Wnioskodawczyni, będąca spadkobierczynią po zmarłej siostrze, nabyła w drodze spadku spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Następnie, 26 sierpnia 2025 r., odpłatnie zbyła swoje prawo do spadku, obejmujące 1/2 udziału w tej nieruchomości, za kwotę 110 000 zł. Transakcja dotyczyła zbycia prawa do spadku, a nie bezpośredniej sprzedaży nieruchomości. Podatnik…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z 11 marca 2026 r. (data wpływu 13 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani spadkobierczynią spadku po zmarłej siostrze A. A., która zmarła 21 kwietnia 2025 r. Spadek został nabyty w drodze testamentu sporządzonego za życia spadkodawczyni.
Zbyła Pani odpłatnie prawo do spadku po zmarłej A. A., stanowiące 1/2 udziału w nieruchomości w X za kwotę 110 000 zł.
Zwraca się Pani z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z tą transakcją.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że przedmiotem umowy jest zbycie prawa do spadku, a nie sprzedaż mieszkania.
Obejmuje ogół praw i obowiązków wchodzących w skład spadku, do którego wchodzi spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego.
Nabyte przez Panią w spadku składniki majątku to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej 52,4 m2. Miejsce położenia: X ul. (…), Pani udział (czyli udział w spadku w nabytym majątku), zgodnie z wyżej wskazanym dokumentem, wynosi 1/2.
Pani siostra, A. A., w momencie śmierci, była jedynym właścicielem nieruchomości – ul. (…), spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.
Pani była jedynym spadkobiercą dziedziczącym spadek po A. A. Nie było działu spadku.
Zbycie udziału w spadku wyżej ww. nieruchomości - umowa odpłatnego zbycia spadku - odbyło się 26 sierpnia 2025 r., w skład wchodzi (zgodnie z załączoną kopią dokumentu U. S. z 19 sierpnia 2025 r.) prawo do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w X. Nieruchomość przy ul. (…).
Jednocześnie oświadcza Pani, że wskazany udział w spadku wynoszący 1/2 jest zgodny z dokumentacją urzędu (zaświadczenie SD – Z2) i w pełni odpowiada stanowi faktycznemu, co wyklucza jakiekolwiek wątpliwości co do prawidłowości zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):
Czy przychód uzyskany przez Panią z odpłatnego zbycia udziału w spadku po zmarłej siostrze, w skład którego wchodzi spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Pani zdaniem, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia udziału w spadku po zmarłej siostrze nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nabycie nastąpiło w drodze spadku i podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, a zgodnie z artykułem 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody w tej ustawie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Nie było działu spadku. Była Pani jedyną spadkobierczynią.
Spadek obejmował tylko jeden składnik majątku – spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w X przy ul. (…), o powierzchni 52,4 m2. Pani udział w spadku wynosił 1/2, a spadkodawczyni nabyła wskazany lokal w 1981 r. Odpłatne zbycie Pani udziału w spadku miało miejsce 26 sierpnia 2025 r., czyli po upływie pięcioletniego okresu o którym mowa w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, sprzedaż udziału po upływie 5 lat od nabycia przez spadkodawcę nie stanowi źródła przychodu i nie rodzi obowiązku zapłaty podatków dochodowego. Z uwagi na Pani znaczny stopień niepełnosprawności i trudności w poruszaniu się, nie jest Pani w stanie wypełnić dodatkowych formularzy tabelarycznych. Przedstawione przez Panią informacje w pełni obrazują stan faktyczny, Pani zdaniem.
W związku z powyższym, uważa Pani że odpłatne zbycie Pani udziału w spadku nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowo, sprzedaż dotyczyła Pani udziału w spadku obejmującego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, co bardzo wyraźnie jest udokumentowane w zaświadczeniu SD–Z2 wydanym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w (…).
Podkreśla Pani, że przychód nie podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, ponieważ nabycie nastąpiło w drodze spadku i podlega ustawie o podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody te nie są opodatkowane. Art. 10 ustęp 5 ww. ustawy - pięcioletni okres od nabycia przez spadkodawcę został spełniony.
Zdaniem Pani, odpłatne zbycie udziału w spadku nie stanowi przychodu i nie podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Natomiast, stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy
Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).
W myśl art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
Podkreślić należy, że pojęcie „prawo majątkowe” nie ma definicji w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przez prawa te, należy rozumieć prawa podmiotowe, które mogą występować w trzech postaciach: roszczeń, uprawnień kształtujących i zarzutów. Jednym z podziałów praw podmiotowych, jaki jest dokonywany w doktrynie, jest podział na prawa majątkowe i prawa niemajątkowe. Podstawą dokonania tego podziału jest interes, jaki one realizują. Prawa majątkowe związane są bowiem z interesem ekonomicznym danego podmiotu. W doktrynie prawa podatkowego (por. np. A. Gomułowicz, J. Małecki, Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, Komentarz, Warszawa 2002 s. 93, 53-154) przy definiowaniu praw majątkowych sięga się do wykładni systemowej i powszechnie stosowanego tego terminu na gruncie prawa cywilnego. Prawa majątkowe to, najogólniej rzecz biorąc prawa podmiotowe pozostające w ścisłym związku z ekonomicznym interesem uprawnionego, związane z jego majątkiem.
Do praw majątkowych zalicza się zatem, m.in. następujące prawa:
Wyliczenie zawarte w przepisie art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych praw majątkowych, z których przychody podlegają opodatkowaniu, nie ma charakteru wyczerpującego, o czym świadczy posłużenie się przez ustawodawcę terminem „w szczególności”. Skoro zatem, katalog przychodów z praw majątkowych ma charakter otwarty, to uprawnionym jest zaliczenie do niego także innych praw majątkowych, literalnie nie wymienionych w tym przepisie. Jednocześnie treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zarówno przychody z wykonania (wykorzystania) tych praw jak również z ich sprzedaży lub zamiany.
Podkreślić należy, że samo nabycie własności rzeczy i praw majątkowych w drodze spadku albo darowizny - zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem dochodowym, lecz ewentualnie podatkiem od spadków i darowizn.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pani jedyną spadkobierczynią po zmarłej siostrze, która zmarła 21 kwietnia 2025 r. Spadek został nabyty przez Panią w drodze testamentu sporządzonego za życia spadkodawczyni. Nie było działu spadku.
26 sierpnia 2025 r. zbyła Pani odpłatnie prawo do spadku po zmarłej siostrze. Przedmiotem zbycia było prawo do spadku, a nie sprzedaż mieszkania. Prawo obejmuje ogół praw i obowiązków wchodzących w skład spadku.
Zgodnie z art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
W myśl art. 925 ww. Kodeksu:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt notarialny poświadczenia dziedziczenia potwierdza jedynie, prawo spadkobierców do tego spadku od momentu jego otwarcia.
W tym miejscu należy podkreślić, że ugruntowanym poglądem zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie jest traktowanie spadku, jako prawa majątkowego, i to prawa majątkowego o charakterze zbywalnym, albowiem regulacje prawa spadkowego dopuszczają możliwość zbycia spadku na podstawie art. 1051 Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 1051 Kodeksu cywilnego:
Spadkobierca, który spadek przyjął, może spadek ten zbyć w całości lub w części. To samo dotyczy zbycia udziału spadkowego.
Stosownie do treści art. 1052 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do zbycia spadku przenosi spadek na nabywcę, chyba że strony inaczej postanowiły.
Przepisy prawa wskazują, iż umowa o zbycie spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego – art. 1052 § 3 ww. Kodeksu:
Umowa zobowiązująca do zbycia spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej spadek, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do zbycia spadku.
W myśl art. 1053 Kodeksu cywilnego:
Nabywca spadku wstępuje w prawa i obowiązki spadkobiercy.
Zbycie udziału spadkowego oznacza, że współspadkobierca przenosi na inną osobę wszystkie prawa i obowiązki, jakie przysługują mu z tytułu dziedziczenia. Zbycie to może polegać na: sprzedaży, darowiźnie lub zamianie. Nabywca udziału wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki spadkobiercy, co oznacza, że może on podejmować wszystkie te czynności, które mógł podejmować zbywca będący spadkobiercą. Odpowiada on także za długi spadkowe na takich samych zasadach jak zbywca. Spadkobierca, który chce zbyć swój udział, może tego dokonać w każdym czasie, pod warunkiem jednak, że przyjął już spadek (to znaczy albo złożył oświadczenie o przyjęciu spadku, albo upłynął już sześciomiesięczny termin do złożenia takiego oświadczenia). Umowa zbycia udziału spadkowego musi być jednak zawarta w formie aktu notarialnego. Jakkolwiek na skutek nabycia udziału w spadku od spadkobiercy nabywca wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki tego spadkobiercy – to jednak nie można uznać, że wobec nabytej masy spadkowej nabywca taki staje się spadkobiercą. Jest on bowiem następcą prawnym nie spadkodawcy, a spadkobiercy i to nie w spadkobraniu, a w tytule prawnym, na podstawie którego dochodzi do przeniesienia udziału w spadku, jest źródło jego uprawnień.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.
Jak stanowi art. 5 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W związku z tym, podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne rzeczy i praw majątkowych m.in. tytułem dziedziczenia.
Natomiast, jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Z treści wniosku wynika, że 26 sierpnia 2025 r. zbyła Pani udział w spadku (prawa). W związku z tym, zbycie tego prawa nie podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż stosownie do treści art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie prawa w drodze dziedziczenia. Zatem do zbycia przez Panią udziału w spadku (prawa) nie ma zastosowanie wyłączenie określone w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega ono regulacjom wynikającym z przepisów tej ustawy.
W świetle powyższego, sprzedaż przez Panią udziału w spadku, stanowi źródło przychodu z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Oznacza to, że w odniesieniu do sprzedaży przez Panią udziału w spadku na podstawie art. 1051 i art. 1052 Kodeksu cywilnego, przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajdują zastosowania, bowiem odnoszą się one do odpłatnego zbycia nieruchomości i wymienionych praw majątkowych dotyczących nieruchomości, nabytych w wyniku spadku, a nie jak to ma miejsce w tym przypadku – do sprzedaży udziału w spadku. Stąd powoływana przez Panią we własnym stanowisku okoliczność zbycia po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawcę (art. 10 ust. 5 ww. ustawy), nie ma żadnego znaczenia dla określenia skutków podatkowych zawarcia umowy sprzedaży udziału w spadku na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Dochód uzyskany z tytułu sprzedaży udziału w spadku podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powinien zostać wykazany w zeznaniu rocznym, składanym w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Ponadto, w związku z załączeniem przez Panią do wniosku dokumentów, informuję, że nie przeprowadzam postępowania dowodowego, w związku z czym, nie jestem obowiązany ani uprawniony do oceny załączonych dokumentów. Jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo