Odliczenie wydatków na adaptację budynku mieszkalnego w uldze rehabilitacyjnej.
Podatnik jest osobą fizyczną posiadającą orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności z powodów psychicznych i ruchowych. W 2025 roku poniósł wydatki na wykonanie bezpiecznej, antypoślizgowej powierzchni schodów zewnętrznych w budynku mieszkalnym, a w 2026 roku lub później planuje wydatki na dostosowanie łazienki, w tym…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Posiada Pani orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności, wydane przez właściwy organ orzekający.
W orzeczeniu wskazano symbole przyczyny niepełnosprawności: 02-P (choroby psychiczne) oraz 05-R (upośledzenie narządu ruchu).
Niepełnosprawność wpływa na sprawność ruchową, koordynację oraz bezpieczeństwo w poruszaniu się i wykonywaniu czynności życia codziennego.
W związku z tym w 2025 r. poniosła Pani wydatki na adaptację budynku mieszkalnego, w szczególności na wykonanie nowej, antypoślizgowej i bezpiecznej powierzchni schodów zewnętrznych. Zakupiła Pani w tym celu płytki gresowe o odpowiedniej strukturze/powierzchni antypoślizgowej, masę uszczelniającą pod te płytki – konieczne z powodów technologicznych, klej do płytek, fugę, itp. materiały.
Natomiast w 2026 r. lub później planuje Pani ponieść wydatki na dostosowanie łazienki do potrzeb osoby niepełnosprawnej poprzez likwidację wanny oraz montaż kabiny prysznicowej z szerokim wejściem i niskim brodzikiem lub bez brodzika (z odpływem liniowym). Taka przebudowa łazienki wiąże się z wymianą płytek naściennych i podłogowych, a także nastąpi konieczność usunięcia i przeinstalowania umywalki i miski ustępowej. Planowane jest zainstalowanie uchwytów naściennych ułatwiających podnoszenie się z pozycji siedzącej oraz przytrzymywania się w pozycji stojącej. W ślad za tymi elementami przebudowy zostaną zainstalowane nowe baterie do wody oraz w kabinie prysznicowej zestaw natryskowy.
Zarówno wykonane już (schody zewnętrzne) jak i planowane prace budowlane i instalacyjne mają na celu zwiększenie bezpieczeństwa, ograniczenie ryzyka upadków oraz ułatwienie samodzielnego funkcjonowania osoby niepełnosprawnej.
Wydatki będą dokumentowane fakturami lub rachunkami wystawionymi na Panią. Wydatki te nie są i nie będą finansowane ani dofinansowane ze środków PFRON, NFZ ani innych funduszy publicznych.
Pytania
1. Czy wydatki poniesione przez Panią na wykonanie nowej, antypoślizgowej i bezpiecznej powierzchni schodów zewnętrznych prowadzących do budynku mieszkalnego, stanowiące adaptację budynku do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o PIT?
2. Czy wydatki poniesione przez Panią na dostosowanie łazienki do potrzeb osoby niepełnosprawnej, w szczególności poprzez likwidację wanny oraz montaż kabiny prysznicowej z niskim brodzikiem lub bez brodzika (odpływ liniowy), mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o PIT?
Pani stanowisko w sprawie
Stanowisko do pytania nr 1
Pani zdaniem, wykonanie nowej, antypoślizgowej i bezpiecznej powierzchni schodów zewnętrznych stanowi adaptację budynku mieszkalnego do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, o której mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o PIT.
Celem wykonanych prac jest zwiększenie bezpieczeństwa, ograniczenie ryzyka upadków oraz ułatwienie codziennego funkcjonowania w związku z ograniczeniami ruchowymi i koordynacyjnymi. Wydatek ten nie ma charakteru estetycznego ani standardowego remontu.
Stanowisko do pytania nr 2
Pani zdaniem, wydatki poniesione na dostosowanie łazienki do potrzeb osoby niepełnosprawnej stanowią wydatki na adaptację mieszkania w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o PIT.
Likwidacja wanny oraz zastosowanie prysznica z niskim brodzikiem lub bez brodzika znacząco poprawia bezpieczeństwo, zmniejsza ryzyko poślizgnięcia i upadku oraz ułatwia samodzielne wykonywanie czynności higienicznych. Zakres prac wynika bezpośrednio z potrzeb osoby niepełnosprawnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b – 7g tego artykułu.
Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.
Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Zgodnie z art. 26 ust. 7c ww. ustawy:
W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;
2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że posiada Pani orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności, wydane przez właściwy organ orzekający. W orzeczeniu wskazano symbole przyczyny niepełnosprawności: 02-P (choroby psychiczne) oraz 05-R (upośledzenie narządu ruchu). Niepełnosprawność wpływa na sprawność ruchową, koordynację oraz bezpieczeństwo w poruszaniu się i wykonywaniu czynności życia codziennego. W związku z tym w 2025 r. poniosła Pani wydatki na adaptację budynku mieszkalnego, w szczególności na wykonanie nowej, antypoślizgowej i bezpiecznej powierzchni schodów zewnętrznych. Zakupiła Pani w tym celu płytki gresowe o odpowiedniej strukturze/powierzchni antypoślizgowej, masę uszczelniającą pod te płytki – konieczne z powodów technologicznych, klej do płytek, fugę, itp. materiały.
Natomiast w 2026 r. lub później planuje Pani ponieść wydatki na dostosowanie łazienki do potrzeb osoby niepełnosprawnej poprzez likwidację wanny oraz montaż kabiny prysznicowej z szerokim wejściem i niskim brodzikiem lub bez brodzika (z odpływem liniowym). Taka przebudowa łazienki wiąże się z wymianą płytek naściennych i podłogowych, a także nastąpi konieczność usunięcia i przeinstalowania umywalki i miski ustępowej. Planowane jest zainstalowanie uchwytów naściennych ułatwiających podnoszenie się z pozycji siedzącej oraz przytrzymywania się w pozycji stojącej. W ślad za tymi elementami przebudowy, zostaną zainstalowane nowe baterie do wody oraz w kabinie prysznicowej zestaw natryskowy.
Zarówno wykonane już (schody zewnętrzne), jak i planowane prace budowlane i instalacyjne mają na celu zwiększenie bezpieczeństwa, ograniczenie ryzyka upadków oraz ułatwienie samodzielnego funkcjonowania osoby niepełnosprawnej. Wydatki będą dokumentowane fakturami lub rachunkami wystawionymi na Panią. Wydatki te nie są i nie będą finansowane ani dofinansowane ze środków PFRON, NFZ ani innych funduszy publicznych.
Odnosząc powyższe do zacytowanych powyżej przepisów należy wskazać, że odliczeniu od dochodu podlegają wydatki na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, w tym m.in. wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
Rozpatrując, czy wymienione przez Panią wydatki na wykonanie nowej, antypoślizgowej i bezpiecznej powierzchni schodów zewnętrznych prowadzących do budynku mieszkalnego oraz dostosowanie łazienki do potrzeb osoby niepełnosprawnej, w szczególności poprzez likwidację wanny oraz montaż kabiny prysznicowej z niskim brodzikiem lub bez brodzika (odpływ liniowy), mieszczą się w pojęciu adaptacji i wyposażenia mieszkań lub budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy ustalić znaczenie użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.
Zgodnie z językowym znaczeniem terminu – „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.
Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem, adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też, w przypadku każdej osoby niepełnosprawnej wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.
Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań (budynków mieszkalnych), stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy wskazać, że w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II). Należy zwrócić uwagę, że pojęcie „adaptacja” rozumieć należy jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej – wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 667/11.
Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika.
W związku z przytoczonym przepisem art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki takie można uznać wydatki poniesione na np. likwidację barier architektonicznych, budowę podjazdów dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”, likwidację progów, założenie okien zamykanych z niskiego poziomu, położenie terakoty antypoślizgowej, likwidację wanny i zainstalowanie brodzika z panelem prysznicowym i siedziskiem dla osób niepełnosprawnych ruchowo, założenie „wiszącego” sedesu oraz umywalki „bez nogi” umożliwiających swobodne podjechanie wózkiem, także montaż wszelkiego rodzajów uchwytów, specjalnych baterii dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi, montaż drzwi przesuwnych.
Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań (budynków mieszkalnych), w przeciwieństwie do wydatków z tytułu zakupu sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych nie muszą mieć indywidualnego charakteru. Istotne jest jedynie czy wydatki te są podyktowane potrzebami osoby niepełnosprawnej związanymi z tą niepełnosprawnością.
Pogląd ten potwierdził m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 1541/11, stwierdzając, że „nie można zgodzić się z tą częścią dokonanej przez organ wykładni art. 26 ust. 7a pkt 1 i 3 pdf, wedle której wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań muszą mieć, tak samo jak sprzęt rehabilitacyjny, indywidualny charakter. Z gramatycznego brzmienia pierwszego unormowania wynika bowiem, że wymóg „indywidualnego przeznaczenia” w ogóle nie dotyczy wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, stosownie do treści art. 26 ust. 7a pkt 1 pdf, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku) odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Uwzględniając regulację zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 6 pdf należy tego rodzaju wydatkom stawiać nadto warunek by służyły rehabilitacji osoby niepełnosprawnej lub ułatwiały jej wykonywanie czynności życiowych. Są to jedyne ustawowe wymogi stawiane wspomnianym wydatkom”.
Z treści wniosku wynika, że w 2025 r. wykonała Pani prace remontowe polegające na wykonaniu nowej, antypoślizgowej i bezpiecznej powierzchni schodów zewnętrznych. Celem wykonanych prac jest zwiększenie bezpieczeństwa, ograniczenie ryzyka upadków oraz ułatwienie codziennego funkcjonowania w związku z ograniczeniami ruchowymi i koordynacyjnymi. Wydatek ten nie ma charakteru estetycznego ani standardowego remontu stanowi, ale jest adaptacją budynku mieszkalnego do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności. Podobnie, wydatki, które planuje Pani ponieść w 2026 r., polegające na dostosowaniu łazienki do potrzeb osoby niepełnosprawnej, znacząco poprawią bezpieczeństwo, zmniejszą ryzyko poślizgnięcia i upadku oraz ułatwią samodzielne wykonywanie czynności higienicznych. Zakres prac będzie wynikał bezpośrednio z potrzeb osoby niepełnosprawnej.
Reasumując, mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że poniesione przez Panią w 2025 r. wydatki na materiały w celu wykonania nowej, antypoślizgowej i bezpiecznej powierzchni schodów zewnętrznych oraz wydatki, które Pani poniesie w 2026 r. na przystosowanie łazienki do potrzeb osoby niepełnosprawnej, jako związane z dostosowaniem budynku mieszkalnego do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności, stanowią wydatki na adaptację mieszkania w myśl art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przyczynią się bowiem do ułatwienia wykonywania przez Panią codziennych czynności życiowych.
Zatem, powyższe wydatki, które Pani poniosła w 2025 r. oraz poniesie w 2026 r. na ww. adaptację, można zaliczyć do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne, o których mowa art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie przez Panią. Tym samym, będzie Pani mogła odliczyć ww. wydatki od dochodu w zeznaniu podatkowym składanym za 2025 r. oraz za 2026 r., przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Informuję jednocześnie, że prawo do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej jest ściśle powiązane z okresem ważności posiadanego orzeczenia o niepełnosprawności. Oznacza to, że podatnik ma prawo do odliczenia poniesionych wydatków na cele rehabilitacyjne, jeżeli w dacie ich ponoszenia posiadał ważne orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez właściwy organ orzekający. Zatem, wydatki jakie Pani poniosła w 2025 r., jak i poniesie w 2026 r. lub w latach następnych, będą mogły zostać odliczone w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym zostały poniesione, jeżeli będzie Pani posiadała w tym okresie ważne orzeczenie o niepełnosprawności.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretację opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo