Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.1130.2025.2.ACZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 16 stycznia 2026 r. (data wpływu 20 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Podlega Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w Polsce, jedynie wykonuje Pani pracę na podstawie umowy o pracę.

W chwili obecnej opiekuje się Pani jedynym synem, A.A., samodzielnie. Jego ojciec, B.A., jest obywatelem Francji. Nie byliście Państwo w związku małżeńskim, mieszkaliście razem jedynie jako konkubenci, zatem Pani stanem cywilnym w świetle obowiązujących w czasie złożenia wniosku przepisów prawa, jest panna. Do lutego 2025 r. mieszkaliście Państwo razem w mieszkaniu B., natomiast pod koniec lutego B. zmusił Panią z synem do wyprowadzenia się z mieszkania. Od tamtego czasu pozostajecie w separacji, a dziecko na stałe zamieszkuje z Panią i Pani rodzicami.

13 października 2025 r. Sąd (…) dla (…) w (…), (…) Wydział Rodzinny i Nieletnich, na rozprawie zatwierdził ugodę w sprawie przyznania obowiązku alimentacyjnego oraz kontaktów z dzieckiem jego ojca, B.A.

Jak wynika z ugody oraz z rzeczywistego układu Państwa życia rodzinnego, dziecko na stałe mieszka z Panią. Ojciec ma prawo kontaktu z dzieckiem, lecz opiekę nad dzieckiem sprawuje Pani samodzielnie. Ojciec kontaktuje się z dzieckiem kilka razy w tygodniu – niekiedy osobiście, niekiedy poprzez telefon, natomiast nie sprawuje nad nim stałej lub naprzemiennej opieki, nie nocuje z dzieckiem, nie troszczy się o jego dobrobyt, mimo że formalnie wypłaca alimenty.

Zgodnie z art. 96 §1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809), rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień. Wykonywanie tych czynności, w rozumieniu ustawy, jest uważane za sprawowanie opieki nad dzieckiem i jego wychowanie. B. ani zgodnie z załączoną ugodą, ani faktycznie takiej opieki nie wykonuje.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że prosi Pani o wydanie interpretacji indywidualnej za 2025 r.

W 2025 r. Pani stan cywilny to panna.

Data urodzenia Pani syna A. to (…) 2021 r.

W 2025 r. Pani oraz ojciec A. posiadaliście pełną władzę rodzicielską wobec syna. Na chwilę obecną ojciec A. nie jest ograniczony ani pozbawiony władzy rodzicielskiej.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „W jaki sposób zgodnie z postanowieniem Sądu ustalono kontakty ojca z dzieckiem i miejsce zamieszkania Pani syna? U kogo ustalono stałe miejsce zamieszkania Pani syna?”, wskazała Pani, że ustalono, iż syn mieszka z Panią na stałe.

Ojciec będzie spędzał z dzieckiem:

·         w każdy ostatni weekend miesiąca od piątku wieczorem do niedzieli do godziny 10:30;

·         w każdy poniedziałek rano ojciec odbierze dziecko z domu matki i odprowadzi go do szkoły;

·         w każdy wtorek, środę i czwartek od odebrania po zajęciach edukacyjnych do godziny 19:00;

·         w każdą niedzielę – poza niedzielą przypadającą w weekend ojca od godziny 10:00 do godziny 19:00.

Powyższy grafik wejdzie w życie po zatwierdzeniu ugody przez sąd.

W 2025 r., którego dotyczy wniosek, ojciec widział się z dzieckiem średnio 2-3 razy w tygodniu na kilka godzin. W tym okresie dziecko nie nocowało w miejscu zamieszkania ojca, ojciec nie spędzał czasu z dzieckiem w Pani domu, widzieli się na placu zabaw na kilka godzin.

Nie została orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna. Nie stosujecie Państwo opieki naprzemiennej i nie stosowaliście jej w roku objętym wnioskiem, tj. w 2025 r.

Pani otrzymuje świadczenie wychowawcze na dziecko.

Ojciec dziecka nie uczestniczy w rozwoju dziecka, nie dba o prawidłowy rozwój syna kształtując jego właściwe zachowania, nie rozwija jego zainteresowań, nie wykonuje pieczy nad osobą i majątkiem syna, częściowo zabezpieczał jego potrzeby zdrowotne i edukacyjne w postaci płacenia za szkołę syna, choć ubezpieczenie prywatne i ZUS pokrywała Pani, jak i również ubezpieczenie prywatne szkolne. Ojciec dziecka nie pokrywał i nie pokrywa kosztów związanych z utrzymaniem oraz leczeniem syna – poza płaconymi alimentami. Ojciec w ciągu roku podatkowego 2025 wskazywał i podnosił to również w trakcie postępowania o alimenty, iż przeżywał wypalenie zawodowe oraz trudną sytuację finansową. Zatem, miał inne problemy i nie zajmował się/nie interesował się dzieckiem. Jedynie spędzał z nim kilka godzin w tygodniu, kiedy był w Polsce. Czasami widzieliście go na placu zabaw, gdzie A. chciał do niego podejść, natomiast B. (ojciec dziecka) był z koleżanką i nie zwracał uwagi na dziecko. Sytuacja ta również była podnoszona przez Panią w postępowaniu przed sądem. Zatem, nie opiekował się dzieckiem i już na pewno nie troszczył się o jego stan emocjonalny.

W rozwoju dziecka pomagają Pani rodzice, którzy z Panią i Pani synem wspólnie zamieszkują, natomiast wprawdzie to Pani zajmuje się synem, zajmuje się Pani jego dobrobytem, postępami w nauce, aktywnościami dodatkowymi i wypoczynkiem. A. w 2025 r. nie wyjeżdżał z ojcem na wakacje, tylko z Panią.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym wnioskiem, w stosunku do Pani i Pani syna miały zastosowanie:

•   przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?
• przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia  6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?”,

wskazała Pani, że nie mają zastosowania, nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Z jakiego źródła w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej uzyskiwała/uzyskuje Pani dochody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, tzn. ze stosunku pracy, z działalności gospodarczej (w jakiej formie opodatkowania – ryczałt, na zasadach ogólnych, podatek liniowy), czy może z innego źródła – proszę wskazać z jakiego?”, wskazała Pani, że ze stosunku pracy, ma Pani zawartą umowę na czas nieokreślony.

Uzyskała Pani dochód w wysokości drugiego progu, o którym mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie jest Pani opiekunem prawnym ani rodzicem innych dzieci.

Pytanie

Czy w zaistniałym stanie faktycznym może Pani korzystać z prawa rozliczenia podatku na podstawie art. 6 ust. 4c i 4d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych  (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163), tj. jako osoba samotnie wychowująca dziecko?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, stosownie do art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)    małoletnie,

2)    pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)    pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

– podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Zgodnie z art. 6 ust. 4d ww. ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Zgodnie z ogólnie przyjętym w judykaturze poglądem, sposób opodatkowania, o którym mowa  w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)    stosuje przepisy:

a)    art. 30c lub

b)    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

– w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)    podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z zacytowanych przepisów wynika zatem, że aby korzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów na zasadach w nich przewidzianych, należy posiadać ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko. Osobami samotnie wychowującymi dziecko są przede wszystkim ci rodzice lub opiekunowie, którzy pozostają w stanie wolnym. Dotyczy to zarówno osób, które nigdy nie zawierały związku małżeńskiego (panna, kawaler), osób, których związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) – z wyjątkiem roku podatkowego, w którym zdarzenie to nastąpiło – jak i osób, których związek małżeński został rozwiązany poprzez prawomocne orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik).

Zatem, w przedstawionym stanie faktycznym, o ile jest Pani panną (spełniona przesłanka nr 1) i wychowuje Pani samotnie dziecko, skoro ojciec przyczynia się jedynie finansowo do utrzymania dziecka (spełniona przesłanka nr 2) uważa Pani, że ma Pani prawo do skorzystania z tego prawa.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych  (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. dla osoby samotnie wychowującej dziecko podkreślić należy, że wszystkie preferencje, ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.

Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej dla osób samotnie wychowujących dzieci, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja ta obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować – wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje  pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany np. do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica – przy którym dziecko mieszka – prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z opisu sprawy wynika, że podlega Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W chwili obecnej opiekuje się Pani jedynym synem urodzonym w 2021 r. samodzielnie. Jego ojciec jest obywatelem Francji, nie byliście Państwo w związku małżeńskim, mieszkaliście razem jedynie jako konkubenci, Pani stan cywilny to panna. Do lutego 2025 r. mieszkaliście Państwo razem w mieszkaniu ojca Pani syna, który pod koniec lutego zmusił Panią z synem do wyprowadzenia się z mieszkania. Od tamtego czasu dziecko na stałe zamieszkuje z Panią i Pani rodzicami.

13 października 2025 r. Sąd na rozprawie zatwierdził ugodę w sprawie przyznania obowiązku alimentacyjnego oraz kontaktów ojca z dzieckiem.

Ustalono, iż syn mieszka z Panią na stałe.

Ojciec będzie spędzał z dzieckiem:

• w każdy ostatni weekend miesiąca od piątku wieczorem do niedzieli do godziny 10:30;
• w każdy poniedziałek rano ojciec odbierze dziecko z domu matki i odprowadzi go do szkoły;
• w każdy wtorek, środę i czwartek od odebrania po zajęciach edukacyjnych do godziny 19:00;
• w każdą niedzielę – poza niedzielą przypadającą w weekend ojca od godziny 10:00 do godziny 19:00.

Powyższy grafik wejdzie w życie po zatwierdzeniu ugody przez sąd. Nie została orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna. Nie stosujecie Państwo opieki naprzemiennej i nie stosowaliście jej w roku objętym wnioskiem, tj. w 2025 r. Pani otrzymuje świadczenie wychowawcze na dziecko.

Jak wynika z ugody oraz z rzeczywistego układu Państwa życia rodzinnego, dziecko na stałe mieszka z Panią. Ojciec ma prawo kontaktu z dzieckiem, lecz opiekę nad dzieckiem sprawuje Pani samodzielnie. Ojciec kontaktuje się z dzieckiem kilka razy w tygodniu – niekiedy osobiście, niekiedy poprzez telefon, natomiast nie sprawuje nad nim stałej lub naprzemiennej opieki, nie nocuje z dzieckiem, nie troszczy się o jego dobrobyt, mimo że formalnie wypłaca alimenty.

W 2025 r., ojciec widział się z dzieckiem średnio 2-3 razy w tygodniu na kilka godzin. W tym okresie dziecko nie nocowało w miejscu zamieszkania ojca, ojciec nie spędzał czasu z dzieckiem w Pani domu, widzieli się na placu zabaw na kilka godzin.

Ojciec dziecka nie uczestniczy w rozwoju dziecka, nie dba o prawidłowy rozwój syna kształtując jego właściwe zachowania, nie rozwija jego zainteresowań, nie wykonuje pieczy nad osobą i majątkiem syna, częściowo zabezpieczał jego potrzeby zdrowotne i edukacyjne w postaci płacenia za szkołę syna, choć ubezpieczenie prywatne i ZUS pokrywała Pani, jak i również ubezpieczenie prywatne szkolne. Ojciec dziecka nie pokrywał i nie pokrywa kosztów związanych z utrzymaniem oraz leczeniem syna – poza płaconymi alimentami. Ojciec w ciągu roku podatkowego 2025 wskazywał i podnosił to również w trakcie postępowania o alimenty, iż przeżywał wypalenie zawodowe oraz trudną sytuację finansową. Zatem, miał inne problemy i nie zajmował się/nie interesował się dzieckiem. Jedynie spędzał z nim kilka godzin w tygodniu, kiedy był w Polsce. Czasami widzieliście go na placu zabaw, gdzie syn chciał do niego podejść, natomiast ojciec dziecka był z koleżanką i nie zwracał uwagi na dziecko. Sytuacja ta również była podnoszona przez Panią w postępowaniu przed sądem. Zatem, nie opiekował się dzieckiem i już na pewno nie troszczył się o jego stan emocjonalny.

W rozwoju dziecka pomagają Pani rodzice, którzy z Panią i Pani synem wspólnie zamieszkują, natomiast wprawdzie to Pani zajmuje się synem, zajmuje się Pani jego dobrobytem, postępami w nauce, aktywnościami dodatkowymi i wypoczynkiem. Pani syn w 2025 r. nie wyjeżdżał z ojcem na wakacje, tylko z Panią.

W 2025 r. Pani oraz ojciec dziecka posiadaliście pełną władzę rodzicielską wobec syna.

W 2025 r. w stosunku do Pani i Pani syna nie miały zastosowania:

• przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
• przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia  6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w Polsce, jedynie wykonuje Pani pracę na podstawie umowy o pracę. W 2025 r. osiągnęła Pani dochody ze stosunku pracy, ma Pani zawartą umowę na czas nieokreślony.

Nie jest Pani opiekunem prawnym ani rodzicem innych dzieci.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzam, że ma Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych  za 2025 r. Spełnia Pani bowiem wymagane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka, a także nie mają do Pani zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia  29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Końcowo wskazuję, że zapłacona na konto Krajowej Informacji Skarbowej, opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w części, która stanowi nadpłatę w myśl art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zostanie zwrócona w terminie określonym w art. 14f § 2a tej ustawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.