Opodatkowanie emerytury otrzymywanej ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.
Podatnik jest osobą fizyczną z miejscem zamieszkania w Polsce, podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Otrzymuje emeryturę z amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych (publicznego, nie prywatnego), wypłacaną bezpośrednio z USA od lutego 2025 roku, po wcześniejszej jednorazowej wypłacie wyrównawczej w styczniu 2025. Dodatkowo uzyskuje dochody z najmu nieruchomości w…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 13 stycznia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Jest Pan osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od dnia 22 września 2024 r. przysługuje Panu prawo do emerytury wypłacanej przez (…) w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Świadczenie to jest wypłacane zgodnie z przepisami prawa Stanów Zjednoczonych z tytułu amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych ((…)). Świadczenie emerytalne wypłacane przez (…) jest przekazywane bezpośrednio z USA na Pana rachunek bankowy. W styczniu 2025 r. otrzymał Pan jednorazową wypłatę wyrównawczą (tzw. (…)) obejmującą należne świadczenia za okres wsteczny, natomiast od lutego 2025 r. otrzymuje Pan regularne miesięczne wypłaty emerytury z USA. Świadczenie to nie pochodzi z prywatnych form zabezpieczenia emerytalnego (takich jak IRA, 401(k) ani inne prywatne programy emerytalne), lecz wyłącznie z publicznego systemu (…) obowiązującego w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Posiada Pan obywatelstwo Stanów Zjednoczonych Ameryki. Zgodnie z prawem USA świadczenie emerytalne wypłacane przez (…) podlega opodatkowaniu podatkiem federalnym w Stanach Zjednoczonych. Poza wskazanym świadczeniem emerytalnym z USA uzyskuje Pan również inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, w szczególności przychody z najmu nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym powstała wątpliwość, czy świadczenie emerytalne wypłacane przez (…) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, czy też – zgodnie z postanowieniami umowy międzynarodowej – wyłączne prawo do opodatkowania tego świadczenia przysługuje Stanom Zjednoczonym Ameryki.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy świadczenie emerytalne wypłacane przez (…) w Stanach Zjednoczonych Ameryki podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, czy też – zgodnie z art. 18 ust. 2 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki – prawo do opodatkowania tego świadczenia przysługuje wyłącznie Stanom Zjednoczonym Ameryki?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
W Pana ocenie, świadczenie emerytalne wypłacane przez (…) w Stanach Zjednoczonych Ameryki nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z art. 18 ust. 2 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobieganiu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w dniu 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178), płatności otrzymywane z tytułu amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych ((…)) mogą być opodatkowane wyłącznie w państwie źródła, tj. w Stanach Zjednoczonych Ameryki.
Świadczenie otrzymywane przez Pana ma charakter świadczenia z publicznego systemu ubezpieczeń społecznych Stanów Zjednoczonych Ameryki i nie stanowi świadczenia z prywatnych form zabezpieczenia emerytalnego, takich jak indywidualne konta emerytalne (IRA), programy typu 401(k) ani inne prywatne programy emerytalne. W konsekwencji, Rzeczpospolita Polska – jako państwo miejsca zamieszkania Pana – nie posiada prawa do opodatkowania świadczenia emerytalnego wypłacanego przez (…), niezależnie od faktu, iż podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Okoliczność uzyskiwania przez Pana innych dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce, w szczególności przychodów z najmu nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pozostaje bez wpływu na kwalifikację podatkową świadczenia emerytalnego z USA, gdyż prawo do opodatkowania tego świadczenia zostało jednoznacznie przypisane Stanom Zjednoczonym Ameryki na mocy umowy międzynarodowej.
W związku z powyższym stoi Pan na stanowisku, iż świadczenie emerytalne wypłacane przez (…) nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, a pobór zaliczek na podatek dochodowy w Polsce od tego świadczenia jest nieuprawniony.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.
Z treści wniosku wynika, że jest Pan osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od dnia 22 września 2024 r. przysługuje Panu prawo do emerytury wypłacanej przez (…) w Stanach Zjednoczonych Ameryki. W styczniu 2025 r. otrzymał Pan jednorazową wypłatę wyrównawczą (tzw. (…)) obejmującą należne świadczenia za okres wsteczny, natomiast od lutego 2025 r. otrzymuje Pan regularne miesięczne wypłaty emerytury z USA. Świadczenie to nie pochodzi z prywatnych form zabezpieczenia emerytalnego (takich jak IRA, 401(k) ani inne prywatne programy emerytalne), lecz wyłącznie z publicznego systemu (…) w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Świadczenie to jest wypłacane zgodnie z przepisami prawa Stanów Zjednoczonych z tytułu amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych ((…)). Świadczenie emerytalne wypłacane przez (…) jest przekazywane bezpośrednio z USA na Pana rachunek bankowy. Poza wskazanym świadczeniem emerytalnym z USA, uzyskuje Pan również inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, w szczególności przychody z najmu nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W związku z otrzymywaniem przez Pana emerytury z Stanów Zjednoczonych Ameryki, w przedmiotowej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).
W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.
Przepis art. 5 ust. 2 ww. Umowy stanowi, że:
Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez:
a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub
b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
Stosownie do art. 5 ust. 3 ww. Umowy:
Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie.
Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. Umowy:
Płace, wynagrodzenia i podobne świadczenia, włączając emerytury i renty lub podobne dochody, wypłacane z funduszy publicznych jednego z Umawiających się Państw obywatelowi tego Umawiającego się Państwa z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu tego Umawiającego się Państwa lub jakiejkolwiek jego agendy w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi, będą zwolnione od opodatkowania przez drugie Umawiające się Państwo.
Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że Polska - za wyjątkiem wskazanym w art. 19 ust. 1 ww. umowy, który jednak nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie - ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia emerytalnego wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Prawo to wynika z zapisu art. 5 ust. 3 ww. Umowy, zgodnie z którym państwu rezydencji przysługuje pełne prawo do opodatkowania dochodów, w tym m.in. świadczenia emerytalnego, osoby mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania.
Zapis w Umowie, że danego rodzaju dochód osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie „może być opodatkowany przez drugie Umawiające się Państwo” (w państwie źródła) wskazuje, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji).
Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczenie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w celu zastosowania określonej w umowie metody unikania podwójnego opodatkowania, zwanej metodą proporcjonalnego odliczenia, należy kierować się art. 27 ust. 9 ww. ustawy.
W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
Zgodnie z przewidzianą w tym przepisie metodą proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku dochodowego obliczonego od ww. dochodów według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma prawo odliczyć podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
Zauważyć należy, że art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyraźnie wskazuje, że odliczeniu może podlegać tylko podatek dochodowy faktycznie zapłacony w obcym państwie. Ustawodawca wskazał bowiem, że od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów (tj. ze źródeł przychodów znajdujących się zarówno na, jak i poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
Co więcej, dochody ze źródeł położonych za granicą podlegają w Polsce łącznemu opodatkowaniu z dochodami ze źródeł położonych w Polsce osiągniętymi w danym roku podatkowym. Stąd, łącznemu opodatkowaniu podlegają polskie i zagraniczne dochody osiągnięte w tym samym roku.
Ponadto, w myśl art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
Mając na uwadze powyższe, dochody uzyskane przez Pana w roku 2025 oraz w latach kolejnych (jeżeli nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie) z tytułu emerytury wypłacanej ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w USA, stosownie do obowiązującego przepisu art. 5 ww. Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu. Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce, należy zastosować omówioną powyżej metodę unikania podwójnego opodatkowania, czyli tzw. metodę proporcjonalnego odliczenia.
Natomiast odnosząc się do wskazanego przez Pana art. 18 ust. 2 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, wskazać należy, że Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Warszawie dnia 13 lutego 2013 r. (dalej: Konwencja), wejdzie w życie po ratyfikacji, zgodnie z wymogami właściwymi dla każdego z umawiających się państw oraz wymianie stosownych not dyplomatycznych zawierających informacje o zakończeniu procesu ratyfikacyjnego. W dniu 6 sierpnia 2013 r. prezydent RP podpisał ustawę ratyfikującą Konwencję, jednakże wymiana not kończąca proces ratyfikacji jeszcze nie nastąpiła.
Zgodnie bowiem z art. 28 ust. 1 Konwencji:
Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji zgodnie z odpowiednimi procedurami każdego z Umawiających się Państw. Umawiające się Państwa wymienią drogą dyplomatyczną noty, informując się wzajemnie, iż odpowiednie procedury zostały spełnione.
Stosownie do art. 28 ust. 2 Konwencji:
Niniejsza Konwencja wejdzie w życie w dniu późniejszej notyfikacji, o której mowa w ustępie 1, przy czym jej postanowienia będą miały zastosowanie:
a) w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do kwot wypłacanych lub zaliczanych w pierwszym dniu, lub po tym dniu, drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym niniejsza Konwencja wejdzie w życie; oraz
b) w odniesieniu do pozostałych podatków, do okresów podatkowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu, następującym po dniu, w którym niniejsza Konwencja wejdzie w życie.
Zatem, Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki jeszcze nie obowiązuje i jak wynika z wyżej przywołanych postanowień, będzie miała zastosowanie do dochodów uzyskanych od 1 stycznia następującym po dniu, w którym Konwencja wejdzie w życie.
Wobec powyższego – w aktualnie obowiązującym stanie prawnym – do opodatkowania Pana dochodów (emerytury) uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, należy wziąć pod uwagę postanowienia Umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe oraz przedstawiony powyżej stan prawny stwierdzić należy, że otrzymywana przez Pana (od stycznia 2025 r. oraz w latach kolejnych, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie) emerytura ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, stosownie do art. 5 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178), podlega opodatkowaniu w Polsce. Emeryturę tę, należy wykazać i rozliczyć w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) na zasadach określonych w art. 27 ust. 9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo