Interpretacja 0113-KDIPT2-1.4011.978.2025.4.KD

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 2 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Uzupełnił go Pan pismem z 26 stycznia 2026 r. (wpływ 26 stycznia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej („CEIDG”), pod firmą „X”. Działalność gospodarczą Wnioskodawca prowadzi od 2 listopada 2023 r.

Zgodnie z wpisem do CEIDG, przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest kod PKD 62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca jest programistą i świadczy usługi w tym zakresie.

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT od dnia 2 listopada 2023 r.

Wnioskodawca w ramach świadczonych przez siebie usług programistycznych osiąga przychody, które klasyfikuje jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: „Ustawa o PIT”). Dla celów opodatkowania tych przychodów stosuje formę opodatkowania określoną w art. 30c Ustawy o PIT (tzw. podatek liniowy), a także zasady opodatkowania określone w art. 30ca Ustawy o PIT (tzw. „IP Box”).

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi programistyczne są opodatkowane VAT, jako odpłatne świadczenie usług.

W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne dla klientów z różnych części Polski, jak również z zagranicy. Tytułem przykładu, Wnioskodawca kilka razy w roku odbywa podróż do swojego kontrahenta, do (...). Poprzedni kontrahent Wnioskodawcy wymagał od Niego dłuższej obecności w Australii. Z kolei, jeszcze inny organizował dla zespołu, którego częścią był Wnioskodawca, stacjonarne spotkania w (...). Aktualny kontrahent Wnioskodawcy wspomniał Mu ostatnio, w trakcie rozmów biznesowych, o konieczności uczestniczenia w stacjonarnych spotkaniach w Wielkiej Brytanii.

Działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę wymaga więc mobilności. Choć usługi programistyczne mogą być wykonywane zdalnie, to kontrahenci wymagają niekiedy fizycznej obecności Wnioskodawcy w określonym miejscu. Wówczas Wnioskodawca musi udać się w podróż służbową do takiego miejsca.

Celem stacjonarnych wizyt u kontrahentów jest najczęściej zapoznanie się z resztą zespołu, którego Wnioskodawca jest częścią w ramach świadczonych przez siebie usług lub przekazanie kontrahentowi finalnego produktu, jaki powstał w wyniku usług świadczonych przez Wnioskodawcę. Są to więc cele związane z działalnością gospodarczą jaką prowadzi Wnioskodawca. W trakcie prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca musi więc odbywać podróże o charakterze biznesowym, w tym również do innego województwa lub nawet za granicę.

Biorąc pod uwagę taką specyfikę prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej postanowił On nabyć dla jej celów, na podstawie umowy leasingu operacyjnego, pojazd samochodowy marki (...).

Umowa leasingu operacyjnego (nr …) została zawarta przez Wnioskodawcę w dniu 4 września 2025 r. w (…) z (…) Spółką akcyjną z siedzibą w (…) (NIP: …), dalej: „Leasingodawca”. Dostawcą pojazdu, na który Leasingodawca udzielił Wnioskodawcy finansowania, jest (...) prowadzący działalność gospodarczą, na podstawie wpisu do CEIDG, pod firmą (…) (NIP: …), dalej: „Dostawca”.

Przedsiębiorca ten, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, zajmuje się zabudową samochodów marki (...), a także innych pojazdów typu van.

W wyniku wykonanej przez Dostawcę zabudowy pojazdy te mogą pełnić funkcję kampera, bowiem umieszczane są w ich tylnej części m.in.:

1)    łóżka;

2)    część kuchenna z lodówką, blatem kuchennym, zlewem oraz płytą indukcyjną;

3)    kabina prysznicowa;

4)    inne elementy, które zwyczajowo pojawiają się w kamperach, np. gniazdka elektryczne, czy szafki.

Dostawca dostarcza już gotowe pojazdy, po wykonanej zabudowie, tzn. nie jest tak, że to Wnioskodawca oddaje mu nabyty pojazd w celu wykonania zabudowy i na to jest udzielane mu finansowanie. Dostawca oferuje pojazdy już po wykonanej zabudowie i to na taki właśnie pojazd Wnioskodawca otrzymał finansowanie w formie leasingu operacyjnego.

Pojazd, który Dostawca wykona dla Wnioskodawcy będzie miał m.in. następujące wyposażenie:

1)    łóżko;

2)    część kuchenna (zlew, płyta indukcyjna, blat kuchenny, lodówka);

3)    kabina prysznicowa;

4)    rozkładany stół.

Ponadto kamper Wnioskodawcy będzie wyposażony w:

1)    biurko;

2)    łącze internetowe ..., które zapewnia dostęp do Internetu w nawet najbardziej odległych zakątkach i w trudnych warunkach atmosferycznych;

3)    zapasowy bank energii dla urządzeń elektronicznych;

4)    panele fotowoltaiczne oraz związaną z nimi instalację;

5)    szafki na dokumenty „firmowe” oraz elektronikę.

Elementy wyposażenia określone powyżej w pkt 1-5 będą Wnioskodawcy służyły głównie dla celów świadczenia dla swoich kontrahentów usług programistycznych w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Do ich świadczenia niezbędny jest Mu bowiem nieprzerwany i dobrej jakości dostęp do sieci Internet (co zapewnia ...) oraz dostęp do energii elektrycznej (zapasowy bank energii i panele fotowoltaiczne). Ważna jest również odpowiednia ergonomia pracy, którą zapewni biurko i porządek w dokumentach, a także możliwość bezpiecznego przechowywania laptopa pracowniczego podczas podróży (szafki).

Wnioskodawca otrzyma gotowego kampera, po wykonaniu zabudowy przez Dostawcę, dopiero za około rok (w tej chwili Wnioskodawca fizycznie go nie posiada). Niemniej jednak poniósł On już pierwszą opłatę należną Leasingodawcy, na podstawie umowy leasingu operacyjnego z dnia 4 września 2025 r.

Stosownie bowiem do wspomnianej umowy, czynsz inicjalny w kwocie wynoszącej (…) zł netto, tj. (…) zł brutto (z 23% VAT) Wnioskodawca był zobowiązany uiścić na rzecz Leasingodawcy w dniu jej zawarcia, czyli 4 września 2025 r.

Tytułem tej opłaty Leasingodawca wystawił w dniu 15 września 2025 r. na rzecz Wnioskodawcy fakturę nr (…) na kwotę (…) zł netto, tj. (…) zł brutto (z 23% VAT). Wnioskodawca otrzymał tę fakturę i ją w całości opłacił.

Zgodnie z umową leasingową Wnioskodawca kolejne, comiesięczne opłaty leasingowe, ma wnosić dopiero od dnia wydania Mu kampera. Czynsze te będą wynosiły (…) zł netto, tj. (…) zł brutto (z 23% VAT).

Całkowita wartość ofertowa kampera określona w umowie leasingu operacyjnego to (…) zł netto, tj. (…) zł (z 23% VAT).

Okres trwania leasingu określony w umowie to 60 miesięcy. Po zakończeniu okresu leasingu może nastąpić wykup na własność.

Po otrzymaniu kampera od dostawcy Wnioskodawca będzie używał go zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do swoich celów prywatnych. Kamper nie będzie używany wyłącznie ani do jednego, ani do drugiego celu. Będzie on użytkowany w sposób „mieszany”.

Wnioskodawca będzie odbywał za pomocą kampera podróże służbowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jeśli kontrahent Wnioskodawcy będzie oczekiwał Jego osobistego stawiennictwa w swojej siedzibie (np. w związku z koniecznością zapoznania się z zespołem, z którym Wnioskodawca ma współpracować lub przekazaniem produktu), to Wnioskodawca będzie podróżował na miejsce używanym na podstawie umowy leasingu operacyjnego kamperem.

W związku z wyposażeniem kampera w opisany wyżej sprzęt (np. łącze internetowe ..., czy też bank energii) Wnioskodawca będzie mógł w nim bez żadnych problemów świadczyć usługi programistyczne dla swoich kontrahentów z niemal każdego zakątka Europy. Wnioskodawca będzie mógł np. w trakcie podróży z Polski do Wielkiej Brytanii lub innego europejskiego państwa zatrzymać się na kilka godzin, a nawet kilka dni na kempingu i świadczyć stamtąd usługi dla swoich kontrahentów.

Ponadto w sytuacji, gdy kontrahent Wnioskodawcy będzie wymagał dłuższej wizyty w jego siedzibie, np. kilka dni, a nawet tygodni, kamper będzie stanowił de facto biuro (miejsce świadczenia usług) oraz miejsce noclegu dla Wnioskodawcy w trakcie takiej podróży. Dzięki temu Wnioskodawca będzie mógł zaoszczędzić na kosztach noclegu, które normalnie ponosił w przypadku dłuższych wizyt u swoich kontrahentów oraz będzie mógł świadczyć usługi bardziej efektywnie, w większym skupieniu, z uwagi na posiadanie swojej własnej prywatnej przestrzeni.

Jak wspomniano, kamper będzie używany przez Wnioskodawcę również do celów prywatnych (obok celów związanych z działalnością gospodarczą). Mianowicie Wnioskodawca będzie używał go również do prywatnych podróży, np. do rodziny, znajomych. W tym zakresie będzie to taka sama sytuacja, jak w przypadku samochodów osobowych używanych przez przedsiębiorców w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Kamper zostanie zarejestrowany jako pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Obecnie nie jest on jeszcze zarejestrowany, bowiem jest w trakcie budowy.

W trakcie używania kampera Wnioskodawca będzie ponosił ponadto następujące wydatki:

1)    koszty paliwa;

2)    koszty płynów eksploatacyjnych;

3)    koszty serwisu olejowego;

4)    koszty obowiązkowych przeglądów;

5)    koszty części do kampera;

6)    koszty opon.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.). Wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego, o której mowa w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji kampera.

Umowa leasingu operacyjnego nr (…) zawarta przez Wnioskodawcę 4 września 2025 r. na okres 60 miesięcy. Zatem, umowa podpisana przez Wnioskodawcę jest zawarta na okres stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji kampera.

Suma ustalonych opłat w umowie leasingu, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, będzie odpowiadała co najmniej wartości początkowej kampera.

Wnioskodawca wskazał, że będzie ponosił wydatki w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynsz inicjalny, opłata manipulacyjna, cena wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (wszystkie te wydatki są wymienione w umowie leasingu operacyjnego). Takie wydatki też chce On zaliczać do kosztów uzyskania przychodów i oczekuje oceny prawidłowości tego podejścia. Wydatki te chce Wnioskodawca zaliczać do kosztów uzyskania przychodów w pełnej kwocie.

O możliwość zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawca zapytał w pytaniu Nr 3 i 4 wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Przedmiotem tych pytań jest właśnie uzyskanie potwierdzenia, że te wydatki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów (takie jest własne stanowisko prawne Wnioskodawcy) w całości (w pełnej kwocie). Wnioskodawca wydatki te zamierza zatem zaliczać do kosztów uzyskania przychodów, ale jednocześnie nie przesądza, że wydatki te powinien zaliczać do KUP (że wydatki te stanowią KUP). Wnioskodawca wskazuje jednak, że te wydatki chce zaliczać do kup w całości i prawidłowość takiego podejścia ma być przedmiotem oceny (temu służą pytania nr 3 i 4 wniosku).

Wnioskodawca wskazuje, że Jego zamiarem jest zaliczanie wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (wszystkie te wydatki są wymienione w umowie leasingu operacyjnego) w całości do kosztów uzyskania przychodów (tzn. w pełnej kwocie). Prawidłowość takiego postępowania w świetle przepisów ustawy o PIT ma być przedmiotem oceny.

Zatem zamiarem Wnioskodawcy jest zaliczanie wymienionych wyżej wydatków do kosztów uzyskania przychodów w pełnej ich kwocie.

Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie przesądza w ramach opisu sprawy, że zaliczanie wydatków do kosztów uzyskania przychodów w całości jest podejściem prawidłowym i nie czyni takiej oceny prawnej elementem stanu faktycznego. Własne stanowisko prawne Wnioskodawcy jest jednak takie, że wydatki te należałoby zaliczać do kosztów uzyskania przychodów w całości, tak też zamierza On działać.

Wnioskodawca wskazuje, że obecnie współpracuje z międzynarodową firmą consultingową (…). Główna siedziba spółki znajduje się w (…), w (…). Spółka posiada również polski oddział (spółkę córkę) z siedzibą w (...) (… sp. z o.o.).

(…) jest międzynarodową korporacją, obsługującą podmioty - w tym te „największe” - z całego świata. W ramach kontraktu zawartego z tą spółką Wnioskodawca jest zobowiązany do współpracy z różnymi klientami (…) z całego świata. Są to np. takie podmioty:

1)    (…),

2)    (…) z siedzibą w (…), Waszyngton, Stany Zjednoczone,

3)    (…).

Poza tym są również inni klienci niż wymienieni powyżej, z którymi Wnioskodawca współpracuje w ramach kontraktu zawartego z (…). Stąd w ramach współpracy z (…)Wnioskodawca świadczy swoje usługi na rzecz różnych podmiotów mających siedzibę na całym świecie i może być zobowiązany do odbywania podróży służbowych mających na celu np. zapoznanie się z zespołem projektowym lub prezentację ukończonego projektu. Jak wskazano w samym wniosku, obecny kontrahent Wnioskodawcy wspominał Mu o konieczności odbycia podróży służbowej do Wielkiej Brytanii w związku ze świadczeniem usług.

Wyjazdy poza miejscowość zamieszkania w celu wykonywania działalności gospodarczej będą miały charakter nieregularny i będą zależeć od bieżących potrzeb klientów oraz realizowanych projektów. Co do zasady Wnioskodawca zakłada, że będą one odbywały się kilka razy w skali roku, przy czym na etapie składania wniosku nie jest możliwe wskazanie dokładnej liczby takich wyjazdów, ponieważ ich częstotliwość jest uzależniona od wymagań kontrahentów.

Wyjazdy te będą odbywane w szczególności w sytuacjach, gdy kontrahent będzie oczekiwał osobistego stawiennictwa Wnioskodawcy w swojej siedzibie, np. w związku z koniecznością zapoznania się z zespołem projektowym, z którym Wnioskodawca ma współpracować, udziałem w spotkaniach projektowych lub przekazaniem finalnych rezultatów prac (produktu/projektu).

Wnioskodawca będzie odbywał te podróże służbowe kamperem używanym na podstawie umowy leasingu operacyjnego. Z uwagi na wyposażenie kampera w narzędzia umożliwiające wykonywanie usług (m.in. dostęp do Internetu oraz niezależne źródła zasilania), Wnioskodawca będzie mógł świadczyć usługi programistyczne także w trakcie wyjazdów, z różnych lokalizacji na terenie Europy. W przypadku, gdy kontrahent będzie wymagał dłuższej obecności w swojej siedzibie (kilka dni, a nawet tygodni), kamper będzie stanowił miejsce świadczenia usług (de facto mobilne biuro) oraz miejsce noclegu w trakcie podróży służbowej.

Dla zobrazowania należy wskazać, że obecnie Wnioskodawca kilka razy w roku odbywa podróże do klienta w W(...). Jego poprzedni klient wymagał dłuższej wizyty w Australii. Jeszcze wcześniejszy klient organizował spotkania zespołu w (...). Jeden z klientów Wnioskodawcy wspomina o konieczności zorganizowania stacjonarnego spotkania w Wielkiej Brytanii.

Jak zatem można zauważyć, podróże służbowe występują w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy co najmniej kilka razy w roku. Są to również podróże zagraniczne.

Wnioskodawca szacuje, że będzie wyjeżdżał na okresy od 2 do 4 tygodni – w zależności od potrzeb klienta. Wnioskodawca w tym okresie będzie świadczył usługi IT z kampera. Kamper będzie pełnił funkcję tzw. „mobilnego biura”. Wnioskodawca będzie w nim również sypiał w trakcie podróży służbowych, co pozwoli Mu na zaoszczędzenie na kosztach podróży służbowej i w efekcie doprowadzi do osiągnięcia przez Wnioskodawcę wyższego dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej (z powodu braku ponoszenia określonych wydatków).

Kamper będzie przez Niego wykorzystywany także w sposób stacjonarny, tj. jako stacjonarne miejsce wykonywania przez Niego pracy (świadczenia usług w ramach działalności gospodarczej).

Pojazd nie będzie służył jedynie do celów przemieszczania się, ale także w charakterze miejsca wykonywania pracy, w którym Wnioskodawca będzie realizował swoje obowiązki zawodowe należące do przedmiotu prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej, z której przychody kwalifikuje w ramach źródła pozarolnicza działalność gospodarcza oraz świadczone w ramach niej usługi są opodatkowane VAT (jako odpłatne świadczenie usług). Wykorzystywanie kampera w tym zakresie nie będzie uzależnione od przemieszczenia się pojazdu.

W związku z wyposażeniem kampera w odpowiedni sprzęt (np. łącze internetowe ..., czy też bank energii) Wnioskodawca będzie mógł w nim bez żadnych problemów świadczyć usługi programistyczne dla swoich kontrahentów z niemal każdego zakątka Europy. Wnioskodawca będzie mógł np. w trakcie podróży z Polski do Wielkiej Brytanii lub innego europejskiego państwa zatrzymać się na kilka godzin, a nawet kilka dni na kempingu i świadczyć stamtąd usługi dla swoich kontrahentów.

Ponadto w sytuacji, gdy kontrahent Wnioskodawcy będzie wymagał dłuższej wizyty w jego siedzibie, np. kilka dni, a nawet tygodni, kamper będzie stanowił de facto biuro (miejsce świadczenia usług) w trakcie takiej podróży.

Wnioskodawca wskazuje, że:

·         biurko, zapasowy bank energii, panele fotowoltaiczne i szafki będą wchodziły w skład kampera, którego nabył Wnioskodawca. Nie będzie konieczny ich osobny zakup i dołączenie do wyposażenia kampera;

·         łącze internetowe ... nie będzie wchodziło w skład wyposażenia dostarczonego kampera i zostanie dokupione odrębnie. Będzie to wydatek ponoszony niezależnie od umowy leasingu kampera.

Wnioskodawca wskazuje, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarcza pod firmą „X”.

Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej jest kod PKD 62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca jest programistą i świadczy usługi w tym zakresie. W tej działalności, Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne dla klientów z różnych części Polski, jak również z zagranicy. Pomimo, że usługi programistyczne mogą być świadczone zdalnie, kontrahenci Wnioskodawcy wymagają od Niego niekiedy fizycznej obecności w określonym miejscu, przez co Wnioskodawca musi udać się wówczas w podróż służbową.

Celem wizyt u kontrahentów jest najczęściej zapoznanie się z resztą zespołu, którego Wnioskodawca jest częścią w ramach prowadzonej przez siebie działalności lub przekazanie kontrahentowi końcowego produktu, jaki powstał w wyniku świadczenia przez Wnioskodawcę usług. Są to więc cele związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Wnioskodawca odbywa podróże służbowe do różnych części Polski, jak i Europy, przez co bywają one też kilkudniowe, chociażby ze względu na odległość, jaką Wnioskodawca musi przebyć od swojego miejsca zamieszkania.

W związku z takim charakterem odbywanych przez Wnioskodawcę podróży służbowych ponosi On takie koszty, jak: parking, własny nocleg, dostęp do Internetu, ewentualna przestrzeń coworkingowa oraz wyżywienie w restauracjach.

Zakup przez Wnioskodawcę kampera pozwala obniżyć Mu wydatki związane z opisanymi powyżej podróżami służbowymi. Kamper, który będzie dla Niego stanowił środek transportu, będzie mógł pełnić dla Wnioskodawcy również miejsce noclegu, przez co, Wnioskodawca nie będzie musiał ponosić dodatkowych kosztów związanych z noclegiem. Pozwoli to na osiągnięcie przez Wnioskodawcę wyższego dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej (znikną bowiem pewne koszty, które Wnioskodawca wcześniej ponosił).

Poprzez wyposażenie kampera w meble biurowe, łącze internetowe ... oraz zapasowy bank energii dla urządzeń elektronicznych, Wnioskodawca nie będzie ponosił dodatkowych kosztów także w zakresie dostępu do Internetu, czy ewentualnej przestrzeni coworkingowej. Do świadczenia usług przez Wnioskodawcę są Mu niezbędne: nieprzerwany i dobrej jakości dostęp do sieci Internet  – co zapewnia ..., czy odpowiednia ergonomia pracy, którą zapewni odpowiednie wyposażenie biurowe.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że leasing kampera jest dla Niego niezbędny z kilku powodów:

1)    używanie go jako środka transportu (takiego samego jak samochód osobowy) do celów działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług IT, w tym odbywanie za pomocą kampera podróży służbowych,

2)    korzystanie z kampera jako miejsca świadczenia usług (mobilnego biura) w trakcie podróży do miejsca docelowego podróży służbowej (np. Wnioskodawca w przerwie w trakcie podróży świadczy usługi IT, ponieważ kontrahent prosi Go o szybką interwencję, np. szybką poprawkę w kodzie),

3)    po dotarciu na miejsce docelowe podróży służbowej Wnioskodawca będzie w kamperze na co dzień pracował (świadczył w nim usługi IT), zamiast np. korzystać z przestrzeni coworkingowej lub zajmować się tym w pokoju hotelowym, za który musiałby drogo zapłacić. Kamper pozwoli więc na oszczędzenie w tym zakresie wydatków.

Leasing kampera jest konieczny w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, ponieważ będzie pozwalał Mu realnie i na bieżąco wykonywać usługi IT w warunkach wymaganych przez kontrahentów, w szczególności wtedy, gdy będą oczekiwali Jego obecności poza miejscowością zamieszkania lub gdy będą wymagali szybkiej reakcji w trakcie realizacji projektu, a Wnioskodawca będzie w trakcie podróży służbowej. Kamper będzie pełnić w działalności Wnioskodawcy jednocześnie funkcję środka transportu wykorzystywanego do podróży służbowych oraz mobilnego miejsca pracy, które będzie umożliwiało Mu świadczenie usług IT także w czasie przejazdu lub postojów na trasie. Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ w branży IT zdarzają się sytuacje, w których kontrahent będzie oczekiwał pilnej interwencji, np. wprowadzenia szybkiej poprawki w kodzie, i Wnioskodawca będzie musiał mieć możliwość wykonania takiej pracy niezwłocznie, niezależnie od tego, gdzie aktualnie będzie się znajdował.

Dodatkowo, w przypadku dłuższych wyjazdów służbowych, kamper będzie pozwalał Wnioskodawcy na wykonywanie usług na miejscu w sposób bardziej efektywny i zorganizowany niż w warunkach prowizorycznych, np. w pokoju hotelowym. Zamiast każdorazowo ponosić wysokie i powtarzalne koszty noclegów oraz wynajmu przestrzeni do pracy (np. coworkingu), będzie mógł świadczyć usługi w kamperze, który w takich wyjazdach będzie pełnił funkcję mobilnego biura i miejsca noclegu. W konsekwencji leasing kampera nie będzie miał charakteru fakultatywnego, ani wyłącznie komfortowego, lecz będzie rozwiązaniem potrzebnym do zapewnienia możliwości realizacji usług w terenie, terminowości oraz ciągłości świadczenia usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak wskazano wcześniej podróże służbowe występują w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, ponieważ obecnie Wnioskodawca kilka razy w roku odbywa podróże do klienta w (...). Jego poprzedni klient wymagał dłuższej wizyty w Australii. Jeszcze wcześniejszy klient organizował spotkania zespołu w (...). Jeden z klientów Wnioskodawcy wspomina o konieczności zorganizowania stacjonarnego spotkania w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca wskazuje, że podróże służbowe będą występować również w przyszłości. Dlatego też kamper jest Mu potrzebny jako środek transportu oraz mobilne biuro na czas trwania podróży służbowej.

Wnioskodawca wskazuje, że w Jego ocenie, wydatki ponoszone w ramach umowy leasingu operacyjnego kampera oraz związane z eksploatacją kampera będą miały pośredni związek z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

Ww. kamper będzie służył Wnioskodawcy dla celów podróży służbowych do kontrahentów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług w zakresie IT.

W trakcie tych podróży kamper będzie również służył dla Wnioskodawcy jako mobilne biuro (tzn. Wnioskodawca będzie z niego świadczył usługi IT dla swoich kontrahentów, które stanowią czynność opodatkowaną VAT – świadczenie usług). Dotyczy to zarówno przerw w trakcie podróży do miejsca docelowego, jak i pobytu na miejscu. Odbywanie podróży służbowych jest konieczne w ramach wykonywanej przez Niego działalności gospodarczej, bowiem musi On np. zapoznać się z zespołem, z którym pracuje przy świadczeniu usług lub zaprezentować końcowy produkt swojemu kontrahentowi. W związku z powyższymi okolicznościami należy uznać, że kamper (ponoszone na jego nabycie i w związku z nim wydatki) jest pośrednio związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

W ocenie Wnioskodawcy, ponoszone wydatki związane z leasingiem operacyjnym pozostają w pośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Kamper będzie wykorzystywany do odbywania podróży służbowych do kontrahentów oraz ma pełnić funkcję mobilnego biura, co wspiera realizację usług IT stanowiących czynności opodatkowane VAT i powodujących powstanie przychodu z działalności gospodarczej. W konsekwencji kamper, choć nie jest narzędziem bezpośrednio służącym świadczeniu usług, umożliwia i ułatwia ich wykonywanie, a więc jest pośrednio związany z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.

Wnioskodawca udzielając odpowiedzi na zadane pytanie, jaki jest związek (bezpośredni/pośredni) pomiędzy prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą, która polega na świadczeniu usług programistycznych, a wydatkami poniesionymi na nabycie kampera i wydatkami eksploatacyjnymi związanymi z jego użytkowaniem, nie przesądza jednak, że przysługuje Mu prawo do odliczenia VAT naliczonego w ramach opisu sprawy.

Wnioskodawca nie jest w stanie w sposób obiektywny i precyzyjny określić zakresu, w jakim będzie wykorzystywał kamper do celów działalności gospodarczej, a w jakim do celów osobistych.

Wynika to z samej istoty i funkcjonalności kampera, który jako pojazd zabudowany łączy w sobie cechy środka transportu oraz przestrzeni używanej do celów osobistych (np. snu, jedzenia, higieny osobistej). Z drugiej strony Wnioskodawca wskazuje, że również w zwykłych biurach, w których świadczone są usługi występują toalety, prysznice, kuchnia do przygotowania posiłku, a nawet coraz częściej miejsce do spania (co ma zastosowanie zwłaszcza w okresach większego natężenia pracy). Mieszanie się funkcji zawodowej i funkcji prywatnej nie jest więc niczym niespotykanym, a raczej cechą świadczenia pracy we współczesnej gospodarce.

Ze względu na konstrukcję i przeznaczenie kampera nie ma możliwości całkowitego wyeliminowania elementów o charakterze osobistym, takich jak przestrzeń do spania, które towarzyszą użytkowaniu pojazdu niezależnie od tego, czy w danym czasie służy on do wykonywania czynności w ramach działalności gospodarczej. Funkcje te są stale związane z kamperem.

W konsekwencji wykorzystania kampera ma charakter mieszany i ciągły, a rozdzielenie użytku gospodarczego od prywatnego w sposób jednoznaczny i obiektywny nie jest możliwe. Z tego względu Wnioskodawca wskazuje, że nie ma możliwości precyzyjnego określenia proporcji pomiędzy wykorzystaniem kampera do celów działalności gospodarczej, a jego wykorzystaniem do celów prywatnych. Wnioskodawca nie jest więc w stanie obiektywnie określić w jakim zakresie kamper będzie wykorzystywany do celów opodatkowanej działalności gospodarczej, a w jakim zakresie do celów prywatnych (osobistych).

Wydatki eksploatacyjne będą udokumentowane fakturami zgodnie z przepisami polskiej ustawy o VAT i będą one wystawione na rzecz działalności gospodarczej Wnioskodawcy, tj. jako nabywca będzie wskazany: X. Tak samo jest w przypadku faktur od leasingodawcy.

Wnioskodawca wskazuje, że kamper będzie używany do celów działalności gospodarczej w trakcie podróży służbowych odbywanych w związku ze świadczeniem usług. Wówczas będzie on bowiem służył zarówno do odbycia podróży, jak i będzie w jej trakcie pełnił funkcje mobilnego biura. Takie podróże będą miały miejsce kilka razy w roku i będą trwały od 2 do 4 tygodni – w zależności od potrzeb kontrahenta (w tym czasie kamper będzie używany do działalności gospodarczej Wnioskodawcy jako mobilne biuro).

Wnioskodawca nie może w tym zakresie podać bardziej konkretnej częstotliwości, ponieważ jest to zmienne i tych podróży może być mniej lub więcej. Wnioskodawca zakłada, że mogą wystąpić w trakcie roku miesiące, gdzie nie będzie odbywał podróży służbowych i nie będzie używał kampera do celów prowadzenia działalności gospodarczej.

Wnioskodawca będzie zatem używał kampera do celów działalności gospodarczej (podróże służbowe i mobilne biuro) kilka razy w roku, przy czym może to mieć miejsce w niektórych miesiącach roku.

Wnioskodawca przewiduje, że kamper będzie wykorzystywany do celów prywatnych jedynie okazjonalnie, tj. kilka razy w roku, w szczególności w postaci prywatnych wyjazdów do rodziny lub znajomych. Kamper może być również wykorzystywany prywatnie w okresie wakacyjnym, tj. w trakcie przerwy od świadczenia usług, która może przypadać na część czerwca, lipca lub sierpnia. Kamper będzie również używany do celów prywatnych w postaci snu, gotowania i higieny w trakcie podróży służbowych.

Pytania (pytania 3, 4, 5, 6 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że kamper, o którym mowa w stanie faktycznym wniosku, nie stanowi samochodu osobowego w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o PIT?

2.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że kamper, o którym mowa w stanie faktycznym wniosku, nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT?

3.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zakresie wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej, raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (wszystkie te wydatki są wymienione w umowie leasingu operacyjnego dotyczącej kampera), będzie spełniona przesłanka zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, określona w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT w postaci ponoszenia kosztu w celu osiągnięcia przychodu?

4.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że wydatki w postaci raty leasingowej w części kapitałowej, raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (wszystkie te wydatki są wymienione w umowie leasingu operacyjnego dotyczącej kampera) stanowią w całości (w pełnej kwocie) koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT?

5.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zakresie wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (w sytuacji, gdyby świadczący te usługi postanowił skorzystać z art. 43 ust. 22 ustawy o vat) spełniona będzie przesłanka prawa do odliczenia VAT naliczonego w postaci jego wykorzystywania do wykonywania czynności opodatkowanych VAT określona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?

6.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zakresie wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (w sytuacji, gdyby świadczący te usługi postanowił skorzystać z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT) będzie Mu przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości (w pełnej kwocie VAT)?

7.    Jeżeli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 6 zostanie uznane za nieprawidłowe, to czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zakresie wydatków ponoszonych na podstawie umowy leasingu operacyjnego kampera powinien odliczać VAT naliczony w proporcji, w jakiej używa kampera dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla celów prywatnych?

8.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że powinien On opodatkować użytek prywatny kampera na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska w zakresie pytań Nr 1, 3 i 4 dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pozostałych pytań dotyczących podatku od towarów i usług wydane zostanie odrębne rozstrzygniecie.

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, kamper opisany w zdarzeniu przyszłym wniosku nie stanowi samochodu osobowego w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o PIT.

Stosownie do art. 5a pkt 19a ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym - oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:

a)    pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

• klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
• z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,

b)    pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,

c)    pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

• agregat elektryczny/spawalniczy,
• do prac wiertniczych,
• koparka, koparko-spycharka,
• ładowarka,
• podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
• żuraw samochodowy,

d)    pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze treść powołanego wyżej przepisu, należy zauważyć, że kamper opisany w części faktycznej wniosku nie będzie stanowił „samochodu osobowego” w rozumieniu art. 5a pkt 19a) ustawy o PIT. Wynika to stąd, że kamper zostanie zarejestrowany jako pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony.

Tym samym nie będzie on spełniał definicji „samochodu osobowego” z art. 5a pkt 19a) ustawy o PIT. Taką definicję mogą bowiem spełnić jedynie samochody o DMC do 3,5 ton włącznie.

Z punktu widzenia konstrukcji przepisu art. 5a pkt 19a) ustawy o PIT, samochód o DMC powyżej 3,5 tony nigdy nie będzie mógł zostać uznany za „pojazd samochodowy” w świetle definicji przyjmowanej na potrzeby ustawy o PIT.

Ad 3.

W ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest Jego stanowisko, że w zakresie wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej, raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (wszystkie te wydatki są wymienione w umowie leasingu operacyjnego dotyczącej kampera), będzie spełniona przesłanka zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów określona w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT w postaci ponoszenia kosztu w celu osiągnięcia przychodu.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT (tzw. NKUP).

W części faktycznej wniosku wskazano, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi IT.

Przychody osiągane z tytułu świadczenia tych usług klasyfikuje w ramach źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, tj. w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Są one przez Niego opodatkowywane na podstawie art. 30c ustawy o PIT (tzw. „podatek liniowy”) oraz 30ca ustawy o PIT (tzw. „IP Box”).

Wnioskodawca wskazał również, że użytkowany na podstawie umowy leasingu operacyjnego kamper będzie przez Niego używany dla celów prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług IT. Po to też jest on nabywany. Wnioskodawca będzie za jego pomocą odbywał podróże służbowe do kontrahentów, co będzie związane np. z koniecznością prezentacji wykonanego produktu oraz zapoznania się z zespołem, z którym Wnioskodawca będzie współpracować. Podróże służbowe są związane z tym, że w ramach kontraktu z PwC Wnioskodawca świadczy usługi dla podmiotów z zagranicy.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca będzie również świadczył swoje usługi z kampera. Zakupi do niego odpowiednie wyposażenie (łącze internetowe ...), które będzie Mu pozwalało na świadczenie usług IT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z dowolnego miejsca. Będzie to zapewnione również dzięki dostępowi do energii elektrycznej, który zapewnią zapasowy bank energii dla urządzeń elektronicznych oraz panele fotowoltaiczne i związana z nimi instalacja. W kamperze będzie się również znajdowało odpowiednie biurko do pracy i szafki na sprzęt używany przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej. Poza łączem ... wymienione powyżej elementy będą wchodziły w skład wyposażenia kampera.

W efekcie ponoszenie wydatków (wskazanych w treści przeformułowanego pytania) na kamper na podstawie zawartej przez Wnioskodawcę umowy leasingu operacyjnego w dwojaki sposób będzie wpływało na osiąganie przez Niego przychodów ze źródła przychodów, jakim jest prowadzona przez Niego pozarolnicza działalność gospodarcza:

1.    Wnioskodawca podróżując na ustalone z kontrahentami spotkania za pomocą kampera będzie w sposób należyty wywiązywał się z umów zawartych z kontrahentami, co wpłynie na wielkość osiąganych przez niego przychodów;

2.    Wnioskodawca świadcząc usługi IT z kampera, np. w trakcie przerwy w podróży, będzie mógł uzyskać większe przychody z prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług IT. Podróżując np. zwykłym samochodem, samolotem lub autobusem nie mógłby takich przychodów uzyskać, bowiem nie miałby odpowiednich lub żadnych (np. samolot) warunków do świadczenia usług IT w trakcie podróży lub nie miałby dobrego dostępu do sieci Internet (taki będzie zapewniał Mu ... zamontowany w kamperze);

3.    Wnioskodawca korzystając z kampera w okresie podróży służbowej, jako mobilnego biura, zaoszczędzi koszty, które wcześniej ponosił, dzięki czemu osiągnie wyższy dochód opodatkowany z działalności gospodarczej.

W tym zakresie nabyty przez Wnioskodawcę kamper powinien zostać potraktowany tak samo jak każdy inny środek transportu nabywany dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, tzn. dla celów odbywania podróży służbowych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie dostrzega powodu, dla którego kamper miałby zostać potraktowany inaczej niż np. samochód osobowy nabywany przez innego przedsiębiorcę dla tych samych celów. Wnioskodawca podkreśla, że samochody osobowe również mogą być używane do celów działalności gospodarczej i celów prywatnych i tak też w praktyce jest. Tym samym nie ma powodów do tego, aby inaczej potraktować tożsame wydatki ponoszone na zakup kampera i jego ubezpieczenie. Inaczej byłby to przejaw gorszego potraktowania pod kątem podatkowym Wnioskodawcy niż osób, które decydują się na zakup samochodu osobowego (takie osoby mogą zaliczać wydatki na zakup pojazdu do KUP).

W przypadku Wnioskodawcy, zrozumiałe i racjonalne jest zakupienie kampera zamiast np. samochodu osobowego do 3,5t DMC włącznie, bowiem Wnioskodawca chce mieć jednocześnie miejsce do świadczenia usług IT (tzw. mobilne biuro) w trakcie przebywania na wyjeździe służbowym przez kilka dni w obcym mieście, jak również nie chce ponosić wydatków na nocleg w hotelu. Jego celem jest bowiem maksymalizacja zysków i minimalizacja kosztów.

Kamper zapewnia warunki pracy zbliżone do biura, tj. pełnowymiarowe stanowisko robocze, stały dostęp do zasilania sprzętu komputerowego oraz możliwość korzystania ze stabilnego Internetu poprzez ..., czego zwykły samochód osobowy nie zapewnia. Jest to istotne zwłaszcza przy zadaniach wymagających natychmiastowej reakcji, pracy z kodem, wdrożeń, czy obsługi incydentów.

Dodatkowo Wnioskodawca zaoszczędzi w ten sposób na noclegach, czy też na wyżywieniu (możliwość przygotowania posiłków samodzielnie w kuchni kampera). Jak wskazano wcześniej, może to skutkować wzrostem dochodów Wnioskodawcy opodatkowanych PIT przez niższe koszty.

Zakup zabudowanego kampera dla celów prowadzonej działalności gospodarczej jest więc – biorąc pod uwagę rachunek ekonomiczny – dla Wnioskodawcy bardziej uzasadniony niż zakup samochodu osobowego. Brak natomiast powodu, dla którego kamper zbudowany na bazie samochodu Mercedes Sprinter należałoby potraktować pod kątem podatkowym inaczej niż „zwykły” samochód osobowy.

Podsumowując powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w zakresie wydatków w postaci raty leasingowej w części kapitałowej, raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (wszystkie te wydatki są wymienione w umowie leasingu operacyjnego dotyczącej kampera), będzie spełniona przesłanka zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów określona w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT w postaci ponoszenia kosztu w celu osiągnięcia przychodu.

Świadczy o tym to, że kamper będzie używany do podróży służbowych wymaganych przez kontrahentów Wnioskodawcy oraz że będą z niego świadczone usługi IT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Gdyby Wnioskodawca nie ponosił tych wydatków, to np. w trakcie podróży odbywającej się samolotem nie mógłby świadczyć usług IT na nagłą prośbę kontrahenta (np. w razie awarii systemu). Wiązałoby się to z brakiem możliwości osiągania przychodów ze źródła przychodów.

Podsumowując, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na leasing kampera (raty leasingowe, czynsz inicjalny, opłaty związane z umową, wykup oraz ubezpieczenie) pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i służą osiąganiu przychodów, ponieważ kamper będzie wykorzystywany zarówno jako środek transportu w podróżach służbowych wymaganych przez kontrahentów, jak i jako mobilne miejsce świadczenia usług IT, co umożliwi Wnioskodawcy bieżącą realizację zleceń oraz szybką reakcję na potrzeby kontrahentów (np. awarie systemów), a tym samym zapewni możliwość uzyskiwania przychodów, które bez ponoszenia tych wydatków mogłyby nie zostać osiągnięte.

Ad 4.

W ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że wydatki w postaci raty leasingowej w części kapitałowej, raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (wszystkie te wydatki są wymienione w umowie leasingu operacyjnego dotyczącej kampera) stanowią w całości koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Kamper opisany w części faktycznej wniosku nie stanowi samochodu osobowego w rozumieniu art. 5a pkt 19a) ustawy o PIT, bowiem jego DMC będzie przekraczała 3,5 tony.

W efekcie w odniesieniu do kampera nie mogą znaleźć zastosowania limity zaliczenia określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów określone w art. 23 ust. 1 pkt 47a) ustawy o PIT, czy też w art. 23 ust. 1 pkt 46 czy pkt 47 ustawy o PIT (odnoszące się do składek na ubezpieczenie pojazdu).

W powołanych przepisach odwołano się bowiem ściśle do pojęcia „samochodu osobowego”.

Oznacza to, że wydatki ponoszone na podstawie umowy leasingu operacyjnego (wskazane dokładnie w treści przeformułowanego pytania), której przedmiotem jest kamper, mogą być zaliczane przez Wnioskodawcę do kosztów podatkowych w całości, bowiem są one ponoszone w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów.

Ustawodawca nie nakazuje natomiast Wnioskodawcy stosowania w tym zakresie proporcji mającej na celu wyłączenie części wydatków z KUP. Dlatego Wnioskodawca uważa, że wydatki te może zaliczyć do KUP w całości, ponieważ kampera będzie używał do świadczenia usług IT, w tym m.in. do odbywania podróży służbowych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ponoszone wydatki z tego powodu, w ocenie Wnioskodawcy, wykazują związek z generowaniem przychodów opodatkowanych PIT.

Z punktu widzenia wykładni językowej jest więc spełniona przesłanka warunkująca zaliczenie ponoszonych wydatków w całości do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy. Nie ustanowiono przy tym żadnych innych ograniczeń dotyczących np. limitu wysokości rozpoznanego kosztu, tak jak ma to miejsce w przypadku samochodów osobowych (DMC do 3,5 tony).

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że dość trudnym byłoby ustalenie podstawy opodatkowania PIT w przypadku, gdyby Wnioskodawca miał w danym przypadku stosować swego rodzaju „autorską” proporcję rozliczenia wydatków.

Ponadto takie działanie – jako niemające wyraźnej podstawy prawnej w przepisach ustawy o PIT – mogłoby wzbudzać wątpliwości pod kątem prawidłowości prowadzenia przez Wnioskodawcę podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W ustawie o PIT oraz rozporządzeniu w sprawie prowadzenia PKPiR brak bowiem przepisu, który pozwalałby Wnioskodawcy w tym wypadku na przyjęcie określonej proporcji mającej na celu podział wydatków ponoszonych na podstawie umowy leasingu operacyjnego, której przedmiotem jest kamper, na część związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz na część związaną z jego celami prywatnymi.

W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że skoro wydatki te są związane z prowadzoną przez Niego działalnością gospodarczą i należy je uznać za ponoszone w celu osiągnięcia przychodów z tej działalności, to mogą one być zaliczone w całości do Jego kosztów podatkowych.

Powyższe potwierdza również interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 kwietnia 2021 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.1028.2020.4.MD: „Wnioskodawca stanie się właścicielem pojazdu (kamper) o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) powyżej 3,5 tony (kamper będzie zarejestrowany jako samochód specjalny M1). Będzie ponosił On na ww. pojazd szereg wydatków, które będą wyszczególnione w posiadanych fakturach zakupowych (m.in. wydatki na nabycie pojazdu, koszty eksploatacyjne związane z pojazdem, np. paliwo). Przysługiwać Mu będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia kampera. […] Jak wskazano powyżej, pojazd (kamper), który zamierza nabyć Wnioskodawca nie będzie stanowił w myśl cytowanych powyżej przepisów - samochodu osobowego. Do amortyzacji tego pojazdu, nie będzie więc miało zastosowania ograniczenie, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego, o ile przedmiotowy pojazd (kamper) spełniał będzie przesłanki do uznania go za środek trwały, który będzie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od jego wartości początkowej, bez ograniczeń kwotowych. […] Wnioskodawca może wprowadzić pojazd do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i dokonywać odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszty uzyskania przychodów w całości, a także rozpoznawać wydatki na eksploatację pojazdu jako koszty uzyskania przychodów w takiej części, w jakiej faktycznie będą one ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów”.

Jak również interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 lutego 2021 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.711.2020.4.EC: „W związku z powyższym Wnioskodawca postanowił, że w I kwartale 2021 dokona zakupu nowego samochodu specjalnego typu KAMPER MODEL (...), rok produkcji 2021 r. o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. W rozumieniu ustawy - Prawo o ruchu drogowym pojazd ten będzie sklasyfikowany jako „samochód specjalny kempingowy”. Do prowadzenia tego typu pojazdu Wnioskodawca będzie musiał uzyskać stosowne uprawnienia-prawo jazdy kategorii C. Wnioskodawca wskazuje, że kamper ma być wykorzystywany przede wszystkim na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Pojazd specjalny typu kamper będzie spełniał funkcję „mobilnego biura” a w przypadku wykonywania projektów poza (...), również funkcję noclegową, żywieniową, transportową osób i sprzętu niezbędnych do realizacji danego projektu. Bardzo istotnym czynnikiem w podjęciu decyzji o zakupie pojazdu ma sytuacja epidemiologiczna i zagrożenia z niej wynikające. Z tego powodu szczególnie ważna jest „funkcjonalność noclegowa i żywieniowa” pojazdu co powoduje brak konieczności korzystania z obcych miejsc noclegowych oraz restauracji. […] Zakupiony przez Wnioskodawcę pojazd nie będzie stanowił w myśl cytowanych powyżej przepisów - samochodu osobowego. Do amortyzacji tego pojazdu, nie będzie więc miało zastosowania ograniczenie o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego, o ile przedmiotowy kamper spełnia przesłanki do uznania go za środek trwały i wykorzystywany jest w prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od jego wartości początkowej, bez ograniczeń kwotowych. Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz przepisy prawa wskazać należy, że Wnioskodawca: […] będzie miał prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów pełnej amortyzacji od zakupionego samochodu typu kamper, bez ograniczeń o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Wnioskodawca może wskazane w pytaniu wydatki zaliczyć w pełnej kwocie do kosztów uzyskania przychodów, bo są związane z Jego działalnością gospodarczą (osiąganiem przychodów), a z żadnego przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, że Wnioskodawca powinien część wydatku uznać za wydatki niebędące kosztami uzyskania przychodu..

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, na podstawie zgromadzonych dowodów, związku między poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

W związku z tym stwierdzam, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością pomniejszają przychody. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.

Z tego wynika, że podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).

Zasady opodatkowania stron leasingu reguluje rozdział 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego przepisu wynika zatem, że – co do zasady – jeżeli umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki, to wówczas ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego – prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą) w związku z tą umową wydatki w podstawowym okresie, z tytułu używania przedmiotu leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 4 lit. b) i c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 23 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 23 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W Pana sprawie kluczowe jest ustalenie, czy wykorzystywany w Pana w działalności pojazd jest samochodem osobowym, czy też innym niż osobowy.

Stosownie do art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej postanowił Pan nabyć na podstawie umowy leasingu operacyjnego, pojazd samochodowy marki (...). W wyniku wykonanej przez dostawcę zabudowy pojazdy te mogą pełnić funkcję kampera. Po otrzymaniu kampera od dostawcy będzie Pan używał go zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do swoich celów prywatnych. Kamper nie będzie używany wyłącznie ani do jednego, ani do drugiego celu. Będzie on użytkowany w sposób „mieszany”. Kamper zostanie zarejestrowany jako pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Obecnie nie jest on jeszcze zarejestrowany, bowiem jest w trakcie budowy. 4 września 2025 r. poniósł Pan pierwszą opłatę należną leasingodawcy (czynsz inicjalny). Będzie Pan ponosić wydatki w postaci rat leasingowych. Po zakończeniu okresu leasingu może nastąpić wykup na własność.

W świetle przedstawionego opisu zdarzenia oraz analizy przepisów wskazuję, że pojazd, o którym mowa we wniosku, nie jest samochodem osobowym. Dopuszczalna masa całkowita pojazdu przekracza bowiem 3,5 tony, co wyklucza uznania go za samochód osobowy.

Zatem zawarcie umowy leasingu operacyjnego, której przedmiotem jest samochód inny niż osobowy, skutkuje tym, że ograniczenia wymienione w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mają zastosowania.

Wskazał Pan, że będzie ponosił wydatki w postaci raty leasingowej w części kapitałowej i raty leasingowej w części odsetkowej, czynsz inicjalny, opłata manipulacyjna, cena wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera (wszystkie te wydatki są wymienione w umowie leasingu operacyjnego). Takie wydatki też chce Pan zaliczać do kosztów uzyskania przychodów w pełnej kwocie. Wskazał Pan również, że wszystkie faktury dokumentujące wydatki objęte wnioskiem, w szczególności dotyczące: opłaty wstępnej z tytułu leasingu operacyjnego, rat leasingowych, wykupu końcowego, kosztów ubezpieczenia, będą wystawiane na Pana jako osobę prowadzącą działalność gospodarczą. Jest Pan programistą i świadczy usługi w tym zakresie. W ramach tej działalności, świadczy Pan usługi programistyczne dla klientów z różnych części Polski, jak również z zagranicy. Pomimo, że usługi programistyczne mogą być świadczone zdalnie, Pana kontrahenci wymagają od Pana niekiedy fizycznej obecności w określonym miejscu, przez co musi Pan udać się wówczas w podróż służbową. Celem wizyt u kontrahentów jest najczęściej zapoznanie się z resztą zespołu, którego jest Pan częścią w ramach prowadzonej przez siebie działalności lub przekazanie kontrahentowi końcowego produktu, jaki powstał w wyniku świadczenia przez Pana usług. Są to więc cele związane z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą. Odbywa Pan podróże służbowe do różnych części Polski, jak i Europy, przez co bywają one też kilkudniowe, chociażby ze względu na odległość, jaką musi Pan przebyć od swojego miejsca zamieszkania. W związku z takim charakterem odbywanych przez Pana podróży służbowych ponosi Pan takie koszty, jak: parking, własny nocleg, dostęp do Internetu, ewentualna przestrzeń coworkingowa oraz wyżywienie w restauracjach. Zakup przez Pana kampera pozwala obniżyć wydatki związane z opisanymi powyżej podróżami służbowymi. Kamper, który będzie dla Pana stanowił środek transportu, będzie mógł pełnić również miejsce noclegu, przez co, nie będzie musiał Pan ponosić dodatkowych kosztów związanych z noclegiem. Pozwoli to Panu na osiągnięcie wyższego dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej (znikną bowiem pewne koszty, które wcześniej Pan ponosił). Poprzez wyposażenie kampera w meble biurowe, łącze internetowe ... oraz zapasowy bank energii dla urządzeń elektronicznych, nie będzie Pan ponosił dodatkowych kosztów także w zakresie dostępu do Internetu, czy ewentualnej przestrzeni coworkingowej. Do świadczenia usług przez Pana są niezbędne: nieprzerwany i dobrej jakości dostęp do sieci Internet  – co zapewnia ..., czy odpowiednia ergonomia pracy, którą zapewni odpowiednie wyposażenie biurowe.

Mając na uwadze powyższe, wskazuje Pan, że leasing kampera jest niezbędny z kilku powodów:

1)    używanie go jako środka transportu (takiego samego jak samochód osobowy) do celów działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług IT, w tym odbywanie za pomocą kampera podróży służbowych,

2)    korzystanie z kampera jako miejsca świadczenia usług (mobilnego biura) w trakcie podróży do miejsca docelowego podróży służbowej (np. w przerwie w trakcie podróży świadczy pan usługi IT, ponieważ kontrahent prosi Pana o szybką interwencję, np. szybką poprawkę w kodzie),

3)    po dotarciu na miejsce docelowe podróży służbowej będzie Pan w kamperze na co dzień pracował (świadczył w nim usługi IT), zamiast np. korzystać z przestrzeni coworkingowej lub zajmować się tym w pokoju hotelowym, za który musiałby drogo zapłacić. Kamper pozwoli więc na oszczędzenie w tym zakresie wydatków.

Leasing kampera jest konieczny w Pana działalności gospodarczej, ponieważ będzie pozwalał Panu realnie i na bieżąco wykonywać usługi IT w warunkach wymaganych przez kontrahentów, w szczególności wtedy, gdy będą oczekiwali Jego obecności poza miejscowością zamieszkania lub gdy będą wymagali szybkiej reakcji w trakcie realizacji projektu, a Pan będzie w trakcie podróży służbowej. Kamper będzie pełnić w Pana działalności jednocześnie funkcję środka transportu wykorzystywanego do podróży służbowych oraz mobilnego miejsca pracy, które będzie umożliwiało świadczenie usług IT także w czasie przejazdu lub postojów na trasie. Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ w branży IT zdarzają się sytuacje, w których kontrahent będzie oczekiwał pilnej interwencji, np. wprowadzenia szybkiej poprawki w kodzie, i będzie Pan musiał mieć możliwość wykonania takiej pracy niezwłocznie, niezależnie od tego, gdzie aktualnie będzie się znajdował. Dodatkowo, w przypadku dłuższych wyjazdów służbowych, kamper będzie pozwalał Panu na wykonywanie usług na miejscu w sposób bardziej efektywny i zorganizowany niż w warunkach prowizorycznych, np. w pokoju hotelowym. Zamiast każdorazowo ponosić wysokie i powtarzalne koszty noclegów oraz wynajmu przestrzeni do pracy (np. coworkingu), będzie mógł świadczyć usługi w kamperze, który w takich wyjazdach będzie pełnił funkcję mobilnego biura i miejsca noclegu. W konsekwencji leasing kampera nie będzie miał charakteru fakultatywnego, ani wyłącznie komfortowego, lecz będzie rozwiązaniem potrzebnym do zapewnienia możliwości realizacji usług w terenie, terminowości oraz ciągłości świadczenia usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Wskazał Pan, że podróże służbowe występują w Pana działalności gospodarczej, ponieważ obecnie kilka razy w roku odbywa Pan podróże do klienta w (...). Poprzedni klient wymagał dłuższej wizyty w Australii. Jeszcze wcześniejszy klient organizował spotkania zespołu w (...). Jeden z Pana klientów wspomina o konieczności zorganizowania stacjonarnego spotkania w Wielkiej Brytanii. Wskazuje Pan, że podróże służbowe będą występować również w przyszłości. Dlatego też kamper jest Panu potrzebny jako środek transportu oraz mobilne biuro na czas trwania podróży służbowej.

Podkreślił Pan, że wydatki ponoszone w ramach umowy leasingu operacyjnego kampera oraz związane z eksploatacją kampera będą miały pośredni związek z wykonywaną przez Pana działalnością gospodarczą. Ww. kamper będzie służył Panu dla celów podróży służbowych do kontrahentów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług w zakresie IT. W trakcie tych podróży kamper będzie również służył Panu jako mobilne biuro (tzn. będzie Pan z niego świadczył usługi IT dla swoich kontrahentów, które stanowią czynność opodatkowaną VAT – świadczenie usług). Dotyczy to zarówno przerw w trakcie podróży do miejsca docelowego, jak i pobytu na miejscu. Odbywanie podróży służbowych jest konieczne w ramach wykonywanej przez Pana działalności gospodarczej, bowiem musi np. zapoznać się z zespołem, z którym pracuje przy świadczeniu usług lub zaprezentować końcowy produkt swojemu kontrahentowi.

W związku z powyższymi okolicznościami należy uznać, że kamper (ponoszone na jego nabycie i w związku z nim wydatki) jest pośrednio związany z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.

Wobec tego stwierdzam, że wydatki w postaci raty leasingowej w części kapitałowej, raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera, będą spełniać przesłankę zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, wydatki w postaci raty leasingowej w części kapitałowej, raty leasingowej w części odsetkowej, czynszu inicjalnego, opłaty manipulacyjnej, ceny wykupu kampera po okresie leasingu oraz składki na ubezpieczenie OC, AC i NNW kampera, stanowić będą w całości (w pełnej kwocie) koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie wprowadził obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów dla aut ciężarowych niestanowiących środków trwałych.

Pamiętać przy tym należy, że to na Panu, jako podmiocie odnoszącym korzyść z faktu zaliczenia wskazanego we wniosku wydatku do kosztów uzyskania przychodów, spoczywa obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego ponoszonych wydatków z prowadzoną działalnością gospodarczą, jak również obowiązek właściwego ich udokumentowania.

Wobec powyższego, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych zaznaczam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie mają zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Pana wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.