Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.965.2025.3.MAP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 2 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 16 lutego 2026 r. (wpływ 16 lutego 2026 r.) oraz z 19 marca 2026 r. (wpływ 19 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki … SPÓŁKA JAWNA (dalej: „Spółka”) mającej siedzibę w … wpisaną do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy … pod numerem KRS: … , NIP: … . Spółka jest transparentna podatkowo.

Wnioskodawca oddał Spółce w drodze dzierżawy do użytkowania na cele prowadzonej działalności gospodarczej i pobierania pożytków:

1.    Nieruchomości położone w … przy ul. … , dla których są ustalone następujące numery ksiąg wieczystych:

a)    …;

b)    …;

c)    …;

Do 30 września 2024 r. wspólnikami Spółki byli:

·         A - 50%,

·         B - 25%,

·         C - 25%.

Od 1 października 2024 r. wspólnikami są:

·         A – 49% (50% udziału w gruntach, brat Wnioskodawcy),

·         B - 50% (50% udziału w gruntach)

·         D - 1% (nie posiada udziałów w gruntach i nie jest spokrewniony z Wnioskodawcą)

2.    Nieruchomości i obiekty - …:

a)  1995 r. zakup działki na osoby prywatne (udziały: B 50%, C i A 50%),

b)  1998 r. wybudowanie pawilonu handlowego, ogrodzenia i utwardzenia placu ujęte w środkach trwałych Spółki, VAT odliczony, amortyzacja jednorazowa,

c)  2019 r. modernizacja utwardzenia placu (16 000 zł netto) nadal amortyzowana,

d)  wiata magazynowa (2000 r.) wybudowana na tej samej działce, VAT odliczony, amortyzacja jednorazowa,

e)  drugi pawilon handlowy (2007 r.) działka dokupiona prywatnie w 2006 r., budynek oddany w 2007 r., amortyzacja 10 lat.

Obecnie wszystkie obiekty są zamortyzowane, z wyjątkiem modernizacji z 2019 r. Grunty, na których znajdują się wszystkie wymienione obiekty (pawilony, magazyny, wiata, plac utwardzony), stanowią prywatną własność Wnioskodawcy i A po 50% udziału każdy. Grunty te nigdy nie były własnością Spółki jawnej, lecz od początku należały do wspólników prywatnie. Spółka rozliczała jedynie nakłady na cudzym gruncie jako inwestycje w obcym środku trwałym. Budynki i obiekty w księgach spółki figurują jako środki trwałe Spółki.

Zgodnie z § 7 ust. 5 umowy dzierżawy, zawartej między Wnioskodawcą i Panem A a Spółką jawną: Dzierżawca ma prawo dokonać nakładów zwiększających wartość Nieruchomości. Strony powinny w takich uzgodnieniach każdorazowo uregulować kwestię rozliczeń nakładów w przypadku jej wypowiedzenia lub rozwiązania. Jeśli Strony nie uzgodnią kwestii rozliczeń zgodnie z powyższymi zasadami, nakłady zostaną rozliczone, według ich wartości księgowej na dzień zakończenia dzierżawy.

Wnioskodawca planuje wypowiedzenie umowy dzierżawy i nie jest w tym zakresie przewidywane szczególne uzgodnienie co do zwrotu nakładów w związku z tym kwestia rozliczeń będzie regulowana w wartości księgowej nakładów.

Uzupełnienie

W uzupełnieniu wniosku z 16 lutego 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

Spółka jawna, o której mowa we wniosku została zawarta 1 czerwca 2001 r. Przedmiotem przeważającej działalności jest Sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego. Formą opodatkowania wybraną przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej jest podatek liniowy.

Umowę dzierżawy wskazaną we wniosku zawarto 1 stycznia 2025 r.

Wnioskodawca zaliczał przychody z tytułu dzierżawy wskazanych we wniosku nieruchomości w Spółce jawnej w ramach dzierżawy prywatnej.

Nakłady zostały poniesione przed zawarciem umowy dzierżawy, w okresie gdy Spółka korzystała z nieruchomości na podstawie umów użyczenia.

Poszczególne inwestycje zostały przyjęte do używania w następujących datach:

·         pawilon handlowy – 31 października 1998 r.,

·         wiata magazynowa – 17 kwietnia 2000 r.,

·         pawilon handlowy (drugi budynek) – 12 września 2007 r.,

·         utwardzenie placu – 31 października 1998 r.,

·         modernizacja utwardzenia placu – 2019 r.,

W okresie obowiązywania umowy dzierżawy (od 1 stycznia 2025 r.) Spółka jawna nie ponosiła żadnych nakładów zwiększających wartość nieruchomości.

Spółka jawna dokonywała amortyzacji nakładów kwalifikowanych, jako inwestycja w obcym środku trwałym zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, od momentu ich przyjęcia do używania.

·         pawilon handlowy (1998 r.) – amortyzacja jednorazowa,

·         wiata magazynowa (2000 r.) – amortyzacja jednorazowa,

·         pawilon handlowy (2007 r.) – amortyzacja przez okres 10 lat,

·         utwardzenie placu (1998 r.) – amortyzacja zgodnie z właściwą stawką,

·         modernizacja utwardzenia placu (2019 r.) – amortyzacja rozpoczęta w 2019 r., nadal trwająca.

Obecnie wszystkie nakłady są w pełni zamortyzowane, z wyjątkiem modernizacji utwardzenia placu z 2019 r.

Celem wypowiedzenia umowy dzierżawy jest uporządkowanie relacji prawnych pomiędzy właścicielami nieruchomości a Spółką jawną oraz jednoznaczne uregulowanie zasad rozliczenia nakładów poniesionych przez Spółkę.

Zmiana składu wspólników od 1 października 2024 r. spowodowała konieczność wyraźnego rozdzielenia majątku prywatnego właścicieli nieruchomości od majątku Spółki, w celu zapewnienia przejrzystości stosunków majątkowych.

Wypowiedzenie umowy dzierżawy nieruchomości ze Spółką jawną nie będzie związane z wystąpieniem wspólników ze Spółki, czy też zmniejszeniem udziału kapitałowego lub likwidacją Spółki.

Rozliczenie poniesionych przez Spółkę jawną nakładów nastąpi po zakończeniu umowy dzierżawy, w formie pisemnego protokołu rozliczenia nakładów, zgodnie z § 7 ust. 5 umowy dzierżawy. Rozliczenie zostanie dokonane według wartości księgowej nakładów na dzień zakończenia dzierżawy.

Pozostali współwłaściciele nieruchomości będą uczestniczyć w rozliczeniu nakładów proporcjonalnie do posiadanych udziałów w nieruchomości, w formie pisemnego protokołu rozliczenia, zgodnie z § 7ust. 5 umowy dzierżawy.

Od 1 października 2024 r. wspólnikami są:

·         A – 49% (50% udziału w gruntach, brat Wnioskodawcy),

·         B – 50% (50% udziału w gruntach,),

·         C – 1% (nie posiada udziałów w gruntach i nie jest spokrewniony z Wnioskodawcą).

Zatem, brat A stanowi dla Wnioskodawcy osobę z I grupy podatkowej, zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Pan D nie stanowi dla Wnioskodawcy osoby z I lub II grupy podatkowej, zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Spłata nakładów odpowiadać będzie faktycznie poniesionym wydatkom przez Spółkę jawną na wzniesienie wskazanych we wniosku budynków oraz obiektów. Zwrot poniesionych nakładów Spółce jawnej wyczerpie całość roszczenia w odniesieniu do zwrotu powyższych nakładów. Nakłady zostaną skalkulowane, na podstawie ich wartości księgowej na dzień zakończenia dzierżawy.

Spłata poniesionych nakładów nie przyjmie form prawnych czynności wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych lub w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.

Wnioskodawca nie prowadzi jednoosobowej działalności gospodarczej poza działalnością w formie Spółki jawnej.

Po rozwiązaniu umowy dzierżawy nieruchomości nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, ani wprowadzane do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w takiej działalności.

W uzupełnieniu wniosku z 19 marca 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że działalność prowadzona obecnie w formie … Spółka jawna była przed dniem 1 czerwca 2001 r. prowadzona w formie spółki cywilnej … . Z dniem 1 czerwca 2001 r. działalność ta była kontynuowana w formie Spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki cywilnej.

W konsekwencji, informacje dotyczące nakładów z lat 1998 i 2000 odnosiły się do działalności prowadzonej przed 1 czerwca 2001 r. w formie spółki cywilnej, a nie do Spółki jawnej jako takiej. W tym zakresie Wnioskodawca doprecyzował wcześniejsze uzupełnienie wniosku w następujący sposób:

Odpowiadając na pytanie dotyczące ustalenia kto dokonywał amortyzacji przyjętych do używania:

·         pawilonu handlowego – 31 października 1998 r.

·         wiaty magazynowej – 17 kwietnia 2000 r.

·         utwardzenie placu – 31 października 1998r.;

Wnioskodawca wskazał, że odpisów amortyzacyjnych od ww. nakładów dokonywała spółka cywilna  … , prowadząca działalność przed przekształceniem w Spółkę jawną.

Przed zawarciem umowy dzierżawy z dnia 1 stycznia 2025 r. nieruchomość była wykorzystywana przez Spółkę na podstawie umów użyczenia.

Nakłady były rozliczane jako nakłady na cudzym gruncie, tj. jako inwestycja w obcym środku trwałym.

Grunty, na których zostały posadowione wskazane obiekty oraz wykonane utwardzenie, nie stanowiły własności Spółki, lecz stanowiły majątek prywatny współwłaścicieli nieruchomości. Z tego względu Spółka nie amortyzowała własnego gruntu, lecz poniesione nakłady inwestycyjne na nieruchomości, z której korzystała.

Po dniu 1 czerwca 2001 r., tj. po przekształceniu Spółki cywilnej w Spółkę jawną, amortyzacja jako inwestycja w obcym środku trwałym dotyczyła nieruchomości położonej w … będącej przedmiotem korzystania przez Spółkę, w szczególności:

1)    utwardzenia placu, przyjętego do używania 31 października 1998 r. – w zakresie, w jakim amortyzacja tego nakładu była kontynuowana po przekształceniu,

2)    drugiego pawilonu handlowego, przyjętego do używania 12 września 2007 r. – amortyzowanego przez okres 10 lat,

3)    modernizacji utwardzenia placu z 2019 r. – amortyzowanej od 2019 r., przy czym amortyzacja ta nadal trwa.

Jednocześnie Wnioskodawca wyjaśnił, że:

·         pawilon handlowy został przyjęty do używania 31 października 1998 r.,

·         wiata magazynowa została przyjęta do używania 17 kwietnia 2000 r.

zostały zamortyzowane jednorazowo jeszcze w okresie prowadzenia działalności w formie Spółki cywilnej.

Wnioskodawca wskazał zatem, że niespójność dostrzeżona przez Organ wynikała wyłącznie z uproszczonego opisu ciągłości działalności prowadzonej najpierw w formie Spółki cywilnej, a następnie od dnia 1 czerwca 2001 r. w formie Spółki jawnej.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 16 lutego 2026 r.)

1.    Czy zwrot nakładów poniesionych przez Spółkę jawną będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, dla Wnioskodawcy jako wspólnika tej Spółki?

2.    Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 będzie twierdząca to czy w stosunku do przychodu ze zwrotu nakładów poniesionych przez Spółkę jawną będzie miało zastosowanie zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 16 lutego 2026 r.)

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy zwrot nakładów poniesionych przez Spółkę jawną nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, dla Wnioskodawcy jako wspólnika tej Spółki.

Zgodnie z art. 48 Kodeksu cywilnego (zasada superficies solo cedit) – przez cały czas stanowiły własność właścicieli gruntu, a nie spółki. Spółka amortyzowała jedynie inwestycje w obcym środku trwałym, czyli nakłady na cudzym gruncie, natomiast nigdy nie była właścicielem budynków.

Jak wskazano w samej umowie dzierżawy w § 7 ust. 5, zgodnie z którym „Dzierżawca ma prawo dokonać nakładów zwiększających wartość Nieruchomości. Strony powinny w takich uzgodnieniach każdorazowo uregulować kwestię rozliczeń nakładów w przypadku jej wypowiedzenia lub rozwiązania. Jeśli Strony nie uzgodnią kwestii rozliczeń zgodnie z powyższymi zasadami, nakłady zostaną rozliczone, według ich wartości księgowej na dzień zakończenia dzierżawy.”

Ten sposób rozliczenia poniesionych nakładów należy do klasycznego i wielokrotnie stosowanego uregulowania w praktyce gospodarczej. Zasadne zatem byłoby przyjęcie, że po stronie wspólników będących współwłaścicielami nieruchomości nie powstanie przychód w wysokości różnicy między wartością księgową a rynkową nakładów na dzień zakończenia umowy dzierżawy.

Jak wynika z art. 1 ust. 3 pkt 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek jawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne. Spółka ze względu na fakt, że jej wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Zatem, w przypadku przedstawionym w stanie faktycznym w spółce jawnej, w przypadku podatków dochodowych, mamy do czynienia z jednokrotnym opodatkowaniem dochodu (tzw. podatkowa transparentność). Spółka jawna nie jest podatnikiem podatku dochodowego, podatnikami są jej poszczególni wspólnicy.

Ekonomicznie te nakłady zostały sfinansowane z już opodatkowanych dochodów wspólników Spółki jawnej (którymi byli i są współwłaściciele nieruchomości), więc ich ponowne opodatkowanie na etapie spłaty prowadziłoby do efektu zbliżonego do podwójnego opodatkowania tej samej wartości.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 będzie twierdząca to, czy w stosunku do przychodu ze zwrotu nakładów poniesionych przez Spółkę jawną będzie miało zastosowanie zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są: wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, z zastrzeżeniem ust. 20.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca oraz jeden ze wspólników Spółki są braćmi. Ponadto, zarówno Wnioskodawca i brat są współwłaścicielami wskazanych w stanie faktycznym nieruchomości.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1)    do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;

2)    do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;

W przypadku spłaty w ramach spółki jawnej będzie ona dokonywana pomiędzy wspólnikami spółki. Zatem, spłata będzie dokonana między wspólnikami należącymi do 1 grupy podatkowej (bracia) oraz wspólnika posiadającego 1% udziałów w spółce (niespokrewniony).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.; dalej: Ksh):

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 Ksh:

Stosownie do treści art. 8 § 1 i § 2 cytowanej ustawy:

Zgodnie z art. 22 § 1 Kodeksu spółek handlowych:

Natomiast, w myśl art. 28 cytowanej ustawy:

Odnosząc się natomiast do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazać należy, że zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Natomiast stosownie do art. 5b pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Spółka jawna, w której wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne jest spółką osobową nieposiadającą osobowości prawnej, nie jest podatnikiem podatków dochodowych. Opodatkowaniu podlegają dochody poszczególnych wspólników spółki jawnej. Jeżeli wspólnikiem jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei przepis art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ww. ustawy :

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy :

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Cytowany wyżej art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera ogólną definicję przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, natomiast w art. 14 ust. 2 wymienione zostały przykładowe zdarzenia powodujące powstanie tego przychodu. Oznacza to, że co do zasady przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie przysporzenia majątkowe, uzyskane w związku z tą działalnością, o ile ustawa nie wyłącza ich z tej kategorii.

W art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wskazał przykładowe oraz szczególne rodzaje korzyści, które dla podatnika stanowią przychód ze źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 3 pkt 3a ww. ustawy:

Odnosząc się szczegółowo do tego unormowania, należy wskazać, że „zwrot” w języku powszechnym oznacza oddanie, zwrócenie czegoś.

Użyte w art. 14 ust. 3 pkt 3a omawianej ustawy, określenie „inne wydatki” koresponduje natomiast z poprzedzającym go punktem 3 art. 14 ust. 3 tej ustawy, dotyczącym zwrotu określonego rodzaju wydatków. Przez inne wydatki należy zatem rozumieć wydatki inne niż wymienione w art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, jeżeli zwrot poniesionych wydatków dotyczyć będzie kosztów, które zgodnie z przepisami podatkowymi nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, wówczas zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem podatkowym. Takie rozwiązanie wynika literalnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, posługując się zasadami wnioskowania a contrario, z treści art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mając ponadto na względzie art. 14 ust. 1 można wyprowadzić zasadę, że zwrócone wydatki zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, stanowią przychody podatnika.

Tym samym, skutki podatkowe związane ze zwrotem wydatków są generalnie uzależnione od tego, czy wydatki, które będą zwracane podlegały zaliczeniu do kosztów podatkowych, czy też nie. Jeżeli zwracane wydatki podlegały zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, wówczas kwota zwrotu powinna podlegać zaliczeniu do przychodów. Natomiast, jeżeli zwrot poniesionych wydatków dotyczyć będzie kosztów, które zgodnie z przepisami podatkowymi nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, wówczas zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem podatkowym.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

·         został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·         jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·         pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·         poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·         został właściwie udokumentowany,

·         nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów.

Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.

W myśl natomiast art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do treści art. 22a ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że, co do zasady, wydatki poniesione przez podatnika na nabycie lub wytworzenie środków trwałych, w tym również stanowiące inwestycję w obcych środkach trwałych, są rozliczane w czasie i podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – pośrednio poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tych środków.

Przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez inwestycje w obcych środkach trwałych, ale definiują pojęcie inwestycji.

Zgodnie z art. 5a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy o rachunkowości:

Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa sądowego poprzez „inwestycje w obcych środkach trwałych” należy rozumieć nakłady ponoszone na ulepszenie istniejącego już środka trwałego, który nie stanowi własności (współwłasności) podatnika, jest jednak wykorzystywany, na podstawie stosownej umowy (najmu, dzierżawy itp.).

Przenosząc powyższe na grunt analizowanych przepisów stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia, czy kwota otrzymanego zwrotu stanowić będzie Pana przychód mają regulacje art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem bowiem do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Z unormowania tego wynika, że wartość dokonanego zwrotu nakładów odpowiadająca tym wydatkom stanowić będzie – w momencie jego otrzymania – przychód podatkowy w sytuacji, gdy uprzednio podlegały one zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.

Tym samym, jeżeli kwota wymienionych we wniosku nakładów inwestycyjnych została w całości lub w części zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, w tym np. poprzez odpisy amortyzacyjne (lub w inny sposób), to ich zwrot stanowić będzie w całości lub w odpowiedniej części Pana przychód.

Z wniosku wynika, że Spółka cywilna, a następnie Spółka jawna powstała z przekształcenia spółki cywilnej, dokonywała amortyzacji nakładów kwalifikowanych jako inwestycja w obcym środku trwałym, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, od momentu ich przyjęcia do używania. Obecnie wszystkie nakłady są w pełni zamortyzowane, z wyjątkiem modernizacji utwardzenia placu z 2019 r.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że dokonany zwrot tychże nakładów stanowi dla Pana (jako wspólnika spółki jawnej) przychód z działalności gospodarczej w części odpowiadającej Pana udziałowi w zysku Spółki, podlegający rozliczeniu zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego źródła przychodu.

Zatem Pana stanowisko, że zwrot nakładów poniesionych przez Spółkę jawną nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, dla Pana jako wspólnika tej Spółki jest nieprawidłowe.

Przedmiotem Pana wątpliwości jest również kwestia, czy w stosunku do przychodu ze zwrotu nakładów poniesionych przez Spółkę jawną będzie miało zastosowanie zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać należy, że stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 11 ust. 2 omawianej ustawy:

Natomiast stosownie do treści art. 11 ust. 2a ww. ustawy:

W myśl art. 11 ust. 2b ustawy:

Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku otrzymującego mające konkretny wymiar finansowy. Istotą „nieodpłatnego świadczenia” jest to, że otrzymujący przysporzenie nie jest zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Aby dane świadczenie mogło być uznane za świadczenie nieodpłatne konieczne jest by polegało ono wyłącznie na jednostronnym przysporzeniu po stronie podmiotu, który świadczenie to uzyskał.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w judykaturze.

W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06, Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy czym art. 21 ust. 20 ww. ustawy stanowi, że:

Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Biorąc więc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, uznać należy, że zwrot poniesionych nakładów nie stanowi nieodpłatnego świadczenia.

Zatem, po Pana stronie nie powstanie przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wskazano powyżej zwrot poniesionych przez Spółkę nakładów będzie stanowił przychód z działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania również zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 125 ww. ustawy.

Ponadto, z przedstawionych regulacji prawnych wynika, że spółka osobowa nie mając osobowości prawnej posiada jednak podmiotowość prawną, wyrażającą się w możliwości nabywania praw i zaciągania zobowiązań we własnym imieniu. Spółka osobowa zawiera umowy we własnym imieniu, odpowiadając za zaciągnięte wskutek tego zobowiązania. Nie ma znaczenia, że zawiera umowę z osobą fizyczną, która jest jej wspólnikiem, skoro konieczną cechą umowy jest to, że zawierają ją dwie strony składające stosowne oświadczenia woli i które muszą zgodnie zaaprobować wszystkie jej warunki.

Jak już wskazano, Spółka osobowa jest samodzielnym i samoistnym podmiotem prawa gospodarczego, a wspólnicy tej spółki jedynie uczestniczą w osiąganym przez nią zysku w sposób proporcjonalny do swojego udziału w spółce. Tym samym w przypadku osobowej spółki prawa handlowego przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej będą stanowiły przychody tej spółki. Jednak z uwagi na to, że spółki osobowe nie posiadają osobowości prawnej, ich dochody nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania podatkiem dochodowym. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki osobowej, stosownie do postanowień ww. art. 8 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe wskazania dotyczące odrębności podmiotowej spółki osobowej i jej wspólników mają również przełożenie na to, że w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że w odniesieniu do zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku przesłanki dające podstawę do zastosowania omawianego powyżej zwolnienia nie wystąpią. Jak wynika bowiem z wniosku, stronami umowy – pisemnego protokołu będą Spółka jawna i Pan (osoba fizyczna). Pomiędzy Panem - osobą fizyczną, która dokonuje zwrotu nakładów, a Spółką jawną nie sposób zatem wywieść stosunku zależności, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to explicite określa element podmiotowy w postaci osób zaliczonych do I i II grupy w rozumieniu odrębnych przepisów, którego zaistnienie jest warunkiem sine qua non jego zastosowania. Spółka jawna to autonomiczny podmiot, który ze względu na posiadany status prawny nie może być rozpatrywany w kategoriach zdefiniowanych w przepisach, do których odwołuje się komentowane zwolnienie.

Podsumowując:

·         zwrot poniesionych przez spółkę nakładów będzie stanowił przychód z działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·         z uwagi na to, że zwrot nakładów nie stanowi nieodpłatnego świadczenia zgodnie z art. 11 ust. 1 w zw. z art. 14 ust.2 pkt 8 ww. ustawy oraz ww. przychód nie będzie świadczeniem otrzymanym od osoby zaliczonej do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, przychód ten nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.