Skutki podatkowe zniesienia współwłasności i sprzedaży działki.
W 2005 roku małżonkowie nabyli działkę budowlaną do majątku wspólnego. W 2018 roku, po podziale majątku wspólnego, część działki została przeniesiona na wnioskodawcę. W 2021 roku wnioskodawca wybudował na niej dom typu bliźniak. W 2022 roku sprzedał część nieruchomości. W 2025 roku sąd dokonał zniesienia współwłasności, przyznając wnioskodawcy…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 lutego 2026 r. (data wpływu 18 lutego 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 2005 r. została nabyta działka budowlana przez małżonków, objętych wspólnością majątkową małżeńską. W dniu 21 września 2018 r. postanowieniem Sądu … w …., wydanym w sprawie o sygn. akt …., w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków, część przedmiotowej działki (1/2, na której to nie znajdowały się wówczas żadne obiekty budowlane, związane trwale z gruntem) została przeniesiona na rzecz Wnioskodawcy, z kolei druga część działki wraz z nieruchomością budynkową pozostała przy byłej małżonce Wnioskodawcy.
W 2021 r. na części działki, będącej własnością Wnioskodawcy, Wnioskodawca wybudował dom typu bliźniak.
W 2022 r. część tej nieruchomości budynkowej została sprzedana na rzecz ….., która wówczas miała udział w nieruchomości w wysokości 1/4 części, a Wnioskodawca udział w wysokości 3/4 części.
Po sprzedaniu części przedmiotowej nieruchomości, w dniu 29 maja 2025 r. Sąd … w …. postanowieniem wydanym w sprawie o sygn. akt ……, w sprawie o zniesienie współwłasności, Sąd stwierdził, że Wnioskodawcy …. i …., którzy dotychczas byli współwłaścicielami nieruchomości położonej w .., składającej się z działek o nr ewidencyjnych A i nr B, dla której to Sąd …. w …. prowadzi księgę wieczystą numer ………., dokonują zgodnego zniesienia współwłasności nieruchomości w ten sposób, że:
Po podziale nieruchomości Wnioskodawca złożył jednocześnie wniosek do Sądu o założenie odrębnej księgi wieczystej dla działki o nr A9 (identyfikator działki: ….). W wyniku założenia odrębnej księgi wieczystej dla przedmiotowej działki, Wnioskodawca w październiku 2025 r. sprzedał działkę o nr A9 wraz z nieruchomością budynkową w postaci „bliźniaka”. Na marginesie Wnioskodawca wskazuje tylko, że zbycie nieruchomości nr A9 nie miało miejsca w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Uzupełnienie
Nr ewidencyjny działki budowlanej nabytej w 2005 r. do majątku wspólnego małżonków to nr X (aktualnie nr X2), położenie: województwo …., powiat …, obręb ewidencyjny: …. nr …. przemysłowy, oznaczenie geodezyjne nieruchomości (identyfikator działki): …….
W wyniku podziału majątku w 2018 r. - działka gruntu o nr ewidencyjnym X, o powierzchni 0,2403 ha została podzielona na działki o nr ewidencyjnych:
nr X2 - działka o powierzchni 0,1367 ha zabudowana budynkiem mieszkalnym,
nr X1 - działka o powierzchni 0,1036 ha niezabudowana.
W wyniku podziału majątku Wnioskodawca nabył na własność działkę nr X1.
W wyniku podziału majątku wspólnego małżonków w 2018 r. Wnioskodawca nie nabył udziału w nieruchomości, a nabył na własność działkę o nr ewidencyjnym X1. Działka ta w wyniku postępowania o zniesienie współwłasności (wówczas Wnioskodawca był współwłaścicielem nieruchomości położonej w …. składającej się z działek o nr ewidencyjnych: A i nr B w udziale wynoszącym 3/4 części) - została podzielona w ten sposób, że:
a) działka nr B została przyznana Wnioskodawcy na wyłączną własność,
b) z kolei z działki o nr A o powierzchni 0,0532 ha zostały wydzielone działki geodezyjne:
Jednocześnie Wnioskodawca przedstawił mapę z projektem podziału nieruchomości.
Wartość udziałów w działkach podlegających zniesieniu współwłasności wynikała z okoliczności zakupu przez …. w 2022 r. połowy bliźniaka, wybudowanego z inwestycji Wnioskodawcy. Bliźniak znajduje się dokładnie na połowie działek - aktualnie działki nr A8 oraz działki nr A9. Działka nr B była w wyłącznym władaniu Wnioskodawcy, wobec czego udział Wnioskodawcy ustalono w wysokości 3/4 części, a …. w wysokości 1/4 części, bowiem władała ona rzeczywiście jedynie połową nieruchomości - domu typu „bliźniak”, znajdującego się na działce nr A8. Wnioskodawca wskazuje, że podział zabudowanej działki gruntu nr A na działki gruntu nr A8 i nr A9 miał miejsce zgodnie z mapą zawierającą projekt podziału nieruchomości, sporządzoną dnia 4 maja 2025 r. przez geodetę ...
Przedmiotem sprzedaży była część nieruchomości znajdującej się na działce o nr ewidencyjnym A8 - udział w wysokości 1/4, pozostała część w nieruchomości nr A9 oraz nr B - udział w wysokości 3/4.
Wartość rynkowa nie zwiększyła się w stosunku do wartości udziałów w działkach przed zniesieniem współwłasności. Wskutek przeprowadzonego zniesienia współwłasności nieruchomości Wnioskodawca nie nabył przysporzenia majątkowego poprzez nabycie udziałów w działkach o wartości rynkowej większej niż wartość udziałów w działkach przed zniesieniem współwłasności. Wnioskodawca wskazuje, że zarówno podział majątku wspólnego małżonków w 2018 r., jak i zniesienie współwłasności w 2025 r., nie skutkowały nabyciem przez Wnioskodawcę jakiejkolwiek części nieruchomości ponad udział Wnioskodawcy, tym bardziej czynności te nie zwiększyły wartości rynkowej w stosunku do wartości udziałów w działkach przed zniesieniem współwłasności oraz nie skutkowały nabyciem przysporzenia majątkowego w postaci nabycia udziałów w działkach o wartości rynkowej większej niż wartość udziałów w działkach przed zniesieniem współwłasności - zmienił się jedynie sposób wykonywania przysługującego Wnioskodawcy prawa własności.
Wobec powyższego, 5-letni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT należy liczyć od daty pierwotnego nabycia przedmiotowej nieruchomości przez (ówczesnych) małżonków i nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy - podział majątku wspólnego małżonków oraz zniesienie współwłasności nieruchomości w 2025 r.
Nadto, w załączeniu do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca załączył umowę sprzedaży z dnia 20 października 2022 r. oraz umowę sprzedaży z dnia 16 października 2025 r. oraz postanowienie Sądu …. w …….. z dnia 29 maja 2025 r. w przedmiocie zniesienia współwłasności nieruchomości.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym, sprzedaż przez Wnioskodawcę w październiku 2025 r. działki o nr ewidencyjnym A8, zabudowanej budynkiem mieszkalnym wzniesionym w 2021 r., powoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, czy też wobec okoliczności, że działka ta stanowi część nieruchomości nabytej pierwotnie w 2005 r., a zniesienie współwłasności w 2025 r. nie skutkowało nabyciem ponad przysługujący Wnioskodawcy udział (przed zbyciem nieruchomości nr A9 mieniła się tylko forma własności z współwłasności na odrębną własność) brak jest obowiązku zapłaty podatku dochodowego z tytułu jej sprzedaży?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż działki nr A9 wraz z posadowioną na niej częścią budynku mieszkalnego, dokonana w październiku 2025 r., nie powoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ datą nabycia tej nieruchomości jest 2005 r., tj. moment pierwotnego nabycia działki do majątku wspólnego małżonków. Zarówno późniejszy podział majątku wspólnego w 2018 r., jak i zniesienie współwłasności w 2025 r., nie skutkowały nabyciem przez Wnioskodawcę jakiejkolwiek dodatkowej części nieruchomości ponad Jego udział, a jedynie zmieniły sposób wykonywania przysługującego Mu prawa własności. W związku z tym 5-letni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, upłynął z końcem 2010 r., co oznacza, że sprzedaż działki nr A9 pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy:
Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
Jak stanowi art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika:
W 2005 r. została nabyta działka budowlana przez małżonków, objętych wspólnością majątkową małżeńską.
W wyniku podziału majątku w 2018 r. - działka gruntu o nr ewidencyjnym X, o powierzchni 0,2403 ha została podzielona na działki o nr ewidencyjnych:
a) nr X2 - działka o powierzchni 0,1367 ha zabudowana budynkiem mieszkalnym,
b) nr X1 - działka o powierzchni 0,1036 ha niezabudowana.
W wyniku podziału majątku Wnioskodawca nabył na własność działkę nr X1.
W 2021 r. na części działki, będącej własnością Wnioskodawcy, Wnioskodawca wybudował dom typu bliźniak.
W 2022 r. część tej nieruchomości budynkowej została sprzedana na rzecz ….., która wówczas miała udział w nieruchomości w wysokości 1/4 części, a Wnioskodawca udział w wysokości 3/4 części.
W dniu 29 maja 2025 r. Sąd …. w ….. postanowieniem, wydanym w sprawie o sygn. akt I …. w sprawie o zniesienie współwłasności, stwierdził, że Wnioskodawcy i …., którzy dotychczas byli współwłaścicielami nieruchomości położonej w ……, składającej się z działek o nr ewidencyjnych A i nr B, dla której to Sąd …. w …. prowadzi księgę wieczystą numer ….., dokonują zgodnego zniesienia współwłasności nieruchomości, w ten sposób, że:
a) działka nr B została przyznana na wyłączną własność Wnioskodawcy,
b) z działki o nr A o powierzchni 0,0532 ha zostały wydzielone działki geodezyjne:
Wartość udziałów w działkach podlegających zniesieniu współwłasności wynikała z okoliczności zakupu przez …. w 2022 r. połowy bliźniaka, wybudowanego z inwestycji Wnioskodawcy. Bliźniak znajduje się dokładnie na połowie działek - aktualnie działki nr A8 oraz działki nr A9. Działka nr B była w wyłącznym władaniu Wnioskodawcy, wobec czego udział Wnioskodawcy ustalono w wysokości 3/4 części, a …. w wysokości 1/4 części, bowiem władała ona rzeczywiście jedynie połową nieruchomości - domu typu „bliźniak”, znajdującego się na działce nr A8.
Wnioskodawca wskazuje, że wartość rynkowa nie zwiększyła się w stosunku do wartości udziałów w działkach przed zniesieniem współwłasności. Wskutek przeprowadzonego zniesienia współwłasności nieruchomości Wnioskodawca nie nabył przysporzenia majątkowego poprzez nabycie udziałów w działkach o wartości rynkowej większej niż wartość udziałów w działkach przed zniesieniem współwłasności.
Wnioskodawca wskazuje, że zarówno podział majątku wspólnego małżonków w 2018 r., jak i zniesienie współwłasności w 2025 r., nie skutkowały nabyciem przez Wnioskodawcę jakiejkolwiek części nieruchomości ponad udział Wnioskodawcy, tym bardziej czynności te nie zwiększyły wartości rynkowej w stosunku do wartości udziałów w działkach przed zniesieniem współwłasności oraz nie skutkowały nabyciem przysporzenia majątkowego w postaci nabycia udziałów w działkach o wartości rynkowej większej niż wartość udziałów w działkach przed zniesieniem współwłasności - zmienił się jedynie sposób wykonywania przysługującego Wnioskodawcy prawa własności.
Wnioskodawca w październiku 2025 r. sprzedał działkę o nr A9 wraz z nieruchomością budynkową w postaci „bliźniaka”. Zbycie nieruchomości nr A9 nie miało miejsca w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
Stosownie do art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
W myśl art. 196 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
§ 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
W myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
Zgodnie natomiast z art. 212 ww. Kodeksu:
§ 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.
§ 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
§ 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat już wymagalnych.
Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.
Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Punktem wyjścia do obliczenia podstawy opodatkowania jest wartość rynkowa zbywanych udziałów w składnikach majątkowych.
Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy.
Biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:
· podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
· wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, zniesienie współwłasności nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. Natomiast wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu nawet gdy następuje nieodpłatnie (bez spłat i dopłat), traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak też stan jej majątku osobistego.
Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności. O tym, czy w wyniku zniesienia współwłasności doszło do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział decyduje porównanie wartości tych nieruchomości, a nie ich powierzchni. Może się zdarzyć, że większą wartość będzie miała nieruchomość o mniejszej powierzchni.
Nabycie w wyniku zniesienia współwłasności części majątku, który należał do innych współwłaścicieli, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży – które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
Wobec powyższego w przedstawionej sprawie za datę nabycia przez Pana nieruchomości, tj. działki nr A9, należy uznać 2005 r., tj. datę nabycia działki nr X do majątku wspólnego małżonków, gdyż jak Pan wskazał, w wyniku przeprowadzonego zniesienia współwłasności nie nabył Pan przysporzenia ponad udział w nieruchomości nabyty przed zniesieniem współwłasności.
Mając na uwadze powyższe przepisy prawa i przedstawiony we wniosku opis sprawy, a zwłaszcza fakt, że będąca przedmiotem sprzedaży nieruchomość (działka nr A9, która powstała z podziału działki nr X) została nabyta przez Pana i Pana ówczesną żonę do majątku wspólnego małżeńskiego, a odpłatne zbycie tej nieruchomości nastąpiło w 2025 r. po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej - w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajdzie art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym za datę nabycia przez Pana będącej przedmiotem sprzedaży działki nr A9, należy uznać datę jej nabycia do ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, tj. 2005 r., stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podkreślam także, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nakazuje liczyć bieg określonego w nim pięcioletniego terminu od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie własności nieruchomości, a nie przekształcenie, podział, czy scalenie danej nieruchomości. W wyniku podziału nieruchomości następuje co prawda zmiana powierzchni oraz numerów ewidencyjnych, jednakże wydzielenie działek z nieruchomości gruntowych nie powoduje zmiany ich właściciela, a także na skutek dokonania tej czynności nie następuje przeniesienie prawa własności działek, a więc nie dochodzi do ich nabycia. W konsekwencji, okoliczność podziału nieruchomości nie powoduje konieczności liczenia na nowo 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podsumowując, nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej, odpłatne zbycie przez Pana w październiku 2025 r. nieruchomości (tj. zabudowanej działki nr A9) nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie tej nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do jej nabycia. Dokonane zniesienie współwłasności w 2025 r. nie skutkowało nabyciem przez Pana udziałów w nieruchomości (działce nr A9) ponad udział nabyty przez Pana przed zniesieniem współwłasności. Jak Pan bowiem wskazał zniesienie współwłasności nie skutkowało nabyciem przysporzenia majątkowego w postaci nabycia przez Pana udziałów w działce o wartości rynkowej większej niż wartość udziałów w nieruchomości przed zniesieniem współwłasności. Zatem za datę nabycia przez Pana działki nr A9, należy uznać 2005 r., tj. datę nabycia działki nr X do majątku wspólnego małżonków. W konsekwencji uzyskana z ww. odpłatnego zbycia kwota nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem, nie wystąpi u Pana obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu ww. odpłatnego zbycia zabudowanej nieruchomości.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, ul. ……., ….. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo