Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.199.2026.2.ST

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 22 marca 2026 r. i 27 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej. Od 2018 r. jest Pani rozwódką na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w … z dnia 9 maja 2018 r.

Z małżeństwa ma Pani syna, który obecnie jest pełnoletni, ma 22 lata (urodzony 4 sierpnia 2003 r.) i studiuje dziennie na uczelni wyższej (Uniwersytet …). Ojciec od 2018 r. do 2021 r. wybiórczo płacił alimenty, a od 2022 r. całkowicie zaprzestał, mało interesuje się synem. Ojciec przez swoje nałogi doprowadził siebie do stanu wyniszczenia fizycznego i psychicznego, przebywa na rencie. Cały trud wychowania dziecka spoczywał i spoczywa na Pani.

W dniu 13 lipca 2024 r. Pani syn zawarł związek małżeński. W 2024 r. otrzymała Pani pozytywną odpowiedź e-mail od Krajowej Izby Skarbowej na Pani pytanie odnośnie preferencyjnego rozliczenia dla samotnych rodziców za 2024 r. W dniu 22 lipca 2025 r. ponowiła Pani pytanie e-mail do Krajowej Izby Skarbowej, czy za rok 2025 również może się Pani rozliczyć jako samotny rodzic. W odpowiedzi zostały przytoczone tylko poszczególne punkty ustawy art. 6 ust. 4c – 4f i ust. 8, które Pani spełnia. Skierowała Pani również zapytanie w Urzędzie Skarbowym, ale nikt jednoznacznie nie udzielił Pani odpowiedzi twierdzącej, dlatego zwraca się Pani o interpretację indywidualną.

Syn w 2025 r. pracował tylko dorywczo, nie uzyskał przychodów w łącznej wartości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej. Pani synowa również studiuje dziennie na uczelni wyższej (Uniwersytet …) i pracuje tylko dorywczo. Pani syn i synowa w 2025 r. rozliczą się osobno. Pani syn i synowa według uczelni nie mogą tworzyć oddzielnego gospodarstwa domowego, ponieważ nie mają stałych dochodów zapewniających minimum socjalne, dlatego muszą być na utrzymaniu rodziców. Syn nie otrzymuje stypendium socjalnego tylko synowa otrzymuje, ponieważ pochodzi z rodziny wielodzietnej, gdzie kryterium dochodowe jest spełnione. W ustawie nie jest napisane wprost, że dziecko pełnoletnie do 25. roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie, nie może być w związku małżeńskim. Dla Pani wychowanie pełnoletniego studiującego syna, który nie ma stałych dochodów, niczym się nie różni w zależności od tego czy pozostaje on w związku małżeńskim, czy jest kawalerem, gdyż Pani wychowanie w tej sytuacji, polega przede wszystkim na utrzymaniu finansowym, wsparciu emocjonalnym i pomocy. Gdy dzieci wracają ze studiów mieszkają z Panią. Bardzo krzywdzący byłby dla Pani brak możliwości wspólnego rozliczenia z synem.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że w roku, którego dotyczy wniosek, podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przez cały rok podatkowy, którego dotyczy wniosek, była Pani stanu cywilnego, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. była Pani rozwódką. Pani stan cywilny od momentu rozwodu, tj. 9 maja 2018 r. do dnia dzisiejszego nie uległ zmianie.

W okresie, którego dotyczy wniosek, Pani syn nie otrzymywał zasiłków, dodatków pielęgnacyjnych ani renty socjalnej. Pani syn cały czas niezmiennie w roku podatkowym objętym wnioskiem był wyłącznie na Pani utrzymaniu, pomimo tego, że wziął ślub 13 lipca 2024 r. On i jego żona nie są samodzielni finansowo. Oboje studiują dziennie na Uniwersytecie …. W 2025 r., czyli w okresie, którego dotyczy wniosek, pracowali tylko dorywczo. Żadne z nich nie przekroczyło kwoty 12-krotności renty socjalnej. W 2025 r. syn osiągnął dochody w wysokości 1 408,75 zł, pracując jako członek obwodowej komisji wyborczej podczas wyborów prezydenckich oraz podejmując pracę w fundacji.

Według Pani, zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w roku podatkowym objętym wnioskiem samodzielnie wychowywała Pani syna, gdyż dla Pani wychowanie pełnoletniego syna, który nie ma stałych dochodów, niczym się nie różni niezależnie od tego czy pozostaje on w związku małżeńskim, czy jest kawalerem. Pani wychowanie wobec syna, w tej sytuacji polega przede wszystkim (tak samo jak wcześniej, gdy był jeszcze kawalerem, studiując i nie mając stałych dochodów) na utrzymaniu finansowym, dostarczeniu środków potrzebnych do życia, wsparciu emocjonalnym i wszelakiej pomocy. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest napisane wprost, że dziecko do 25. roku życia nie może być po ślubie. Ponadto, gdy syn wraz z żoną wracają ze studiów, mieszkają z Panią. Bardzo krzywdzącym byłby dla Pani brak możliwości wspólnego rozliczenia z synem. Dla Pani słowo „wychowuje”, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest jednoznaczne z obowiązkiem alimentacyjnym (dostarczenie środków do życia, wychowania, edukacji, utrzymania, opieki), zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym dział III ustawy z dnia 25 lutego 1964 r., dlatego może Pani stwierdzić, że wykonuje obowiązek alimentacyjny względem syna. Nadmienić należy, że syn nie otrzymywał w okresie, którego dotyczy wniosek, stypendium socjalnego z uczelni, ponieważ nie miał razem z żoną stałych dochodów zapewniających minimum socjalne, z racji czego uczelnia nie traktowała ich małżeństwa jak odrębne gospodarstwo domowe. Pani synowa otrzymywała stypendium socjalne, ponieważ pochodzi z rodziny wielodzietnej, gdzie kryterium dochodowe było spełnione.

W związku z powyższym, niesprawiedliwym dla Pani byłby brak możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia dla samotnych rodziców w sytuacji, gdy spełnia Pani wszystkie kryteria ustawy PIT i (tak jak wcześniej) utrzymuje Pani dalej syna. W roku podatkowym objętym wnioskiem Pani syn nie pozostawał na utrzymaniu swojego ojca w ramach wykonywania przez niego obowiązku alimentacyjnego czy zasądzonych alimentów. Ojciec dziecka nigdy w tym czasie nie partycypował w żadnych kosztach utrzymania swojego syna ani opieki. Ojciec dziecka miał w ww. okresie i dalej ma chorobę alkoholową i inne uzależnienia, nieleczoną cukrzycę, nieleczone wypalenie trzustki, w wyniku których popadł w skrajne wyniszczenie i wychudzenie organizmu. Ojciec dziecka w tym czasie ze względu na swój zły stan zdrowia pobierał najniższą rentę z ZUS. W wyniku opisanej sytuacji od lat cały ciężar wychowania, utrzymania syna spoczywał na Pani. Syn nie założył i nie będzie zakładał ojcu sprawy o zaległe i obecne alimenty ze względu na stan zdrowia ojca (mogłoby to skutkować umieszczeniem bardzo chorego człowieka w więzieniu). Od momentu rozwodu jest Pani jedyną osobą wychowującą i utrzymującą syna. Samodzielnie jako samotna matka ciężko pracując starała się Pani od lat i wciąż stara się zapewnić dziecku jak najlepsze warunki wychowania, tj. finanse, dom, wsparcie, pomoc.

W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani i do Pani syna nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej, podatkiem liniowym oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym ani przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz przepisy z ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W okresie, którego dotyczy wniosek, osiągnęła Pani dochody tylko z tytułu umowy o pracę opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci oprócz syna, o którym pisze Pani we wniosku.

Pytanie

Czy może Pani za rok 2025 rozliczyć się na preferencyjnych warunkach dla rodzica samotnie wychowującego dziecko?

Pani stanowisko w sprawie

Według Pani, za rok 2025 może Pani rozliczyć się na preferencyjnych warunkach jako samotny rodzic ponieważ spełnia Pani wszystkie wymogi ustawy, tzn. jest rozwódką, wychowuje dziecko pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej, dziecko nie uzyskało dochodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ww. ustawy:

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 27f ust. 2c ww. ustawy, ma zastosowanie zarówno do dziecka małoletniego, w stosunku do którego podatnik w roku podatkowym wykonywał władzę rodzicielską, jak i do dziecka pełnoletniego wymienionego w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3 ww. ustawy, pozostającego na utrzymaniu rodzica.

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.

Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odstępstwo od generalnej zasady indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.

Należy wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci i (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej. Od 2018 r. jest Pani rozwódką na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 9 maja 2018 r.

Z małżeństwa ma Pani syna, który obecnie jest pełnoletni, ma 22 lata i studiuje dziennie na uczelni wyższej. Ojciec od 2018 r. do 2021 r. wybiórczo płacił alimenty, a od 2022 r. całkowicie zaprzestał, mało interesuje się synem. Cały trud wychowania dziecka spoczywał i spoczywa na Pani. Przez cały rok podatkowy, którego dotyczy wniosek, była Pani stanu cywilnego, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. była Pani rozwódką. Pani stan cywilny od momentu rozwodu, tj. 9 maja 2018 r. do czasu obecnego nie uległ zmianie.

W dniu 13 lipca 2024 r. Pani syn zawarł związek małżeński. Syn w 2025 r. pracował tylko dorywczo, nie uzyskał przychodów w łącznej wartości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej. Pani syn i synowa w 2025 r. rozliczą się osobno. Syn nie otrzymuje stypendium socjalnego. Dla Pani wychowanie pełnoletniego studiującego syna, który nie ma stałych dochodów, niczym się nie różni, w zależności od tego czy pozostaje on w związku małżeńskim, czy jest kawalerem, gdyż Pani wychowanie w tej sytuacji polega przede wszystkim na utrzymaniu finansowym, wsparciu emocjonalnym i pomocy. W okresie, którego dotyczy wniosek, Pani syn nie otrzymywał zasiłków, dodatków pielęgnacyjnych ani renty socjalnej. Pani syn cały czas niezmiennie w roku podatkowym objętym wnioskiem był wyłącznie na Pani utrzymaniu, pomimo tego, że wziął ślub 13 lipca 2024 r. On i jego żona nie są samodzielni finansowo. Oboje studiują dziennie. W 2025 r., czyli w okresie, którego dotyczy wniosek, pracowali tylko dorywczo. Żadne z nich nie przekroczyło kwoty 12-krotności renty socjalnej. W 2025 r. syn osiągnął dochody w wysokości 1 408,75 zł, pracując jako członek obwodowej komisji wyborczej podczas wyborów oraz podejmując pracę w fundacji.

Według Pani, zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w roku podatkowym objętym wnioskiem samodzielnie wychowywała Pani syna, gdyż dla Pani wychowanie pełnoletniego syna, który nie ma stałych dochodów, niczym się nie różni niezależnie od tego czy pozostaje on w związku małżeńskim, czy jest kawalerem. Pani wychowanie wobec syna w tej sytuacji polega przede wszystkim (tak samo jak wcześniej, gdy był jeszcze kawalerem, studiując i nie mając stałych dochodów) na utrzymaniu finansowym, dostarczeniu środków potrzebnych do życia, wsparciu emocjonalnym i wszelakiej pomocy. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest napisane wprost, że dziecko do 25. roku życia nie może być po ślubie. Ponadto, gdy syn wraz z żoną wracają ze studiów, mieszkają z Panią. Dla Pani słowo „wychowuje”, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest jednoznaczne z obowiązkiem alimentacyjnym (dostarczenie środków do życia, wychowania, edukacji, utrzymania, opieki), zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym dział III ustawy z dnia 25 lutego 1964 r., dlatego może Pani stwierdzić, że wykonuje obowiązek alimentacyjny względem syna. Nadmienić należy, że syn nie otrzymywał w okresie, którego dotyczy wniosek, stypendium socjalnego z uczelni, ponieważ nie miał razem z żoną stałych dochodów zapewniających minimum socjalne.

W roku podatkowym objętym wnioskiem Pani syn nie pozostawał na utrzymaniu swojego ojca w ramach wykonywania przez niego obowiązku alimentacyjnego czy zasądzonych alimentów. Ojciec dziecka nigdy w tym czasie nie partycypował w żadnych kosztach utrzymania swojego syna ani opieki. W wyniku opisanej sytuacji, od lat cały ciężar wychowania, utrzymania syna spoczywał na Pani. Od momentu rozwodu jest Pani jedyną osobą wychowującą i utrzymującą syna. Samodzielnie jako samotna matka ciężko pracując starała się Pani od lat i wciąż stara się zapewnić dziecku jak najlepsze warunki wychowania, tj. finanse, dom, wsparcie, pomoc.

W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani i do Pani syna nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej, podatkiem liniowym oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym ani przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz przepisy z ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W okresie, którego dotyczy wniosek, osiągnęła Pani dochody tylko z tytułu umowy o pracę opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci oprócz syna, o którym pisze Pani we wniosku.

Obowiązek alimentacyjny względem dzieci pełnoletnich wynika wprost z przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Zgodnie z art. 92 ww. Kodeksu:

W myśl art. 128 ww. Kodeksu:

Jak stanowi art. 133 § 1 i § 3 ww. Kodeksu:

W rozpatrywanej sprawie trudno uznać, że spełnione są przesłanki do rozliczenia się w sposób przewidziany w treści art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazany przepis zezwala na preferencyjny sposób obliczenia podatku osobie, spełniającej określone warunki, wychowującej dziecko (dzieci). Podkreślić należy, że wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do jego utrzymywania czy też stałej opieki, ale obejmuje ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej i psychicznej.

Z wniosku wynika, że Pani syn przez cały rok podatkowy pozostawał w związku małżeńskim. Trudno zatem uznać, iż w sytuacji, gdy dziecko podejmuje decyzję o wstąpieniu w związek małżeński, nadal wychowywane jest przez rodzica. Nadmienić należy, iż ustawodawca przewidział preferencyjny sposób opodatkowania dla małżonków. Zatem brak byłoby racjonalności jego działania, gdyby przyjąć, że do wspólnego opodatkowania uprawniony jest także rodzic wspólnie ze swoim zamężnym/żonatym dzieckiem.

Wobec powyższego, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że skoro Pani syn przez cały rok podatkowy 2025 był w związku małżeńskim, to uznać należy, że nie przysługuje Pani prawo do skorzystania w zeznaniu podatkowym za 2025 r. z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Nadmienić należy także, że stosownie do treści art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie w przypadku: uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej – w odpowiedniej części.

W związku z tym, Organ podatkowy wskazuje, że opłata od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w wysokości 40 zł, stanowiąca część opłaty uiszczonej w łącznej kwocie 80 zł na konto Krajowej Informacji Skarbowej, stanowi opłatę nienależną i zostanie zwrócona na numer rachunku bankowego, z którego dokonano opłaty za wniosek, w terminie określonym w art. 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.