Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.1090.2025.3.ACZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·         nieprawidłowe w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2020-2021,

·         prawidłowe w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2025 r. i za kolejne lata.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem z 8 stycznia 2026 r. (data wpływu 14 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Od 2018 r., kiedy doszło do Pana rozwodu, aktywnie uczestniczy Pan w wychowaniu syna A., który ma obecnie 15 lat. Sąd Okręgowy w (…), Wydział Cywilny, orzekając o zakończeniu Państwa małżeństwa dnia (…) 2018 r., sygn. akt (…), ustalił sprawowanie władzy rodzicielskiej w systemie naprzemiennym, co oznacza, że oboje rodzice w równym stopniu ponosicie odpowiedzialność za codzienne życie dziecka oraz za podejmowanie decyzji dotyczących jego rozwoju, edukacji i potrzeb.

A. przebywa z Panem znaczną część czasu – zarówno w ramach ustalonego harmonogramu, jak i dodatkowo w zależności od potrzeb, sytuacji szkolnych, czy wydarzeń rodzinnych. W praktyce Wasza relacja opiera się na stałej, codziennej obecności w jego życiu: pomaga mu Pan w nauce, wspiera w realizacji zainteresowań, a także uczestniczy w konsultacjach, spotkaniach oraz wydarzeniach, które dotyczą jego funkcjonowania. Poza regularnym kontaktem dba Pan również o jego potrzeby finansowe i organizacyjne. Dużą wagę przywiązuje Pan do tego, aby miał zapewnione odpowiednie warunki do nauki, odpoczynku oraz rozwoju i pasji. Pokrywa Pan częściowo koszty związane z jego edukacją, zajęciami dodatkowymi, wyjazdami, zakupem odzieży, wypłaca mu Pan regularnie tzw. „kieszonkowe” oraz wiele innych rzeczy, które są niezbędne w wieku nastoletnim. W czasie, który spędzacie razem, skupia się Pan na budowaniu jego poczucia bezpieczeństwa oraz pewności siebie. Dba Pan o jego rozwój emocjonalny, społeczny i intelektualny. Relacja między Panem a synem opiera się na stałym kontakcie, wzajemnym zaufaniu i codziennym uczestnictwie w jego życiu. Pozostaje Pan zaangażowany we wszystkie sprawy (…), w tym jego przyszłych planów edukacyjnych. W chwili obecnej Pana syn uczęszcza do pierwszej klasy Zespołu Szkół (…) w (…), o kierunku elektryk. Pana udział w opiece nad A. ma charakter stały rzeczywisty – zarówno w wymiarze wychowawczym, jak i materialnym.

Wasze wspólne wychowanie oraz opieka rodzicielska w modelu naprzemiennym funkcjonuje od lat i odzwierciedla faktyczny stan, w jakim ponosi Pan odpowiedzialność za jego wychowanie w równym stopniu jak drugi rodzic.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że data uprawomocnienia się wyroku rozwodowego to (…) 2018 r.

Pana syn urodził się (…) 2010 r.

Pana stan cywilny w każdym roku podatkowym objętym wnioskiem do dnia dzisiejszego to rozwodnik.

W latach objętych wnioskiem zarówno Pan, jak i Pana była żona posiadaliście i do dnia dzisiejszego posiadacie pełną władzę rodzicielską.

W latach objętych wnioskiem pobierał Pan świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. Kwota świadczenia przy wypełnianiu wniosku i zaznaczeniu statusu np. rozwodnik przyznawana jest automatycznie w wysokości połowy świadczenia. Pobierał Pan połowę świadczenia.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Który z rodziców w każdym roku podatkowym objętym wnioskiem faktycznie pobierał świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci na dziecko?”, wskazał Pan, że w latach podatkowych objętym wnioskiem pobierał Pan świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. Ostatnie świadczenie pobrał Pan 30 kwietnia 2025 r. Od tego czasu nie składał Pan wniosku oraz nie pobierał Pan świadczenia.

W latach podatkowych objętych wnioskiem, tj. od 2019 r. do dnia dzisiejszego, stosujecie Państwo opiekę naprzemienną w okresie umownym – tydzień na tydzień. Jednak nigdy nie były to sztywne wymiary czasowe, ponieważ Pana syn mógł i może przebywać u któregoś z rodziców ile chce (takie sytuacje miały niejednokrotnie miejsce).

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w każdym roku podatkowym objętym wnioskiem, miejscem zamieszkania Pana syna, o którym mowa we wniosku, był każdorazowo Pana adres zamieszkania – inny niż adres zamieszkania matki Pana syna? Czy w każdym roku podatkowym objętym wnioskiem Pana syn mieszkał z Panem i ze swoją matką pod tym samym adresem zamieszkania?”, wskazał Pan, że w związku z opieką naprzemienną, syn przebywając z Panem mieszka z Panem w Pana mieszkaniu a przebywając z matką mieszka u niej.

W każdym roku podatkowym objętym wnioskiem matka dziecka (Pana była żona) osobno wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do syna oraz czynnie uczestniczyła w jego wychowaniu. Zapewniała mu właściwą opiekę oraz właściwe warunki wychowawcze. Dbała o jego prawidłowy rozwój i bezpieczeństwo, a także wspierała go w procesie nauki i rozwoju osobistego. Ponosiła odpowiedzialność za zaspokajanie jego potrzeb życiowych, zdrowotnych i edukacyjnych. Wspierała go w nauce oraz podejmowała decyzje dotyczące jego wychowania i kształcenia.

W latach podatkowych objętych wnioskiem Pana syn nie uczył się w żadnej szkole ponadpodstawowej. W 2025 r. ukończył szkołę podstawową. Od 1 września 2025 r. uczęszcza do szkoły średniej.

W latach podatkowych objętych wnioskiem Pana syn nie otrzymywał żadnych zasiłków ani rent socjalnych.

W latach objętych wnioskiem Pana syn nie osiągnął żadnych dochodów.

W latach 2019-2020 w stosunku do Pana oraz Pana syna nie miały zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym i ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Od 2021 r. w stosunku do Pana i Pana syna nie miały zastosowania przepisy:

·         art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym, o którym mowa we wniosku, przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększenia lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

·         ustawy z dnia 24 sierpnia 2006r o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Z jakiego źródła w latach podatkowych objętych wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej uzyskiwał/uzyskuje Pan dochody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, tzn. ze stosunku pracy, z działalności gospodarczej (w jakiej formie opodatkowania – ryczałt, na zasadach ogólnych, podatek liniowy), czy może z innego źródła – proszę wskazać z jakiego?”, wskazał Pan, że w latach podatkowych objętych wnioskiem uzyskuje Pan dochody ze stosunku pracy.

W latach podatkowych objętych wnioskiem osiągnął Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu stosunku pracy.

Nie jest Pan ojcem, opiekunem prawnym innych dzieci niż syna wymienionego w treści wniosku.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego i obowiązującego stanu prawnego, spełnia Pan warunki zawarte w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidziane dla osoby samotnie wychowującej dzieci, a w konsekwencji powyższego, czy przysługuje Panu prawo do preferencyjnego rozliczania się z podatku dochodowego od osób fizycznych za rok podatkowy: 2019, 2020, 2021, 2025 i za lata następne?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na ww. pytanie w części dotyczącej możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata: 2020, 2021, 2025 i za kolejne lata, natomiast w części w jakiej ww. pytanie dotyczy możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2019 r., zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, zważywszy na to, że:

·         jest Pan osobą samotnie wychowującą dziecko,

·         jest Pan ojcem małoletniego dziecka,

·         wychowuje Pan i opiekuje się swoim dzieckiem,

·         nie mają w Pana przypadku ani w przypadku Pana syna zastosowania art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczące podlegania zapisom art. 30c ustawy, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym,

·         wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 570/23; Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II FSK 182/24; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1099/18; Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II FSK 1513/19 potwierdzają Pana stanowisko,

- jest Pan uprawniony do korzystania z zapisu art. 6 ust. 4d ww. ustawy dotyczącego preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych  (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 6 ust. 4 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265) i mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy, dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia  9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mającego zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., wynika, że:

Art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mający zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od  1 stycznia 2022 r., stanowi, że:

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy, dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mający zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., stanowi, że:

Stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2021 r.:

W myśl art. 6 ust. 9 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2021 r.:

Stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu przepisu zmienionym przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) i mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021 r. w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2022 r.:

Wyjaśnić przy tym należy, że stosownie do art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października  2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt 7 ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw  (Dz. U. z 2021 r. poz. 2427):

Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2022 r. stanowi, że:

Natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Pana z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych – za lata: 2020, 2021, 2025 r. i za lata następne – w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, podkreślić należy, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.

Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Należy wskazać, że przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w przytoczonych na wstępie przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka.

Osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest również rodzic (opiekun prawny), który sprawuje nad dzieckiem wyłączną opiekę w przypadających na niego okresach wykonywania opieki naprzemiennej, w trakcie których dziecko zamieszkując z tym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a rodzic ten wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

Jednocześnie podkreślam, że od 1 stycznia 2022 r. na szczególne uwzględnienie zasługuje zmiana normatywna wynikająca z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na mocy tego przepisu nie przyznaje się preferencji osobie, która wychowuje dziecko z drugim rodzicem w systemie opieki naprzemiennej, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. W sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost stanowi, że żaden z rodziców nie może zastosować tej preferencji. W praktyce chodzi o rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, którzy zgodnie z orzeczeniem sądu sprawują opiekę nad dzieckiem w porównywalnych i powtarzających się okresach w systemie opieki naprzemiennej, oraz każdy z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze w wysokości połowy kwoty tego świadczenia, które przysługuje za dany miesiąc. Jeżeli tylko jeden z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze, to prawo do opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko przysługuje temu rodzicowi, który nie pobiera świadczenia wychowawczego.

Przy czym, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że można uznać Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko w latach 2020-2021 w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w stanie prawym obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.) oraz w 2025 r. w rozumieniu art. 6 ust. 4c ww. ustawy (w stanie prawnym stosowanym do dochodów uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.) i będzie można uznać Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko w kolejnych latach, jeżeli nie zmienią się opisane okoliczności sprawy lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

Tym samym może Pan skorzystać w zeznaniach podatkowych za lata 2020-2021 z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 oraz może Pan w zeznaniu podatkowym za 2025 r. skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przysługiwać Panu będzie również prawo do rozliczania się w kolejnych latach, w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko określony w art. 6 ust. 4c i ust. 4d w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie zmienią się opisane okoliczności sprawy lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

Zatem, pomimo że przysługuje Panu prawo do preferencyjnego rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2020-2021, to Pana stanowisko w odniesieniu do tych lat należało uznać za nieprawidłowe, z uwagi na powołaną przez Pana błędną podstawę prawną, tj. art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do lat 2020-2021, który jak wskazano wyżej – ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., a zatem nie może mieć zastosowania do dochodów uzyskanych przez Pana w latach 2020-2021 i stanowić podstawy prawnej do rozliczenia się na preferencyjnych zasadach za te lata.

Natomiast, Pana stanowisko, dotyczące możliwości skorzystania przez Pana z preferencyjnego rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należało uznać za prawidłowe w odniesieniu do rozliczenia za 2025 r., a także za prawidłowe w odniesieniu do rozliczenia za kolejne lata – jeżeli nie zmienią się opisane okoliczności sprawy lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia  29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. matki Pana dziecka).

W odniesieniu do powołanych przez Pana we własnym stanowisku wyroków sądów administracyjnych wskazuję, że niewątpliwie wyroki sądów kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Należy stwierdzić, że rozstrzygnięcia zawarte w tych wyrokach zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.