Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą jako radca prawny, pracując głównie zdalnie z domu, co jest utrudnione przez warunki domowe, w tym obecność dzieci. Planuje zakup nowej przyczepy kempingowej jako mobilnego biura, które będzie wykorzystywane przede wszystkim do celów zawodowych,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego w związku z zakupem przyczepy kempingowej oraz podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 17 listopada 2025 r. (wpływ 18 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan działalność gospodarczą – kancelarię radcy prawnego. Pana działalność polega na świadczeniu pomocy prawnej, w szczególności obsłudze prawnej klientów biznesowych. Doradza Pan w sprawach prawa cywilnego, handlowego i gospodarczego oraz reprezentuje Pan klientów w sądach i bierze Pan udział w negocjacjach. W praktyce sprowadza się to do sporządzania dokumentów prawnych, różnego rodzaju umów, pism procesowych, prowadzenia negocjacji, w tym w formie tele/wideokonferencji oraz uczestniczenia w rozprawach sądowych.
Usługi świadczy Pan zdalnie, najczęściej z miejsca zamieszania oraz w miejscu prowadzenia negocjacji/w siedzibie sądu prowadzącego sprawę. W większości przypadków nie ma potrzeby odbywania osobistych spotkań z klientami, a gdy taka zaistnieje to najczęściej spotkania odbywają się w biurach klientów, co wiąże się z licznymi wyjazdami. Obsługuje Pan klientów z Polski oraz firmy z kapitałem zagranicznym, w tym w szczególności z Holandii, Niemiec, Wielkiej Brytanii, USA, Korei Południowej lub Indii. Czas swojej pracy musi Pan często dostosować do strefy czasowej klienta z którym współpracuje, dlatego Pana praca nie ogranicza się do typowych godzin typu 8-16 od poniedziałku do piątku. Pana działalność jest zarejestrowana w ramach tzw. wirtualnego biura, gdzie w razie potrzeby, za dodatkową opłatą może Pan korzystać z dedykowanej przestrzeni biurowej lub sal konferencyjnych. Na potrzeby prowadzonej działalności ma Pan przeznaczone miejsce (pokój) w domu rodzinnym. Nie posiada Pan żadnego innego własnego lub wynajętego fizycznego biura, z którego mógłby Pan korzystać w sposób ciągły. Z uwagi na przebywanie w domu również dwójki dzieci (również w tzw. normalnych godzinach pracy), możliwość swobodnego wykonywania przez Pana działalności jest często ograniczona.
Pana córka uczęszcza do szkoły muzycznej w klasie fortepianu i musi regularnie ćwiczyć grę na instrumencie, co uniemożliwia prowadzenie telekonferencji, czy skupienie się na pracy biurowej. Z racji współpracy z klientami z innych stref czasowych spotkania (tele/wideokonferencje) często odbywają się w godzinach w których Pana dzieci są już w domu (po godz. 14.30). W związku z powyższym planuje Pan zakup przyczepy kempingowej, która pełniłaby rolę niezależnego, mobilnego biura. Zakup przyczepy umożliwi urządzenie biura poza domem jednocześnie ograniczając koszty związane z ew. zakupem nieruchomości.
Mobilne biuro urządzone w przyczepie kempingowej zapewni Panu niezależność w zakresie planowania spotkań oraz umożliwi swobodne wykonywanie innych czynności zawodowych. Dodatkowo przyczepa może być wykorzystywana na potrzeby wyjazdów służbowych do klientów, w celu zabezpieczenia kompleksowej obsługi prawnej z dowolnego miejsca w Polsce i Europie. Przyczepa na stałe będzie posadowiona w … na terenie nieruchomości należącej do Pana małżonki - w sąsiedztwie domu, w którym Pan zamieszkuje.
Przyczepa będzie wyposażona w instalację elektryczną i sanitarną i grzewczą, co umożliwi korzystanie z niej przez cały rok niezależnie od warunków atmosferycznych. Jednocześnie w odróżnieniu od kontenera biurowego przyczepa zapewni możliwość łatwej relokacji, gdyby była potrzeba świadczenia usług z innego miejsca.
Przyczepa będzie przystosowana do pracy biurowej, tj. będzie wyposażona w instalacje teleinformatyczną (internet), komputer, drukarkę, etc. Przyczepa kempingowa zostanie wyposażona we wszystko co niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Przyczepa umożliwi pracę zdalną z dowolnego miejsca na terenie Polski lub Unii Europejskiej, gdy taka konieczność wystąpi. Mobilne biuro zapewni Panu możliwość świadczenia usług także poza miejscem zamieszkania, co do tej pory było utrudnione (ze względu na brak dostępu do biura w trakcie wizyt u klientów) i miało bezpośredni wpływ na ograniczenie przychodu. Pana klienci doceniają dużą responsywność z Pana strony. Posiadanie mobilnego biura umożliwi Panu utrzymanie wysokiej responsywności także w trakcie wyjazdów służbowych. Przyczepa będzie wykorzystywana także do celów prywatnych (w trakcie wakacji/urlopu lub w trakcie weekendów), przy czym wykorzystanie przyczepy w tym celu nie przekroczy jednego miesiąca (30 dni) w skali roku kalendarzowego.
Przyczepa kempingowa nie będzie stanowiła pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT, a zatem przepisy art. 86a ustawy nie będą mieć zastosowania. Przyczepa kempingowa nie będzie stanowiła samochodu osobowego, zgodnie z art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz samochodu specjalnego, zgodnie z art.5a pkt 19a lit. c) tej ustawy. Przyczepa nie jest pojazdem samochodowym, więc nie będzie wydane zaświadczenie o uznaniu jej za pojazd inny niż osobowy.
Przyczepa kempingowa będzie stanowiła składnik majątku w prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyczepa kempingowa w dniu przyjęcia do używania będzie stanowiła środek trwały kompletny i zdatny do użytku. Przewidywany okres jej użytkowania będzie wynosił dłużej niż rok. Przyczepa kempingowa zostanie zakwalifikowana według Klasyfikacji Środków Trwałych do grupy 747 – Przyczepy, dla której stawka amortyzacji wynosi 14% (PKWiU 29.20.22.0 i 29.20.23.0). Rodzaj ten obejmuje: przyczepy mieszkalne lub turystyczne (kempingowe) oraz przyczepy do przewozu towarów. Przyczepa będzie ujęta w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w prowadzonej działalności. Przyczepa kempingowa będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Będzie Pan posiadał faktury i rachunki z których wynikać będą poniesione wydatki związane z zakupem przyczepy. Wartość przyczepy to około 160 000-170 000 zł brutto.
W Pana ocenie, zachodzi związek pomiędzy wydatkami poniesionymi na zakup przyczepy oraz wydatkami związanymi z eksploatacją przyczepy (przeglądy, naprawy) a wykonywaniem czynności opodatkowanych. Co prawda przyczepa kempingowa nie będzie bezpośrednio związana z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, natomiast wystąpi związek pośredni między nabyciem przyczepy kempingowej a wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zakupiona przyczepa kempingowa będzie służyła w przeważającej mierze w prowadzonej działalności gospodarczej. Z racji tego, że do jednego miesiąca w roku przyczepa będzie wykorzystywana także prywatnie, czyli wystąpi użytek mieszany, odliczenie podatku VAT będzie możliwe tylko w takiej części w jakiej nabycie przyczepy jest związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych – w tym wypadku w 91,67%. Zakłada Pan przyjęcie możliwości odliczenia 91,67% odliczenia podatku VAT od wszelkich wydatków związanych z nabyciem przyczepy i jej eksploatacją, pod warunkiem, że nie będzie ona wykorzystywana do celów prywatnych więcej niż 1 miesiąc w roku kalendarzowym.
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:
1) Od kiedy prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą?
Odpowiedź: Działalność gospodarczą prowadzi Pan od 8 maja 2011 r.
2) Jaki jest dokładnie przedmiot prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej?
Odpowiedź: Symbol PKD prowadzonej przez Pana działalności to 69.10.Z – „Działalność prawnicza”. Prowadzi Pan Kancelarię radcy prawnego
3) Czy jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?
Odpowiedź: Tak.
4) Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
Odpowiedź: Tak.
5) Jaką formę opodatkowania wybrał Pan dla prowadzonej działalności gospodarczej - (zasady ogólne, podatek liniowy, zryczałtowany podatek dochodowy od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne)?
Odpowiedź: Zasady ogólne.
6) Jaką ewidencję podatkową dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych Pan prowadzi?
Odpowiedź: Podatkowa księga przychodów i rozchodów.
7) Czy jest Pan małym podatnikiem w rozumieniu art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Odpowiedź: Tak.
8) Czy w momencie wprowadzenia przyczepy kempingowej do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i w momencie dokonania jednorazowej amortyzacji będzie Pan posiadał zaświadczenie o spełnieniu przez dany pojazd warunków do uznania go za samochód inny niż osobowy?
Odpowiedź: Przyczepa nie jest pojazdem samochodowym, więc nie będzie wydane zaświadczenie o uznaniu jej za pojazd inny niż osobowy.
9) Czy przyczepa, którą zamierza Pan nabyć będzie fabrycznie nowa, czy też przed nabyciem przez Pana będzie ona używana przez poprzedniego właściciela przez okres co najmniej 6 miesięcy?
Odpowiedź: Przyczepa będzie fabrycznie nowa.
10) Jakie wydatki na zakup wyposażenia przyczepy oraz dotyczące eksploatacji są objęte zakresem postawionego we wniosku pytania nr 2? Proszę wskazać zamknięty katalog wydatków.
W szczególności chodzi o wydatki eksploatacyjne, jak zakup opon, części eksploatacyjnych, ew. naprawy, koszty konserwacji, zakup gazu (wymiana butli gazowych) dla potrzeb ogrzewania. Dodatkowo koszt obsługi serwisowej - przeglądy gwarancyjne, przeglądy rejestracyjne, przeglądy gazowe. Jeżeli chodzi o wyposażenie dodatkowe to poza wyposażeniem „fabrycznym” i poza standardowym wyposażeniem biurowym przyczepa zostanie wyposażona w napęd elektryczny, tzw. mover, czyli specjalne urządzenie, zaprojektowane w celu ułatwienia przemieszczania przyczep kempingowych. Mover umożliwia manewrowanie przyczepą na różnych podłożach i w wąskich przestrzeniach, umożliwia precyzyjnie ustawienie przyczepy, nawet na centymetry.
11) Czy wydatki poniesione na zakup przyczepy kempingowej, zakup wyposażenia i utrzymanie przyczepy kempingowej będą udokumentowane fakturą wystawioną na Pana rzecz?
Odpowiedź: Tak.
12) Jaki jest związek (bezpośredni/pośredni) pomiędzy prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą, która polega na prowadzeniu Kancelarii radcy prawnego, a wydatkami poniesionymi na przyczepę kempingową?
Odpowiedź: Pomiędzy prowadzoną działalnością z wydatkami na zakup przyczepy będzie istniał związek pośredni. Przyczepa będzie służyła w prowadzonej przez Pana działalności w charakterze biura - miejsca do pracy stacjonarnej.
Nie posiada Pan wynajętego biura. Aktualnie pracuje Pan z domu, co nie zapewnia dostatecznej swobody i komfortu. Często uniemożliwia należyte wykonanie usług. W związku z świadczeniem obsługi prawnej na rzecz klientów z różnych części świata (USA, Indie, Holandia, Niemcy, Korea Południowa) pracuje Pan w różnych godzinach - w tym w godzinach, gdy w domu przebywają inni domownicy, w tym dzieci 3 i 8 lat. Urządzenie biura w przyczepie kempingowej (mobilnego biura) pozwoli Panu pracować w sposób niezakłócony niezależnie od pory dnia, w taki sposób, aby mógł Pan dostosować się do oczekiwań klientów.
13) Dlaczego holowanie przyczepy będzie niezbędne do świadczenia usługi w zakresie prowadzenia Kancelarii radcy prawnego? Proszę uzasadnić.
Odpowiedź: Przyczepa będzie w przeważającej części pełnić rolę biura w miejscu prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej - ... . Przyczepę będzie Pan ciągnąć poza stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, gdy zakres wykonywanych czynności będzie wymagał od Pana wyjazdu na dłużej niż jeden dzień roboczy. Posiadanie „pod ręką” biura w trakcie wyjazdów służbowych stanowi przewagę konkurencyjną. Nieograniczony dostęp do Internetu, drukarki/skanera przy zachowaniu należytej ochrony w zakresie danych osobowych i ochrony informacji poufnych klientów, umożliwi bezproblemowe (nieprzerwane) świadczenie pomocy prawnej na rzecz Pana klientów nawet poza siedzibą Pana kancelarii. Dzięki temu zwiększy Pan dostępność swoich usług dla Pana obecnych i przyszłych klientów, co w sposób oczywisty zabezpieczy Pana źródła przychodu.
14) Dlaczego zakup przyczepy kempingowej jest konieczny w Pana działalności? Proszę, żeby Pan to uzasadnił.
Odpowiedź: Przyczepa kempingowa będzie przede wszystkim pełnić rolę Pana biura. Pana czynności zawodowe zostaną przeniesione do przyczepy, co pozwoli Panu uniezależnić swoje godziny pracy od trybu życia Pana rodziny (dzieci i żony). Pozwoli Panu to w pełni dostosować się do potrzeb swoich klientów, którzy doceniają Pana za szeroką dostępność. Aktualnie, ze względu na ograniczenia spowodowane pracą z domu, nie jest Pan w stanie przyjąć wszystkich zleceń od swoich klientów. Uczestnictwo w wideokonferencjach/rozprawach zdalnych jest utrudnione ze względu na inne zajęcia domowników, którzy przebywają w tym samym czasie w domu. Mobilne biuro urządzone w przyczepie kempingowej zapewni Panu niezależność w zakresie planowania spotkań oraz umożliwi swobodne wykonywanie innych czynności zawodowych. Zakup przyczepy umożliwi urządzenie biura poza domem, jednocześnie ograniczając koszty związane z ew. zakupem nieruchomości.
15) Proszę uszczegółowić w jaki konkretnie sposób będzie Pan wykorzystywał przyczepę kempingową w prowadzonej działalności gospodarczej, w tym w szczególności:
a) czy będzie Pan holował przyczepę poza jej stałe miejsce posadowienia w miejsce aktualnego zapotrzebowania na Pana usługi?
Na dzień składania uzupełnienia może Pan wskazać jedynie że takie są założenia/plany. W przypadku wyjazdu poza siedzibę Pana kancelarii celem świadczenia usług na dłużej niż 1 dzień robocze planuje Pan skorzystać z możliwości zabrania przyczepy jako mobilnego biura do miejsca docelowego.
b) czy będzie Pan przyjmował klientów/kontrahentów w przyczepie kempingowej?
Zasadniczo styl i forma prowadzenia Pana działalności skupia się na pracy zdalnej. Większość spotkań z klientami odbywa Pan on-line lub w biurze klienta. Przyczepa będzie służyć m.in. w celu połączenia się z klientem (spotkanie on-line). Nie przewiduje Pan bezpośrednich spotkań z klientami w biurze w przyczepie. Natomiast z pewnością będzie Pan w przyczepie przyjmował swoich współpracowników, z którymi wspólnie świadczy pomoc prawną.
c) czy będzie Pan przyjmował klientów w przyczepie kempingowej, jak w stacjonarnym biurze?
Jak wyżej. Profil Pana klientów skupia się w większości wokół przedsiębiorców. Poza nielicznymi wyjątkami nie świadczy Pan usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. W konsekwencji nie przyjmuje Pan w biurze „przypadkowych” klientów, tzw. klientów z ulicy. Styl i forma prowadzenia Pana działalności skupia się na obsłudze przedsiębiorców w formie zdalnej obsługi prawnej. Większość spotkań z klientami odbywa Pan on-line lub w biurach klientów. Przyczepa będzie służyć m.in. jako miejsce, z którego będzie się Pan łączył na spotkania on-line z klientami kancelarii. Nie przewiduje Pan bezpośrednich spotkań z klientami w biurze w przyczepie. Natomiast z pewnością będzie Pan w przyczepie przyjmował swoich współpracowników, z którymi wspólnie świadczy Pan pomoc prawną na rzecz swoich klientów.
d) jakim pojazdem będzie Pan holował przyczepę kempingową przy wyjeździe do klienta/kontrahenta? Czy jest to pojazd samochodowy w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług oraz w rozumieniu art. 5a pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony? Czy będzie to Pana samochód osobisty prywatny, czy też samochód wykorzystywany do działalności gospodarczej? Czy samochód jest wykorzystywany do celów mieszanych (do celów prywatnych i działalności gospodarczej)?
W razie takiej konieczności przyczepa będzie ciągnięta samochodem osobowym o DMC nieprzekraczającym 3,5 t. Samochód będzie użytkowany na podstawie umowy leasingu operacyjnego. Samochód będzie wykorzystywany do celów mieszanych.
e) czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT od nabycia pojazdu, który służy do holowania przyczepy kempingowej oraz kosztów eksploatacyjnych dotyczących tego pojazdu? Jeśli tak to w jakiej wysokości (50%, 100%) odlicza Pan podatek VAT od pojazdu/kosztów eksploatacyjnych, służącego do holowania przyczepy kempingowej?
W przypadku obecnego samochodu, który wykorzystuje Pan w działalności gospodarczej przysługuje Panu prawo do odliczenia 50% VAT.
Pytania
1. Czy od zakupu przyczepy na cele prowadzenia biura przy jednoczesnym sporadycznym wykorzystaniu przyczepy do celów prywatnych, będzie Panu przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej zakup przyczepy w zakresie w jakim przyczepa będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych - tj. proporcjonalnie do zakresu wykorzystania przyczepy kempingowej do opodatkowanej działalności w stosunku to wykorzystania jej w celach prywatnych?
2. Czy od zakupu przyczepy na cele prowadzenia biura przy jednoczesnym sporadycznym wykorzystaniu przyczepy do celów prywatnych, będzie Panu przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakup wyposażenia oraz faktur dokumentujących wydatki poniesionych na eksploatację w zakresie w jakim przyczepa kempingowa będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych - tj. proporcjonalnie do zakresu wykorzystania przyczepy kempingowej do opodatkowanej działalności w stosunku to wykorzystania jej w celach prywatnych?
3. Czy w przypadku zakupu i rozliczania przyczepy kempingowej będzie Pan miał możliwość skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego w ramach pomocy „de minimis” do 50 000 euro ?
Interpretacja dotyczy sprawy będącej przedmiotem zapytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytanie Nr 3). Natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie Nr 1 i Nr 2) wydano odrębne rozstrzygnięcia.
Pana stanowisko w sprawie
Uważa Pan, że w przypadku zakupu i rozliczania przyczepy kempingowej ma Pan możliwość skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego w ramach pomocy „de minimis” do 50 000 euro.
W uzupełnieniu wniosku doprecyzował Pan, że jest małym podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ramach pomocy „de minimis” mały podatnik ma prawo do skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego przy nabyciu określonych środków trwałych. Preferencja dotyczy środków trwałych zaliczanych do grup 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych, w tym środki transportu - grupa 7. Natomiast z grupy 7 wyłączone są samochody osobowe.
Przyczepa kempingowa nie jest samochodem osobowym, zgodnie z art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub samochodem specjalnym, zgodnie z art. 5 a pkt 19a lit. c) tej ustawy. Przyczepa kempingowa jest kwalifikowana według Klasyfikacji Środków Trwałych do grupy 748 - Przyczepy, dla której stawka amortyzacji wynosi 14% (PKWiU 29.20.22.0 i 29.20.23.0). Rodzaj ten obejmuje: przyczepy mieszkalne lub turystyczne (kempingowe) oraz przyczepy do przewozu towarów. Przyczepa nie jest pojazdem samochodowym, więc nie będzie dla niej wydane zaświadczenie o uznaniu jej za pojazd inny niż osobowy. Przyczepa kempingowa będzie stanowiła składnik majątku w prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyczepa kempingowa w dniu przyjęcia do używania będzie stanowiła środek trwały kompletny i zdatny do użytku. Przewidywany okres jej użytkowania będzie wynosił dłużej niż rok. Przyczepa będzie ujęta w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w prowadzonej działalności.
W konsekwencji uważa Pan, że zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku zakupu i rozliczania przyczepy kempingowej ma Pan możliwość skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego w ramach pomocy „de minimis” do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.163 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
· został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
· jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
· pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
· poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
· został właściwie udokumentowany,
· nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, na podstawie zgromadzonych dowodów, związku między poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.
Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.
Jak z powyższego wynika, podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23 ww. ustawy - pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).
Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Natomiast w myśl art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Stosownie do art. 22f ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
Zgodnie z art. 22f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo – w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Na podstawie art. 22h ust. 2 ww. ustawy:
Podatnicy z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.
Jedną z metod amortyzacji przewidzianą przez przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest tzw. jednorazowa amortyzacja.
Jak stanowi art. 22k ust. 1 ww. ustawy:
Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji oraz środków transportu, z wyłączeniem samochodów osobowych, w pierwszym podatkowym roku ich używania przy zastosowaniu stawek podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik nie wyższy niż 2,0, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu metody określonej w art. 22i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22i.
Zgodnie z art. 22k ust. 7 ww. ustawy:
Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
Z kolei, stosownie do art. 22k ust. 9 ww. ustawy:
Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 10 000 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f ust. 3.
W myśl art. 22k ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady określone w art. 22h ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.
Amortyzacja dokonana na zasadach określonych w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w obowiązujących aktach prawa wspólnotowego (art. 22k ust. 10 ww. ustawy).
W świetle wyżej cytowanych przepisów, z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą skorzystać:
· mali podatnicy lub
· podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej.
Określenie „mały podatnik” zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.
Jak wynika z powyższych przepisów, przedsiębiorcy będący małymi podatnikami, mogą dokonywać jednorazowej amortyzacji środków trwałych zaliczonych do grup 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych do wysokości określonego w ww. ustawie limitu (równowartości 50 000 euro). Wyjątek stanowią będące środkami trwałymi samochody osobowe, które nie mogą podlegać jednorazowej amortyzacji.
Zgodnie z art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym - oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:
a) pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
b) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,
c) pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
d) pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług;
Zgodnie z art. 5d ww. ustawy:
Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w:
1) art. 5a pkt 19a lit. a) i b) stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2) art. 5a pkt 19a lit. c) stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
W opisie zdarzenia przyszłego wskazał Pan, że prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą – Kancelarię radcy prawnego. Planuje Pan zakup przyczepy kempingowej, która pełniłaby rolę niezależnego, mobilnego biura. Zakup przyczepy umożliwi urządzenie biura poza domem, jednocześnie ograniczając koszty związane z ew. zakupem nieruchomości. Mobilne biuro urządzone w przyczepie kempingowej zapewni Panu niezależność w zakresie planowania spotkań oraz umożliwi swobodne wykonywanie innych czynności zawodowych. Dodatkowo przyczepa może być wykorzystywana na potrzeby wyjazdów służbowych do klientów. Przyczepa nie jest pojazdem samochodowym, więc nie będzie wydane zaświadczenie o uznaniu jej za pojazd inny niż osobowy. Przyczepa kempingowa będzie stanowiła składnik majątku w prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyczepa kempingowa w dniu przyjęcia do używania będzie stanowiła środek trwały kompletny i zdatny do użytku. Przewidywany okres jej użytkowania będzie wynosił dłużej niż rok. Przyczepa kempingowa zostanie zakwalifikowana według Klasyfikacji Środków Trwałych do grupy 747 – Przyczepy, dla której stawka amortyzacji wynosi 14% (PKWiU 29.20.22.0 i 29.20.23.0). Jest Pan małym podatnikiem w rozumieniu art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mając na uwadze brzmienie wyżej powołanego art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie Pan mógł zastosować jednorazową amortyzację do przyczepy kempingowej, jako środka trwałego zaliczonego do grupy 7 Klasyfikacji Środków Trwałych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Zaznaczyć ponadto należy, że w opisie zdarzenia przyszłego wskazał Pan, że Przyczepa kempingowa zostanie zakwalifikowana według Klasyfikacji Środków Trwałych do grupy 747 - Przyczepy. Natomiast we własnym stanowisku przedstawionym w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Przyczepa kempingowa jest kwalifikowana według Klasyfikacji Środków Trwałych do grupy 748 - Przyczepy. Z uwagi na fakt, że naczepy i przyczepy zakwalifikowane są do grupy 747 Klasyfikacji Środków Trwałych powyższe stwierdzenie zawarte we własnym stanowisku uznaję za oczywistą omyłkę pisarską, która nie ma wpływu na rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo