Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.869.2025.2.MAP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia limitu przychodów 2 500 000 euro, którego przekroczenie zobowiązuje do założenia i prowadzenia ksiąg rachunkowych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 grudnia 2025 r. (wpływ 8 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą (usługi transportowe i produkcja energii odnawialnym źródłem) opodatkowaną na zasadach ogólnych, zarejestrowaną w CEiDG i równocześnie osiąga przychody z działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowane według norm szacunkowych. Działy specjalne są działalnością rolniczą Wnioskodawczyni (bez wpisu do CEiDG), których przedmiotem jest produkcja drobiu rzeźnego. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem VAT łącznie z tych dwóch źródeł. Każda z tych działalności jest odrębna, ma własny majątek i prowadzona jest oddzielnie. W przyszłości istnieje możliwość przekroczenia limitu do założenia ksiąg rachunkowych z działów specjalnych produkcji rolnej lub działalności gospodarczej, stąd wątpliwości Wnioskodawczyni, co do sposobów obliczania przedmiotowego limitu w opisanym zdarzeniu przyszłym.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała, że jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (usługi transportowe) i równocześnie osiąga przychody z działów specjalnych produkcji rolnej. Jest czynnym podatnikiem VAT łącznie z tych dwóch źródeł (zarówno z działów specjalnych, jak i jednoosobowej działalności gospodarczej) i w tym zakresie prowadzi rejestry sprzedaży i zakupów VAT.

Opis prowadzonych przez Wnioskodawczynię działalności:

1)  działalność rolna prowadzona pod nazwą …, której przedmiotem jest chów i hodowla drobiu (PKD 01.47.Z), z której uzyskuje dochody klasyfikowane jako dochody z działów specjalnych produkcji rolnej. Produkcja odbywa się w gospodarstwie, w specjalnie do tego przystosowanych budynkach (kurnikach). Po osiągnięciu odpowiedniej wagi drób rzeźny jest następnie sprzedawany podmiotom trzecim. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej ustalany jest przy zastosowaniu norm szacunkowych - drób rzeźny: kurczęta – powyżej 1 000 szt. w skali roku, (dział 51 wg deklaracji PIT-6). Deklaracja PIT-6 do wymiaru zaliczek na 2025r. została złożona w terminie do 20 stycznia 2025 r.;

2)  jednoosobowa działalność gospodarcza …, której głównym przedmiotem jest świadczenie usług transportowych (PKD 49.41.Z); opodatkowana na zasadach ogólnych wg skali podatkowej (PIT-36). Dochód z działalności gospodarczej ustalany jest na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Do tej pory w żadnym roku obrotowym przychody łączne uzyskane ze sprzedaży (ustalone w oparciu o prowadzoną ewidencję sprzedaży dla celów VAT) produktów pochodzących z gospodarstwa rolnego (działy specjalne) oraz działalności gospodarczej nie przekraczały równowartości w walucie polskiej 2 500 000 euro.

W 2025 r. Wnioskodawczyni nie przekroczy limitu do prowadzenia ksiąg handlowych wskazany w art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy o rachunkowości w odniesieniu do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Nie przekroczy tego limitu również w działalności gospodarczej. Ale sumując przychody z jednej i drugiej działalności limit ten zostanie przekroczony. Stąd wątpliwości Wnioskodawczyni co do sposobu obliczania przedmiotowego limitu w opisanym zdarzeniu przyszłym.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy do limitu wskazanego w art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy o rachunkowości obligującego do założenia ksiąg rachunkowych, powinny być sumowane przychody osiągane z działów specjalnych produkcji rolnej wraz z przychodami z jednoosobowej działalności gospodarczej?

2.  Czy w sytuacji, gdy przychody z działów specjalnych przekroczą w danym roku limit wskazany w art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, do prowadzenia ksiąg Wnioskodawczyni będzie zobowiązana tylko w odniesieniu do tego źródła, czy obowiązek ten będzie się tyczył również działalności gospodarczej?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawczyni, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych należy rozpatrywać indywidualnie w zależności od źródła przychodu. Limit przychodów, określony w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, w przypadku podmiotu osiągającego przychody z tytułu działów specjalnych produkcji rolnej, powinien być ustalany wyłącznie z uwzględnieniem wielkości przychodów z tego tytułu, tj. bez uwzględniania wysokości przychodów z innych źródeł. Przychody uzyskane z działów specjalnych produkcji rolnej nie sumują się razem z przychodami z działalności gospodarczej, a zatem do limitu obligującego do założenia ksiąg rachunkowych nie będą sumowane przychody osiągane z działów specjalnych produkcji rolnej wraz z przychodami działalności gospodarczej.

Przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej jako: „u.p.d.o.f.”) – co do zasady – dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów osób fizycznych.

Jednak zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

Działy specjalne produkcji rolnej są odrębnym źródłem przychodów, wskazanym w art. 10 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.

Dochody z działów specjalnych produkcji rolnej mogą być ustalane na dwa sposoby:

1)  przychód z działów specjalnych produkcji rolnej wg art. 15 ust. 1.u.p.d.o.f. ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2. W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych;

2)  na podstawie norm szacunkowych (art. 24 ust. 4 u.p.d.o.f). - dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej. Zasadnicze znaczenie w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych ma ustalenie wysokości ww. limitu przychodów.

Tematyka ustalania odrębnego limitu do prowadzenia ksiąg, w zależności od różnych źródeł dochodu, była przedmiotem kilku wyroków sądów administracyjnych. Przykładowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z 29 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Op 44/20, LEX nr 3040249 wskazał, że „z cytowanych przepisów ani nie wynika wprost, ani nie można tego w żaden sposób wyinterpretować, że w celu ustalenia, czy przychody podatnika przekroczyły limit zobowiązujący go do prowadzenia ksiąg rachunkowych, należy łączyć przychody z działów specjalnych produkcji rolnej z przychodami z innych źródeł. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., odrębnym źródłem przychodów są działy specjalne produkcji rolnej. Już sam art. 15 u.p.d.o.f. w całości odnosi się tylko do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Wskazany więc w art. 15 ust. 2 u.p.d.o.f. obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych odnieść należy wyłącznie do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Odniesienie do ustawy o rachunkowości dotyczy zaś jedynie określenia limitu wielkości przychodów, z którym wiąże się obowiązek prowadzenia ksiąg.”

Temat ten, w zakresie uznania odrębności źródeł dochodu, porusza także wydana niedawno zmiana interpretacji indywidualnej z 19 września 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.406.2025.4.AP, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się z podatnikiem między innymi w tym, że, błędnie zastosowany został art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej jako: „u.p.d.o.f.”) w zw. z art. 24a ust. 4 u.p.d.o.f w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm., dalej jako: „u.o.r.”) poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że do wyliczenia limitu przychodów określonego w ustawie o rachunkowości zobowiązującego podatnika do prowadzenia ksiąg rachunkowych należy przyjąć łączną kwotę przychodów uzyskiwanych przez podatnika z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej oraz pozarolniczej działalności gospodarczej, podczas gdy z cytowanych przepisów nie wynika, że w celu ustalenia, czy przychody podatnika przekroczyły limit zobowiązujący go do prowadzenia ksiąg rachunkowych, należy łączyć przychody z działów specjalnych produkcji rolnej z przychodami z innych źródeł.

Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 lutego 2020 r. sygn. akt II FSK 662/18 stwierdził, że „Ustawodawca odrębnie określił obowiązki w zakresie ewidencjonowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej od przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Do wyliczenia limitu przychodów określonego w ustawie o rachunkowości zobowiązującego podatnika do prowadzenia ksiąg rachunkowych nie należy przyjmować łącznej kwoty przychodów uzyskiwanych przez podatnika z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej oraz pozarolniczej działalności gospodarczej”.

Tożsame stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 marca 2023 r. sygn. akt II FSK 2375/20, LEX nr 3704195, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 29 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Op 44/20, LEX nr 3040249.

Art. 15 u.p.d.o.f. zamieszczony został w Rozdziale 2 u.p.d.o.f. - dotyczącym źródeł przychodów. W art. 10 u.p.d.o.f. ustawodawca dokonał prezentacji poszczególnych źródeł przychodów, a następnie w kolejnych artykułach począwszy od art. 12 u.p.d.o.f., zawarł regulacje dotyczące poszczególnych źródeł przychodów. Zgodnie z tą systematyką, art. 15 u.p.d.o.f. dotyczy wyłącznie źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., tj. działów specjalnych produkcji rolnej. Stąd nie można przyjmować, aby odwołanie poczynione w art. 15 ust. 2 u.p.d.o.f. odnosiło się do wszystkich źródeł przychodów, a nawet do przychodów wyłączonych spod działania u.p.d.o.f. za jakie należy uznać przychody z działalności rolniczej (art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f.) - wyrok NSA z 30 marca 2023 r. sygn. akt II FSK 2375/20, LEX nr 3704195.

Biorąc pod uwagę liczne stanowiska i orzeczenia sądów, Wnioskodawczyni uważa, że nie należy sumować przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej z przychodami z działalności gospodarczej. W konsekwencji, limit przychodów netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy wynoszący równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro winien liczyć się oddzielnie dla przychodów z działalności rolniczej prowadzonej jako dział specjalny produkcji rolnej i oddzielnie dla przychodów z działalności gospodarczej, a ewentualne przekroczenie limitu przychodów zobowiązuje do zaprowadzenia ksiąg tylko i wyłącznie w odniesieniu do źródła dochodu, w którym nastąpiło to przekroczenie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) – co do zasady – dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów osób fizycznych.

Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są m.in. określone w pkt 3 i 4 tego przepisu:

·      pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),

·      działy specjalne produkcji rolnej (pkt 4).

W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy:

W myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 3a ww. ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podkreślam, że ten przepis nakazuje ustalanie przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie ksiąg rachunkowych, gdy obowiązek ich prowadzenia wynika wprost z przepisów ustawy o rachunkowości.

W myśl art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl powyższego przepisu dochód z tego źródła może być ustalony w dwojaki sposób:

·       przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, wyszczególnionych w załączniku nr 2 ustawy,

·       w oparciu o prowadzoną przez podatnika księgę rachunkową.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W odniesieniu do źródła przychodów, jakim są działy specjalne produkcji rolnej, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie rozstrzyga o obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, a jedynie określa konsekwencje dla opodatkowania tego źródła przychodów w przypadku, gdy obowiązek ten wynika z odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.):

Ponadto, na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości:

Jednocześnie stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o rachunkowości:

Jak wynika z powyższego, konsekwencją uzyskania przez osobę fizyczną określonych w przepisach ustawy o rachunkowości łącznych przychodów z prowadzonej działalności w kwocie określonej w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości jest obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą (usługi transportowe) i równocześnie osiąga przychody z działów specjalnych produkcji rolnej. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej ustalany jest przy zastosowaniu norm szacunkowych - drób rzeźny: kurczęta – powyżej 1 000 szt. w skali roku, (dział 51 wg deklaracji PIT-6). Do tej pory w żadnym roku obrotowym przychody łączne uzyskane ze sprzedaży (ustalone w oparciu o prowadzoną ewidencję sprzedaży dla celów VAT) produktów pochodzących z gospodarstwa rolnego (działy specjalne) oraz działalności gospodarczej nie przekraczały równowartości w walucie polskiej 2 500 000 euro. W 2025 r. Wnioskodawczyni nie przekroczy limitu do prowadzenia ksiąg handlowych wskazany w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości w odniesieniu do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Nie przekroczy tego limitu również w działalności gospodarczej. Ale sumując przychody z jednej i drugiej działalności limit ten zostanie przekroczony.

Powzięła Pani wątpliwość, czy w celu ustalenia obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych sumuje się całość przychodów uzyskanych przez Panią zarówno z działalności gospodarczej, jak i działów specjalnych produkcji rolnej.

W celu ustalenia obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych nie należy sumować przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z działów specjalnych produkcji rolnej. Ustawodawca odrębnie określił obowiązki w zakresie ewidencjonowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej od przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Przepis art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w całości odnosi się tylko do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Wskazany więc w art. 15 ust. 2 tej ustawy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych należy odnieść wyłącznie do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Odniesienie do ustawy o rachunkowości dotyczy natomiast jedynie określenia limitu wielkości przychodów, z którym wiąże się obowiązek prowadzenia ksiąg.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że w celu ustalenia limitów przychodów, które obligują Panią do prowadzenia ksiąg rachunkowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, nie należy łączyć przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej z przychodami z działalności gospodarczej. Co za tym idzie w okolicznościach przedstawionych powyżej, może Pani ustalać dochód z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do momentu przekroczenia, w odniesieniu do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, limitu określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości. Natomiast, po przekroczeniu powyższego limitu przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, od następnego roku podatkowego, będzie Pani zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych i opodatkowania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej według zasad określonych w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże przekroczenie limitu przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, nie wpływa na limit przychodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej.

Tym samym, Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie nie podlegały ocenie.

W nawiązaniu do powołanych przez Panią wyroków sądów administracyjnych wyjaśniam, że są to rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (t. j. Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Na mocy art. 87 ust. 1 tejże ustawy:

Źródłami powszechnie obowiązujących prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Tym samym, nie przewiduje on takiej mocy dla orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie obowiązuje system precedensów sądowych). Orzeczenie to ma charakter jednostkowy.

W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej zaznaczam, że została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie ma zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Pani wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.