Wnioskodawczyni, osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, odziedziczyła w 2019 r. udział 1/3 w nieruchomości gruntowej rolnej po mężu, który nabył ją w 2008 r. Nieruchomość była wykorzystywana rolniczo. Współwłaściciel uzyskał decyzję o warunkach zabudowy, a następnie dokonano…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 5 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z 16 marca 2026 r. (data wpływu 23 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, w tym działalności w zakresie obrotu nieruchomościami oraz nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
W 2019 r., w wyniku dziedziczenia po zmarłym mężu, Wnioskodawczyni nabyła udział wynoszący 1/3 w prawie własności nieruchomości gruntowej o powierzchni 3,1641 ha, stanowiącej grunt rolny. Pozostałe udziały po 1/3 nabyły inne osoby fizyczne - członkowie najbliższej rodziny. Od momentu nabycia nieruchomość była i jest wykorzystywana wyłącznie rolniczo. Grunt wchodzi w skład gospodarstwa rolnego jednego ze współwłaścicieli i pozostaje w stałej uprawie rolnej. Nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do prowadzenia działalności gospodarczej ani do działalności handlowej lub usługowej.
Wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla części nieruchomości został złożony wyłącznie przez jednego ze współwłaścicieli, który był inicjatorem postępowania administracyjnego, i na którego rzecz została wydana decyzja o warunkach zabudowy.
Wnioskodawczyni była stroną postępowania administracyjnego wyłącznie z tytułu posiadanego udziału we współwłasności nieruchomości i otrzymywała zawiadomienia o toczącym się postępowaniu zgodnie z przepisami prawa. Wnioskodawczyni nie składała wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, nie występowała z inicjatywą jego wszczęcia ani nie podejmowała aktywnych działań w toku tego postępowania. Jej udział miał charakter bierny i formalny, wynikający wyłącznie z przysługującego prawa współwłasności.
Na podstawie decyzji administracyjnej dokonano wyłącznie ewidencyjnego podziału geodezyjnego nieruchomości na 12 działek o powierzchni około 10 arów każda. Podział nie został zrealizowany w terenie - nie dokonano fizycznego wyznaczenia granic działek ani żadnych prac ziemnych. Grunt nadal stanowi jednolity obszar użytkowany rolniczo.
W związku z podziałem:
‐ nie dokonano uzbrojenia terenu,
‐ nie wykonano infrastruktury technicznej ani dróg wewnętrznych,
‐ nie poniesiono nakładów inwestycyjnych,
‐ nie prowadzono działań marketingowych ani reklamowych.
Wnioskodawczyni nie dokonywała w przeszłości sprzedaży nieruchomości w sposób zorganizowany ani powtarzalny.
Wnioskodawczyni planuje w przyszłości sprzedaż udziału 1/3 w poszczególnych działkach. Sprzedaż będzie miała charakter incydentalny, rozłożony w czasie i nastąpi w ramach wykonywania prawa własności majątku prywatnego nabytego w drodze dziedziczenia. Sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału. Planowana sprzedaż udziału w działkach wynika również z przyczyn osobistych, w szczególności z uwagi na wiek oraz stan zdrowia i stanowi element racjonalnego zarządu majątkiem prywatnym.
W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że przed sprzedażą działek objętych wnioskiem nie zostały wydane i nie są planowane do uzyskania żadne decyzje lub pozwolenia poza wskazaną wnioskiem, decyzją o warunkach zabudowy (WZ) wydaną na wniosek jednego ze współwłaścicieli. Wnioskodawczyni nie inicjowała postępowania WZ i nie podejmowała w nim aktywnych działań; była stroną wyłącznie z tytułu współwłasności.
W wyniku podziału ewidencyjnego wydzielono działkę, która potencjalnie może stanowić drogę dojazdową do pozostałych działek. Działka ta nie posiada decyzji WZ. Nie wykonano robót związanych z urządzeniem drogi ani nie poniesiono jakichkolwiek nakładów finansowych w tym zakresie. Od momentu nabycia udziału przez Wnioskodawczynię (2019 r.) nieruchomość była i jest wykorzystywana wyłącznie rolniczo; grunt pozostaje w stałej uprawie rolnej. Wnioskodawczyni nie wykorzystywała i nie wykorzystuje nieruchomości do działalności gospodarczej, handlowej ani usługowej. Z uwagi na wiek (76 lat) bieżącą uprawą zajmuje się córka będąca współwłaścicielem, działając jako współwłaściciel (bez umów użyczenia). Działki objęte wnioskiem nie były i nie są udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych (najmu, dzierżawy, użyczenia ani innych), odpłatnie ani nieodpłatnie.
Wnioskodawczyni posiada również inne grunty rolne o łącznej powierzchni ok. 30 ha, wszystkie działki nabyte w drodze dziedziczenia. Nieruchomości nie były sprzedawane. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Wykorzystywanie - rolnicze; niezabudowane.
Spadkodawca nabył nieruchomość w 2008 r. Wnioskodawczyni nabyła udział 1/3 w nieruchomości w drodze dziedziczenia w 2019 r.
Na dzień składania uzupełnienia nabywca/nabywcy nie są znani, a zamiar nabywcy co do sposobu wykorzystania działek po nabyciu jest nieokreślony. Wnioskodawczyni nie ma obiektywnych danych pozwalających potwierdzić, czy działki utracą charakter rolny w związku ze sprzedażą. Jednocześnie Wnioskodawczyni wskazuje, że do dnia sprzedaży nieruchomość jest wykorzystywana rolniczo. Wnioskodawczyni nie zawarła i na dzień składania uzupełnienia nie planuje zawrzeć warunkowych przedwstępnych umów sprzedaży; brak ustalonego nabywcy. Wnioskodawczyni nie udzieliła i nie zamierza udzielać pełnomocnictw (zgód, upoważnień) nabywcy/nabywcom lub innym podmiotom do występowania w jej imieniu w sprawach dotyczących nieruchomości. Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie zamierza podejmować czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych w celu podniesienia wartości działek (w szczególności: doprowadzenie mediów, uzbrojenie, ogrodzenie, budowa drogi). Wnioskodawczyni nie pozyskała nabywcy na działki; na dzień składania uzupełnienia nabywca jest nieznany. Wnioskodawczyni nie prowadzi działań marketingowych ani reklamowych i nie planuje korzystania z biura nieruchomości. Na dzień składania uzupełnienia nieokreślone jest, czy sprzedaż nastąpi jednemu czy wielu nabywcom oraz czy będzie dokonana jednym czy wieloma aktami notarialnymi. Nabywca/nabywcy są nieznani. Nabywca jest nieznany; zatem nie istnieją ustalone na dzień składania uzupełnienia powiązania osobowe ani kapitałowe pomiędzy Wnioskodawczynią, a przyszłym nabywcą (nieokreślone z uwagi na brak identyfikacji nabywcy).
Pytania
1) Czy planowana sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziału 1/3 w działkach będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem obrotowym VAT, tj. czy Wnioskodawczyni będzie działała w tym zakresie jako podatnik VAT?
2) Czy planowana sprzedaż udziału 1/3 w działkach, dokonana po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w drodze dziedziczenia, będzie skutkowała powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie nr 1) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, planowana sprzedaż nie będzie skutkowała powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, gdyż nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w drodze dziedziczenia, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Planowana sprzedaż stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności w ramach majątku prywatnego nabytego w drodze dziedziczenia, bez podejmowania działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu.
W tym kontekście Wnioskodawczyni wskazuje na orzecznictwo TSUE, w szczególności wyrok z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 (Słaby i Kuć), zgodnie z którym sama sprzedaż gruntu może pozostawać poza VAT, jeżeli następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym, natomiast status podatnika występuje, gdy zbywca „podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców”.
W przedstawionej sprawie brak jest takich aktywnych działań, gdyż Wnioskodawczyni: nie uzbrajała terenu, nie budowała infrastruktury, nie ponosiła nakładów inwestycyjnych, nie prowadziła marketingu, nie udzielała pełnomocnictw nabywcy i nie zawierała umów przedwstępnych. Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie zamierza podejmować aktywnych działań typowych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami, a ewentualna sprzedaż będzie wyłącznie formą zwykłego wykonywania prawa własności w odniesieniu do majątku prywatnego nabytego w drodze dziedziczenia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
Źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) powołanej ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
Nabycie w drodze spadku
Z analizy wniosku wynika, że nabyła Pani w drodze spadku po zmarłym mężu w 2019 r. udział wynoszący 1/3 w prawie własności nieruchomości gruntowej. Spadkodawca nabył tę nieruchomość w 2008 r.
W odniesieniu do powyższego wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciem nabycia w drodze spadku, dlatego w tym wypadku należy posiłkować się normami prawa cywilnego.
Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) stanowi, że:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Na mocy art. 925 powołanej ustawy:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
Z kolei w świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:
Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Jednocześnie zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Od 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest więc od końca roku, w którym spadkodawca je nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca). Zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonali lub dokonają zbycia nieruchomości po dniu 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło pięć lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę. W tym przypadku jest to 2008 r. Zatem, okres pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału 1/3 w nieruchomości gruntowej upłynął z końcem 2013 r.
Skutki podatkowe sprzedaży udziału 1/3 w działkach
Nabyła Pani udział 1/3 w nieruchomości w drodze dziedziczenia po zmarłym w 2019 r. mężu. Spadkodawca nabył tę nieruchomość w 2008 r.
Zatem, pięcioletni okres liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości przez spadkodawcę niewątpliwie upłynął.
Na powyższe nie będzie miał wpływu podział nieruchomości, w wyniku którego następuje zmiana powierzchni działki oraz numerów ewidencyjnych. Wydzielenie działek z nieruchomości gruntowej nie powoduje zmiany jej właściciela. Na skutek dokonania tej czynności nie następuje przeniesienie prawa własności działki, a więc nie dochodzi do jej nabycia.
Wobec powyższego, planowane przez Panią odpłatne zbycie udziału 1/3 w działkach powstałych z podziału nieruchomości odziedziczonej po zmarłym w 2019 r. mężu, nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie. W konsekwencji, nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Ponadto należy wskazać, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (pozostałych współwłaścicieli).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo