).
Postępowanie przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w zakresie objętym skargą - wyrokiem z 25 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 409/21.
Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 19 marca 2025 r. sygn. akt II FSK 841/22 - oddalił skargę kasacyjną.
Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną, stał się prawomocny od 19 marca 2025 r. Data wpływu prawomocnego orzeczenia - 25 maja 2025 r.
Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
Zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 25 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 409/21 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 marca 2025 r. sygn. akt II FSK 841/22;
• ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie
Stosownie do przepisu art. 922 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.):
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami (art. 922 § 2 Kodeksu cywilnego).
Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast stosownie do art. 925 ww. ustawy - spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. W myśl art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego, powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego).
W świetle cytowanych powyżej przepisów, spadek zostaje nabyty w drodze spadkobrania z dniem śmierci spadkodawcy. Nabycie spadku następuje automatycznie, z mocy ustawy. Od chwili otwarcia spadku spadkobiercy mogą samodzielnie objąć spadek we władanie. Orzeczenie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza nabycie spadku przez spadkobierców i ma jedynie znaczenie deklaratoryjne, tj. potwierdza ono tylko, a nie tworzy, określony stan prawny.
W myśl przepisu art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.):
Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
Zgodnie z art. 102 Kodeksu spółek handlowych:
Spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.
Z kolei, stosownie do art. 124 § 1 Kodeksu spółek handlowych:
Śmierć komandytariusza nie stanowi przyczyny rozwiązania spółki. Spadkobiercy komandytariusza powinni wskazać spółce jedną osobę do wykonywania ich praw. Czynności dokonane przez pozostałych wspólników przed takim wskazaniem wiążą spadkobierców komandytariusza.
Zgodnie z art. 5b ust. 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.):
Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza).
Zatem, spółki osobowe nie posiadają osobowości prawnej. Dochody spółek osobowych nie stanowią zatem odrębnego przedmiotu opodatkowania. Z punktu widzenia prawa podatkowego podatnikami są poszczególni wspólnicy tej spółki. Natomiast przychody uzyskane z tytułu udziału w Spółce komandytowej prowadzącej działalność gospodarczą należy zaliczyć do wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy źródła przychodu, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Z kolei stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Zgodnie z art. 9a ust. 2 ww. ustawy:
Podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.
W świetle cytowanych przepisów, dochód osiągnięty z tytułu udziałów w spółce komandytowej podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ww. ustawy lub po spełnieniu przez podatnika warunków określonych przepisami art. 9a ww. ustawy, może być opodatkowany zgodnie z art. 30c ust. 1 tej ustawy, tj. 19% podatkiem (tzw. podatkiem liniowym).
Nie ulega wątpliwości, że warunkiem koniecznym dla opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności podatkiem liniowym jest złożenie przez podatnika oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Z cytowanego wyżej przepisu art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika wprost, że - w sytuacji rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego - pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania 19% podatkiem dochodowym należy złożyć do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Pani ojciec zmarł … 2019 r. Spadkodawca był m.in. komandytariuszem Spółce komandytowej. Dochody z uczestnictwa w spółce komandytowej, spadkodawca opodatkowywał na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po spadkodawcy, nabyła Pani w szczególności udział w zyskach i stratach wynoszący 41%. W ww. Spółce śmierć spadkodawcy nie skutkowała rozwiązaniem Spółki. W miejsce zmarłego wspólnika wstąpiły dwie córki - Pani i Pani siostra. Spadkodawca nie pozostawił testamentu. W dniu śmierci ojca była Pani nieletnia. Akt poświadczenia dziedziczenia został sporządzony … 2019 r. Przy akcie tym była Pani reprezentowana przez opiekuna prawnego - matkę. Została Pani ujawniona w Rejestrze … 2019 r.
Sukcesja praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego realizowana jest w przypadku spadkobierców na podstawie i w granicach przepisów Ordynacji podatkowej. Zgodnie bowiem z treścią art. 97 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.):
Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.
Z kolei stosownie do art. 97 § 2 Ordynacji podatkowej:
Jeżeli na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.
Jak wynika z powyższego, sukcesja podatkowa w przypadku spadkobierców obejmuje tak prawa i obowiązki majątkowe, jak i prawa niemajątkowe.
Skorzystanie z możliwości opodatkowania dochodu liniową stawką podatku w wysokości 19% bezpośrednio wpływa na wysokość zobowiązania podatkowego, a tym samym wywołuje bezpośrednie, a nie tylko pośrednie, skutki ekonomiczne dla podatnika. Wybór stawki podatku - o ile ustawodawca to dopuszcza - jest zatem prawem majątkowym, w rozumieniu art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że wybór sposobu opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawem, które podlega sukcesji na gruncie prawa podatkowego. Jest to bowiem majątkowe prawo do wyboru sposobu opodatkowania, przewidziane w przepisach prawa podatkowego w art. 9a ust. 2 i art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro Pani ojciec w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą dokonał wyboru formy opodatkowania, to na podstawie art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej uprawnienie to przechodzi na Panią - spadkobierczynię w trakcie roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie spadku i uzyskanie dochodu ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z zastrzeżeniem spełnienia warunku wymienionego w treści wskazanego przepisu (dalszego prowadzenia tej działalności na rachunek spadkobierczyni).
Tym samym, sukcesja praw i obowiązków przewidzianych w przepisach prawa podatkowego obejmuje także wybór sposobu opodatkowania, dokonany przez spadkodawcę na podstawie art. 9a ust. 2 w związku z art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, nabyła Pani po spadkodawcy prawo do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tytułu uczestnictwa w Spółce komandytowej, na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bez konieczności dokonywania wyboru sposobu opodatkowania w trybie i w terminach przewidzianych w art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku, bowiem stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wyroku z 25 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 409/21 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 marca 2025 r. sygn. akt II FSK 841/22.
Interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Pani i nie ma zastosowania do Pani siostry.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Przedmiotowa interpretacja dotyczy sprawy będącej przedmiotem zapytania - inne kwestie nie podlegały ocenie.
W odniesieniu do powołanych przez Panią wyroków sądów administracyjnych należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są dla mnie wiążące.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo