Wnioskodawca, osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, otrzymał dotację refundacyjną na zakup środków trwałych w ramach programu unijnego. Dotacja podlega częściowemu zwrotowi (do 40%), a jej wysokość zwrotu nie była znana w momencie otrzymania. Środki trwałe zostały zakupione i ujęte w…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych z otrzymania dotacji. Uzupełnił go Pan pismem z 9 marca 2026 r. (wpływ 9 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca będący osobą fizyczną prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zakresie produkcji stolarki okiennej i drzwiowej PCV i aluminium.
Wnioskodawca 8 listopada 2023 r. złożył wniosek o dofinansowanie projektu „…” w ramach Programu Fundusze Europejskie … 2021-2027, priorytet: Przedsiębiorczość i Innowacje.
W ramach przedsięwzięcia planowane było m.in. nabycie zautomatyzowanego centrum obróbczo-tnącego wraz z osprzętem technicznym oraz niezbędnym oprogramowaniem ….
W 2024 r. Wnioskodawca podpisał z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości umowę o dofinansowanie projektu, w ramach której maksymalna wartość dofinansowania na nabycie środków trwałych innych niż nieruchomości zabudowane i niezabudowane, wynosi … zł.
Zgodnie z umową kwota dotacji podlega zwrotowi w części stanowiącej 40%, a sama dotacja ma charakter refundacyjny, tj. przekazywana jest po wcześniejszym pokryciu wydatków z własnych środków Beneficjenta, który składa odpowiednie wnioski o rozliczenie poniesionych wydatków.
W ramach Programu, 28 lutego 2025 r. zostały zakupione poniższe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne:
· centrum obróbczo-tnące ... o wartości … zł,
· zrobotyzowana stacja czyszcząco-pomiarowa ... o wartości … zł,
· zgniatarka numeryczna ... o wartości … zł,
· zgniatarka numeryczna ... o wartości … zł,
· oprogramowanie typu ... o wartości … zł.
Łączna wartość nabytych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w ramach Programu wynosi … zł.
Zgodnie z zawartą umową o dofinansowanie wypłata dotacji będzie następować na podstawie złożonych wniosków o płatność i po pozytywnym ich zweryfikowaniu przez instytucję wypłacającą. Może zatem okazać się, że w przypadku negatywnej weryfikacji Wnioskodawca nie otrzyma dotacji, bądź wypłata dotacji zostanie wstrzymana na okres potrzebny do wyjaśnienia i oceny realizacji Projektu zgodnie z założeniami.
13 listopada 2025 r. przelewem na rachunek bankowy Wnioskodawca otrzymał refundację nabycia środków trwałych w ramach zawartej umowy o dofinansowanie Projektu, w kwocie … zł. Umowa przewiduje, że dotacja będzie podlegać zwrotowi w wysokości 40% lub niższej – w przypadku spełnienia przez Wnioskodawcę warunków określonych w załączniku do umowy. Na dzień otrzymania dofinansowania nie jest jednak znana wysokość zwrotu, którego Wnioskodawca będzie musiał dokonać.
W piśmie z 9 marca 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność od 24 września 2007 r. zgodnie z wpisem do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Formą opodatkowania w prowadzonej działalności gospodarczej jest podatek liniowy, zaś dokumentację podatkową stanowią księgi rachunkowe (pełna księgowość).
Umowa o dofinansowanie Projektu została zawarta z Instytucją Pośredniczącą – Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości.
Dotacja została udzielona za okres kwalifikowalności wydatków Projektu zgodnie z zawartą umową, tj. za okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r.
Dotacja została udzielona w ramach programu Fundusze Europejskie …. 2021-2027, zatwierdzonego przez Komisję Europejską 6 października 2022 r. decyzją wykonawczą nr ….;
Przedmiotowa dotacja stanowi dotację w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. Dotacja stanowi środek finansowy w rozumieniu wynikającym z przepisów ustawy o finansach publicznych i została wypłacona przez Ministra Finansów (zgodnie z potwierdzeniami przelewów), po wystawieniu przez Instytucję Pośredniczącą (PARP) zlecenia płatności na podstawie zatwierdzonego wniosku o płatność.
Wnioskodawca wprowadził do ewidencji środków trwałych poniższe środki trwałe:
· centrum obróbczo-tnące ... - z dniem 28 lutego 2025 r.,
· zrobotyzowana stacja czyszcząco-pomiarowa ... - z dniem 25 lutego 2025 r.,
· zgniatarka numeryczna ... - z dniem 28 lutego 2025 r.,
· zgniatarka numeryczna ... - z dniem 28 lutego 2025 r.,
· oprogramowanie typu ... z dniem 22 maja 2025 r.
Odpisy amortyzacyjne były naliczane od dnia rozpoczęcia użytkowania w pełnej wysokości.
Wartość zakupionych środków trwałych jest zaliczana do środków trwałych od momentu rozpoczęcia amortyzacji.
W związku z podpisaniem umowy o dofinansowanie oraz otrzymaniem dotacji dokonano korekty wcześniejszych naliczeń na bieżąco, tj. w momencie otrzymania dotacji.
Pytanie
Z jakim momentem Wnioskodawca powinien dokonać zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów w związku z otrzymaniem dotacji na zakup środków trwałych oraz w jaki sposób mają być naliczane odpisy amortyzacyjne w związku z otrzymaną dotacją w przypadku konieczności jej częściowego zwrotu?
Pana stanowisko w sprawie (sformułowane we wniosku i jego uzupełnieniu)
Zdaniem Wnioskodawcy, powinien On dokonać korekty kosztów uzyskania przychodów na bieżąco (z momentem otrzymania dotacji).
Odpisy amortyzacyjne stanowiące koszt uzyskania przychodu powinny zostać określone w wysokości odpowiadającej proporcji, w jakiej kwota otrzymanej dotacji pozostaje do wartości wszystkich środków trwałych sfinansowanych w związku z realizacją Projektu.
Zgodnie z art. 22 ust. 7c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 163 ze zm.), jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji „błędu rachunkowego” i „oczywistej omyłki”. Pojęcia te zatem powinny być rozumiane zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Za „błąd rachunkowy” należy uznać zatem sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości kosztu na złote itd.).
Za przyczynę korekty należy uznać m.in. otrzymanie dotacji (dofinansowania) na zakup lub wytworzenie środków trwałych, nie wynika ona bowiem ani z błędu rachunkowego podatnika, ani z innej oczywistej omyłki.
Natomiast zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji za „inną oczywistą omyłkę”, o której mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury, która została wystawiona na inny podmiot niż sam nabywca towarów lub usług. „Omyłka” może wiązać się również z błędem polegającym na nieprawidłowym wystawieniu lub nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Omyłka taka musi mieć charakter pierwotny i dodatkowo być oczywista – czyli niebudząca wątpliwości. Zatem tylko w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie kosztu było bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki, korekta kosztu powinna być uwzględniona wstecznie, tj. w okresie, w którym taki koszt został pierwotnie ujęty przez podatnika. Z powyższego wynika, że w przypadku gdy podatnik jest zobligowany do dokonania korekty z innego powodu niż błąd rachunkowy czy inna oczywista omyłka, wówczas zastosowanie znajdzie zasada dokonywania korekty na bieżąco (a nie wstecz, czyli poprzez cofanie się do okresu, w którym pierwotnie ujęto wydatek w kosztach podatkowych).
Do czasu otrzymania środków pomocowych Wnioskodawca ma prawo do zaliczania pełnych odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów i dopiero w momencie otrzymania dotacji jest zobligowany do wyłączenia z kosztów części odpisów amortyzacyjnych odpowiadającej wartości otrzymanego dofinansowania. Odmienna wykładnia, zgodnie z którą podatnik powinien dokonać korekty kosztów uzyskania przychodów wstecz, tj. w miesiącach, w których pierwotnie ujął dokonane odpisy amortyzacyjne w kosztach podatkowych, prowadziłaby do nieuzasadnionego sankcjonowania zachowania podatnika, bowiem od powstałej zaległości podatkowej konieczne byłoby uiszczenie również odsetek.
W okresie od chwili podpisania umowy o dofinansowanie do momentu wpływu środków na rachunek podatnika możliwa jest utrata prawa do otrzymania dotacji w całości lub w części. Dlatego też zdaniem Wnioskodawcy, w miesiącu, w którym dotacja wpłynie na Jego rachunek bankowy, powinien On dokonać korekty kosztów uzyskania przychodów w odniesieniu do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, których dotyczy dofinansowanie.
Z uwagi na fakt, że otrzymane dofinansowanie jest częściowo zwrotne, a wysokość zwrotu nie jest znana w momencie wpływu dotacji, Wnioskodawca w chwili zwrotu części dotacji będzie miał prawo do korekty odpisów amortyzacyjnych zaliczanych do kosztów podatkowych (poprzez ich zwiększenie) na bieżąco, tj. w miesiącu, w którym będzie On zobowiązany do tego zwrotu, bez konieczności cofania się do miesięcy, w których odpisy amortyzacyjne były naliczane. Zwiększenie kosztów powinno nastąpić w takiej proporcji, w jakiej dotacja (oraz jej zwrot) pozostawały w ogólnej wartości nabytych środków trwałych.
Zdaniem Wnioskodawcy, powinien On dokonywać korekty kosztów uzyskania przychodów na bieżąco (z momentem otrzymania dotacji) i później z datą zwrotu jej części po finalnym rozliczeniu programu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na gruncie przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) wskazać należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
Podatnik ma zatem możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków pod warunkiem, że mają one bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
· pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
· nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
· być właściwie udokumentowany.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo należy do podatnika.
W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.
Zgodnie z art. 22a ust. 1 cyt. ustawy:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Zatem, aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi:
· stanowić własność lub współwłasność podatnika,
· zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika,
· być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
· przewidywany okres jego używania musi być dłuższy niż rok,
· być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie, a zatem również poprzez dotację. Zwrot dokonany w jakiejkolwiek formie, a więc w tym również w formie pomocy finansowej stanowiącej zwrot określonej części nakładów poniesionych na cele inwestycyjne, powoduje, że wartość odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, która została zwrócona podatnikowi, nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej. W zakres postanowień powyższego artykułu wchodzą wszelkie dotacje, subwencje, dopłaty otrzymane środki pieniężne stanowiące zwrot podatnikowi poniesionych wydatków na nabycie środków trwałych. Fakt otrzymania dotacji powoduje, że część odpisów amortyzacyjnych nie będzie stanowiła kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 22 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.
Podatnicy dokonują korekty kosztów uzyskania przychodów „na bieżąco”, tj. w miesiącu, w którym otrzymają fakturę korygującą lub inny dokument potwierdzający przyczyny korekty. Korekta kosztów polega na zmniejszeniu lub zwiększeniu kosztów uzyskania przychodów poniesionych w tym miesiącu.
W myśl art. 22 ust. 7d ww. ustawy:
Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 7c, podatnik nie poniósł kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.
Z przytoczonej regulacji wynika, że w przypadku błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki, korekta kosztów uzyskania przychodów powinna być dokonana „wstecz”, natomiast w pozostałych przypadkach „na bieżąco”.
Z opisu sprawy wnika, że prowadzi Pan od 24 września 2007 r. jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie produkcji stolarki okiennej i drzwiowej PCV i aluminium, opodatkowaną liniowym podatkiem dochodowym od osób fizycznych. 8 listopada 2023 r. złożył Pan wniosek o dofinansowanie projektu „…” w ramach Programu Fundusze Europejskie …2021-2027, priorytet: Przedsiębiorczość i Innowacje. W ramach przedsięwzięcia planowane było m.in. nabycie zautomatyzowanego centrum obróbczo-tnącego wraz z osprzętem technicznym oraz niezbędnym oprogramowaniem typu CAM. W 2024 r. podpisał Pan z Instytucją Pośredniczącą - Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości umowę o dofinansowanie projektu na nabycie środków trwałych innych niż nieruchomości zabudowane i niezabudowane. Dotacja została udzielona w ramach Programu Fundusze Europejskie …. 2021-2027, zatwierdzonego przez Komisję Europejską 6 października 2022 r. decyzją wykonawczą nr …. Przedmiotowa dotacja stanowi dotację w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. Dotacja została udzielona za okres kwalifikowalności wydatków Projektu zgodnie z zawartą umową, tj. za okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. W ramach Programu 28 lutego 2025 r. zostały zakupione środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne. Wartość zakupionych środków trwałych jest zaliczana do środków trwałych od momentu rozpoczęcia amortyzacji. 13 listopada 2025 r. przelewem na rachunek bankowy otrzymał Pan refundację nabycia środków trwałych w ramach zawartej umowy o dofinansowanie Projektu. Odpisy amortyzacyjne były naliczane od dnia rozpoczęcia użytkowania w pełnej wysokości. W związku z podpisaniem umowy o dofinansowanie oraz otrzymaniem dotacji dokonał Pan korekty wcześniejszych naliczeń na bieżąco, tj. w momencie otrzymania dotacji. Umowa przewiduje, że dotacja będzie podlegać zwrotowi – w przypadku spełnienia przez Pana warunków określonych w załączniku do umowy. Na dzień otrzymania dofinansowania nie jest jednak znana wysokość zwrotu, którego będzie musiał Pan dokonać. Zgodnie z umową kwota dotacji podlega zwrotowi w części stanowiącej 40%, a sama dotacja ma charakter refundacyjny, tj. przekazywana jest po wcześniejszym pokryciu wydatków z własnych środków Beneficjenta, który składa odpowiednie wnioski o rozliczenie poniesionych wydatków.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa wskazać należy, że otrzymanie dotacji refundującej koszty zakupionych środków trwałych pozostaje bez wpływu na ich wartość początkową oraz na wysokość odpisów amortyzacyjnych, które to wielkości określone są w momencie przyjęcia środka trwałego do używania i wpisania go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Odpisy amortyzacyjne dokonane przed otrzymaniem dotacji stanowią – zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w całości koszt uzyskania przychodów. W momencie otrzymania dotacji zobowiązany jest Pan do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wartości otrzymanego dofinansowania i o tę wielkość należy zmniejszyć koszty uzyskania przychodów w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymano dotację.
Natomiast, w przypadku konieczności częściowego zwrotu dotacji, której wysokości nie jest znana w momencie wpływu dotacji (jeżeli nie jest to spowodowane błędem rachunkowym lub inną oczywistą pomyłką), to należy dokonać korekty kosztów uzyskania przychodów na bieżąco w momencie, w którym otrzymał Pan decyzję o zwrocie dotacji.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo