Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.92.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca w latach 2022-2024 przy Okręgowej Izbie Adwokackiej … odbywał aplikację adwokacką, której ukończenie stanowiło warunek przystąpienia do egzaminu adwokackiego. W dniach … kwietnia 2025 r. Wnioskodawca przystąpił do egzaminu zawodowego (adwokackiego), który złożył z wynikiem pozytywnym. Powyższe, umożliwiło Wnioskodawcy złożenie wniosku o wpis na listę adwokatów przy Okręgowej Radzie Adwokackiej, co uczynił … czerwca 2025 r. W wyniku złożonego wniosku, Okręgowa Rada Adwokacka … … czerwca 2025 r. wydała uchwałę o wpisaniu Wnioskodawcy na listę adwokatów. … lipca 2025 r. Wnioskodawca złożył ślubowanie adwokackie. W związku z koniecznością uprzedniego uzyskania dofinansowania na rozpoczęcie działalności gospodarczej Wnioskodawca … grudnia 2025 r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w formie indywidualnej kancelarii adwokackiej. W tym samym dniu uzyskał status adwokata czynnie wykonującego zawód. W ramach działalności wybrał opodatkowanie na zasadach ogólnych (według skali podatkowej).

Wnioskodawca przez cały okres 2025 r. uiszczał stosowne składki samorządowe, zarówno jako aplikant adwokacki (w okresie od stycznia 2025 r. do czerwca 2025 r.) oraz jako adwokat niewykonujący zawodu (od lipca 2025 r. do listopada 2025 r.), a od … grudnia 2025 r. uiszcza składki samorządowe, jako adwokat czynnie wykonujący zawód.

Niemniej jednak, przed rozpoczęciem działalności, również w 2025 r., Wnioskodawca ponosił niezbędne wydatki bezpośrednio związane z uzyskaniem uprawnień zawodowych adwokata, bez których owych uprawnień nie otrzymałby, a mianowicie:

1.  obowiązkowe miesięczne składki członkowskie (11 miesięcy) z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim, jako aplikant adwokacki oraz jako adwokat niewykonujący zawodu w kwocie … zł miesięcznie, tj. łącznie … zł;

2.  opłatę za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości w kwocie … zł;

3.  opłatę za wynajem laptopa na egzamin adwokacki w dniach kwietnia 2025 r. w kwocie … zł.

Wnioskodawca wskazuje, że ww. wydatki wynikały z:

Ad 1.

·      art. 75c ustawy z 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1184 ze zm.), dalej jako p.o.a., w zw. z ogłoszeniem Ministra Sprawiedliwości z 29 czerwca 2020 r.,

·      § 33 ust. 4 uchwały Nr 173/2025 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 7 marca 2025 r. Regulaminu odbywania aplikacji adwokackiej oraz § 2 ust. 7 uchwały Nr 140/2023 Naczelnej Rady Adwokackiej z 1 grudnia 2023 r. Regulamin wykonywania zawodu adwokata.

Ad 2.

·      art. 78b p.o.a. w zw. z ogłoszeniem Ministra Sprawiedliwości o egzaminie adwokackim w 2025 r.

Ad 3.

·      faktury imiennej wystawionej na imię i nazwisko Wnioskodawcy przez … systemy komputerowe …, ul. …, …, NIP …, Regon … .

Wydatki, o których mowa w opisie sprawy Wnioskodawca poniósł w 2025 r.

Pytanie

Czy poniesione w 2025 r. wydatki, tj. obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim, jako aplikant adwokacki oraz adwokat niewykonujący zawodu, opłata za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości, oraz opłata za wynajem laptopa na egzamin adwokacki, który to egzamin należy pisać na laptopie ze specjalnym programem, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, otwartej … grudnia 2025 r., a która jest prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (indywidualnej kancelarii adwokackiej), tj. czy Wnioskodawca może zaliczyć przedmiotowe wydatki do kosztów uzyskania przychodu w związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej w tym samym roku?

Pana stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że poniesione przez Niego wydatki, tj. obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim, jako aplikant adwokacki oraz adwokat niewykonujący zawodu za 2025 r., a także uiszczone opłaty za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości oraz opłata za wypożyczenie laptopa na czas egzaminu adwokackiego, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, otwartej … grudnia 2025 r., która jest prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (indywidualnej kancelarii adwokackiej).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.: dalej: PIT), opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, podlega całość dochodów, ze wszystkich źródeł przychodów, z wyjątkiem tych, które podlegają opodatkowaniu ryczałtowemu lub też podlegają wyłączeniu z opodatkowania lub zastosowano w stosunku do nich określone zwolnienia.

Koszty uzyskania przychodów stanowią koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W rezultacie, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien on spełniać łącznie następujące warunki:

a)  został poniesiony przez podatnika, tj. został pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik);

b)  jest definitywny (rzeczywisty), co oznacza, że wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;

c)  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;

d)  został właściwie udokumentowany;

e)  poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów, bądź też może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;

f)   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Wnioskodawca podkreśla, że w świetle powyższego, należy zauważyć, że wymienione powyżej wydatki spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki uznania ich za koszt uzyskania przychodów, co stanowi niezbędną przesłankę odliczenia ich od osiągniętego przychodu.

Wnioskodawca wskazuje, że przed podjęciem działalności gospodarczej w formie kancelarii adwokackiej konieczne jest poniesienie kosztów, które są związane z uzyskaniem formalnej możliwości wykonywania zawodu adwokata.

Aplikanta adwokackiego obciąża m.in. obowiązek uiszczania składki korporacyjnej wynikający z wewnętrznych aktów normatywnych adwokatury. Uiszczanie przedmiotowej składki jest warunkiem utrzymywania się na liście aplikantów adwokackich i listy adwokatów niewykonujących zawodu. Z kolei, skreślenie z listy aplikantów adwokackich i adwokata niewykonującego zawodu oznacza na podstawie art. 44 ust. 3 p.o.a wykluczenie ze ścieżki zawodowej adwokata. Po ukończeniu aplikacji adwokackiej warunkiem koniecznym do uzyskania tytułu zawodowego adwokata jest złożenie - z wynikiem pozytywnym - egzaminu adwokackiego. Egzamin adwokacki jest odpłatny, a obowiązek poniesienia tegoż wydatku spoczywa na przystępującym do niego, zaś dochód z tego egzaminu stanowi dochód budżetu państwa.

Co się tyczy natomiast opłaty za wypożyczenie laptopa na egzamin zawodowy w dniach … kwietnia 2025 r., poniesiony wydatek był konieczny, bowiem Wnioskodawca nie posiadał własnego komputera umożliwiającego Mu udział w egzaminie zawodowym. Ponadto firma … poza wypożyczeniem laptopa na egzamin zawodowy zapewniała także serwis w razie awarii wypożyczonego komputera lub zapewnienie dodatkowego sprawnie działającego sprzętu. Wnioskodawca wskazuje, że awaria sprzętu na egzaminie zawodowym, w przypadku braku posiadania zabezpieczenia w postaci firmy zapewniającej ww. środki bezpieczeństwa, powoduje konieczność rozpoczęcia pisania pracy na egzaminie zawodowym od początku w formie zwykłej pisemnej. Taka sytuacja jest niezwykle niebezpieczna bowiem w zależności od etapu, na którym dojdzie do awarii sprzętu, może spowodować brak możliwości rozwiązania egzaminu w przeznaczonym do tego czasie, a co za tym idzie niezaliczenie egzaminu zawodowego. W konsekwencji, wypożyczenie komputera na egzamin zawodowy było konieczne i uzasadnione, stanowiło niezbędny koszt.

W świetle powyższego Wnioskodawca wskazuje, że wykonywanie zawodu adwokata jest możliwe tylko w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w formie przewidzianej w ustawie - Prawo o adwokaturze. Ustawowo wyłączono bowiem możliwość wykonywania tegoż zawodu w ramach stosunku pracy, o którym mowa w ustawie - Kodeks pracy.

Wnioskodawca powołuje się na interpretację indywidualną z 20 lutego 2025 r., wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Nr 0112-KDIL2-2.4011.895.2024.2.AG, dotyczącą kosztów uzyskania przychodów w działalności adwokackiej - http://sip.mf.gov.pl.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że w orzecznictwie: „wszelkie wydatki poniesione w celu uzyskania uprawnień zawodowych adwokata muszą być uznane za koszty uzyskania przychodu działalności gospodarczej adwokata wykonywanej w ramach jego kancelarii. Bez ich poniesienia niemożliwe byłoby w ogóle założenie działalności w formie kancelarii adwokackiej świadczenia w jej ramach usług prawnych” (wyrok WSA w Gdańsku z 10 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 626/13, LEX nr 1343138; podobnie wyrok WSA w Poznaniu z 31 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Po 301/12, LEX nr 1211356; wyrok WSA w Gdańsku z 15 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1448/13, LEX nr 1429952; wyrok WSA w Łodzi z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 122/13, LEX nr 1303788; interpretacja indywidualna z 14 lipca 2021 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Nr 0115-KDIT3.4011.424.2021.1.AD dotycząca ustalenia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z odbywaniem aplikacji radcowskiej oraz ze składkami członkowskimi - http://sip.mf.gov.pl).

Wnioskodawca podkreśla, mając na uwadze powyższe, że gdyby tych kosztów nie poniósł, to nie uzyskałby odpowiedniego wykształcenia i uprawnień pozwalających Mu prowadzić działalność gospodarczą. Dodatkowo należy zauważyć, że wśród przedstawicieli doktryny wyrażony został pogląd, zgodnie z którym: „opłaty związane z odbywaniem aplikacji adwokackiej (...) są kosztami uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zorganizowanej w formie kancelarii adwokackiej. Bez znaczenia pozostaje w tym wypadku fakt, że zostały one poniesione jeszcze przed formalną rejestracją działalności gospodarczej, jak i przed uzyskaniem uprawnień zawodowych adwokata. Cel podejmowania określonych działań przez podatnika jest w tym wypadku na tyle sprecyzowany, że nie można mnożyć wątpliwości co do sposobu wykorzystania wiedzy uzyskanej w trakcie aplikacji do prowadzenia działalności gospodarczej. Również na tej podstawie wydatków poniesionych na szkolenie aplikantów nie można traktować jako poniesionych na cele osobiste, gdyż są one nierozerwalnie związane ze sferą zawodową danej osoby” (zob. R. Kubacki, Poniesione przez aplikantów wydatki jako koszty uzyskania przychodów. Glosa do wyroku WSA z 7 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2577/12, Palestra 2014, nr 5-6, s. 173-179).

Z kolei, zgodnie z uchwałą Nr 140/2023 Naczelnej Rady Adwokackiej z 1 grudnia 2023 r. – Regulamin wykonywania zawodu adwokata, adwokat jest zobowiązany w terminie określonym ustawą lub uchwałą organów Adwokatury lub organów Izb Adwokackich uiszczać składki samorządowe. Z przedmiotowej regulacji wynika więc wprost obowiązek opłacania składek samorządowych zarówno przez adwokatów czynnie wykonujących zawód adwokata, jak i adwokatów niewykonujących zawodu.

W myśl art. 44 ust. 3 ustawy - Prawo o adwokaturze, Okręgowa Rada Adwokacka może zawiesić w czynnościach zawodowych do czasu uiszczenia należności adwokata, który zalega - pomimo wezwania - z zapłatą składki dłużej niż 6 miesięcy. W konsekwencji należy przyjąć, że w przypadku nieuiszczania przez adwokata niewykonującego zawodu składki samorządowej, Okręgowa Rada Adwokacka mogłaby zawiesić go w czynnościach zawodowych, po dokonaniu przez takiego adwokata wpisu na listę adwokatów czynnie wykonujących zawód, co w rezultacie uniemożliwiłoby prowadzenie działalności gospodarczej. W rezultacie przyjąć należy, że opłacanie przez adwokata niewykonującego zawodu składek samorządowych pozostaje sprzężone z możliwością czynnego wykonywania zawodu, a w konsekwencji powyższy wydatek spełnia przesłanki warunkujące uznanie go za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Ustawa o PIT, nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Dlatego też kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z danego źródła, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ustawy o PIT.

Z powyżej przywołanych uwag wynika, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów.

Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie. Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przy czym, związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku.

Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało.

Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości. Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu każdorazowo spoczywa na podatniku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem, koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.

Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego.

Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o PIT, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu.

Wymienione w opisie stanu faktycznego wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ustawy o PIT. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazano, dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem, a celem, jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę powyżej stanu faktycznego wynika, że koszty wskazanych składek samorządowych i opłat za egzamin adwokacki oraz opłaty za wypożyczenie laptopa na egzamin zawodowy w bieżącym roku podatkowym (2025) w związku z odbywaniem aplikacji adwokackiej i uzyskaniem pozytywnego wyniku egzaminu adwokackiego są bezsprzecznie związane ze źródłem przychodu jakim jest od … grudnia 2025 r. prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza. Skoro dla wykonywanego przez Wnioskodawcę zawodu niezbędne jest posiadanie statusu adwokata, to nieponiesienie tych kosztów pozbawiłoby Wnioskodawcę źródła przychodów w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w formie indywidualnej kancelarii adwokackiej.

Należy więc uznać, że wydatki te zostały poniesione w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, a zatem spełniają one przesłanki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o PIT, koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 4a-5, 6 i 10.

Z uwagi na powyższe, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w roku rozpoczęcia tej działalności gospodarczej (czyli w 2025 r.), tj. obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim, jako aplikant adwokacki oraz adwokat niewykonujący zawodu oraz adwokat czynnie wykonujący zawód, opłata za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości i opłata za wypożyczenie laptopa na egzamin zawodowy w dniach … kwietnia 2025 r., mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w dacie jej rozpoczęcia.

Powyższe stanowisko znajduje również poparcie w najnowszej interpretacji indywidualnej wydawanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 października 2025 r. Nr 0115-KDIT3.4011.719.2025.2.RS dotyczącej kosztów uzyskania przychodów w działalności adwokackiej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Istotny w sprawie jest również fakt, że wydatki te poniósł Pan w roku podatkowym, w którym istnieje źródło przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Podkreślam przy tym, że kosztem uzyskania przychodów mogą być wydatki odpowiednio udokumentowane.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji oraz wyroków sądów zaznaczam, że dotyczą one indywidualnych spraw innych podmiotów i nie mają zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Pana wniosku.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie stanu faktycznego przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Należy zaznaczyć, że zasadność zaliczenia wydatków (w szczególności związek między ich poniesieniem a osiągnięciem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu) do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Końcowo informuję, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w zakresie sprawy objętej pytaniem. A zatem, nie odnosi się do innych kwestii zawartych w opisie sprawy, które nie były przedmiotem zapytania w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego, w szczególności nie odnosi się do prawidłowości udokumentowania poniesionych wydatków.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa: