Skutki podatkowe sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
W 1991 r. Wnioskodawczyni nabyła spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego i od tego czasu zamieszkiwała w nim jako jedyne miejsce zamieszkania, finansując jego budowę poprzez opłaty czynszowe obejmujące spłatę kredytu spółdzielni. W 2020 r., po spłacie kredytu, przekształciła to prawo w odrębną własność…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej30 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem z 10 lutego 2026 r. (data wpływu 17 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 1991 r. Wnioskodawczyni nabyła spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego na podstawie przydziału wydanego przez spółdzielnię mieszkaniową. Od tego momentu nieprzerwanie zamieszkiwała w tym lokalu, traktując go jako jedyne i stałe miejsce zamieszkania.
Od 1991 r. do 2020 r. ponosiła wszelkie ciężary finansowe związane z budową oraz utrzymaniem lokalu. W szczególności, w ramach opłat czynszowych spłacała kredyt budowlany zaciągnięty przez spółdzielnię mieszkaniową wobec Skarbu Państwa na realizację inwestycji mieszkaniowej, w ramach której powstał przedmiotowy lokal. Spłata tego kredytu stanowiła rzeczywisty i ekonomiczny koszt nabycia lokalu.
W 2020 r., po całkowitej spłacie wskazanego kredytu budowlanego, doszło do przekształcenia przysługującego Wnioskodawczyni spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu w prawo odrębnej własności lokalu. Przekształcenie to miało charakter wyłącznie formalnoprawny i było konsekwencją wcześniejszego, wieloletniego finansowania przez Nią kosztów budowy lokalu. W jego wyniku nie doszło do zmiany faktycznego władztwa nad lokalem ani sposobu korzystania z niego. W lipcu 2024 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że w 1991 r. uzyskała spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego położonego w … przy ul. …, na podstawie przydziału dokonanego przez Spółdzielnię Mieszkaniową „…” w …. Od momentu uzyskania spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu, Wnioskodawczyni nieprzerwanie korzystała z lokalu na własne cele mieszkaniowe. Lokal nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej ani w jakiejkolwiek działalności zarobkowej.
W 2020 r., po całkowitej spłacie zobowiązań kredytowych związanych z budową lokalu, nastąpiło przekształcenie przysługującego Wnioskodawczyni spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu w prawo odrębnej własności lokalu mieszkalnego. Przekształcenie to miało charakter wyłącznie formalnoprawny i nie wiązało się z nabyciem nowego składnika majątkowego. Wnioskodawczyni w momencie zaciągania kredytu przez spółdzielnię mieszkaniową nie była stroną umowy kredytowej. Spłata zobowiązań następowała pośrednio poprzez wnoszenie opłat na rzecz spółdzielni mieszkaniowej, zgodnie z jej regulaminem.
W dniu 18 lipca 2024 r. Wnioskodawczyni dokonała odpłatnego zbycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami. Sprzedaż lokalu miała charakter jednorazowy i prywatny.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy w opisanym stanie faktycznym odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego dokonane w dniu 18 lipca 2024 r. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu zostało nabyte wiele lat wcześniej, a przekształcenie tego prawa w prawo odrębnej własności nastąpiło w 2020 r.?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym, momentem nabycia lokalu mieszkalnego dla celów podatkowych jest 1991 r., tj. data uzyskania spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu, a nie 2020 r., w którym nastąpiło jedynie jego przekształcenie w prawo odrębnej własności.
W konsekwencji, sprzedaż lokalu w 2024 r. nastąpiła po upływie wielokrotnie przekraczającym pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu jest prawem majątkowym o trwałym charakterze, zapewniającym uprawnionemu faktyczne i wyłączne władztwo nad lokalem. W realiach funkcjonowania spółdzielni mieszkaniowych, prawo to wiąże się z ponoszeniem przez członka spółdzielni rzeczywistych kosztów budowy lokalu, w tym poprzez wieloletnią spłatę kredytu budowlanego zaciągniętego przez spółdzielnię.
W przypadku Wnioskodawczyni, od 1991 r. ponosiła Ona ciężar ekonomiczny nabycia lokalu, finansując jego budowę poprzez spłatę kredytu budowlanego w opłatach czynszowych. Przekształcenie prawa lokatorskiego w prawo odrębnej własności w 2020 r. nie wiązało się z nowym przysporzeniem majątkowym, nie stanowiło nowego nabycia w sensie ekonomicznym i miało wyłącznie charakter formalnoprawny. W wyniku przekształcenia nie doszło do zmiany podmiotu faktycznie władającego lokalem ani do nabycia nowego składnika majątkowego - nastąpiła jedynie zmiana formy prawnej władania tym samym lokalem.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, w sytuacji gdy podatnik przez wiele lat ponosił ciężar ekonomiczny nabycia lokalu, późniejsze przekształcenie spółdzielczego prawa do lokalu w prawo własności nie powoduje powstania nowej daty nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Skoro zatem nabycie prawa do lokalu nastąpiło w 1991 r., sprzedaż lokalu nastąpiła po upływie okresu znacznie dłuższego niż pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. W konsekwencji sprzedaż ta nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.
Dodatkowo Wnioskodawczyni wskazuje, że w lipcu 2024 r. uzyskała w Urzędzie Skarbowym w … ustną informację, iż sprzedaż lokalu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Działała w zaufaniu do organu podatkowego, co pozostaje w zgodzie z zasadą wyrażoną w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej.
Zdaniem Wnioskodawczyni, przedstawionym w uzupełnieniu wniosku, odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie nieruchomości dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
W przedstawionym stanie faktycznym nabycie lokalu nastąpiło w momencie uzyskania przez Wnioskodawczynię spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu. Późniejsze przekształcenie tego prawa w prawo odrębnej własności lokalu miało charakter wyłącznie zmiany formy prawnej władania lokalem i nie stanowiło nowego nabycia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych, zgodnie z którą przekształcenie spółdzielczego prawa do lokalu w prawo odrębnej własności nie powoduje rozpoczęcia biegu nowego pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, ponieważ od momentu uzyskania spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu upłynął okres dłuższy niż 5 lat, przychód ze sprzedaży lokalu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Konkretne interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Pani wątpliwość budzi kwestia, czy do ustalenia pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy brać pod uwagę datę nabycia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego (1991 r.) czy datę przekształcenia tego prawa w odrębną własność (2020 r.).
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 558):
Przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać osobie, na rzecz której ustanowione jest prawo, lokal mieszkalny do używania, a osoba ta zobowiązuje się wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni. Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może być ustanowione na rzecz członka spółdzielni albo członka spółdzielni i jego małżonka.
W przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego właścicielem i zarządzającym mieszkaniem jest spółdzielnia mieszkaniowa. Osoby zamieszkujące w takich mieszkaniach jedynie je użytkują, jednak nie posiadają do nich tytułu własności. Mogą używać mieszkanie, ale nie są jego właścicielami.
W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może być ustanowione w budynku stanowiącym własność lub współwłasność spółdzielni.
Zgodnie z art. 9 ust. 3 powołanej ustawy:
Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji.
W myśl art. 9 ust. 4 ww. ustawy:
Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego powstaje z chwilą zawarcia między osobą ubiegającą się o ustanowienie tego prawa a spółdzielnią umowy, o której mowa w ust. 1. Umowa powinna być zawarta pod rygorem nieważności w formie pisemnej.
Zgodnie z art. 9 ust. 5 ww. ustawy:
Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może należeć do jednej osoby albo do małżonków.
Stosownie do art. 9 ust. 6 ww. ustawy:
Do ochrony spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie własności.
Natomiast kwestię przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego we własność reguluje przepis art. 12 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, w myśl którego:
Na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego:
1) spłaty przypadającej na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z budową, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami, a jeżeli spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków - spłaty przypadającej na ten lokal części umorzenia kredytu w kwocie podlegającej odprowadzeniu przez spółdzielnię do budżetu państwa;
2) spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.
Z powołanych przepisów wynika, że po spełnieniu określonych warunków, na rzecz osoby, której przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu, spółdzielnia ma obowiązek przenieść własność lokalu na rzecz członka spółdzielni. Nabycie prawa własności następuje zatem dopiero z chwilą zawarcia umowy przenoszącej własność.
Zatem, dopiero data ustanowienia (aktem notarialnym) odrębnej własności lokalu mieszkalnego jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do tego momentu nie miała Pani praw własnościowych do lokalu mieszkalnego, tj. spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego). Tym samym, pięcioletni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, może być liczony jedynie od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia przez Panią odrębnej własności lokalu mieszkalnego (w wyniku przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność lokalu mieszkalnego).
Stwierdzić więc należy, że dopiero zawarcie w 2020 r. umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienie jego własności na Pani rzecz - stanowi nabycie przez Panią prawa własności do tego mieszkania. Zatem upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć dla Pani od końca roku kalendarzowego, w którym nabyła Pani nieruchomość, tj. 2020 r. (termin ten upłynął w dniu 31 grudnia 2025 r.).
Zatem nie można zgodzić się z Panią, że przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność stanowiło jedynie przekształcenie formy prawnej przysługującego prawa do lokalu mieszkalnego.
Dokonana w 2024 r. przez Panią sprzedaż nieruchomości (prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego), która została przez Panią nabyta w 2020 r., czyli przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do jej nabycia, stanowi źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość (udział) lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Jak wynika z powyższego, w przedstawionej sprawie podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Stwierdzam więc, że nienastępujące w ramach działalności gospodarczej, odpłatne zbycie nieruchomości (odrębnej własności lokalu mieszkalnego) w 2024 r., nabytej przez Panią w 2020 r., stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ust. 1 ww. ustawy, ponieważ ww. odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
Odnosząc się do powołanych wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego i interpretacji indywidualnych, tutejszy Organ stwierdza, że przeanalizował rozstrzygnięcia w nich zawarte, jednakże dotyczą ono tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, w określonym stanie faktycznym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w nim zawarte jest wiążące, zatem nie może przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Zaznaczyć również należy, że wyroki te dotyczą innych stanów faktycznych niż ten, który jest przedmiotem interpretacji indywidualnej. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo