Wnioskodawczyni, 6-letnia obywatelka polska, zamierza sprzedawać własnoręcznie przygotowaną lemoniadę i soki owocowe na przenośnym stoisku na terenie należącym do jej rodziców. Sprzedaż będzie odbywać się nie częściej niż raz w tygodniu, wyłącznie za gotówkę. Miesięczny przychód nie przekroczy 75% minimalnego wynagrodzenia, a roczny nie przekroczy 20 000 zł. Wnioskodawczyni nie prowadziła wcześniej działalności gospodarczej, nie jest VAT czynna, pozostaje…
Interpretacja indywidualna po wyroku sądu
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
1. ponownie rozpatruję sprawę Pani wniosku z 17 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1506/25 (wpływ prawomocnego orzeczenia 17 lutego 2026 r.) i
2. stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych prowadzenia działalności nierejestrowej – jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych prowadzenia działalności nierejestrowej. Uzupełniła go Pani pismem z 2 stycznia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni ma obecnie 6 lat i uczęszcza do przedszkola. Jest obywatelką polską, zamieszkującą w Polsce. Dotychczas nie osiągała jakichkolwiek przychodów w rozumieniu ustaw podatkowych, nie prowadziła działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. Nie jest też podatnikiem VAT czynnym. Wnioskodawczyni pozostaje pod władzą rodzicielską obojga rodziców.
Wnioskodawczyni rozważa sprzedaż własnoręcznie przygotowanej lemoniady lub soków owocowych (dalej łącznie: „Napoje”) na przenośnym stoisku. Sprzedaż będzie miała charakter ciągły, choć nie będzie wykonywana codziennie, ale raczej nie częściej niż raz w tygodniu – w zależności także od uwarunkowań pogodowych. Stoisko ulokowane zostanie, za zgodą rodziców, na terenie będącym współwłasnością jej rodziców. Rodzice Wnioskodawczyni, ani inne osoby nie będą pomagać przy sprzedaży Napojów. Rodzice nie będą również kierować sprzedażą, ani wyznaczać miejsca, czy czasu jej prowadzenia. Wnioskodawczyni będzie posiadać zgodę obojga rodziców na prowadzenie sprzedaży i wszelkie inne podejmowane w jej ramach czynności. Wnioskodawczyni spełni wszelkie wymogi prawa dotyczące prowadzenia tego typu działalności. Rodzicom Wnioskodawczyni nie będzie przysługiwać prawo do pobierania pożytków z działalności Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie będzie zawierać żadnych umów o pracę, o dzieło, ani umów zlecenia. Jedyne umowy, jakie będzie zawierać to umowy sprzedaży napoju, stanowiące umowy zawierane w drobnych, bieżących sprawach życia codziennego. Zapłatę za Napoje Wnioskodawczyni przyjmować będzie wyłącznie gotówką. Łączna wartość sprzedaży w ciągu całego roku podatkowego nie przekroczy 20 000 zł, ani w żadnym z półroczy roku podatkowego nie przekroczy 10 000 zł. W żadnym z miesięcy kalendarzowych wartość przychodów należnych ze sprzedaży Napojów nie przekroczy kwoty 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę. Cytryny i inne owoce potrzebne do przygotowania Napojów Wnioskodawczyni zakupi z własnych oszczędności w lokalnym sklepie i zachowa paragon potwierdzający zakup.
W uzupełnieniu wniosku wskazano, że osiągnięty przez Wnioskodawczynię przychód należny z wymienionej we wniosku działalności nie przekroczy w żadnym miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Zgodnie z obowiązującym od 1 lipca 2023 r. brzmieniem art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców limit działalności nierejestrowanej, o którym mowa w tym przepisie jest równy 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia. Stąd we wniosku zostało zaznaczone, że „w żadnym z miesięcy kalendarzowych wartość przychodów należnych ze sprzedaży Napojów nie przekroczy kwoty 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę.”
Wnioskodawczyni zamierza zakwalifikować osiągane przychody ze sprzedaży Napojów do źródła „inne źródła” (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; dalej: PIT) i wykazać osiągane przychody oraz ponoszone koszty w deklaracji PIT-36 i opodatkować je na ogólnych zasadach, według skali podatkowej.
Wnioskodawczyni będzie prowadzić odręcznie uproszczoną ewidencję sprzedaży w formie tabeli narysowanej na kartce papieru, zawierającej w kolejnych kolumnach: liczbę porządkową, datę sprzedaży, wartość sprzedaży za dany dzień. Wnioskodawczyni będzie dokonywać zapisu łącznego wartości sprzedaży w danym dniu - nie później niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym.
Wnioskodawczyni zamierza zakwalifikować jako koszty uzyskania przychodów cytryny i inne owoce potrzebne do przygotowania Napojów. Wnioskodawczyni zachowa dowody ich zakupu i sumę ich wartości wykaże w rocznym zeznaniu PIT-36 w odpowiedniej rubryce.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1. Czy dochody Wnioskodawczyni ze sprzedaży Napojów będą podlegać opodatkowaniu PIT?
2. Czy przychody Wnioskodawczyni uzyskane ze sprzedaży Napojów należy zaliczyć do źródła „inne źródła” (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT)?
3. Czy Wnioskodawczyni powinna wykazać przychody ze sprzedaży Napojów w złożonym na imię Wnioskodawczyni, ale podpisanym przez rodzica, jako przedstawiciela ustawowego, zeznaniu PIT-36?
4. Czy przychody ze sprzedaży Napojów Wnioskodawczyni stanowić będą przychody, o których mowa w art. 20 ust. 1ba ustawy o PIT?
5. Czy koszt zakupu cytryn i innych owoców potrzebnych do przygotowania Napojów Wnioskodawczyni może potrącić jako koszt uzyskania przychodów?
Pani stanowisko w sprawie
Ad 1.
Dochody Wnioskodawczyni ze sprzedaży Napojów będą podlegać opodatkowaniu PIT.
Ad 2.
Przychody Wnioskodawczyni uzyskane ze sprzedaży Napojów należy zaliczyć do źródła „inne źródła” (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT).
Ad 3.
Wnioskodawczyni powinna wykazać przychody ze sprzedaży Napojów w złożonym na imię Wnioskodawczyni, ale podpisanym przez rodzica, jako przedstawiciela ustawowego, zeznaniu PIT-36.
Ad 4.
Przychody ze sprzedaży Napojów Wnioskodawczyni stanowić będą przychody, o których mowa w art. 20 ust. 1ba ustawy o PIT.
Ad 5.
Zdaniem Wnioskodawczyni, koszt zakupu cytryn i innych owoców potrzebnych do przygotowania Napojów Wnioskodawczyni może potrącić jako koszt uzyskania przychodów.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym miesiącu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2020 r. poz. 2207 oraz z 2023 r. poz. 1667), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.
Ponadto, zgodnie z art. 5 ust. 5 tej samej ustawy, przepisów ustępu 1 nie stosuje się do działalności wykonywanej w ramach umowy spółki cywilnej. Dodatkowo, Prawo przedsiębiorców w art. 44 ust. 3 przewiduje wyłączenie stosowania art. 5 ust. 1 w stosunku do działalności, która zgodnie z odrębnymi przepisami wymaga uzyskania koncesji, zezwolenia albo wpisu do rejestru działalności regulowanej. Żadnych innych ograniczeń, czy włączeń Prawo przedsiębiorców nie przewiduje.
Zatem każda aktywność gospodarcza, z której przychód należny nie przekracza w miesiącu 75% minimalnego wynagrodzenia, podejmowana przez osobę fizyczną, która w ciągu ostatnich 5 lat nie prowadziła działalności gospodarczej; niewykonywana w ramach spółki cywilnej i niewymagająca koncesji, zezwolenia, ani wpisu do rejestru działalności regulowanej - nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców.
Działalność podejmowana przez Wnioskodawczynię nie będzie zatem stanowić działalności gospodarczej w rozumieniu tej ustawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na gruncie ustawy o PIT istotne znaczenie ma pojęcie źródeł przychodów, albowiem dochody z poszczególnych źródeł opodatkowane są odrębnie. Wśród źródeł przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ustawodawca w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT wymienił między innymi „inne źródła” (pkt 9). Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się „w szczególności” (katalog otwarty) wymienione w tym przepisie rodzaje przychodów.
Ponadto, jak wynika z art. 20 ust. 1ba ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
Działalność określona w art. 5 ust. 1 Prawa przedsiębiorców stanowi tzw. działalność nierejestrowaną - takie określenie zastosowano we wzorze deklaracji podatkowej PIT-36. Skoro art. 20 ust. 1ba ustawy o PIT w zakresie zaliczenia przychodów do innych źródeł odsyła wprost do art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, to należy uznać, że od spełnienia warunków tejże ustawy przewidzianych dla prowadzenia działalności nierejestrowej zależne jest uznanie przychodów za zaliczone do „innych źródeł” przychodów. Innymi słowy – spełnienie warunków uznania działalności za działalność nierejestrowaną w rozumieniu art. 5 ust. 1 Prawa przedsiębiorców przesądza o zaliczeniu przychodów z tej działalności do przychodów z innych źródeł. Nawet jednak gdyby działalność Wnioskodawczyni nie stanowiła działalności nierejestrowanej, to tak czy inaczej, przychody z niej uzyskiwane należałoby zaliczyć do przychodów z „innych źródeł” albowiem nie można ich zaliczyć do żadnego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o PIT, w szczególności do źródła „działalność gospodarcza”.
Wnioskodawczyni będzie mieć prawo do odliczenia kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
Jako, że Wnioskodawczyni jest małoletnia, zastosowanie do niej znajdzie zasada wyrażona w art. 7 ust. 1 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem, dochody małoletnich, co do zasady, podlegają doliczeniu do dochodów rodziców - jednak z wyjątkiem dochodów z pracy małoletnich. Działalność Wnioskodawczyni niewątpliwie stanowi jej pracę w rozumieniu tego przepisu. Jak bowiem stwierdził wielokrotnie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych: „Pojęcie „pracy” należy więc rozumieć szerzej niż tylko jako pracę wykonywaną na podstawie stosunku pracy i stosunków pokrewnych. Zakresem analizowanego pojęcia objęte są także dochody małoletnich z innej ich pracy (aktywności), tj. np. z pozarolniczej działalności gospodarczej.” (interpretacja indywidualna z dnia 15 marca 2023 r. sygn. 0112-KDIL2-2.4011.976.2022.2.AG).
Tym samym, dochody z opisanej działalności, Wnioskodawczyni powinna rozliczyć w swoim własnym, złożonym na swoje imię zeznaniu PIT-36, a z uwagi na jej małoletniość podpisanym przez jej przedstawiciela ustawowego - tj. jednego z rodziców.
26 lutego 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał postanowienie Nr 0113-KDIPT2-1.4011.833.2024.2.KD o odmowie wszczęcia postępowania.
Postanowienie doręczono Pani przedstawicielowi ustawowemu 26 lutego 2025 r.
26 lutego 2025 r. złożyła Pani zażalenie na postanowienie z 26 lutego 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.833.2024.2.KD.
W wyniku rozpatrzenia zażalenia 28 kwietnia 2025 r. wydałem postanowienie Nr 0113-KDIPT2-1.4011.833.2024.3.MGR, utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 lutego 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.833.2024.2.KD o odmowie wszczęcia postępowania.
Postanowienie to doręczono 28 kwietnia 2025 r.
Skarga na postanowienie
28 maja 2025 r. na postanowienie wydane przez Organ podatkowy drugiej instancji wniosła Pani za pośrednictwem systemu e-PUAP skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (wpływ 28 maja 2025 r.).
Postępowanie przed sądami administracyjnymi
Wyrokiem z 20 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1506/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie z 28 kwietnia 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.833.2024.3.MGR, utrzymujące w mocy postanowienie z 26 lutego 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.833.2024.2.KD o odmowie wszczęcia postępowania.
Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1506/25, otrzymałem 17 lutego 2026 r.
Postanowieniem z 1 kwietnia 2026 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.833.2024.10.KD uchyliłem w całości postanowienie z 26 lutego 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.833.2024.2.KD o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku złożonego 17 listopada 2024 r. i przekazałem sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Ww. postanowienie doręczono 2 kwietnia 2024 r.
Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
Zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 20 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1506/25;
• ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie
W wyroku z 20 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1506/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał m.in., że:
„W rozpoznawanej sprawie wniosek złożyła osoba małoletnia reprezentowana przez ojca, która zamierza osiągać dochody, a jej wątpliwości dotyczą prawidłowości opodatkowania związanego z uzyskanymi przychodami z pracy zarobkowej. Niewątpliwie w świetle okoliczności związanych z coraz większą aktywnością zarobkową małoletnich temat interpretacji jest ciekawy i warty odpowiedzi. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.p.d.o.f. dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci. Z przepisu tego wynika, że w sytuacji, gdy małoletni osiąga dochody z pracy, jest on podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych zobowiązanym do rozliczenia swoich dochodów, w tym np. złożenia zeznania rocznego czy też realizowania swoich uprawnień np. poprzez wystąpienie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty. Tym samym może on inicjować postępowania związane z tym rozliczeniem podatkowym”.
W ww. wyroku Sądu wskazał również, że:
„Rację należy przyznać Skarżącej, że wniosek złożony przez Wnioskodawczynię nie dotyczył interpretacji przepisów spoza ustaw podatkowych i spełniał wszystkie przesłanki do wszczęcia postępowania interpretacyjnego określone w art. 14b Ordynacji podatkowej, a w każdym razie organ nie wskazał jakichkolwiek przesłanek, których wniosek nie spełniał. Podany we wniosku stan faktyczny stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne. Skutkiem tego, ani organ wydający interpretację, ani kontrolujący ją sąd administracyjny, nie mogą przyjmować własnych ustaleń faktycznych odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę (zob. wyrok NSA z dnia 13 lipca 2017 r. sygn. II FSK 636/17). (...). W ponownie prowadzonym postępowaniu Organ zobowiązany do wydania interpretacji winien podjąć czynności zmierzające do rozpoznania wniosku Skarżącej z uwzględnieniem stanowiska zawartego w niniejszym wyroku. Zdaniem Sądu zignorowanie wagi zjawiska opisanego we wniosku było wadliwe i naruszało także zasadę zaufania do organów państwa w tym organów podatkowych, która powinna być zaszczepiana u młodych potencjalnych podatników podatków.”
Zgodnie z ww. zaleceniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wyjaśniam, co następuje:
W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa określa źródła przychodów, jednym z nich – w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy – są „inne źródła”.
Zgodnie natomiast z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Stosownie do art. 20 ust. 1ba cytowanej ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2025 r.:
Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym miesiącu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2020 r. poz. 2207 oraz z 2023 r. poz. 1667), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.
Na podstawie art. 5 ust. 6 ww. ustawy:
Przez przychód należny, o którym mowa w ust. 1, rozumie się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Art. 20 ust. 1bb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:
W razie przekroczenia limitu przychodu należnego określonego w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców uznaje się, że podatnik, poczynając od dnia złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a jeżeli wniosek nie został złożony w terminie określonym w art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - poczynając od dnia następującego po dniu, w którym nastąpił bezskuteczny upływ tego terminu, uzyskuje przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
Stosownie do art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Jak wynika z przytoczonych przepisów podatkowych, przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, stosownie do art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są kwalifikowane do przychodów z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.
Dopiero w razie przekroczenia limitu przychodu należnego określonego w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców uznaje się, że podatnik, poczynając od dnia złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a jeżeli wniosek nie został złożony w terminie określonym w art. 5 ust. 4 ustawy Prawo przedsiębiorców - poczynając od dnia następującego po dniu, w którym nastąpił bezskuteczny upływ tego terminu, uzyskuje przychody z działalności gospodarczej.
Ponadto, stosowanie art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców to prawo, a nie obowiązek potencjalnego przedsiębiorcy - osoba wykonująca działalność może w każdej chwili złożyć wniosek o wpis do CEiDG, wchodząc w reżim obowiązujący zarejestrowanych przedsiębiorców (art. 5 ust. 2).
Działalność określona w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców stanowi tzw. działalność nierejestrową.
Należy zauważyć, że przepis art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odsyła wprost do zapisu art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców.
Z kolei, art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców wymienia warunki uznania działalności za działalność nierejestrową, nie wskazując innych ograniczeń, czy wyłączeń.
Tak więc w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców działalność będzie uznana za działalność nierejestrową, jeśli będzie wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekroczy w żadnym miesiącu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu za pracę i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.
Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że ma Pani obecnie 6 lat i uczęszcza do przedszkola. Jest obywatelką polską, zamieszkującą w Polsce. Dotychczas nie osiągała jakichkolwiek przychodów w rozumieniu ustaw podatkowych, nie prowadziła działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. Nie jest też podatnikiem VAT czynnym. Wnioskodawczyni pozostaje pod władzą rodzicielską obojga rodziców. Rozważa Pani sprzedaż własnoręcznie przygotowanej lemoniady lub soków owocowych na przenośnym stoisku. Sprzedaż będzie miała charakter ciągły, choć nie będzie wykonywana codziennie, ale raczej nie częściej niż raz w tygodniu – w zależności także od uwarunkowań pogodowych. Stoisko ulokowane zostanie, za zgodą rodziców, na terenie będącym współwłasnością rodziców. W żadnym z miesięcy kalendarzowych wartość przychodów należnych ze sprzedaży Napojów nie przekroczy kwoty 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę. Osiągnięty przychód należny z wymienionej we wniosku działalności nie przekroczy w żadnym miesiącu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Zamierza Pani zakwalifikować osiągane przychody ze sprzedaży Napojów do źródła „inne źródła” (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zamierza Pani wykazać osiągane przychody i ponoszone koszty w deklaracji PIT-36 i opodatkować je na ogólnych zasadach, według skali podatkowej. Ponadto zamierza Pani zakwalifikować jako koszty uzyskania przychodów cytryny i inne owoce potrzebne do przygotowania Napojów.
Na podstawie powyższego stwierdzam, że skoro – jak sama Pani wskazała – przychody z czynności polegających ze sprzedaży Napojów w żadnym miesiącu nie przekroczą limitu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, co tym samym oznacza, że również kwartalnie nie przekroczą limitu 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, a przy tym nie prowadzi Pani i nie prowadziła nigdy działalności gospodarczej, to spełnia Pani ustawowe warunki do prowadzenia działalności nierejestrowanej.
Przychody uzyskane z działalności nierejestrowanej na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinna Pani zaliczyć do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy.
Pani wątpliwości sprowadzają się również do ustalenia, czy powinna Pani wykazać przychody ze sprzedaży Napojów w złożonym na Pani imię, ale podpisanym przez rodzica, jako przedstawiciela ustawowego, zeznaniu PIT-36.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, rent, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.
Z wykładni gramatycznej ww. powołanego art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że tylko dochody małoletnich dzieci z ich pracy, rent, stypendiów oraz dochody z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku podlegają opodatkowaniu na imię małoletniego dziecka, ponieważ są one wyłączone z zarządu majątkiem dziecka przez rodziców. Natomiast inne dochody podlegają doliczeniu do dochodów rodziców.
Ponieważ ustawa nie definiuje pojęcia „praca”, o którym mowa w ww. przepisie, należy odwołać się do wykładni językowej wskazanego pojęcia. Według Słownika języka polskiego, „praca” to świadoma, celowa działalność człowieka służąca zaspokajaniu potrzeb lub polegająca na wytwarzaniu dóbr, wykonywaniu czynności za wynagrodzeniem; to dzieło, wytwór takiej działalności. Pracą, w znaczeniu powołanej definicji, są zatem wszelkie czynności, których celem jest wytworzenie dobra materialnego lub kulturalnego i to niezależnie od tego, czy są wykonywane w ramach obowiązków wynikających ze stosunku pracy, stosunku służbowego, czy też w ramach działalności gospodarczej.
Dlatego nieuzasadnione jest stawianie znaku równości między pojęciem „dochód z pracy”, o którym mowa w art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a pojęciem „dochód ze stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy” z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pojęcie „pracy” należy więc rozumieć szerzej niż tylko jako pracę wykonywaną na podstawie stosunku pracy i stosunków pokrewnych. Zakresem analizowanego pojęcia objęte są także dochody małoletnich z innej ich pracy (aktywności), tj. np. z działalności nierejestrowej.
Na podstawie powołanych przepisów prawa oraz przedstawionego we wniosku opisu sprawy stwierdzam, że Pani (jako osoby małoletniej) dochody z tytułu prowadzonej działalności nierejestrowej mieszczą się w pojęciu „dochodów z pracy małoletnich dzieci”, a w konsekwencji przedstawiciel ustawowy małoletniej nie powinien doliczać tych dochodów do swoich dochodów. Powinna Pani wykazać przychody ze sprzedaży Napojów w złożonym na Pani imię, ale podpisanym przez rodzica, jako przedstawiciela ustawowego, zeznaniu PIT-36.
Z wniosku ponadto wynika, że zamierza Pani ponosić koszty zakupu cytryn i innych owoców potrzebnych do przygotowania napojów.
Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie rzeczywiście poniesione przez podatnika, racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów.
Należy podkreślić, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia, że dany wydatek został faktycznie poniesiony i że spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu – w szczególności, że pozostaje on w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub możliwością powstania przychodu.
Podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23 ww. ustawy, pod warunkiem że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów). Aby dany koszt mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi ponadto zostać prawidłowo udokumentowany.
Jak już wskazano powyżej, przesłanką konieczną do zaliczenia określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie związku przyczynowego między poniesionym kosztem a uzyskanym przychodem, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Każdorazowa ocena wydatków poniesionych przez podatnika wymaga zatem dokonania indywidualnej analizy.
Podatnik, uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu, odnosi ewidentną korzyść podatkową, ponieważ ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na podatniku spoczywa więc ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu. Ma on obowiązek nie tylko udokumentować, że wydatek został poniesiony (prawidłowo zarachowany), ale wykazać także, że poniesiony został w celu osiągnięcia przychodu.
Skoro będzie Pani ponosiła wydatki na zakup owoców potrzebnych do przygotowania napojów, to poniesione w związku z tym wydatki będą stanowiły koszty uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży napojów w ramach działalności nierejestrowej.
Mając na uwadze powyższe, w sprawie można przyjąć, że przychody uzyskane z działalności nierejestrowanej na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinna Pani zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Z uwagi na brzmienie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy obliczaniu ww. dochodu będzie Pani mogła odliczyć koszty, które poniosła na zakup cytryn i innych owoców potrzebnych do przygotowania napojów. Wskazane dochody powinna Pani rozliczyć w swoim własnym, złożonym na swoje imię i nazwisko zeznaniu PIT-36 podpisanym przez przedstawiciela ustawowego - tj. jednego z rodziców, z uwagi na fakt, że jest Pani osobą małoletnią.
Pani stanowisko jest więc prawidłowe.
Zaznaczyć jednak należy, że zgodnie z zaleceniem Sądu rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie podjęto na podstawie okoliczności faktycznych podanych przez Panią w opisie zdarzenia przyszłego, w tym m.in., że spełni Pani wszelkie wymogi prawa dotyczące prowadzenia tego typu działalności. W postępowaniu interpretacyjnym nie podlegały analizie i ocenie kwestie regulowane przepisami ustawy Kodeks cywilny, np. takie jak: zdolność prawna, zdolność do czynności prawnych, ważność/nieważność czynności prawnych w kontekście zawieranych umów sprzedaży przez małoletnią, ani kwestia prowadzenia działalności nierejestrowej w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku, bowiem stanowi ona ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1506/25.
Końcowo, należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Pani może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo