Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.1059.2025.2.DA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 21 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 stycznia 2026 r. (data wpływu 26 stycznia 2026 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

…

2)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

…

Opis zdarzenia przyszłego

… (Zainteresowany będący stroną postępowania) wraz żoną … (Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania) (dalej: „Zainteresowani”), zawarli jako kredytobiorcy w dniu … czerwca 2009 r. z …. z siedzibą w … (dalej: „Bank”) umowę nr … o kredyt mieszkaniowy … (kredyt budowlano-hipoteczny przeznaczony na finansowanie inwestycji budowlanej). Zainteresowani zaciągniętym kredytem finansowali inwestycję polegającą na budowie domu jednorodzinnego kredytobiorców przy ul. … w …..

Zgodnie z postanowieniami wyżej wymienionej umowy kredytowej, Bank udzielił kredytobiorcom (Zainteresowanym) kredytu hipotecznego, na zasadach określonych w Części Szczególnej Umowy (CSU) oraz w Części Ogólnej Umowy (COU), a także w „Ogólnych warunkach udzielania przez ... kredytu mieszkaniowego …”, stanowiących integralną część umowy.

Zgodnie z § 1 ust. 1 CSU, kredyt został udzielony w złotych w kwocie stanowiącej równowartość 278 464,27 CHF, jednak nie więcej niż 800 000 zł. Zgodnie z umową cała kwota udzielonego kredytu miała przeznaczenie na cel mieszkaniowy, tj. finansowanie kosztów budowy domu jednorodzinnego Zainteresowanych, zlokalizowanego w … przy ul. …. Okres kredytowania został przewidziany na okres od … czerwca 2009 r. do 18 maja 2039 r. Bank pobrał od kredytobiorców m.in. prowizję za udzielenie kredytu w wysokości 4 873,12 CHF. Zabezpieczeniem spłaty kredytu była hipoteka kaucyjna do kwoty 1 200 000,00 zł na nieruchomości, której dotyczyła inwestycja finansowana kredytem. Od momentu podpisania umowy kredytu do chwili obecnej między Zainteresowanymi istnieje ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej. Zgodnie z umową oboje kredytobiorcy (Zainteresowani) odpowiadali solidarnie za spłatę kredytu.

W dniu 9 lipca 2012 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r., Nr 165, poz. 984), zostało zawarte porozumienie, zgodnie z którym kredytobiorcy mogli spłacać raty kredytowe bezpośrednio w walucie kredytu, wskazano również zasady określenia sposobu i terminów ustalenia kursów wymiany walut dla kredytów denominowanych i indeksowanych. Kredytobiorcy, począwszy od zawarcia porozumienia z Bankiem do dnia udzielenia Im zabezpieczenia przez sąd, dokonywali spłaty rat kapitałowo-odsetkowych bezpośrednio w walucie kredytu, tj. w CHF.

W § 1 COU wskazano, że kredyt mieszkaniowy … jest udzielany w złotych. W przypadku kredytu denominowanego w walucie obcej, kwota kredytu wypłacana w złotych miała zostać określona poprzez przeliczenie na złote kwoty wyrażonej w walucie, w której kredyt jest denominowany, według kursu kupna tej waluty, zgodnie z Tabelą kursów obowiązującą w Banku w dniu uruchomienia środków, w momencie dokonywania przeliczeń kursowych. W przypadku kredytu denominowanego w walucie obcej zmiana kursu waluty wpływa na wypłacane w złotych przez Bank kwoty transz kredytu oraz na spłacane w złotych przez kredytobiorcę kwoty rat kapitałowo-odsetkowych. Ryzyko związane ze zmianą kursu waluty miał ponosić kredytobiorca, z uwzględnieniem § 12 ust. 3 oraz § 20 ust. 6. W części ogólnej umowy (§ 13 COU) widniał również zapis, że w przypadku kredytu denominowanego w walucie obcej, wypłata środków miała następować w złotych, w kwocie stanowiącej równowartość wypłacanej kwoty wyrażonej w walucie obcej.

Do przeliczeń kwot walut uruchamianego kredytu stosowany miał być kurs kupna waluty obcej według Tabeli kursów obowiązującej w Banku w dniu wypłaty środków.

Bank wypłacił kredyt w złotówkach w transzach na rachunek w formie przelewu na rachunek wskazany w umowie. Bank uruchomił kredyt w kolejnych transzach: w dniu 21 lipca 2009 r. wypłacając kwotę 160 000 zł, w dniu 15 października 2009 r. wypłacając kwotę 150 000 zł, w dniu 13 stycznia 2010 r. wypłacając kwotę 150 000 zł, w dniu 9 marca 2010 r. wypłacając kwotę 90 000 zł oraz w dniu 13 kwietnia 2010 r. wypłacając kwotę 186 384,42 zł. Łącznie Bank wypłacił na rzecz Zainteresowanych kwotę 736 384,42 zł. Od dnia 18 sierpnia 2009 r. do dnia 18 lutego 2025 r. kredytobiorcy wpłacili na rzecz Banku 172 768,37 CHF i 140 139,68 zł.

Z uwagi na powzięcie przez Zainteresowanych wiedzy o tym, że zawarta przez Nich umowa o kredyt mogła zawierać niedozwolone klauzule umowne (w rozumieniu art. 385¹ Kodeksu cywilnego; dalej: „k.c.”), postanowili w dniu 21 czerwca 2021 r. skierować do Sądu Okręgowego w … pozew o ustalenie nieważności umowy kredytu oraz o zapłatę kwot stanowiących w Ich ocenie świadczenia nienależne (art. 410 k.c. w zw. z art. 405 k.c.) na skutek nieważnej umowy kredytu. Postępowanie zakończyło się wydaniem nieprawomocnego wyroku uwzględniającego powództwo. Od powyższego wyroku Bank wniósł apelację, która oczekuje na rozpatrzenie przez Sąd Apelacyjny w ….

Wysokość dokonywanych przez kredytobiorców spłat rat kredytu przekroczyła wysokość udostępnionego kapitału (o 193 306,71 zł przy przyjęciu aktualnego kursu CHF dla przeliczeń kwoty wpłaconych w CHF bezpośrednio), wskutek czego Sąd udzielił kredytobiorcom (Zainteresowanym) zabezpieczenia poprzez wstrzymanie obowiązku dokonywania dalszych spłat rat kredytu zgodnie z umową kredytową na czas trwania postępowania.

W toku postępowania apelacyjnego wobec dokonania przez kredytobiorców nadpłaty ponad kwotę udostępnionego Im kapitału, strony podjęły rozmowy mające na celu wypracowanie warunków ugody, w efekcie której potwierdzona ma zostać ważność umowy kredytu. Bank przygotował projekt ugody, którą kredytobiorcy zamierzają zawrzeć. Zgodnie z przygotowanym projektem, przedmiotem ugody jest zakończenie sporu sądowego, o którym mowa powyżej, oraz uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z umowy, między innymi poprzez zmianę umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z umowy. Ugoda stosownie do przedstawionego kredytobiorcom projektu ma polegać na rozliczeniu kredytu tak, jakby strony zawarły od samego początku umowę kredytu złotowego, a kredytobiorcy zostaną zwolnieni przez Bank z długu. Jednocześnie, zgodnie z § 5 ust. 3 projektu ugody Bank w terminie 21 dni od daty podpisania ugody, ma wypłacić kredytobiorcom kwotę dodatkową w wysokości 86 464,45 zł. Zwrot wyżej wymienionej kwoty zgodnie z projektem ugody nastąpi w terminie 21 dni na rachunek należący do Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania oraz Zainteresowanego będącego stroną postępowania wskazany w ugodzie.

Zgodnie z projektem ugody jej zawarcie nie będzie stanowić odnowienia w rozumieniu art. 506 k.c. Zgodnie z projektem ugody, po jej zawarciu, kredytobiorcy cofną powództwo przeciwko Bankowi ze zrzeczeniem się roszczenia. Jednocześnie Bank cofnie wytoczone przez siebie przeciwko kredytobiorcom powództwo o zwrot kwoty udostępnionego kapitału wraz z odsetkami ze zrzeczeniem się roszczenia. Postępowanie w tej sprawie zawisło przed Sądem Okręgowym w ….

W uzupełnieniu wniosku wskazano:

Zaciągnięty … czerwca 2009 r. kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym. Podmiot ten był uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. W tym konkretnym przypadku kredyt został udzielony przez ... Bank ten podlegał kontroli KNF. Następcą prawnym ... jest ..., który nadal prowadzi działalność na terenie RP. Ugoda ma zostać zawarta przez Zainteresowanych z ...

Ugoda zostanie zawarta niezwłocznie w 2026 r. przez Zainteresowanych, tj. Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania oraz Zainteresowanego będącego stroną postępowania z ... Będzie to ugoda pozasądowa zawierana na podstawie art. 917 i n. k.c.

Stosownie do postanowień projektu ugody, Strony dokonują zmiany waluty zadłużenia określonej w umowie, na walutę polską. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia umowy, tj. od dnia 10 czerwca 2009 r., stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach wymienionych w ugodzie.

Ugoda jest zawierana w związku z zamiarem zarówno Banku, jak i Kredytobiorcy polubownego zakończenia sporu i uchylenie stanu niepewności co do roszczeń wynikających z umowy, poprzez przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej. Pomiędzy Stronami powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej umowy (oraz jej ważności), który zawisł w sprawie za sygn. … o ustalenie i zapłatę toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w … z powództwa Kredytobiorcy przeciwko Bankowi. Przed Sądem I instancji kredytobiorcy uzyskali nieprawomocne rozstrzygnięcie ustalające nieważność umowy oraz zasądzające część roszczenia o zwrot nienależnego świadczenia.

Kredytobiorcy w powyższej sprawie obok żądania ustalenia nieważności umowy dochodzili zwrotu nienależnego świadczenia na rzecz Banku wyrażającego się w dokonanych na rzecz Banku spłatach rat kapitałowo-odsetkowych. Ich roszczenie w tym zakresie kształtuje się następująco:

Kwoty objęte wyrokiem SO w … z dnia 24 stycznia 2025 r., sygn. akt: … (poprzednio …), czyli:

-     115 185,11 CHF + odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 18 maja 2021 r. do dnia zapłaty,

-     140 139,68 zł + odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 18 maja 2021 r. do dnia zapłaty,

a także kwota 57 583,26 CHF nieobjęta tym wyrokiem.

Roszczenie Banku wynikające z nieważności wynosiło zaś 736 384,42 zł + odsetki od 5 sierpnia 2024 r.

Kwota dodatkowa wymieniona w ugodzie, tj. 86 464,45 zł stanowi więc część roszczenia Zainteresowanych o zwrot nienależnie pobranych rat kredytu. Zainteresowani bezsprzecznie wpłacili Bankowi zdecydowanie wyższą kwotę, niż została Im udostępniona przez Bank. Kwota dodatkowa stanowi więc częściowy zwrot nienależnego świadczenia.

Powyższa kwota została uzgodniona przez Strony w drodze negocjacji ugodowych, w toku których zarówno Bank, jak i Kredytobiorcy dokonali wzajemnych ustępstw.

Kredytobiorcy wpłacili do Banku bowiem kwoty objęte wyrokiem, tj. 115 185,11 CHF i 140 139,68 zł, a także kwotę 57 583,26 CHF nieobjętą wyrokiem. Według aktualnego kursu CHF (4,57 zł), Zainteresowani łącznie wpłacili do Banku więc 929 691,13 zł, podczas gdy Bank wypłacił Im kapitał w wysokości 736 384,42 zł. Tak jak już wyżej podkreślono, kwota dodatkowa w wysokości 86 464,45 zł stanowi częściowy zwrot środków uprzednio spłaconych do Banku.

W wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie zadłużenie kredytobiorców zostało określone na kwotę 801 486,26 zł, w tym:

-     kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 775 670,01 zł,

-     odsetki skapitalizowane: 0,00 zł,

-     odsetki zapadłe niespłacone: 24 764,53 zł,

-     odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 zł,

-     odsetki zawieszone: 0,00 zł,

-     odsetki bieżące: 1 051,72 zł.

Ugoda nie zawiera postanowień dotyczących potrącenia wzajemnych roszczeń, albowiem polega na dokonaniu zmiany waluty zadłużenia, określonej w umowie, na walutę polską. Ugoda nie ma charakteru porozumienia kompensacyjnego. Zadłużenie kredytobiorcy jest umarzane w całości, a celem zaspokojenia roszczenia kredytobiorców o zwrot nienależnego świadczenia wypłacana jest kwota dodatkowa, która stanowi zwrot części tego roszczenia.

Na pytanie Organu o treści: „czy kwota 86 464,45 zł, która zostanie Panu i Pana żonie wypłacona, stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty przedmiotowego kredytu, tj. dodatkowe przysporzenie wynikające z proponowanej ugody”, Zainteresowani wskazali: „Nie, jak już wyżej zostało to opisane, kredytobiorcy wpłacili do Banku bowiem kwoty objęte wyrokiem, tj. 115 185,11 CHF i 140 139,68 zł a także kwotę 57 583,26 CHF nieobjętą wyrokiem. Wg aktualnego kursu CHF (4,57 zł) łącznie wpłacili do Banku więc 929 691,13 zł, podczas gdy Bank wypłacił im kapitał w wysokości 736 384,42 zł. Tak jak już wyżej podkreślono kwota dodatkowa w wysokości 86 464,45 zł stanowi częściowy zwrot środków uprzednio spłaconych do Banku.”.

Z projektu ugody nie wynika, aby kwota dodatkowa stanowiła wynagrodzenie lub premię za odstąpienie przez kredytobiorców od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej. Z ugody wynika natomiast, że kredytobiorca mając pełną świadomość i rozumiejąc skutki dokonywanej czynności prawnej (w tym w szczególności finansowe), dobrowolnie godzi się odstąpić od dochodzenia od Banku roszczeń objętych sporem oraz innych wywodzonych z zarzutu nieważności umowy lub niedozwolonego charakteru postanowień umowy w brzmieniu sprzed zmiany umowy dokonanej niniejszą ugodą, w zamian za zmianę postanowień umowy w zakresie zobowiązań Kredytobiorcy (i odpowiadających im praw Banku) w sposób opisany w ugodzie.

Pytania

1.  Czy kwota dodatkowa w wysokości 86 464,45 zł stanowiąca de facto częściowy zwrot spłaconych przez kredytobiorców rat kapitałowo-odsetkowych, wynikająca z tytułu zawarcia ugody w sprawie kredytu denominowanego do CHF, udzielonego na cele mieszkaniowe, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2.  W przypadku uznania, że kwota dodatkowa, o której mowa w pytaniu 1 powyżej, nie stanowi przychodu po stronie kredytobiorców (Zainteresowanych), czy kredytobiorcy mogą pominąć tę kwotę w zeznaniu podatkowym w podatku dochodowym od osób fizycznych także wtedy, gdy Bank wystawi informację PIT-11?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Zainteresowanych, kwota dodatkowa w wysokości 86 464,45 zł stanowiąca de facto częściowy zwrot spłaconych przez Nich rat kapitałowo-odsetkowych, wynikająca z tytułu zawarcia ugody w sprawie kredytu denominowanego do CHF, udzielonego na cele mieszkaniowe, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i kredytobiorcy mogą ją pominąć w zeznaniu podatkowym w podatku dochodowym od osób fizycznych także wtedy, gdy Bank wystawi informację PIT-11.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega − co do zasady − każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik − czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów − uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 - inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. − Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061), przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty należy stwierdzić, że dochodem jest nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania, przy czym definicja przychodu podatkowego zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa w wysokości 86 464,45 zł stanowiąca świadczenie z umowy ugody zawiera się w kwocie wpłacanej przez kredytobiorców w ramach spłaty kredytu hipotecznego, to jej otrzymanie nie powoduje po stronie kredytobiorców dodatkowego przysporzenia majątkowego, zwłaszcza, że owa kwota dodatkowa nie przekracza kwoty „nadpłaty” dokonanej przez kredytobiorców ponad kwotę udostępnionego Im kapitału kredytu. W konsekwencji, pieniądze te nie są przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego. W rezultacie, kredytobiorcy (Zainteresowani) nie mają obowiązku wykazania ww. kwoty w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymana zostanie kwota dodatkowa.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Jednocześnie wskazuję, że aktualny tekst jednolity ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

… (Zainteresowany będący stroną postępowania) – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.