Wnioskodawca, osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą niezwiązaną z nieruchomościami, jest właścicielem trzech niezabudowanych działek nabytych w drodze dziedziczenia po rodzicach w 2008 i 2017 roku. Działki stanowią majątek prywatny, wykorzystywany rolniczo, a Wnioskodawca posiada status rolnika indywidualnego. Podjął on działania zwiększające wartość jednej z działek, takie jak wystąpienie o…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości niezabudowanej, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi jedną księgę wieczystą (dalej jako: „Nieruchomość” lub „Działki”).
Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą (Firmę) zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, przeważająca działalność gospodarcza - kod PKD 2007 to 66.29.Z - Pozostała działalność wspomagająca ubezpieczenia i fundusze emerytalne. Wykonywana działalność gospodarcza - kody PKD 2007 to: 66.29.Z - Pozostała działalność wspomagająca ubezpieczenia i fundusze emerytalne, PKD 66.21.Z - Działalność związana z oceną ryzyka i szacowaniem poniesionych strat, PKD 66.22.Z - Działalność agentów i brokerów ubezpieczeniowych.
Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę nie jest w żaden sposób związana ze sprzedażą nieruchomości. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Działki będące własnością Wnioskodawcy - aktualnie Wnioskodawca jest jedynym właścicielem Działek znajdujących na Nieruchomości o następujących oznaczeniach:
· nr 1 o obszarze 0,99 ha (także jako „Działka 1”),
· nr 2 o obszarze 2,21 ha (także jako „Działka 2”),,
· nr 3 o obszarze 2,62 ha (także jako „Działka 3”),
- o łącznym obszarze 5,82 ha.
Przeznaczenie działek w planie miejscowym:
Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego we wsi terenu pomiędzy ulicami A, zatwierdzonym uchwałą z 27 maja 2010 r. przez Radę Gminy, ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym z 16 lipca 2010 r., działka gruntu o numerze ewidencyjnym nr 1, stanowi tereny zabudowy mieszkaniowej z dopuszczeniem zabudowy usługowej.
Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 2 objęta jest ustaleniami uchwał Rady Gminy z 6 grudnia 2012 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego działkę nr 4 i części działek nr 5, 6, 7, 2, ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym z 21 stycznia 2013 r., zgodnie z którą stanowi tereny zabudowy mieszkaniowej z dopuszczeniem zabudowy usługowej, teren drogi zbiorczej, teren drogi dojazdowej oraz z 29 kwietnia 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa z 4 lipca 2005 r., zgodnie z którą stanowi teren drogi dojazdowej, teren rolny, zieleni, wody, teren drogi zbiorczej.
Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 3 objęta jest ustaleniami uchwał Rady Gminy z 29 kwietnia 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa z 4 lipca 2005 r., zgodnie z którą stanowi teren drogi dojazdowej, teren zabudowy usługowej z zielenią towarzyszącą teren rolny, zieleni, wody, teren drogi zbiorczej. Incydentalnie, w ramach zwykłego dbania o wartość swojego majątku prywatnego, Sprzedający zgłosił w planie ogólnym wniosek o rozważenie również funkcji mieszkaniowej dla tej działki — wniosek ten nie został dotąd rozstrzygnięty.
Historia nabycia Nieruchomości - Historycznie Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę w drodze dziedziczenia ustawowego – po rodzicach Wnioskodawcy. W szczególności na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z 18 lipca 2008 r. (stwierdzenie nabycia spadku po ojcu Wnioskodawcy) oraz na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z 12 maja 2017 r. (poświadczenie dziedziczenia po matce Wnioskodawcy).
Opis Nieruchomości:
Wnioskodawca nie dokonał żadnych inwestycji związanych z infrastrukturą, takich jak budowa czy utwardzenie dróg dojazdowych. Podjął natomiast działania, których celem było zwiększenie wartości nieruchomości w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W szczególności wystąpił o pozwolenie na budowę obejmujące inwestycję: 2 budynki mieszkalne jednorodzinne dwulokalowe oraz 14 budynków dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z infrastrukturą dla działki nr 1.
W związku z wymogami formalnymi procedury uzyskania pozwolenia na budowę („PNB”), Wnioskodawca zawarł również umowę na wykonanie prac projektowych – wyłącznie dlatego, że przygotowanie projektu budowlanego jest obligatoryjnym elementem wniosku o PNB. Wnioskodawca nie zamierza natomiast prowadzić inwestycji we własnym zakresie, ani realizować projektu; działania te miały charakter czysto formalny i były podyktowane jedynie chęcią podniesienia wartości posiadanej nieruchomości w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Ponadto, Wnioskodawca zawarł umowę z Gminą dotyczącą zasad ewentualnej budowy przyłączy i urządzeń wodociągowych, sanitarnych, dróg wewnętrznych i oświetlenia. Celem tej umowy było uregulowanie wzajemnych relacji na wypadek realizacji inwestycji przez - w zamyśle Wnioskodawcy - podmiot trzeci. Umowa nie jest wykonywana, a Wnioskodawca zgodził się na jej zawarcie wyłącznie w celu spełnienia formalnych warunków procedury administracyjnej.
Działania te nie stanowią przejawu aktywności inwestycyjnej; miały charakter incydentalny, formalny i były ograniczone do czynności niezbędnych dla uzyskania PNB w celu zwiększenia wartości nieruchomości stanowiącej majątek prywatny Wnioskodawcy.
Do dnia złożenia wniosku o interpretację, pozwolenie na budowę nie zostało wydane.
Działki są niezabudowane i nie posiadają żadnych obiektów budowlanych, placów, ani urządzeń technicznych trwale związanych z gruntem, nie były przedmiotem umowy dzierżawy ani innych podobnych umów. Działki są nieuzbrojone.
Nieruchomość stanowi nieruchomość rolną. Sprzedający posiada status rolnika indywidualnego, nieruchomości były i są wykorzystywane w działalności rolniczej (produkcja roślinna).
Wnioskodawca traktuje posiadane przez siebie działki jako swój majątek prywatny i aktualnie jako lokatę kapitału. Wnioskodawca chce przeznaczyć Działki na sprzedaż w ramach decyzji o zbyciu majątku prywatnego.
Wnioskodawca nie ma podpisanej umowy przedwstępnej dotyczącej zbycia jakichkolwiek działek. Planuje sprzedaż trzech działek: nr 1, 2 oraz 3. W pierwszej kolejności Wnioskodawca zamierza zbyć działkę nr 1, natomiast sprzedaż działek nr 2 i 3 jest planowana w dalszej przyszłości – po zakończeniu sprzedaży działki nr 1.
W odniesieniu do działek nr 2 i 3 Wnioskodawca nie będzie podejmował żadnych działań zwiększających ich wartość, w szczególności nie będzie występował o pozwolenie na budowę, dokonywał podziałów geodezyjnych, uzbrojenia terenu ani innych czynności inwestycyjnych. Działki te zostaną sprzedane w stanie istniejącym, jako majątek prywatny.
W związku ze sprzedażą działek Wnioskodawca będzie występował jako strona sprzedająca. Z uwagi na atrakcyjne położenie i metraż działek Wnioskodawca zakłada, że potencjalnym nabywcą może być podmiot instytucjonalny (przedsiębiorca), jednak sam nie podejmuje żadnych działań ukierunkowanych na ich aktywne poszukiwanie.
Sprzedający nie prowadził, nie prowadzi obecnie, ani nie zamierza prowadzić żadnych działań marketingowych mających na celu aktywne poszukiwanie nabywcy – w szczególności nie ogłaszał i nie będzie ogłaszał sprzedaży działek, nie organizował i nie będzie organizował przetargów ani nie kierował i nie będzie kierował ofert do deweloperów. Ewentualna sprzedaż działek będzie mogła nastąpić w oparciu o posiadane kontakty osobiste Sprzedającego lub jego syna.
Decyzja o podjęciu działań zwiększających wartość działki nr 1 – w szczególności o wystąpieniu o pozwolenie na budowę – nie była inicjatywą Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest osobą starszą (ur. w 1955 r.) i nie posiada doświadczenia, ani wiedzy związanej z procesami inwestycyjnymi, czy deweloperskimi. Nie planował i nie planuje On samodzielnego prowadzenia jakichkolwiek inwestycji budowlanych ani działalności gospodarczej w tym zakresie. To syn Wnioskodawcy, mieszkający i pracujący, namówił Go – w ramach dbałości o majątek prywatny – aby uzyskał pozwolenie na budowę, jako element zwiększający potencjalną wartość działki w przypadku przyszłej sprzedaży. Działania te miały więc charakter incydentalny i typowy dla zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, a nie przejaw profesjonalnej, zorganizowanej aktywności inwestycyjnej.
Wnioskodawca nie zawarł, a także nie będzie zawierał umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, która miałyby na celu doprowadzenie do zbycia Nieruchomości.
Działki nie są składnikami majątkowymi – środkami trwałymi w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, z uwagi na przedmiot działalności wykonywanej przez Wnioskodawcę. Sprzedaż Działek stanowi jednostkowe zdarzenie, nie mające charakteru typowo zarobkowego i nie będące aktywnością powtarzalną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Wnioskodawca nie dokonywał w latach poprzedzających planowaną sprzedaż żadnych istotnych transakcji polegających na zakupie lub sprzedaży nieruchomości. Dla przejrzystości - po śmierci ojca Wnioskodawca stał się współwłaścicielem, zaledwie w ¼ części, jednej z nieruchomości będących dotąd w posiadaniu rodziców. W latach 2010 - 2014 doszło do dwóch sprzedaży kilku z działek składających się na tę nieruchomość, jednak Wnioskodawca nie odgrywał w tym procesie aktywnej roli - uczestniczył w transakcjach jedynie jako współwłaściciel mniejszościowego udziału, przyjmując czynności podejmowane głównie przez pozostałych współwłaścicieli.
Mając na względzie datę nabycia prawa własności do działek, planowana data sprzedaży będzie przypadać po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego od daty ich nabycia (nabycie nastąpiło w 2008 r. i w 2017 r.).
Środki uzyskane z planowanej sprzedaży Działek nie zostaną przeznaczone na prowadzenie działalności gospodarczej, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami.
W związku z zamiarem sprzedaży Działek Wnioskodawca jest zainteresowany otrzymaniem interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie konsekwencji podatkowych sprzedaży Działek na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, w sytuacji gdy sprzedaż Działek będzie następować po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym Wnioskodawca nabył Działki oraz w sytuacji, w której Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, jednak sprzedaż działek odbywać się będzie poza obszarem tej działalności.
Pytania
1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychód ze sprzedaży przez Wnioskodawcę prawa własności działki nr 1 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychód ze sprzedaży przez Wnioskodawcę prawa własności działki nr 2 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychód ze sprzedaży przez Wnioskodawcę prawa własności działki nr 3 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1.
Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychód ze sprzedaży przez Wnioskodawcę prawa własności działki nr 1 – dokonanej po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym działka została nabyta – nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ad 2.
Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychód ze sprzedaży przez Wnioskodawcę prawa własności działki nr 2 – dokonanej po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym działka została nabyta – nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ad 3.
Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychód ze sprzedaży przez Wnioskodawcę prawa własności działki nr 3 – dokonanej po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym działka została nabyta – nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Uzasadnienie Ad 1. – Ad 3.
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o PIT, źródłami przychodów są m.in. pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3) oraz odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości (pkt 8), o ile nie zostało dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej i nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przesłanki zwolnienia przychodu z opodatkowania:
Z powyższego wynika, że sprzedaż nieruchomości dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta, nie skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a co za tym idzie, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W celu zakwalifikowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości do tego źródła, konieczne jest spełnienie dwóch warunków: po pierwsze, zbycie nieruchomości nie może być związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, a po drugie, musi nastąpić po upływie pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, wymaga ustalenia, że jej aktywność w tym zakresie przybiera formę zawodową, a działania te są zorganizowane, ciągłe i prowadzone w celach zarobkowych. Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Przepis ten wskazuje, że działalność gospodarcza musi spełniać łącznie trzy kryteria: mieć charakter zarobkowy, być prowadzona w sposób zorganizowany oraz być wykonywana w sposób ciągły. Istotne znaczenie ma również to, czy podejmowane działania są efektem zwykłego zarządu własnym majątkiem, czy też wykazują cechy profesjonalnej działalności gospodarczej.
Okoliczności przedstawione w zdarzeniu przyszłym:
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje sprzedaż Działek po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym zostały one nabyte w drodze dziedziczenia ustawowego (po rodzicach Wnioskodawcy w 2008 r. i w 2017 r.). Działki te były i będą przez cały czas częścią majątku prywatnego Wnioskodawcy i nie były i nie będą wykorzystywane w działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie podejmował i nie zamierza podejmować działań, które mogłyby wskazywać na profesjonalne przygotowanie działek do sprzedaży, takich jak zmiana przeznaczenia, intensywne działania marketingowe, czy współpraca z biurami nieruchomości.
Działania Wnioskodawcy nie sposób zakwalifikować jako profesjonalnego podejścia do sprzedaży nieruchomości. Wskazują jedynie na racjonalne gospodarowanie majątkiem prywatnym, mającym na celu podniesienie wartości nieruchomości, które nie może być uznane za profesjonalne, zawodowe działanie, a jedynie działanie modelowego obywatela, który celem przysporzenia w majątku prywatnym, uatrakcyjnia przedmiot sprzedaży.
Warto również podkreślić, że Wnioskodawca nie zamierza podejmować innych działań, które mogłyby wskazywać na profesjonalny charakter sprzedaży działek. Działki nie zostały nabyte z zamiarem dalszej odsprzedaży, tylko nabyte w drodze dziedziczenia ustawowego, a sprzedaż Nieruchomości będzie miała charakter likwidacji majątku prywatnego, który traktowany jest przez Sprzedającego jako forma lokaty kapitału.
Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych:
Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, podejmowanie przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, takich jak sprzedaż nieruchomości niewykorzystywanej w działalności gospodarczej, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
W wyroku NSA z 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1100/17, podkreślono, że sam podział nieruchomości na działki, czy ich sprzedaż nawet w większej liczbie nie świadczy o prowadzeniu działalności gospodarczej, o ile nie są podejmowane zorganizowane działania typowe dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przy ocenie charakteru sprzedaży dokonywanej przez podatnika nie może decydować liczba i zakres transakcji. Jednorazowe zbycie dużego majątku może być bowiem trudne, czy mniej korzystne.
Podobne stanowisko zajął NSA w wyroku z 14 stycznia 2020 r., sygn. akt II FSK 2072/18, gdzie wskazano, że o kwalifikacji sprzedaży do działalności gospodarczej decyduje stopień aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje na angażowanie środków podobnych do tych, jakie wykorzystują przedsiębiorcy. W przedstawionej sprawie brak jest takich przesłanek, co pozwala uznać, że sprzedaż Działek będzie jedynie realizacją prawa własności majątku prywatnego.
Istotne stanowisko wynika także z wyroku NSA 13 grudnia 2022 r., sygn. akt II FSK 1155/20, gdzie Sąd jednoznacznie stwierdził, że uzyskanie warunków zabudowy, czy nawet pozwolenia na budowę – podejmowane wyłącznie w celu zwiększenia wartości nieruchomości przed sprzedażą – nie stanowi działalności gospodarczej, lecz mieści się w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Takie działania nie odbiegają istotnie od normalnego wykonywania prawa własności.
Sąd podkreślił, że dopiero zespół działań o cechach powtarzalności, ciągłości i zawodowości mógłby świadczyć o prowadzeniu działalności gospodarczej, np. wielokrotne nabywanie i zbywanie gruntów w krótkich odstępach czasu. Jednorazowa sprzedaż nawet „przygotowanej” działki nie spełnia tych kryteriów.
NSA wskazał również, że naturalne jest podejmowanie czynności w celu uzyskania wyższej ceny przy sprzedaży majątku prywatnego i samo dążenie do osiągnięcia zysku z pojedynczej transakcji nie czyni z podatnika profesjonalnego podmiotu rynku nieruchomości. Nie można więc utożsamiać racjonalnych działań właściciela z działalnością gospodarczą.
Ponadto należy zwrócić uwagę także na następujące wyroki sądów administracyjnych:
Wyrok NSA z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 - w wyroku z 9 kwietnia 2015 r., Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że działania podatnika dotyczące jego własnych składników majątkowych, w tym nieruchomości, mogą być uznane za zorganizowane i ciągłe w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, jeśli odbiegają od zwykłego wykonywania prawa własności. Tego rodzaju czynności muszą wskazywać na stały zamiar generowania dochodów w sposób powtarzalny i zorganizowany. Sąd podkreślił, że jedynie aktywność podatnika spełniająca wszystkie wymienione warunki może być uznana za działalność gospodarczą. W przeciwnym wypadku, brak którejkolwiek z tych cech oznacza, że nie można zakwalifikować działań podatnika jako prowadzenia działalności gospodarczej, a tym samym, nie ma podstaw do uznania przychodów z takich działań za przychody z tego źródła.
Wyrok NSA z 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II FSK 1443/15 - w wyroku z 20 czerwca 2017 r. NSA zauważył, że przychody można zakwalifikować do źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, jeśli całokształt działań podatnika wskazuje na ich związek z profesjonalnym obrotem nieruchomościami. Sąd podkreślił, że istotne jest rozpatrzenie całości działań, takich jak wielokrotne nabywanie i zaawansowane przygotowanie nieruchomości do sprzedaży, a następnie ich regularne zbywanie w celu osiągnięcia zysku. Działania te muszą wykazywać cechy uporządkowania i konsekwencji, a ich charakter powinien wykraczać poza zwykły zarząd majątkiem. Ważnym czynnikiem jest również stosunkowo krótki czas między nabyciem a zbyciem nieruchomości, co może świadczyć o profesjonalnym podejściu podatnika.
Wyrok NSA z 5 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 829/17 - w wyroku z 5 marca 2019 r. NSA wyraził pogląd, że podejmowane przez podatnika czynności dotyczące jego majątku, takie jak prawidłowe zarządzanie nim, czy zaspokajanie potrzeb rodziny, nie mogą być automatycznie kwalifikowane jako działalność gospodarcza. Sąd wskazał, że działania takie jak podział nieruchomości, uzyskanie decyzji administracyjnych, czy poszukiwanie nabywcy za pomocą Internetu mieszczą się w zwykłym zarządzie majątkiem prywatnym i nie noszą znamion działalności gospodarczej. W uzasadnieniu podkreślono, że nawet wykorzystanie profesjonalnych narzędzi sprzedaży, takich jak współpraca z agencją nieruchomości, nie oznacza automatycznie prowadzenia działalności gospodarczej. Tego rodzaju czynności stanowią naturalny element zarządzania majątkiem w dzisiejszych realiach społecznych i gospodarczych.
Wyrok NSA z 15 listopada 2017 r. sygn. akt II FSK 2769/15 - jak wskazano w tym orzeczeniu zorganizowany sposób działania w obrocie gospodarczym oznacza prowadzenie działalności w sposób metodyczny, systematyczny i uporządkowany, który wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły.
Wyrok NSA z 4 września 2015 r. sygn. akt II FSK 1557/13 - „Należy wskazać, że granica pozwalająca oddzielić przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f od przychodu, którego źródłem jest zbycie nieruchomości w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f jest płynna. Kryteria umożliwiające zakwalifikowanie danych czynności do podejmowanych w warunkach działalności gospodarczej, w tym warunek „ciągłości”, nie są spełnione jeżeli działania podatnika mieszczą się w zwykłych czynnościach związanych z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży (np. jej uporządkowania, uzyskanie informacji o możliwości zagospodarowania, przygotowaniu dokumentacji geodezyjnej, zawarcie umowy z pośrednikiem w obrocie nieruchomościami, wydzieleniu części przeznaczonej do sprzedaży itp.) (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2014 r. sygn. akt II FSK 867/12)”.
Wszystkie wymienione orzeczenia podkreślają zatem, że dla uznania działań podatnika za prowadzenie działalności gospodarczej konieczne jest łączne spełnienie takich cech, jak zarobkowy cel działań, ich zorganizowany charakter, ciągłość oraz wyraźne wykraczanie poza zwykły zarząd majątkiem. Brak choćby jednej z tych cech oznacza, że działania należy traktować jako zarządzanie majątkiem prywatnym, co wyklucza zakwalifikowanie ich jako działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
Istotnym przejawem działania w sposób zorganizowany jest także skoncentrowanie aktywności na podejmowaniu czynności zmierzających ku utrzymaniu źródła przychodu, jak i rozszerzania tego źródła przez planowanie nabycia kolejnych nieruchomości. Zorganizowany charakter działalności oznacza, że podatnik nie tylko wykorzystuje, ale jednocześnie stwarza sobie okoliczności do zarobku na handlu nieruchomościami. Powyższe oznacza, że za działalność gospodarczą nie może być uznane wygenerowanie zysku w sposób poniekąd incydentalny. Konieczny ku temu jest szereg zorganizowanych działań w konkretnym celu w sposób profesjonalny.
Zdaniem Wnioskodawcy, okoliczności nabycia prawa własności do nieruchomości, nie mogą pozostawać bez wpływu na ocenę działalności pod kątem jej zorganizowania. Przeciwko zorganizowanemu i zarobkowemu charakterowi działalności bezsprzecznie przemawia nabycie w okolicznościach niezależnych od podatnika – jak w przedmiotowej sprawie – drogą dziedziczenia ustawowego, gdzie Wnioskodawca nie miał wpływu na cenę nabycia, umiejscowienie nieruchomości czy metraż, co wykluczało chęć nabycia w ramach odsprzedaży. Dlatego sprzedaż majątku własnego – nieruchomości odziedziczonych nie powinna być poczytywana za sprzedaż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Wnioskodawca, podobnie jak wskazano w przytoczonych wyrokach, zamierza podjąć działania mieszczące się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, takie jak sprzedaż Działek nabytych w drodze dziedziczenia, bez wykazywania cech zorganizowanej i ciągłej działalności. Brak aktywności wykraczającej poza standardowe zarządzanie, jak np. uzbrojenie terenu, profesjonalne przygotowanie do sprzedaży, czy intensywne działania marketingowe, jednoznacznie wskazuje, że Wnioskodawca nie działa w charakterze przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą. Tym samym, zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą potwierdzoną ww. orzeczeniami sądów administracyjnych, jego przychód ze sprzedaży Działek nie może być uznany za przychód z działalności gospodarczej, lecz pozostaje efektem zarządzania majątkiem prywatnym.
Potwierdzenie stanowiska w interpretacjach indywidualnych:
Przytoczone stanowiska znajdują również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych z:
Podsumowanie stanowiska Wnioskodawcy:
Planowana sprzedaż działek nr 1, 2 oraz 3 przez Wnioskodawcę, nie będzie stanowić źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Prawidłowe są zatem stanowiska Wnioskodawcy do pytań 1-3, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, przychód ze sprzedaży przez Wnioskodawcę prawa własności Działek, po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego od ich nabycia, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
· odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
· zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
‒ prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie trzech warunków:
· po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
· po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
· po trzecie, w sposób ciągły.
Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).
Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki.
W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły. Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”, „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”, „wprowadzać porządek”. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 r. sygn. I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”.
Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności, (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.
Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić również zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o której mowa we wniosku.
W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przeprowadzenia planowanej transakcji należy rozważyć, czy czynność ta zawierać będzie znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie okoliczności jak: cykliczne nabywanie działek, ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży, osiągnięcie zysku, doprowadzenie dróg, przyłączy energetycznych i wodociągowych, uzyskania warunków zabudowy, złożenie wniosku o uwzględnienie działek w przyszłym planie zagospodarowania przestrzennego jako mieszkaniowych, czy zawarcie umowy z biurem nieruchomości w celu ich sprzedaży.
Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z opisu sprawy wynika, że przedmiotowa nieruchomość stanowi nieruchomość rolną i Pan jako sprzedający posiada status rolnika indywidualnego. Nieruchomości były i są wykorzystywane w działalności rolniczej (produkcja roślinna). Traktuje Pan posiadane przez siebie działki jako swój majątek prywatny. Chce Pan przeznaczyć Działki na sprzedaż w ramach decyzji o zbyciu majątku prywatnego. Planuje Pan sprzedaż trzech działek: nr 1, 2 oraz 3. W pierwszej kolejności zamierza Pan zbyć działkę nr 1, natomiast sprzedaż działek nr 2 i 3 jest planowana w dalszej przyszłości – po zakończeniu sprzedaży działki nr 1. W związku ze sprzedażą działek będzie Pan występował jako strona sprzedająca. Nie zawarł Pan, a także nie będzie Pan zawierał umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, która miałyby na celu doprowadzenie do zbycia Nieruchomości. Prowadzi Pan działalność gospodarczą, jednak sprzedaż działek odbywać się będzie poza obszarem tej działalności. Działki nie są składnikami majątkowymi – środkami trwałymi w Pana działalności gospodarczej, z uwagi na przedmiot działalności wykonywanej przez Pana. Sprzedaż działek stanowi jednostkowe zdarzenie, nie mające charakteru typowo zarobkowego i nie będące aktywnością powtarzalną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Planowana data sprzedaży będzie przypadać po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego od daty ich nabycia (nabycie nastąpiło w 2008 r. i w 2017 r.).
Jak również wynika z opisu nie prowadził Pan, nie prowadzi obecnie, ani nie zamierza prowadzić żadnych działań marketingowych mających na celu aktywne poszukiwanie nabywcy – w szczególności nie ogłaszał i nie będzie ogłaszał sprzedaży działek, nie organizował i nie będzie organizował przetargów ani nie kierował i nie będzie kierował ofert do deweloperów. Ewentualna sprzedaż działek będzie mogła nastąpić w oparciu o posiadane przez Pana kontakty osobiste lub Pana syna. Decyzja o podjęciu działań zwiększających wartość działki nr 1 – w szczególności o wystąpieniu o pozwolenie na budowę – nie była Pana inicjatywą. Jest Pan osobą starszą i nie posiada doświadczenia, ani wiedzy związanej z procesami inwestycyjnymi, czy deweloperskimi. Nie planował i nie planuje Pan samodzielnego prowadzenia jakichkolwiek inwestycji budowlanych ani działalności gospodarczej w tym zakresie. To Pan syn namówił Pana – w ramach dbałości o majątek prywatny – aby uzyskał pozwolenie na budowę, jako element zwiększający potencjalną wartość działki w przypadku przyszłej sprzedaży. Działania te miały jednak charakter incydentalny i typowy dla zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, a nie przejaw profesjonalnej, zorganizowanej aktywności inwestycyjnej. Ponadto, nie zawarł Pan, a także nie będzie zawierał umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, która miałyby na celu doprowadzenie do zbycia nieruchomości. Działki nie są składnikami majątkowymi – środkami trwałymi w Pana działalności gospodarczej, z uwagi na inny przedmiot wykonywanej przez Pana działalności. Sprzedaż działek stanowi jednostkowe zdarzenie, niemające charakteru typowo zarobkowego i niebędące aktywnością powtarzalną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego nie sposób zatem przyjąć, że planowana sprzedaż działek, wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana działań nie można uznać za działania zarobkowe, bowiem nie nabył Pan przedmiotowej nieruchomości w celu jej odsprzedaży – co potwierdza fakt, że jest Pan jej właścicielem od 2008 r. i 2017 r., a nabycie nastąpiło w drodze dziedziczenia po rodzicach. Zatem, w przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Pana wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabył Pan nieruchomości, o której mowa we wniosku w celu jej odsprzedaży, nie prowadzi Pan w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania jej sprzedaży. Transakcja sprzedaży działek nastąpi po upływie długiego czasu od jej nabycia. W konsekwencji, istotą Pana działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lecz zwykły zarząd majątkiem. Okoliczności dotyczące nabycia i sprzedaży działek nie dają podstaw do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w ww. art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie sposób zatem uznać, że w realiach analizowanej sprawy działania podejmowane przez Pana pozwalają na zakwalifikowanie planowanej transakcji sprzedaży do kategorii przychodu z działalności gospodarczej, zatem jest to zarząd majątkiem prywatnym. Planowana przez Pana transakcja sprzedaży nie będzie nosiła przymiotów działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, planowana przez Pana sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe planowanej transakcji należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z cytowanego wcześniej art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie zaś do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
W omawianej sprawie Nieruchomość została nabyta przez Pana w drodze dziedziczenia ustawowego – po Pana rodzicach. W szczególności na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z 18 lipca 2008 r (stwierdzenie nabycia spadku po ojcu Pana) oraz na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z 12 maja 2017 r. (poświadczenie dziedziczenia po matce Pana). Planuje Pan sprzedaż trzech działek: nr 1, 2 oraz 3 i w pierwszej kolejności zamierza Pan zbyć działkę nr 1, natomiast sprzedaż działek nr 2 i 3 jest planowana w dalszej przyszłości – po zakończeniu sprzedaży działki nr 1. Wskazuje Pan, że planowana data sprzedaży działek będzie przypadać po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego od daty ich nabycia, które nastąpiło w 2008 r. i w 2017 r. Skoro stwierdzenie nabycia spadku po ojcu nastąpiło w 2008 r ., a po matce w 2017 r., to znaczy, że obu przypadkach minęło 5 lat od nabycia nieruchomości przez spadkodawców. Zatem w przedmiotowej sprawie, odpłatne zbycie Nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
Mając na uwadze opis przedstawiony sprawy i powołane wyżej przepisy prawa wskazać należy, że uzyskany przychód ze sprzedaży działki 1, działki 2, działki 3 nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ 5-letniego terminu o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące w sprawie będącej przedmiotem Pana wniosku.
Natomiast w odniesieniu do przywołanych przez Pana orzeczeń sądowych, stwierdzić należy, że na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii nie może wpłynąć powołane orzecznictwo, ponieważ zapadło ono w odniesieniu do indywidualnego i właściwego tylko temu orzecznictwu opisu sprawy. W związku z powyższym, nie negując takiego orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca zaprezentowanych przez Pana wyroków zamyka się w obrębie spraw, dla których zostały wydane.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo