Wnioskodawczyni, będąca mężatką, w 2024 r. samodzielnie wychowywała dwóch synów, podczas gdy jej mąż był objęty sądowymi zakazami zbliżania się i zamieszkania z rodziną z powodu przemocy. Mąż nie płacił alimentów dobrowolnie, a kontakty z dziećmi były ograniczone. Trwa postępowanie rozwodowe, ale separacja nie została…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 26 stycznia 2026 r. (data wpływu 3 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Ojciec Pani dzieci w styczniu 2024 r., po interwencji policji został objęty 2 tygodniowym zakazem zbliżania się do Pani, a postanowieniem o sygn. … z dnia 2 lutego 2024 r. Sąd Rejonowy w … nałożył na niego zakazy. Postanowienie mówi m.in. o zakazie zamieszkania … z Panią i dziećmi (tj. pod adresem ul. … w …) oraz zakazie zbliżania się do Pani. Ojciec dzieci łamał te zakazy, nie stosując się do postanowienia Sądu, co zostało zgłoszone na policję, a policja przekazała sprawy do prokuratury. W dniu 8 kwietnia 2025 r. Sąd Rejonowy w … ponownie podtrzymał zakazy, o czym mówi postanowienie o sygn. akt …. Dodatkowo zaznacza Pani, że była założona Niebieska Karta oraz ojciec dzieci ma wyrok nakazowy z dnia 5 marca 2025 r., postanowieniem o sygn. akt …, jako oskarżony został uznany za winnego.
W związku z powyższym, ojciec dzieci nie uczestniczy w wychowaniu, nie angażuje się w proces wychowawczy oraz nie pełni faktycznej opieki nad dziećmi. Zostali Państwo odseparowani postanowieniami sądowymi, tj. zakazami zbliżania wobec Pani oraz zamieszkania z Panią i dziećmi. Główny ciężar wychowania dzieci spoczywa wyłącznie na Pani jako matce.
Dodatkowo zaznacza Pani, że są Państwo w trakcie sprawy rozwodowej, pozew został zainicjowany przez Panią w Sądzie Okręgowym w …, sygn. akt … w marcu 2024 r. i trwa nadal. Sąd ustalił zabezpieczenie alimentacyjne na młodszego syna … na czas trwania postępowania, jednak ojciec dzieci odwołał się od kwoty alimentów. Zaznacza Pani, że ojciec dzieci nie płaci dobrowolnie alimentów, co zmusiło Panią do zawiadomienia komornika o braku wykonywania przez ojca dzieci obowiązku alimentacyjnego i nadal za pośrednictwem komornika otrzymuje Pani alimenty. Młodszy syn mieszka z Panią i to Pani pełni opiekę nad niepełnoletnim synem zgodnie z decyzją Sądu Okręgowego w …, który to Sąd prowadzi sprawę rozwodową. W pozwie rozwodowym wnioskowane jest częściowe ograniczenie praw rodzicielskich ojca dzieci. Niestety postępowanie rozwodowe trwa długo. Młodszy syn nie chce spotykać się z ojcem i kontakty są tylko telefoniczne i bardzo rzadko. Niechęć dziecka związana jest z przeżyciami z przeszłości, kiedy to w domu ojciec stosował przemoc psychiczną i fizyczną wobec bliskiej osoby. W odniesieniu do starszego syna … urodzonego … października 2003 r., informuje Pani, że syn przebywa w … w ramach wymiany Programu Erazmus, jako że jest studentem … na Wydziale Architektury. Jako student wymaga również Pani pomocy materialnej.
W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytania wskazano:
Za rok podatkowy 2024 oczekuje Pani wydania interpretacji indywidualnej.
W 2024 r. podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Data urodzenia Pani młodszego syna … to 19 marca 2011 r.
W 2024 r. Pani młodszy syn uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr … w …, a starszy syn studiował na … w …, czyli dzieci uczyły się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska Państwie.
W 2024 r. Pani stan cywilny, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa Pani jako osoba, w stosunku do której orzeczono separację, tj. odizolowano … od Pani postanowieniem Sądu Rejonowego w … z dnia 2 lutego 2024 r., sygn. akt …, o zakazie zbliżania się do Pani, kontaktowania się oraz zakazie zamieszkania pod wspólnym adresem, tj. ul. …., …. Pani stan cywilny nie uległ zmianie, gdyż od dwóch lat toczy się postępowanie rozwodowe z winy …, jako sprawcy przemocy psychicznej i fizycznej stosowanej wobec Pani. … jest odseparowany ww. postanowieniem od Pani, ma zakaz zbliżania, kontaktu i zamieszkania wspólnego.
W Pani małżeństwie nie została orzeczona separacja, jest zakaz zbliżania jak opisała Pani wyżej, czyli mąż jest odseparowany od Pani.
W 2024 r. Pani mąż nie odbywał kary pozbawienia wolności.
Nie zapadł jeszcze wyrok rozwodowy, sprawa dalej trwa.
W 2024 r. dzieci mieszkały razem z Panią. Od stycznia do czerwca Pani starszy syn jako student mieszkał na stancji w …, za co Pani płaciła, lipiec i sierpień był w domu, a we wrześniu wyjechał do … w ramach wymiany studenckiej Erasmus.
Kwota świadczenia wychowawczego 800+ na małoletnie dziecko została ustalona dla Pani jako matki, z którą dziecko mieszka.
W 2024 r. Pani pobierała świadczenia wychowawcze na młodszego syna.
W 2024 r. posiadała Pani pełną władzę rodzicielską względem młodszego syna, ojciec również posiadał pełną władzę rodzicielską względem małoletniego dziecka, jednak wniosek rozwodowy obejmuje ograniczenie praw ojcu.
W 2024 r. samotnie (bez udziału ojca dzieci) wykonywała Pani władzę rodzicielską w stosunku do małoletniego dziecka (młodszego syna). Wykonywała Pani obowiązki, dzięki którym dziecko wychowywane było w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, a w szczególności sprawowała Pani faktyczną opiekę nad dzieckiem i jego majątkiem, troszczyła się Pani o jego rozwój duchowy, zabezpieczała jego potrzeby bytowe, zajmowała się wychowaniem dziecka, uczestniczyła w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia, rozwoju oraz wychowania dziecka, tym samym zapewniała i zabezpieczała Pani wszystkie jego potrzeby od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne, rozwijała Pani zainteresowania dziecka i zapewniała mu wypoczynek.
Na pytanie organu o treści: „w jakim zakresie wykonywanie władzy rodzicielskiej względem małoletniego syna … w roku (latach), którego (których) dotyczy wniosek, odbywało się przez Panią, a w jakim przez ojca dziecka; w jakim zakresie każdy z rodziców troszczył się o dziecko zapewniając mu rozwój fizyczny i intelektualny, zabezpieczał potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, dostarczał niezbędnych dóbr materialnych, sprawował pieczę nad dzieckiem − należy konkretnie i jednoznacznie określić jakie czynności i przez jaki okres wykonywane, składały się na wykonywanie władzy rodzicielskiej i wychowywanie syna przez Panią, a jakie przez ojca dziecka w przedmiotowym okresie”, wskazała Pani: „Jak Pani pisała w odpowiedzi do punktu powyżej, to Pani wyłącznie w 2024 r. zapewniała w całym zakresie władzę rodzicielską, tj. wszystkie potrzeby dziecka. Ojcu zostały wyznaczone przez sąd alimenty, jednak odwołał się od wysokości i zostały obniżone, a ostatecznie przestał wypełniać obowiązek alimentacyjny i to za pośrednictwem komornika sądowego otrzymuje alimenty. Ojciec dobrowolnie ich nie płacił i został objęty obowiązkiem płacenia za pośrednictwem komornika sądowego. Dobrowolnie nie płaci, ani nie udziela się w życiu syna …”.
W 2024 r. ojciec nie wypełniał należycie nakazanych przez Sąd obowiązków wobec małoletniego syna − jak opisała Pani wyżej − nie płacił alimentów. Komornik musiał je wyegzekwować, spotkań było może trzy w ciągu roku, gdyż dziecko nie chciało i nadal nie chce kontaktu z ojcem jako świadek przemocy stosowanej wobec matki. Ojciec obecnie nie wyraża zgody na wyjazdy zagraniczne syna.
W 2024 r. ojciec nie wywiązywał się z obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniego syna.
W 2024 r. oprócz nakazu alimentacyjnego ojciec małoletniego dziecka nie partycypował w wydatkach związanych z potrzebami syna.
W 2024 r. Pani dzieci nie zostały na podstawie orzeczenia sądu umieszczone w instytucjach zapewniających całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.
Na pytanie Organu o treści: „czy w roku (latach), którego (których) dotyczy wniosek, Pani pełnoletni syn …:
- pozostawał na Pani utrzymaniu w ramach wykonywania przez Panią obowiązku alimentacyjnego; czy partycypowała Pani w kosztach utrzymania syna w związku z ciążącym na Niej obowiązkiem alimentacyjnym (tj. obowiązek dostarczania środków do życia, utrzymania, a także opieki); jakie obowiązki i świadczenia spełniała Pani w związku z wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego.
Przy czym należy wyjaśnić, że pojęcie obowiązku alimentacyjnego zostało zdefiniowane w dziale III ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.). Polega on na dostarczaniu środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania. Z ww. ustawy wynika, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego;
- pozostawał na utrzymaniu ojca w ramach wykonywania przez niego obowiązku alimentacyjnego; czy ojciec dziecka partycypował w kosztach utrzymania syna … w związku z ciążącym na nim obowiązkiem alimentacyjnym (tj. obowiązek dostarczania środków do życia, utrzymania, a także opieki); jakie obowiązki i świadczenia spełniał ojciec pełnoletniego dziecka w związku z wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego”,
wskazała Pani: „Nie, w roku 2024 nie partycypowała Pani w kosztach utrzymania syna … związanych z obowiązkiem alimentacyjnym, utrzymuje starszego syna dobrowolnie i zapewnia Pani mu wszystkie potrzeby, gdyż nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie.
W 2024 r. … nie pozostawał na utrzymaniu ojca poprzez obowiązek alimentacyjny, ojciec nie partycypował w kosztach utrzymania syna … w związku z ciążącym na nim obowiązku alimentacyjnym”.
Nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci oprócz dwóch synów opisanych we wniosku.
W 2024 r. pracowała Pani i nadal pracuje w … na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.
Na pytanie Organu o treści: „czy w roku (latach), którego (których) dotyczy wniosek, osiągnęła Pani dochody opodatkowane wg skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; jeżeli tak, to z jakiego tytułu”, wskazała Pani: „Jak wyżej Pani opisała, osiąga Pani dochody z pracy stałej na podstawie umowy o pracę”.
W 2024 r. nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.
Na pytanie Organu o treści: „czy w roku (latach), którego (których) dotyczy wniosek, Pani dzieci (dziecko) osiągnęły dochody; jeśli tak, to w jakiej wysokości oraz z jakiego źródła pochodziły i w jaki sposób były opodatkowane dochody Pani dzieci (dziecka) w ww. roku (np. z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia, inne – jakie?) oraz czy zostały pobrane i odprowadzone zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych”, wskazała Pani: „w 2024 r. … dostał dietę z tytułu pełnienia funkcji członka komisji wyborczej w wyborach i otrzymał kwotę 500 zł”.
W 2024 r. w stosunku do Pani i do Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie miały też zastosowania przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
W 2024 r. Pani dzieci nie otrzymały zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.
Pytanie
Czy zgodnie z opisaną powyżej sytuacją, jako matka samotnie wychowująca dzieci, ma Pani prawo do skorzystania z ulgi za rok podatkowy 2024 jako matka samotnie wychowująca dzieci?
Pani stanowisko w sprawie
Według Pani opinii, zgodnie z przepisami jako osoba odseparowana postanowieniami o zakazie zbliżania się do Pani ojca dzieci oraz zakazie zamieszkania ojca z Panią i z dziećmi, ma Pani prawo skorzystać z ulgi jako matka samotnie wychowująca dzieci.
Na podstawie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest Pani osobą, w stosunku do której orzeczono odseparowanie męża od Pani zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w … z dnia 2 lutego 2024 r., sygn. akt …, poprzez zobowiązanie sprawcy przemocy, tj. … do opuszczenia mieszkania zajmowanego wspólnie z innym członkiem rodziny dotkniętym przemocą, tj. ….
Postanowienie nakazuje nie tylko nakaz opuszczenia budynku przy ul. … w … i jego otoczenia w odległości 50 metrów od miejsca położenia tego budynku przez …, ale również zakaz zbliżania się … do … na odległość mniejszą niż 50 m, zakaz kontaktowania się z … i zakaz wstępu do budynku ….
Jasno wynika z ww. postanowienia, że Pani mąż został odseparowany od Pani, co za tym idzie prawidłowo dokonała Pani odliczenia ulgi dla matki samotnie wychowującej dzieci za rok 2024. Ojciec dzieci nie mieszkał z Panią i dziećmi, nie uczestniczył w wychowaniu dzieci, zapewnianiu potrzeb wynikających ze sprawowania władzy rodzicielskiej. Dodatkowo należy zaznaczyć, że ojciec dzieci nie wykonywał obowiązków, dzięki którym dzieci wychowywane było w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, a w szczególności nie sprawował faktycznej opieki nad dziećmi i ich majątkiem, nie troszczył się o ich rozwój duchowy, nie zabezpieczał ich potrzeb bytowych, nie zajmował się wychowaniem dzieci, nie uczestniczył w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia, rozwoju oraz wychowania dzieci, tym samym nie zapewniał i nie zabezpieczał wszystkich ich potrzeb od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne, nie rozwijał zainteresowań dzieci i nie zapewniał im wypoczynku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ww. ustawy:
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:
Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odstępstwo od generalnej zasady indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.
Należy zauważyć, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku posiadania określonego statusu cywilnoprawnego wymienionego w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik, osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, którym przysługuje preferencyjne rozliczenie podatku.
Przy czym, status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa.
Natomiast za osobę samotnie wychowującą dzieci ustawodawca uznał również osobę pozostającą w związku małżeńskim pod warunkiem, że drugi małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
Jak wynika z art. 93 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
§ 1. Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
§ 2. Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109-111 stosuje się odpowiednio.
Jak stanowi art. 94 § 1 ww. ustawy:
Jeżeli jedno z rodziców nie żyje albo nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych, władza rodzicielska przysługuje drugiemu z rodziców. To samo dotyczy wypadku, gdy jedno z rodziców zostało pozbawione władzy rodzicielskiej albo gdy jego władza rodzicielska uległa zawieszeniu.
W myśl art. 107 § 1 i § 2 ww. ustawy:
§ 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.
§ 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
Zgodnie z art. 111 ww. ustawy:
§ 1. Jeżeli władza rodzicielska nie może być wykonywana z powodu trwałej przeszkody albo jeżeli rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej lub w sposób rażący zaniedbują swe obowiązki względem dziecka, sąd opiekuńczy pozbawi rodziców władzy rodzicielskiej. Pozbawienie władzy rodzicielskiej może być orzeczone także w stosunku do jednego z rodziców.
§ 1a. Sąd może pozbawić rodziców władzy rodzicielskiej, jeżeli mimo udzielonej pomocy nie ustały przyczyny zastosowania art. 109 § 2 pkt 5, a w szczególności gdy rodzice trwale nie interesują się dzieckiem.
§ 2. W razie ustania przyczyny, która była podstawą pozbawienia władzy rodzicielskiej, sąd opiekuńczy może władzę rodzicielską przywrócić.
Osobami samotnie wychowującymi dzieci mogą być również osoby, wobec których orzeczono separację. Przy czym, nabycie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko w takim przypadku wymaga prawomocnego orzeczenia sądu o separacji małżonków.
Zgodnie bowiem z treścią art. 611 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
§ 1. Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd orzekł separację.
§ 2. Jednakże mimo zupełnego rozkładu pożycia orzeczenie separacji nie jest dopuszczalne, jeżeli wskutek niej miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie separacji byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
§ 3. Jeżeli małżonkowie nie mają wspólnych małoletnich dzieci, sąd może orzec separację na podstawie zgodnego żądania małżonków.
W myśl art. 612 ww. ustawy:
§ 1. Jeżeli jeden z małżonków żąda orzeczenia separacji, a drugi orzeczenia rozwodu i żądanie to jest uzasadnione, sąd orzeka rozwód.
§ 2. Jeżeli jednak orzeczenie rozwodu nie jest dopuszczalne, a żądanie orzeczenia separacji jest uzasadnione, sąd orzeka separację.
Stosownie do art. 613 ww. ustawy:
§ 1. Przy orzekaniu separacji stosuje się przepisy art. 57 i art. 58.
§ 2. Orzekając separację na podstawie zgodnego żądania małżonków, sąd nie orzeka o winie rozkładu pożycia. W tym wypadku następują skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy.
Jak stanowi art. 614 § 1 ww. ustawy:
Orzeczenie separacji ma skutki takie jak rozwiązanie małżeństwa przez rozwód, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie zatem przysługiwało jedynie temu z rodziców, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. W konsekwencji, aby skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko (dzieci).
Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
Powyższe stanowisko potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 25 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 289/24, w którym Sąd stwierdził, że:
Z powołanych uregulowań prawnych jednoznacznie wynikają przesłanki podmiotowe warunkujące skorzystanie z preferencji podatkowej dla osób samotnie wychowujących dzieci. Nie może budzić wątpliwości, że skorzystać z rzeczonej ulgi mogą jedynie osoby tam enumeratywnie wymienione, tj. samotnie wychowująca dzieci osoba będąca panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci.
Wobec powyższego słuszne jest stanowisko organu, że skoro omawiana preferencja uzależniona jest również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci), to wnioskująca nie może niej skorzystać, gdyż w latach 2021-2023 była mężatką. Samo złożenie pozwu o rozwód nie jest wystarczające dla uznania danej osoby za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie o rozwiązaniu małżeństwa. Zatem nie będąc w okresie od 2021-2023 roku panną, wdową, rozwódką, ani osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, ani też osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności – nie można wnioskodawczyni przypisać statusu „osoby samotnie wychowującej dzieci”. Wskazywana przez skarżącą okoliczność pozostawania w faktycznej separacji z mężem nie może wpływać na dokonaną przez organ ocenę. Separacja prawna i separacja faktyczna to dwa różne pojęcia. Pierwsze z nich odnosi się do faktu drugie do prawa. Separacja faktyczna nie ma znaczenia prawnego w tym sensie, że nie powoduje, iż małżonkowie w świetle przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego pozostają w separacji o której mowa w Dziale V Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Separacja faktyczna, rozumiana jako zupełny rozkład pożycia małżonków, może stanowić podstawę do żądania orzeczenia separacji przez sąd (art. 611 § 1k.r. i op.). Oceny tej nie zmienia także zaangażowanie jedynie skarżącej w proces wychowawczy córek.
W prawomocnym wyroku z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1180/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w odniesieniu do art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdził, że:
W ocenie sądu, organ interpretacyjny prawidłowo wskazał, że powołany przepis wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osoby samotnie wychowującej dzieci. Zgodzić się też należy z Dyrektorem KIS, że przepis odwołuje się do statusu cywilnoprawnego takich osób, jak i faktu samotnego wychowywania dzieci/dziecka.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 grudnia 2021 roku w sprawie sygn. akt II FSK 775/19 wyjaśnił, że ustawodawca zaliczył (ze względu na stan cywilny) do kręgu osób samotnie wychowujących dzieci dwa rodzaje podmiotów: (1) osobę, która nie pozostaje w związku małżeńskim (będącą panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację); lub (2) osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Jednakże obie kategorie podmiotów, aby mogły skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów, muszą spełnić warunek samotnego wychowywania dziecka w roku podatkowym (…).
(…) Jednakże sama ta okoliczność – faktycznego samotnego wychowywania dziecka - nie jest wystarczająca dla rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o PIT.
Z treści powołanego przepisu art. 6 ust. 4 ustawy o PIT, wynika, że obok faktycznego samotnego wychowywania dziecka, skarżący winien spełniać jeszcze jedno kryterium odnoszące się do stanu cywilnego. Mianowicie w roku podatkowym 2020, skarżący powinien mieć status osoby nie pozostającej w związku małżeńskim, bądź osoby pozostającej w związku małżeńskim, ale równocześnie w takiej sytuacji, że małżonek został pozbawiony prawa rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności (…).
(…) Wskazać należy, że pozbawienie władzy rodzicielskiej i ograniczenie władzy rodzicielskiej są dwoma odrębnymi instytucjami, które przewiduje kodeks rodzinny i opiekuńczy. Uregulowane odpowiednio w art. 111 i art. 107 instrumenty ingerencji we władzę rodzicielską, są przewidziane do stosowania przy zaistnieniu różnych przesłanek, powodują także odmienne skutki. Wbrew stanowisku skarżącego, nie ma podstaw do stosowania analogii legis pomiędzy osobą całkowicie pozbawioną władzy rodzicielskiej będącą w związku małżeńskim, a osobą, która ma ograniczoną władzę rodzicielską „niemal do zera” – jak się wyraził skarżący. O ile można zgodzić się ze skarżącym, że tak silne ograniczenie władzy rodzicielskiej w praktyce równa się jej pozbawieniu, o tyle nie można uznać, że uprawnia do skorzystania przez skarżącego ze sposobu opodatkowania przewidzianego w art. 6 ust. 4 ustawy o PIT.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie w 2024 r. nie można uznać Panią za „osobę samotnie wychowującą dziecko” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc nie przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci za ten okres. Preferencja ta uzależniona jest bowiem – jak już wcześniej wyjaśniono – również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko. Jak wynika z wniosku i jego uzupełnienia, w 2024 r. była Pani w związku małżeńskim (sprawa rozwodowa w toku), Pani mąż ma orzeczony przez sąd zakaz zbliżania się do Pani i zakaz zamieszkania z Panią i dziećmi, jednakże nie została orzeczona przez sąd między Panią i Pani mężem separacja, Pani mąż nie został pozbawiony przez sąd praw rodzicielskich oraz nie odbywał kary pozbawienia wolności.
Podkreślić więc należy, że samo złożenie pozwu o rozwód nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dzieci, ponieważ status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa. Również separacja faktyczna (np. zerwanie więzi między stronami), nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dzieci, ponieważ to wyłącznie do separacji orzekanej przez sąd odnosi się przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniając w kategorii osób uprawnionych do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko osobę, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów.
Fakt, że w 2024 r. cała odpowiedzialność za dzieci (dwóch synów), ich wychowanie, utrzymanie i rozwój spoczywał na Pani, nie pozwala na uznanie Pani za osobę samotnie wychowującą dzieci, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie należy Pani do jednej z kategorii osób wymienionych w zamkniętym katalogu ustanowionym przez ustawodawcę w przywołanym wyżej art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mając na uwadze powyższe oraz okoliczności, że w 2024 r. formalnie była Pani mężatką (sprawa rozwodowa w toku), nie została orzeczona przez sąd między Panią i Pani mężem separacja, a Pani mąż nie został pozbawiony przez sąd praw rodzicielskich i nie odbywał kary pozbawienia wolności, wyklucza możliwość uznania, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci. W konsekwencji, z tego względu nie spełniła Pani warunków określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci za 2024 r.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo