Wnioskodawczyni, będąca w trakcie rozwodu, ma z małżonkiem wspólne nieruchomości nabyte w czasie małżeństwa, które są objęte wspólnością majątkową ustaną 9 listopada 2023 r. Właścicielstwo jest wpisane w księgach wieczystych jako całość dla każdego z małżonków. Planuje ona podział majątku, w wyniku którego może otrzymać jedną lub więcej nieruchomości na wyłączną własność, a następnie rozważa ich sprzedaż. Od nabycia tych nieruchomości do majątku…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne
12 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim. Pomiędzy małżonkami wspólność majątkowa ustała 9 listopada 2023 r. w wyniku umownego zniesienia ustroju wspólności i zawarcia umowy o rozdzielności majątkowej w formie aktu notarialnego. Sprawa rozwodowa pomiędzy Wnioskodawczynią a Jej małżonkiem jest w toku, po nieprawomocnym orzeczeniu rozwodu przez sąd pierwszej instancji.
Wnioskodawczyni złożyła do Sądu Rejonowego (…) wniosek o podział majątku dorobkowego, w skład którego wchodzą różne nieruchomości, ruchomości oraz udziały w spółce jawnej. Żadnej nieruchomości małżonkowie nie nabywali w udziałach ułamkowych. W księgach wieczystych prowadzonych dla poszczególnych nieruchomości małżonkowie są wpisani jako właściciele całości - każde z nich w udziale 1/1.
Wnioskodawczyni spodziewa się, że w wyniku podziału, czy to rozstrzygnięciu sądu, czy to w ugodzie sądowej, czy też w następstwie umowy cywilnoprawnej - otrzyma jedną lub więcej nieruchomości na własność wyłączną. Wnioskodawczyni przewiduje, że podziałowi majątku wspólnego mogą towarzyszyć spłaty z majątku odrębnego jednego z małżonków na rzecz drugiego, w tym spłaty dokonywanej przez Nią na rzecz drugiego z małżonków. Podział nastąpi jednak wyłącznie proporcjonalnie do udziału każdego z małżonków w majątku wspólnym.
Wnioskodawczyni rozważa zamiar zbycia jednej z nieruchomości, którą może otrzyma na wyłączną własność w wyniku zniesienia współwłasności.
Upłynęło co najmniej 5 lat licząc od końca roku, w którym Wnioskodawczyni wspólnie z małżonkiem nabyli każdą, za wyjątkiem jednej, z nieruchomości wspólnych. W przypadku tej jednej nieruchomości, okres 5 lat licząc od końca roku, w którym Wnioskodawczyni wspólnie z małżonkiem ją nabyli, upływa 31 grudnia 2025 r. Wnioskodawczyni nie zamierza tej nieruchomości zbywać.
Opisywany podział lub zbycie którejkolwiek z nieruchomości wspólnych nie nastąpi przed 1 stycznia 2026 r.
Żadna z nieruchomości należących do Wnioskodawczyni i Jej małżonka nie była i nie jest użytkowana w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez jedno z nich lub oboje.
Jedna z nieruchomości należących do Wnioskodawczyni i Jej małżonka jest wynajmowana przez Wnioskodawczynię i Jej małżonka. Wynajem tej nieruchomości jest przez małżonków opodatkowany zryczałtowanym podatkiem od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej żadnego z nich. Wnioskodawczyni nie zamierza tej nieruchomości zbywać.
Pytanie
Czy przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, uzyskanej na wyłączną własność Wnioskodawczyni w wyniku podziału majątku wspólnego Jej i Jej małżonka, będzie opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości uzyskanej na wyłączną własność Wnioskodawczyni w wyniku podziału majątku wspólnego Jej i Jej małżonka nie będzie opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest między innymi odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
W przypadku nabycia przez małżonków pozostających w ustroju współwłasności łącznej prawa własności nieruchomości i późniejszego przyznania własności tej nieruchomości jednemu z małżonków na skutek ustania ustroju wspólności nie stanowi nabycia dla tego małżonka.
Z tego powodu, ponieważ od daty nabycia nieruchomości przez małżonków do daty zbycia jednej z nich przez Wnioskodawczynię upłynie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, zbycie to nie będzie stanowiło przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
W tym miejscu należy wskazać również, że jak wynika z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej, bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r. sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
Przepis art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), stanowi, że:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że pozostaje Pani w związku małżeńskim. Wspólność majątkowa ustała 9 listopada 2023 r. w wyniku umownego zniesienia ustroju wspólności i zawarcia umowy o rozdzielności majątkowej w formie aktu notarialnego. Sprawa rozwodowa pomiędzy Panią a Pani małżonkiem jest w toku.
Złożyła Pani do Sądu Rejonowego wniosek o podział majątku dorobkowego, w skład którego wchodzą różne nieruchomości, ruchomości oraz udziały w spółce jawnej. Żadnej nieruchomości małżonkowie nie nabywali w udziałach ułamkowych. W księgach wieczystych prowadzonych dla poszczególnych nieruchomości małżonkowie są wpisani jako właściciele całości - każde z nich w udziale 1/1.
Spodziewa się Pani, że w wyniku podziału otrzyma jedną lub więcej nieruchomości na własność wyłączną. Podziałowi majątku wspólnego mogą towarzyszyć spłaty z majątku odrębnego jednego z małżonków na rzecz drugiego. Podział nastąpi jednak wyłącznie proporcjonalnie do udziału każdego z małżonków w majątku wspólnym.
Rozważa Pani zbycie jednej z nieruchomości, którą może otrzyma na wyłączną własność w wyniku zniesienia współwłasności.
Upłynęło co najmniej 5 lat licząc od końca roku, w którym wspólnie z małżonkiem nabyła Pani każdą z nieruchomości wspólnych.
Podział lub zbycie którejkolwiek z nieruchomości wspólnych nie nastąpi przed 1 stycznia 2026 r.
Żadna z nieruchomości należących do Pani i Pani małżonka nie była i nie jest użytkowana w związku z prowadzoną przez jedno z nich lub oboje działalnością gospodarczą.
Biorąc pod uwagę, że nieruchomości zostały nabyte przez Panią w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się do przepisów ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
Z kolei, jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
W myśl natomiast art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
Stosownie natomiast do art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3.
Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć podział ten nie jest obowiązkowy.
Zgodnie z art. 43 ww. Kodeksu:
§ 1. Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
§ 2. Jednakże z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Spadkobiercy małżonka mogą wystąpić z takim żądaniem tylko w wypadku, gdy spadkodawca wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa albo o rozwód lub wystąpił o orzeczenie separacji.
§ 3. Przy ocenie, w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do powstania majątku wspólnego, uwzględnia się także nakład osobistej pracy przy wychowaniu dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym.
Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
Jak wynika z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Zgodnie z cytowanym art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − datą nabycia przez Panią nieruchomości, pomimo ustania wspólności majątkowej małżeńskiej jest data nabycia tej nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.
Z okoliczności sprawy wynika, że upłynęło co najmniej 5 lat licząc od końca roku, w którym wspólnie z małżonkiem nabyła Pani każdą z nieruchomości wspólnych.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przychód z odpłatnego zbycia (jeżeli nie zostanie dokonane w ramach prowadzenia działalności gospodarczej) nieruchomości uzyskanej na Pani wyłączną własność w wyniku podziału majątku wspólnego Pani i Pani małżonka, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Tym samym, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży tej nieruchomości.
W świetle powyższego, Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Ta interpretacja dotyczy wyłącznie Pani obowiązków podatkowych i nie wywołuje skutków prawnych dla Pani małżonka.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo