Wnioskodawczyni, osoba fizyczna, zawarła dwie umowy kredytowe denominowane we frankach szwajcarskich na zakup nieruchomości. Pierwsza umowa z 2006 r. z Bankiem ... była przedmiotem sporu sądowego, w związku z którym Bank zaproponował ugodę: wypłata 15 000 PLN na rzecz Wnioskodawczyni i zwolnienie z pozostałego długu. Wnioskodawczyni spłaciła już kwotę przekraczającą wypłacony kredyt. Druga umowa…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni w przeszłości zawarła dwie umowy kredytowe denominowane do franka szwajcarskiego, na zakup dwóch różnych nieruchomości.
PIERWSZA UMOWA
Pierwszą umowę na sfinansowanie lokalu pod adresem ul. …, … Wnioskodawczyni zawarła dnia 7 marca 2006 r. Była to umowa kredytu hipotecznego nr …. (dalej: „Umowa”) zawarta z Bankiem …. Jako kwotę kredytu w umowie wpisano 35 733,80 CHF. Zawarta umowa była umową kredytu denominowanego. Tytułem kredytu wypłacono 86 904,60 PLN.
Wnioskodawczyni przeznaczyła kwotę uzyskanego kredytu na zakup lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym. Kredyt był spłacany zgodnie z umową, początkowo w walucie polskiej po uprzednim przeliczeniu wysokości rat według kursu sprzedaży CHF z tabeli kursowej Banku, następnie na mocy aneksu w walucie CHF. Wnioskodawczyni wniosła pozwem 27 października 2023 r. powództwo o ustalenie, że nie istnieje stosunek prawny wynikający z umowy kredytu hipotecznego nr …. zawartą 7 marca 2006 r. oraz zasądzenie od Banku na Jej rzecz kwoty 9 500,59 franków szwajcarskich wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 6 października 2023 r. do dnia zapłaty.
Odnośnie do tej umowy zawartej z Bankiem …. Wnioskodawczyni rozważa zawarcie ugody sądowej. Wnioskodawczyni uważa zawartą Umowę z Bankiem …. za nieważną m.in. na podstawie następujących podstaw prawnych art. 69 Prawa bankowego, art. 3531 i art. 58 § 1 k.c., art. 385 § 2 k.c., 3851 k.c., 3581 k.c.
W październiku 2025 r. Bank …. zaproponował Wnioskodawczyni zakończenie sporu sądowego poprzez zawarcie ugody sądowej. Bank na mocy przedstawionej propozycji ugody, byłby zobowiązany do wypłaty na rzecz Wnioskodawczyni kwoty 15 000,00 PLN, która to mieści się w kwocie nadpłaconej przez Wnioskodawczynię oraz do zwolnienia Wnioskodawczyni z długu w stosunku do kwoty pozostałego do spłaty salda zadłużenia (ponieważ Bank traktuje umowę za ważnie zawartą i uważa - przeciwnie do Wnioskodawczyni - że Wnioskodawczyni ma do spłaty jeszcze saldo zadłużenia w wysokości 17 743,49 CHF). Sposób rozliczenia w Ugodzie zawarty został w § 3 ust. 2-5, który stanowi:
2. Zgodnie z informacją zawartą w księgach rachunkowych Banku, na dzień sporządzenia Ugody aktualne zadłużenie Klienta wobec Banku na podstawie Umowy wyrażone jest w CHF i wynosi łącznie 17 743,49CHF („Aktualne Zadłużenie”), na którą to kwotę składają się:
3. Wartość Aktualnego Zadłużenia w PLN, po przeliczeniu go według średniego kursu CHF Narodowego Banku Polskiego opublikowanego w dniu 7 listopada 2025 r. w wysokości 4,5556 PLN/CHF, wynosi łącznie: 80 832,24 PLN.
4. W ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z Umowy lub w związku z nią, Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty 15 000,00 PLN w terminie 30 dni kalendarzowych od wystąpienia ostatniego z dwóch zdarzeń:
(i) otrzymania przez Bank pisma procesowego Klienta dotyczącego cofnięcia pozwu w Postępowaniu z powództwa Klienta (z potwierdzeniem nadania do Sądu), oraz
(ii) otrzymania przez Bank pisemnej dyspozycji Klienta dotyczącej wypłaty.
Formularz dyspozycji wypłaty stanowi Załącznik …. do Ugody.
5. Z dniem zawarcia ugody:
Bank w całości zwalnia Klienta z długu (tj. umarza Aktualne Zadłużenie Klienta) oraz zrzeka się wszelkich dalej idących roszczeń wynikających z Umowy lub w związku z nią,
Klient oświadcza i zgadza się, że przyjmuje to zwolnienie z długu.”
Podsumowując, na mocy zawartej Ugody, Bank zwalnia Wnioskodawczynię z pozostałego długu, przy czym po jego przeliczeniu w celu rozliczenia kredytu, wypłaca Wnioskodawczyni kwotę 15 000,00 PLN. Wypłacona na mocy ugody kwota pieniężna stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone przez Wnioskodawczynię do Banku, a które w wyniku przeliczenia w oparciu o parametry finansowe przyjęte w ugodzie, stały się Bankowi nienależne. Owa kwota dodatkowa jest jednak w istocie zwrotem środków wpłaconych uprzednio do Banku.
PODSUMOWANIE
Kwota wypłaconego kredytu: 86 904,60 PLN.
Kwota spłacona przez Wnioskodawczynię: 55 789,02 PLN i 10 838,41 CHF, co w przeliczeniu po kursie średnim NBP z dnia złożenia wniosku, tj. 15 grudnia 2025 r. wynoszącym 1 CHF = 4,5128 PLN wynosi łącznie 104 700,59 PLN.
Różnica pomiędzy kwotą wypłaconą a spłaconą: 17 795,99 PLN.
Kwota zaproponowana w ugodzie: 15 000,00 PLN.
DRUGA UMOWA I ZAWARTA UGODA
Drugą umowę kredytową Wnioskodawczyni zawarła dnia 16 maja 2008 r. łącznie z trzema innymi kredytobiorcami. Była to umowa z …. Bank …. na finansowanie lokalu położonego w … przy ul. ….. W sprawie tej umowy kredytowej, w związku z podnoszeniem wobec niej zarzutów nieważności, zawarta została ugoda, na mocy której kredytobiorcy (w tym Wnioskodawczyni) zobowiązani byli do zapłaty na rzecz Banku kwoty 669,52 PLN. Z tytułu zawartej ugody Wnioskodawczyni nie otrzymała żadnych kwot.
Ugoda zakładała wyłącznie zwolnienie Wnioskodawczyni i pozostałych kredytobiorców z długu zgodnie z § 1 ust. 9 Ugody, który brzmiał:
„Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie 68 678,00 PLN stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w ust. 3, a kwotą zadłużenia wskazaną w ust. 8 z wyjątkiem odsetek bieżących, a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje.
Na kwotę zwolnienia z długu składa się zadłużenie z następującego tytułu w poniższych wysokościach:
Dodatkowo Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie 0,00 PLN stanowiącej wysokość kosztów i opłat, o których mowa w ust. 3, a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje.”
Przy zawieraniu tej ugody Wnioskodawczyni oświadczyła, że spełnia warunki przewidziane w rozporządzeniu Ministra Finansów dotyczącym zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe i nie zapłaciła podatku w związku z zawarciem tej ugody.
Pytanie
Czy w zaistniałym stanie faktycznym, w którym Wnioskodawczyni zawarła wcześniej ugodę z innym Bankiem, na mocy której Bank nie wypłacił żadnych środków i nastąpiło wyłącznie zwolnienie długu, w przypadku zawarcia ugody z innym Bankiem, mającej na celu zakończenie sporu na tle umowy kredytowej, otrzymana kwota 15 000,00 PLN stanowi dla Wnioskodawczyni przychód i czy w związku z tym, po stronie Wnioskodawczyni nie powstał obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647)?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawczyni, w zaistniałym stanie faktycznym kwota 15 000,00 zł nie stanowi ich przychodu. Na mocy ugody saldo zadłużenia zostanie umorzone, a Bank dokona zwrotu kwoty wynikającej z rozliczenia kredytu/pożyczki. Otrzymanie kwoty 15 000,00 zł nie będzie stanowić dla Wnioskodawczyni faktycznie żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi do stanu rozliczeń, który jest zgodny z prawem.
Wnioskodawczyni uważa, że zwrot przez Bank środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy kredytu mieszkaniowego przekazała na rzecz Banku w ramach spłaty rat udzielonego kredytu mieszkaniowego, nie stanowi dla Niej przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „Ustawa”), klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni uważa, że nie będzie miała obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od zwróconej przez Bank kwoty, będącej przedmiotem zapytania.
Pojęcie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 Ustawy wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. Ustawy PIT mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Kwota zwrotu obejmuje zwrot środków pieniężnych, które Wnioskodawczyni wcześniej zapłaciła Bankowi w trakcie trwania umowy kredytu. W ocenie Wnioskodawczyni, dochodzi do powrotu w tym zakresie do wcześniej istniejącego stanu posiadania. Nie dojdzie zatem do przysporzenia w majątku Wnioskodawczyni, a zatem nie będzie przychodu po Jej stronie.
Art. 11 ust. 1 Ustawy, definiuje przychód jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
W przedstawionej powyżej sytuacji, po stronie Wnioskodawczyni nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego, albowiem w związku z zawarciem ugody otrzymała zwrot własnych środków pieniężnych, które wpłaciła na rzecz Banku. Według Wnioskodawczyni, na powyższe nie wpływa również poprzednia zawarta ugoda z innym podmiotem. Na podstawie niniejszej Ugody powódka otrzyma zwrot środków mieszczących się w kwocie przez siebie wpłaconej, natomiast na podstawie ugody zawartej z innym podmiotem powódka otrzymała zwolnienie z długu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Podkreślam, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
W treści wniosku wskazała Pani m.in., że na mocy planowanej ugody, dotyczącej pierwszego z kredytów (umowa kredytu hipotecznego zawarta z Bankiem ….), Bank będzie zobowiązany do wypłaty na Pani rzecz kwoty 15 000 zł, która mieści się w kwocie fizycznie nadpłaconej przez Panią. Kwota ta stanowi zwrot środków, które zostały przez Panią wpłacone do Banku, a które stały się Bankowi nienależne, w wyniku przeliczenia w oparciu o parametry finansowe przyjęte w ugodzie.
Wobec powyższego, wypłata na Pani rzecz kwoty 15 000 zł stanowiącej zwrot nienależnie pobranych przez Bank świadczeń (nadpłaconego kredytu) - nie spowoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji, ww. kwota 15 000 zł nie będzie Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. W takiej sytuacji zawarcie wcześniej ugody z innym bankiem, pozostaje bez wpływu na skutki podatkowe wypłaty na Pani rzecz kwoty 15 000 zł stanowiącej zwrot nienależnie pobranych przez Bank świadczeń (nadpłaconego kredytu).
Zatem, otrzymując od Banku ww. kwotę 15 000 zł, nie powinna Pani wykazywać jej w rocznym zeznaniu podatkowym ani dokonywać zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu zdarzenia, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej, w szczególności Organ nie odniósł się do skutków podatkowych zwolnienia Pani z długu w stosunku do kwoty pozostałego do spłaty salda zadłużenia.
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje Organ opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, ul. …….., ………... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo