Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.1009.2025.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 31 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełnił go Pan pismem z 8 stycznia 2026 r. (data wpływu 15 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Był Pan wraz z siostrą współwłaścicielem niezabudowanej nieruchomości gruntowej składającej z się z dwóch działek o obszarach odpowiednio 0,4209 ha oraz 2,5000 ha. Dla ww. nieruchomości prowadzona jest jedna księga wieczysta. Nabył Pan wraz z siostrą własność przedmiotowej nieruchomości na podstawie umowy darowizny z 12 marca 2012 r. oraz umowy częściowego zniesienia współwłasności z 15 marca 2013 r. Obie umowy zostały sporządzone w formie aktów notarialnych, zobowiązania z tytułu należności publicznoprawnych, jakie powstały w związku z ich zawarciem w dacie sporządzania wniosku wygasły. Udział każdego ze współwłaścicieli w nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym (Pana i siostry) wynosił 1/2.

Między współwłaścicielami nie doszło do zawarcia jakiejkolwiek umowy, która dotyczyłaby sposobu korzystania z tej nieruchomości w sposób powiązany z przysługującymi im udziałami.

W dniu 25 marca 2025 r. przed notariuszem, zawarł Pan z siostrą umowę w przedmiocie odpłatnego zniesienia współwłasności w ten sposób, że Pan nabył do majątku osobistego (w dacie zawierania aktu notarialnego był wdowcem) na wyłączną własność całą nieruchomość opisaną wyżej, za spłatą na rzecz siostry w kwocie 80 000 zł. Strony ustaliły, z udziałem rzeczoznawcy, wartość rynkową nieruchomości na 160 000 zł. Wpłacił Pan siostrze wskazaną wyżej kwotę. W dacie sporządzenia wniosku w dziale II księgi wieczystej, jako właściciel całej nieruchomości składającej się z obu działek, widnieje wyłącznie Pan.

Obecnie Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę sprzedaży obejmującą jedną z działek składających się na opisaną nieruchomość. Kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości wnioskodawca nie zamierza przeznaczyć na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a pomiędzy planowaną transakcją, a odpłatnym zniesieniem współwłasności, o którym mowa wyżej nie minie 5 lat. Wnioskodawca nie prowadzi jakiejkolwiek działalności gospodarczej, w tym w szczególności związanej z obrotem nieruchomościami. W związku z powyższym koniecznym – Pana zdaniem – stało się uzyskanie interpretacji w zakresie stosowania do tej transakcji ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) w zakresie sformułowanych pytań.

W uzupełnieniu wniosku, wskazał Pan, że działka o powierzchni 0,4209 ha położona jest w X, gmina (…), powiat (…), województwo (…), nr ewidencyjny 1/2; działka o powierzchni 2,5000 ha położona jest w X, gmina (…), powiat (…), województwo (…), nr ewidencyjny 2/0.

W drodze darowizny z 2012 r. nabył Pan udział w prawie własności opisanych wyżej nieruchomości wynoszący 1/4.

Ponadto wskazał Pan, że umowa częściowego zniesienia współwłasności z 15 marca 2013 r. została zawarta przez współwłaścicieli nieruchomości oznaczonej nr ewidencyjnym 1/2 (pow. 0,4209 ha) oraz 2/0 (pow. 2,5000 ha), o której mowa powyżej, tj. Pana i siostrę (obojgu przysługiwał udział w prawie własności tejże nieruchomości wynoszący po 1/4 oraz osobę trzecią, której przysługiwał udział w prawie własności tychże wynoszący 1/2. Sama umowa, obok opisanych działek, obejmowała również działki o nr 1/1 oraz nr 2/1 położone w tej samej miejscowości, co działki opisane powyżej, w których prawo własności kształtowało się w ten sam sposób, jak w działkach opisanych powyżej. Na mocy umowy częściowego zniesienia współwłasności Pan oraz siostra otrzymaliście „na współwłasność po 1/2” prawa własności w nieruchomościach oznaczonych nr ewidencyjnymi 1/2 oraz nr 2/0, a osoba trzecia, która była stroną umowy na swoją wyłączną własność nieruchomości oznaczone nr ewidencyjnymi 1/1 oraz 2/1. Umowa zniesienia współwłasności z 2013 r. nie przewidywała spłat i dopłat; efektem zawarcia przedmiotowej umowy było to, że finalnie Pan oraz siostra posiadaliście po 1/2 udziału w prawie własności działek nr 2/0 oraz nr 1/2 i mogliście zawrzeć umowę zniesienia współwłasności, która została opisana w treści wniosku.

Planuje Pan sprzedaż działki o powierzchni 0,4209 ha, tj. o nr ewidencyjnym 1/2, transakcję zamierza Pan przeprowadzić w 2026 r.

Pytania

1.  Czy sprzedaż części nieruchomość nabytej w drodze odpłatnego zniesienia współwłasności w zakresie wykraczającym ponad pierwotnie przysługujący Panu udział w prawie własności, będzie traktowana na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako sprzedaż w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy (w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1) podatek w stawce 19%, tj. obliczony zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy, będzie naliczony od podstawy opodatkowania ograniczonej do ceny, jaką Pan uzyska ponad zapłatę za udział w prawie własności przysługujący Panu przed datą odpłatnego zniesienia współwłasności, tj. od 1/2 ceny uzyskanej za sprzedaż opisanej wyżej działki, czy od całości uzyskanej ceny?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Pana zdaniem, odpowiedź na pytanie nr 1 winna być twierdząca. W przypadku sprzedaży nieruchomości objętej uprzednio odpłatnym zniesieniem współwłasności nie pozostanie obojętna podatkowo z punktu widzenia art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w zakresie w jakim planowana transakcja będzie obejmować udział nabyty przez Pana w ramach umowy zniesienia współwłasności z 25 marca 2025 r. (ponad 1/2 udziału w prawie własności nieruchomości), po Pana stronie powstanie zobowiązanie podatkowe do zapłaty podatku PIT.

Potwierdza to ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych oraz jednolita praktyka organów podatkowych. Tytułem przykładu wskazuje Pan na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2023 r., w którego uzasadnieniu wskazuje się, że: „Jeżeli w drodze zniesienia współwłasności współwłaściciel nabywa nieruchomości lub prawa ponad udział, który uprzednio posiadał, to nabycie w drodze zniesienia współwłasności, w części przekraczającej posiadany udział, należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 PDOFizU. Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed dokonaniem tej czynności - oznacza to, że dla udziału w nieruchomości lub prawie nabytego w drodze zniesienia współwłasności ponad pierwotnie posiadany udział, dniem nabycia jest dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności. (...) co do tej części udziałów, która została nabyta w 2013 r., w rezultacie zniesienia współwłasności, należy odrębnie liczyć bieg 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b). (...) Zagadnienie zniesienia współwłasności, jako formy nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 PDOFizU, jak słusznie stwierdził sąd pierwszej instancji, było przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z 18 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2836/12, stwierdził, że co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia współwłasności podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości), której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Zatem, zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału, jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. (...) jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości), której (którego) wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Jeżeli zatem, w drodze zniesienia współwłasności współwłaściciel nabywa nieruchomości lub prawa ponad udział, który uprzednio posiadał, to nabycie w drodze zniesienia współwłasności, w części przekraczającej posiadany udział, należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 PDOFizU. Innymi słowy, jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed dokonaniem tej czynności oznacza to, że dla udziału w nieruchomości lub prawie nabytego w drodze zniesienia współwłasności ponad pierwotnie posiadany udział, dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności” (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2023 r., sygn. akt: II FSK 1452/22, Legalis nr 2901906).

W Pana ocenie, pogląd przytoczony wyżej (jakkolwiek wydany w sprawie sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego) pozostaje w pełni adekwatny do niniejszej sprawy i potwierdza Pana stanowisko co do odpowiedzi na pytanie nr 1, tj. w przypadku udziału nabytego od siostry w ramach odpłatnego zniesienia współwłasności w razie sprzedaży części nieruchomości, będącej pierwotnie przedmiotem współwłasności, przed upływem 5 lat od daty zniesienia współwłasności, w odniesieniu do udziału „nabytego od siostry” znajdzie zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 2

Pana zdaniem, jako podstawę opodatkowania dla podatku PIT, obliczonego dla transakcji opisywanej we wniosku (w warunkach opisanych powyżej), należy przyjąć 1/2 ceny uzyskanej przez Pana ze sprzedaży nieruchomości składającej się na działkę będącą przedmiotem sprzedaży. Jako mająca znaczenie podatkowe należy traktować jedynie tę część planowanej transakcji, która dotyczy udziału w prawie własności nieruchomości nabytego w ramach odpłatnego zniesienia współwłasności umową z 25 marca 2025 r. (1/2 udziału w prawie własności całej nieruchomości). W odniesieniu do drugiej części prawa własności, tj. udziału 1/2, który przysługiwał Panu przed zniesieniem współwłasności z 25 marca 2025 r., znajdzie zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT w zakresie, w jakim nie traktuje jako odpłatnej sprzedaży nieruchomości lub jej części, transakcji dokonywanej po upływie 5 lat od ich nabycia lub wybudowania.

Wobec powyższego, podatek obliczony z uwzględnieniem stawki 19% będzie obliczony dla podstawy opodatkowania wynoszącej 1/2 ceny, jaką Pan uzyska z tytułu sprzedaży będącej przedmiotem planowanej transakcji, działki składającej się aktualnie na całą nieruchomość, której dotyczyła umowa odpłatnego zniesienia współwłasności z 25 marca 2025 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Aby stwierdzić, czy planowana przez Pana w 2026 r. sprzedaż działki nr 1/2 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Zatem, poprzez „nabycie”, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.

W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Zatem do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego.

Natomiast w myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Punktem wyjścia do obliczenia podstawy opodatkowania jest wartość rynkowa zbywanych udziałów w składnikach majątkowych.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:

-     podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

-     wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.

Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.

Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności. O tym, czy w wyniku zniesienia współwłasności doszło do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział, decyduje porównanie wartości tych nieruchomości, a nie ich powierzchni. Może się zdarzyć, że większą wartość będzie miała nieruchomość o mniejszej powierzchni.

Nabycie w wyniku zniesienia współwłasności części majątku, który należał do innych współwłaścicieli, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści wniosku wynika, że:

·      Był Pan wraz z siostrą współwłaścicielem niezabudowanej nieruchomości gruntowej składającej z się z dwóch działek – nr 1/2 i nr 2/0.

·      Nabył Pan wraz z siostrą własność przedmiotowej nieruchomości na podstawie umowy darowizny z 12 marca 2012 r. oraz umowy częściowego zniesienia współwłasności z 15 marca 2013 r. W drodze darowizny z 2012 r. nabył Pan udział w prawie własności opisanych wyżej nieruchomości wynoszący 1/4.

·      Umowa częściowego zniesienia współwłasności z 15 marca 2013 r. została zawarta przez współwłaścicieli nieruchomości oznaczonej nr ewidencyjnym 1/2 (pow. 0,4209 ha) oraz 2/0 (pow. 2,5000 ha), tj. Pana i siostrę (obojgu przysługiwał udział w prawie własności tejże nieruchomości wynoszący po 1/4) oraz osobę trzecią, której przysługiwał udział w prawie własności tychże wynoszący 1/2. Sama umowa, obok opisanych działek, obejmowała również działki o nr 1/1 oraz nr 2/1. Na mocy umowy częściowego zniesienia współwłasności Pan oraz siostra otrzymaliście na współwłasność po 1/2 prawa własności w nieruchomościach oznaczonych nr ewidencyjnymi 1/2 oraz 2/0, a osoba trzecia, która była stroną umowy, na swoją wyłączną własność nieruchomości oznaczone nr ewidencyjnymi 1/1 oraz 2/1. Umowa zniesienia współwłasności z 2013 r. nie przewidywała spłat i dopłat. Efektem zawarcia przedmiotowej umowy było to, że finalnie Pan oraz siostra posiadaliście po 1/2 udziału w prawie własności działek nr 2/0 oraz nr 1/2 i mogliście zawrzeć umowę zniesienia współwłasności.

·      25 marca 2025 r. Pan oraz siostra zawarliście umowę w przedmiocie odpłatnego zniesienia współwłasności w ten sposób, że Pan nabył do majątku osobistego (w dacie zawierania aktu notarialnego był wdowcem) na wyłączną własność całą nieruchomość opisaną wyżej, za spłatą na rzecz siostry w kwocie 80 000 zł. Strony ustaliły, z udziałem rzeczoznawcy, wartość rynkową nieruchomości na 160 000 zł. Wpłacił Pan siostrze wskazaną wyżej kwotę, w dacie sporządzenia niniejszego wniosku w dziale II księgi wieczystej, jako właściciel całej nieruchomości składającej się z obu działek, widnieje wyłącznie Pan.

·      Planuje Pan sprzedaż działki o powierzchni 0,4209 ha, tj. o nr ewidencyjnym 1/2, transakcję zamierza Pan przeprowadzić w 2026 r.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że planowana przez Pana w 2026 r. sprzedaż udziału 1/2 części w działce nr 1/2 nabytego przez Pana 12 marca 2012 r. na podstawie umowy darowizny i 15 marca 2013 r. na podstawie umowy zniesienia współwłasności, nie będzie stanowić źródła przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w tym przepisie.

We wniosku wskazał Pan, że w wyniku zniesienia współwłasności 25 marca 2025 r. nabył Pan odpłatnie udział 1/2 części w działce nr 1/2 od drugiego współwłaściciela – Pana siostry. W związku z tym, planowana przez Pana w 2026 r. sprzedaż udziału 1/2 części w działce nr 1/2 nabytego w drodze ww. zniesienia współwłasności od Pana siostry, zostanie dokonana przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i będzie stanowić źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Z kolei zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 22 ust. 6c ww. ustawy w sposób jednoznaczny stanowi, co w przypadku sprzedaży nieruchomości może być uznane za koszt uzyskania przychodu. Przepis ten posługuje się m.in. pojęciem kosztu nabycia. W przypadku podatników zbywających nieruchomość nabytą w drodze odpłatnego zniesienia współwłasności, kosztem tym jest koszt nabycia zbywanej w drodze sprzedaży nieruchomości.

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:

Reasumując, planowana przez Pana w 2026 r. sprzedaż udziału 1/2 w działce nr 1/2 nabytego przez Pana 12 marca 2012 r. w drodze darowizny i nabytego 15 marca 2013 r. na podstawie umowy zniesienia współwłasności, nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Zatem, planowana w 2026 r. sprzedaż ww. udziału nie będzie skutkować obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

Natomiast planowana przez Pana w 2026 r. sprzedaż udziału 1/2 w działce nr 1/2 nabytego przez Pana w 2025 r. w wyniku zniesienia współwłasności od drugiego współwłaściciela nieruchomości, będzie stanowić źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż nastąpi przed upływem pięcioletniego terminu określonego w tym przepisie. Tym samym, dochód uzyskany ze sprzedaży ww. udziału 1/2 w działce nr 1/2 będzie podlegać opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustalając podstawę obliczenia podatku przychód z odpłatnego zbycia ww. udziału 1/2 w działce nr 1/2, określony zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartość wyrażoną w cenie określoną w umowie sprzedaży przypadającą na udział 1/2 w nieruchomości nabyty 25 marca 2025 r. w drodze zniesienia współwłasności, pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia przypadające na ten udział), ma Pan prawo pomniejszyć o koszty uzyskania przychodu określone zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do których będzie mógł Pan zaliczyć udokumentowaną i faktycznie poniesioną kwotę spłaty – do której został Pan zobowiązany – dokonaną na rzecz siostry. W sytuacji, gdy z dokonanej transakcji uzyska Pan dochód, to będzie podlegał on opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu zdarzenia, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.