Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.1046.2025.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem z 22 stycznia 2026 r. (data wpływu 28 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani właścicielką zabudowanej nieruchomości – działki nr 1 o powierzchni 1 581 m², położonej w X, gminie (…), powiecie (…), w woj. (…), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…) przez Sąd Rejonowy w (…).

Nieruchomość tę nabyła Pani na podstawie spadkobrania po swojej matce A zmarłej 20 lutego 2025 r., stwierdzonego aktem poświadczenia dziedziczenia z 8 września 2025 r., Rep. (…), który został zarejestrowany w Rejestrze Spadkowym PL.

Pani mama, po której nabyła Pani spadek, ww. nieruchomość nabyła w całości na podstawie umowy nieodpłatnego działu spadku po Pani ojcu, a jej mężu B i nieodpłatnego zniesienia współwłasności 30 września 2021 r., Rep. (…), ze swoimi dziećmi, tj. Panią i Pani bratem (C). Wcześniej ta nieruchomość wchodziła w skład majątku osobistego Pani ojca B, który zmarł 20 marca 2021 r., a nabył ją w 1990 r. i 1998 r.

Planuje Pani sprzedać ww. nieruchomość w 2025 r.

Ponieważ Pani mama, po której Pani dziedziczy w całości nie była właścicielką całej nieruchomości przez okres co najmniej 5 lat (była współwłaścicielką nieruchomości w jednej trzeciej części od śmierci ojca, tj. 20 marca 2021 r., a pozostałej 2/3 części była właścicielką od 30 września 2021 r.) obawia się Pani, że zapłaci podatek dochodowy z tytułu tej sprzedaży, a okres w którym mogłaby Pani zbyć tę nieruchomość to 1 stycznia 2027 r.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:

·      B nabył nieruchomość etapami w 1990 r. i 1998 r. W dniu śmierci Pani ojca (20 marca 2021 r.) całość nieruchomości weszła w skład masy spadkowej. Spadkobiercy ustawowi – Pani matka A (żona spadkodawcy), Pani oraz Pani brat C (syn) - nabyli po jednej trzeciej udziału w nieruchomości z chwilą otwarcia spadku.

W wyniku umowy z 30 września 2021 r. dokonano nieodpłatnego działu spadku i zniesienia współwłasności, w wyniku którego Pani matka (A) nabyła wyłączną własność działki nr 1, bez jakichkolwiek dopłat, spłat czy innych świadczeń wzajemnych – § 3 aktu notarialnego Rep. A Nr (…).

·      Spadek po zmarłej 20 lutego 2025 r. w (…) - A na podstawie testamentu notarialnego, sporządzonego 2 czerwca 2022 r., Repertorium A numer (…), odziedziczyła Pani z dobrodziejstwem inwentarza.

·      Zgodnie z aktem notarialnym Rep. A Nr (…) z 30 września 2021 r. – umowa przeniesienia własności nieruchomości oraz umowa o dział spadku i nieodpłatne zniesienie współwłasności wskazuje Pani, że przedmiotem umowy o dział spadku po B były następujące rzeczy i prawa majątkowe:

a)  nieruchomość zabudowana – działka nr 1 o powierzchni łącznej o pow. 1 581 m², w X, wraz z częściami składowymi w postaci budynków na tej działce, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…),

b)  inne działki (nr 7, nr 5, nr 3) były przedmiotem umowy sprzedaży na rzecz D, a nie działu spadku.

Pani mama nabyła na wyłączną własność działkę nr 1 o powierzchni 1 581 m² (zabudowaną domem mieszkalnym murowanym, parterowym, murowaną stodołą i oborą) – wyłączna własność nabyta na podstawie działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności. Przed działem Pani mama (A) posiadała 1/3 część w całym majątku spadkowym. Po dziale nabyła wyłączną własność całej zabudowanej działki nr 1.

Wartość przedmiotów umowy została określona na kwotę 200 000 zł (§ 7 umowy).

W wyniku działu spadku nie były przyznane żadne spłaty, ani dopłaty (§ 7 umowy). Akt wskazuje, że strony dokonują nieodpłatnego działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności oraz że A, działając w imieniu własnym i mocodawców, wyjaśnia, iż zniesienia współwłasności dokonują bez żadnych spłat i dopłat, czując się całkowicie zaspokojeni.

·      Planuje Pani dokonać sprzedaży nieruchomości w roku podatkowym 2026, przy czym sprzedaż ta nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż stanowi jednorazową transakcję zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku po rodzicach, niemającą charakteru działalności zarobkowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły.

·      W momencie sprzedaży nie będzie Pani podlegała w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

·      Centrum Pani interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) w momencie sprzedaży ww. nieruchomości będzie znajdowało się w Holandii.

·      Posiada Pani obywatelstwo polskie.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w związku z tym, że Pani ojciec był właścicielem nieruchomości przez okres znacznie dłuższy niż 5 lat, sprzedaż całej nieruchomości w 2026 r. nie będzie stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu tej sprzedaży z uwzględnieniem art. 10 ust. 5 ww. ustawy?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powołanych regulacji należy stwierdzić, że odpłatne zbycie nieruchomości oraz wskazanych praw majątkowych dokonane przed upływem pięcioletniego okresu, liczącego się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, o ile nie jest realizowane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przywołany przepis ustanawia zatem zasadę ogólną, w myśl której zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości bądź określonego prawa w okresie krótszym niż pięć lat od końca roku kalendarzowego nabycia lub wybudowania, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W konsekwencji, w sytuacji odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, a także praw wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o PIT, kluczowe znaczenie dla oceny obowiązku podatkowego ma ustalenie daty oraz sposobu nabycia.

Ustawodawca wprowadził istotną regulację w drodze ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2159), dodając do ww. ustawy art. 10 ust. 5, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ww. ustawy, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Regulacja zawarta w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje, że w sytuacji zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku pięcioletni okres, o którym mowa w przepisie, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym spadkodawca nabył daną nieruchomość lub prawo majątkowe. Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości, bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Ustawodawca nie zdefiniował w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia „nabycie w drodze spadku”.

Stosowanie do treści art. 10 ust. 6 ww. ustawy, w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości, albo nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej. Pojęcie to należy interpretować w sposób rozszerzający, co oznacza, że nabycie nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych następuje z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub wskazanych praw, niezależnie od charakteru czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Takie stanowisko przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej nr 0113-KDIPT2-2.4011.122.2023.2.MK z dnia 26 kwietnia 2023 r.

Należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym, przez pojęcie „nabycie w drodze spadku”, użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu oraz polecenia testamentowego. Pogląd ten został wyrażony m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1437/09, z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt II FSK 2983/11, z dnia 25 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 1120/11, z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 1966/11, z dnia 19 czerwca 2015 r., sygn. akt II FSK 625/13 oraz z dnia 29 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 3281/15.

W konsekwencji, pięcioletni termin warunkujący możliwość zbycia nieruchomości, bez konsekwencji podatkowych, biegnie od chwili otrzymania nieruchomości w drodze darowizny. Odmiennie niż w sytuacji nabycia w drodze spadku, data nabycia nieruchomości pozostaje bez wpływu na ustalenie momentu rozpoczęcia biegu tego okresu.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie, a także nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i windykacyjnego. Jednocześnie podkreślić należy, że we wszystkich wskazanych przypadkach nieruchomości będące przedmiotem nabycia muszą stanowić część masy spadkowej.

Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.), prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

W myśl art. 924 tej ustawy, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast na mocy art. 925 Kodeksu cywilnego, spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Powyższe regulacje oznaczają, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem podlegającym przepisom prawa spadkowego, a data śmierci spadkodawcy ustala zarówno krąg spadkobierców, jak i skład masy spadkowej. Natomiast prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza jedynie potwierdzają prawo spadkobiercy do spadku od momentu jego otwarcia.

Zgodnie z art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że w opisanym stanie faktycznym Pani mama, po której nabyła spadek, przedmiotową nieruchomość nabyła w całości na podstawie umowy nieodpłatnego działu spadku po swoim mężu B oraz nieodpłatnego zniesienia współwłasności z dnia 30 września 2021 r., sporządzonej przez notariusza, Rep. (…), zawartej ze swoimi dziećmi, tj. z Panią oraz Pani bratem C.

Stosownie do przywołanego art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości (lub ich części oraz udziału w nieruchomości) lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przysługującej spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (lub ich części oraz udziału w nieruchomości) lub praw majątkowych przez spadkobiercę upłynęło pięć lat, to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.

W myśl art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób.

Zgodnie z art. 924 powołanej ustawy, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

W myśl art. 925 cytowanej ustawy, spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Stosownie do art. 926 § 1 tejże ustawy, powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.

Zgodnie z art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny, sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, jak również akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych.

Zważywszy na przywołane przepisy oraz mając na względzie okoliczność, że przedmiotowa nieruchomość wchodziła w skład spadku po matce, która to nabyła wyłączną własność nieruchomości w 2021 r. na podstawie nieodpłatnego działu spadku po zmarłym mężu oraz nieodpłatnego zniesienia współwłasności, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta przez spadkodawcę – Pani ojca, tj. odpowiednio w 1990 r. i 1998 r. Dział spadku i zniesienie współwłasności między spadkobiercami miały charakter nieodpłatny, nie wiązały się z żadnymi spłatami ani dopłatami, a Pani matka nie uzyskała przysporzenia ponad przysługujący jej udział w masie spadkowej, co wyklucza traktowanie czynności z 2021 r. jako nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

Kluczowe znaczenie dla niniejszej sprawy ma wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt II FSK 2133/13, w którym Sąd wprost rozstrzygnął o skutkach podatkowych działu spadku. Stanowisko to zostało następnie przeanalizowane i zaaprobowane w doktrynie prawnej (B. Kuś, Opodatkowanie nabycia nieruchomości w drodze działu spadku. Studia luridica Lublinensia vol. XXX, 1, 2021, s. 415-427). Zgodnie z tym orzecznictwem: „Co do zasady dział spadku i zniesienie wspólności majątku spadkowego jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w ich wyniku podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości), której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał”. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że: „wspólność majątku spadkowego dotyczy majątku, który należy traktować jako całość, a tym samym uznał za prawidłowe stanowisko sądu I instancji w tym zakresie. W konsekwencji tego wynikający z dziedziczenia udział spadkobiercy w masie spadkowej nie może być wprost przekładany na jego udział w poszczególnych ruchomościach, czy nieruchomościach wchodzących w skład masy spadkowej”. Sąd podkreślił również, że: „Z momentem dokonania działu spadku następuje jedynie skonkretyzowanie składników majątkowych, jakie w drodze dziedziczenia nabyte zostały przez spadkobierców. Nie niweczy to faktu, że do nabycia całości spadku (praw i obowiązków majątkowych zmarłego) doszło wcześniej, bo z chwilą śmierci spadkodawcy”. Kluczowe jest stwierdzenie Sądu, że: „Ocena, czy spadkobierca uzyskał w wyniku działu spadku więcej, niż wynika to z jego udziału spadkowego, wymaga odniesienia wartości uzyskanego wskutek tej czynności przez spadkobiercę mienia do całości wspólnego majątku spadkowego, a nie jego poszczególnych składników”. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał: „jeżeli wartość udziału spadkowego wnioskodawcy pokrywa się z wartością mienia uzyskanego w wyniku działu spadku, to niezasadne są twierdzenia organu, że wskutek tego działu nastąpiło nabycie przez podatnika udziału we współwłasności nieruchomości ponad przypadający mu udział spadkowy”.

Przedmiotowa nieruchomość (działka nr 1) została nabyta przez Pani ojca –B – w 1990 r. i 1998 r.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, data nabycia nieruchomości przez spadkodawcę (Pani ojca) stanowi punkt początkowy dla liczenia pięcioletniego okresu, po upływie którego odpłatne zbycie nieruchomości nie podlega opodatkowaniu. W konsekwencji, jako że nabyła Pani nieruchomość ostatecznie w drodze spadku po matce, której prawo do tej nieruchomości wynikało ze spadku po Pani ojcu, pięcioletni okres należy liczyć od daty nabycia nieruchomości przez ojca, a nie od daty nabycia przez matkę.

W świetle powyższego, za datę nabycia przez Panią nieruchomości nabytej w drodze spadku należy uznać datę nabycia nieruchomości przez Pani ojca, tj. w 1990 r. i 1998 r. Zdaniem Pani, nie będzie ciążył na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku po zmarłej matce. Tym samym, nie będzie Pani zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego PIT-39 w związku zaplanowaną sprzedażą ww. nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do treści art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Jak stanowi art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 4a ww. ustawy:

Z uwagi na fakt, że jest Pani osobą mającą obecnie miejsce zamieszkania w Królestwie Niderlandów oraz zamierza Pani dokonać sprzedaży nieruchomości położonej na terenie Polski to w przedmiotowej sprawie należy się odwołać do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania uchylaniu się i unikaniu opodatkowania, podpisaną w Warszawie 13 lutego 2002 r. (Dz. U. z 2003 r. nr 216 poz. 2120 ze zm.).

Jak wynika z art. 6 ust. 1 ww. Konwencji:

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. Konwencji:

W świetle art. 13 ust. 1 powołanej Konwencji:

Użycie w Konwencji sformułowania „może być opodatkowany” oznacza, że dochód z majątku nieruchomego jest opodatkowany w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe przewidują ich opodatkowanie.

Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania uchylaniu się i unikaniu opodatkowania, przychody ze sprzedaży nieruchomości położonych w Polsce przez osobę zamieszkałą w Królestwie Niderlandów podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

W świetle art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Stosownie do art. 924 ustawy Kodeks cywilny:

Z art. 925 ustawy Kodeks cywilny wynika, że:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W świetle art. 926 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Stosownie do art. 1035 ustawy Kodeks cywilny:

Artykuł 1037 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny wskazuje, że:

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Stosownie natomiast do art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

W świetle art. 196 ww. Kodeksu:

Zatem do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego.

Natomiast w myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, poprzez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy.

Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:

·      podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

·      wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego dotychczas udziału.

Co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego działu – podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.

Jeżeli zatem w wyniku dokonanego działu spadku, przedmiotem którego były nieruchomości, udział w nich zwiększa się, tj. przekracza wartość udziału dotychczas posiadanego, to data działu będzie również datą nabycia tego udziału w nieruchomościach, o który zwiększył się udział w nich po dokonaniu tej czynności. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli), należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro nabycie przez Panią przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w drodze spadku po zmarłej mamie (spadkodawczyni), do określenia skutków podatkowych sprzedaży tej nieruchomości zastosowanie ma art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak uprzednio wskazano, do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Przy czym należy w tym miejscu wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przyjmuje się, że momentem nabycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) przez spadkodawcę, który tę nieruchomość (udział w nieruchomości) nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości (udziału w nieruchomości) zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy (spadkodawców).

Zatem, za moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się nabycie nieruchomości lub praw przez spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.

Pani spadkodawczyni (Pani mama) nabyła udział w przedmiotowej nieruchomości w spadku po swoim mężu, a w wyniku działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności z 30 września 2021 r. stała się wyłącznym właścicielem ww. nieruchomości. W wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności zwiększyła się wartość udziału w nieruchomości, jaki pierwotnie przysługiwał Pani mamie.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy, wskazuję, że stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia przez Panią przedmiotowej nieruchomości należy przyjąć:

·      20 marca 2021 r. – datę śmierci Pani ojca – w odniesieniu do części przypadającej na udział nabyty przez Pani mamę w spadku po swoim mężu,

·      30 września 2021 r. – datę przeprowadzenia działu spadku po Pani ojcu – w odniesieniu do części przypadającej na udział nabyty przez Pani mamę w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności ponad przypadający jej udział w majątku spadkowym.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że planowana przez Panią sprzedaż w 2026 r. przedmiotowej nieruchomości nabytej w drodze spadku po Pani mamie, dla której za daty nabycia przez Panią, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć 20 marca 2021 r. i 30 września 2021 r., będzie stanowić źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziałów w ww. nieruchomości przez Pani mamę (spadkodawczynię).

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Stosownie do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku (gdy prawo nabyto nieodpłatnie) jest więc dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Natomiast stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

Reasumując, planowana przez Panią sprzedaż w 2026 r. przedmiotowej nieruchomości nabytej w drodze spadku po Pani mamie, dla której za daty nabycia przez Panią, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć 20 marca 2021 r. i 30 września 2021 r., będzie stanowić źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziałów w ww. nieruchomości przez Pani mamę (spadkodawczynię). Zatem, przychód z ww. sprzedaży będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy. Ponadto, będzie Pani zobowiązana do złożenia zeznania (PIT-39) o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy, w którym dokona Pani planowanej sprzedaży nieruchomości w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.

Końcowo wskazuję, że w związku z tym, iż przedmiotowa nieruchomość stanowiła majątek osobisty Pani ojca to w rozpatrywanej sprawie nie znajduje zastosowania wskazany przez Panią art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych oraz wyroków wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe, mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Podkreślić należy, że wskazana przez Panią interpretacja indywidualna nr 0113-KDIPT2-2.4011.122.2023.2.MK została wydana w innym stanie faktycznym, niż opisany we wniosku. Natomiast powołane wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego zostały wydane w innym stanie prawnym, gdyż art. 10 ust. 5 został wprowadzony ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) i się stosuje je do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.