Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.1186.2025.2.ST

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2019-2023 oraz możliwości złożenia korekty zeznań podatkowych za te lata. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 5 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W październiku 2019 r. rozwiodła się Pani. Od sierpnia 2019 r. mieszkała i wychowywała Pani córkę sama. Miejsce zamieszkania dziecka zostało ustalone przy matce. Nie było ustalonej opieki naprzemiennej. Nie rozliczała się Pani z podatku dochodowego jako samotny rodzic, ponieważ nie wiedziała Pani, że osoba, która pomagała rozliczać Pani pity nie zaznaczyła tego podczas ich rozliczania.

Do połowy 2023 r. nikt nie pomagał Pani w wychowaniu córki. Przez cały ten okres pobierała Pani 500/800+. W 2020 r. ojcu dziecka ograniczono władzę rodzicielską do interesowania się, a w 2023 r. pozbawiono go władzy rodzicielskiej. Chciała Pani złożyć korektę za lata 2019-2023 zaznaczając ulgę dla samotnego rodzica, ale dostała Pani w urzędzie skarbowym informację, że nie przysługuje ona Pani za lata 2019-2022, ponieważ pobierała Pani 500+.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że w latach podatkowych, których dotyczy wniosek podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Data urodzenia Pani córki to 9 sierpnia 2013 r.

W latach podatkowych, których dotyczy wniosek była Pani rozwódką.

Wyrok rozwodowy uprawomocnił się 25 października 2019 r.

24 listopada 2020 r. Sąd Rejonowy w …, powierzył Pani wykonywanie władzy rodzicielskiej, ograniczając jednocześnie władzę rodzicielską ojcu. Ograniczenie obowiązywało do momentu późniejszego pozbawienia władzy rodzicielskiej.

14 lutego 2023 r. Sąd Rejonowy w …, pozbawił ojca dziecka władzy rodzicielskiej. W postanowieniu sądu nie ma okresu obowiązywania. Jest ono prawomocne bezterminowo.

Pani córka miała kontakt z ojcem kilka razy w roku 2019, po 25 października. Nie jest Pani w stanie dokładnie określić, ile było tych spotkań. Biorąc pod uwagę, że widziała go maksymalnie 2 razy w miesiącu przez kilka godzin, było ich 4-6. Były to spotkania na spacerze. Nie było Pani podczas tych spotkań, więc nie jest Pani w stanie powiedzieć dokładnie, jak wyglądały. Ojciec dziecka bywał pod wpływem alkoholu podczas tych kontaktów. Kontakty nie były ustalone przez sąd, ani pisemnie, były ustalane słownie. Początkowo odbywały się bardzo nieregularnie, coraz rzadziej, później sporadycznie (raz na kilka miesięcy), aż finalnie od 2023 r. córka nie ma kontaktu z ojcem.

W latach podatkowych objętych wnioskiem każdorazowo miejsce zamieszkania córki było przy Pani - inne niż ojca dziecka. W latach, których dotyczy wniosek posiadała Pani pełną władzę rodzicielską względem swojej córki. W latach podatkowych objętych wnioskiem wyłącznie Pani wykonywała władzę rodzicielską, tj.: opłacała zajęcia dodatkowe, np. naukę pływania, język angielski, tańce, zajęcia z psychologiem, naukę jazdy konnej. Dbała Pani o kształtowanie właściwych zachowań poprzez pokazywanie córce prawidłowych wzorców zachowania, stosowanie jasnych reguł, nagradzanie prawidłowego zachowania. Dbała Pani o rozwijanie zainteresowań, chociażby poprzez umożliwienie udziału w feriach artystycznych, na których mogła rozwijać swoje zdolności plastyczne oraz w zajęciach sportowych, np. jazda konna, która jest jej pasją i kontynuuje ją do dziś. Sprawowała Pani opiekę nad córką, ponosiła koszty jej utrzymania. Opłacała Pani mieszkanie, ponosiła wszystkie koszty eksploatacyjne, kupowała jedzenie, ubrania, zabawki, książki, opłacała wycieczki, wyjścia do kina, teatru, do sal zabaw, parku linowego, zoo itp. Uczestniczyła Pani czynnie w jej kształceniu. Uczyła się z nią, odrabiała z nią lekcje, opłacała i woziła na dodatkowe zajęcia z matematyki i angielskiego. Woziła Pani do lekarzy, jeśli była taka potrzeba, m.in. regularnie do neurologa, okulisty, dentysty. Także na wizyty prywatne, za które sama Pani płaciła. Kupowała Pani niezbędne leki. Towarzyszyła Pani córce podczas hospitalizacji. Pomagała Pani w przygotowaniu do Pierwszej Komunii Świętej, chodziła z nią na msze i niezbędne dodatkowe spotkania. Brała Pani udział w szkolnych zebraniach, uczestniczyła jako opiekun w szkolnej wycieczce do nadleśnictwa.

Ojciec dziecka w latach podatkowych, których dotyczy wniosek nigdy regularnie i należycie nie płacił zasądzonych alimentów. Nie wywiązywał się z tego obowiązku alimentacyjnego. Cały wkład finansowy w utrzymanie dziecka w latach 2019-2021, to około 800 zł. Dopiero w 2024 r. komornik przelał część zobowiązania alimentacyjnego za lata 2021, 2022, 2023. W latach podatkowych, których dotyczy wniosek ojciec dziecka nie partycypował w wydatkach związanych z potrzebami dziecka. W latach podatkowych, których dotyczy wniosek ojciec Pani córki nie partycypował w dbaniu o prawidłowy rozwój córki, nie rozwijał jej zainteresowań, nie wykonywał pieczy nad nią i jej majątkiem, nie zabezpieczał jej potrzeb zdrowotnych, edukacyjnych, nie pokrywał kosztów związanych z jej utrzymaniem i leczeniem, nie pomagał w edukacji szkolnej, nie wykazywał zainteresowania jej wychowaniem, nie troszczył się o fizyczny i duchowy rozwój, nie brał udziału w sprawach związanych z jej kształceniem.

W latach podatkowych objętych wnioskiem Pani córka realizowała obowiązek szkolny. W latach podatkowych objętych wnioskiem Pani córka nie otrzymywała zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. W latach, których dotyczy wniosek Pani córka nie była umieszczona na podstawie orzeczenia sądu w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. W latach podatkowych, których dotyczy wniosek nie miały zastosowania wobec Pani i Pani córki przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz przepisy z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W latach podatkowych, których dotyczy wniosek uzyskiwała Pani dochody z tytułu umowy o pracę i z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Opodatkowanie na zasadach ogólnych. W latach podatkowych, których dotyczy wniosek osiągnęła Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z tytułu umowy o pracę i z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.

Nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci oprócz dziecka, o którym mowa we wniosku.

Pani sformułowanie we wniosku: „do połowy 2023 nikt nie pomagał mi w wychowaniu córki” oznacza, że od lipca 2023 r. jest Pani w związku i od tamtej pory nie jest Pani już osobą samotnie wychowującą dziecko.

Pytanie

Czy przysługuje Pani ulga podatkowa dla samotnych rodziców za lata 2019-2023 i czy może Pani złożyć korektę za ten okres?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na ww. pytanie w części dotyczącej możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2020-2023 oraz możliwości złożenia korekty zeznań podatkowych za te lata, natomiast w części w jakiej ww. pytanie dotyczy możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2019 r. oraz możliwości złożenia korekty zeznania podatkowego za ten rok, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, jeśli ponosiła Pani wszystkie koszty utrzymania dziecka sama, mieszkała sama z córką, nikt nie współwychowywał jej z Panią, była Pani rozwódką, faktycznie była Pani samotnym rodzicem.

W Pani rozumieniu i definicji osoby samotnie wychowującej dziecko, w latach, o których mowa we wniosku, faktycznie była Pani taką osobą, więc zasadne jest złożenie korekt za te lata.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Na podstawie art. 6 ust. 4 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265) i mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy, dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mającego zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., wynika, że:

Art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mający zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., stanowi, że:

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy, dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mający zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., stanowi, że:

Stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2021 r.:

W myśl art. 6 ust. 9 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2021 r.:

Stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu przepisu zmienionym przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) i mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021 r. w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2022 r.:

Wyjaśnić przy tym należy, że stosownie do art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt 7 ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2427):

Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2022 r. stanowi, że:

Natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych – za lata 2020-2023– w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, podkreślić należy, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.

Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Należy wskazać, że przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w przytoczonych na wstępie przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka.

Przy czym, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic, który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą, codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie, status samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica – przy którym dziecko mieszka – prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że można uznać Panią za osobę samotnie wychowującą dziecko w latach 2020-2021 w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w stanie prawym obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.) oraz w latach 2022-2023 w rozumieniu art. 6 ust. 4c ww. ustawy (w stanie prawnym stosowanym do dochodów uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.).

Tym samym może Pani skorzystać w zeznaniach podatkowych za lata 2020-2021 z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 oraz może Pan w zeznaniu podatkowym za lata 2022-2023 skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z art. 81 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) wynika, że:

Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

Wobec powyższego, w świetle przepisów obowiązującego prawa, może Pani złożyć korekty zeznań podatkowych za lata 2020-2023 w celu skorzystania z preferencyjnej formy rozliczenia dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.