Podatnik, obywatel Hiszpanii, przeniósł się do Polski 1 lutego 2025 r. i od tego czasu mieszka i pracuje w Polsce. Wcześniej (lata 2021-2024) mieszkał i pracował w Hiszpanii, gdzie miał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. W Polsce nie przebywał dłużej niż 183 dni w żadnym z lat 2021-2024. Posiada dokumenty potwierdzające rezydencję w Hiszpanii. Po przyjeździe…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 21 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
1. Przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski 1 lutego 2025 r. Od tego czasu nieprzerwanie mieszka Pan i pracuje w Polsce.
2. Wniosek dotyczy rozliczeń za lata podatkowe 2025, 2026, 2027, 2028.
3. Pytanie dotyczy sumy Pana przychodów zwolnionych od podatku w ramach ulgi na powrót do kwoty 85 528 zł, w każdym z lat podatkowych wymienionych w pkt 2. Od przychodów powyżej 85 528 zł w roku podatkowym zapłaci Pan podatek (po zastosowaniu kwoty wolnej od podatku w wysokości 30 000 zł rocznie).
4. Wniosek dotyczy przychodów osiągniętych z pracy na etacie (umowa o pracę).
5. Jest Pan obywatelem Hiszpanii.
6. Posiada Pan historię zatrudnienia/zaświadczenie o przebiegu ubezpieczenia społecznego wydanego przez hiszpański urząd ubezpieczeń społecznych. Dokument potwierdza Pana okresy składkowe/zatrudnienie w Hiszpanii, w latach 2021-2024.
7. W latach 2021-2024 Pana relacje towarzyskie ograniczały się wyłącznie do tych w Hiszpanii. Po zamieszkaniu w Polsce (1 lutego 2025 r.), Pana relacje romantyczne (związek z obywatelką Polski) i towarzyskie ograniczają się do tych w Polsce.
8. Od 1 stycznia 2021 r. do 31 stycznia 2025 r. mieszkał Pan w Hiszpanii, przy ulicy (…), (…). Potwierdza to wspomniany wyżej dokument: zaświadczenie o przebiegu ubezpieczenia społecznego wydanego przez hiszpański urząd ubezpieczeń społecznych. Po przyjeździe do Polski (1 lutego 2025 r.) mieszka Pan przy ulicy (…), w mieszkaniu rodziców Pana partnerki, tam też jest Pan zameldowany.
9. Po przyjeździe do Polski Pana działalność społeczna, kulturalna i gospodarcza ma miejsce wyłącznie w Polsce. W tym kraju Pan pracuje, prowadzi życie rodzinne oraz uczestniczy w lokalnych wydarzeniach kulturalnych. Przed przyjazdem do Polski, cała Pana aktywność w wyżej wymienionych sferach życia miała miejsce w Hiszpanii.
10. Do przyjazdu do Polski Pana zainteresowania, hobby i wypoczynek realizował Pan głównie w Hiszpanii. Regularnie chodził Pan na lekcje tańca oraz siłownię w tym kraju. Po powrocie do Polski (1 lutego 2025 r.) przeniósł Pan całą swoją aktywność w wyżej wymienionych sferach życia do Polski. W czasie wolnym od pracy wypoczywa Pan głównie uprawiając turystykę górską na terenie Polski.
11. Od 1 stycznia 2021 r. do przyjazdu do Polski (1 lutego 2025 r.) pracował Pan w Hiszpanii, na etacie, kolejno w: (…) 11 listopada 2020 r. – 28 kwietnia 2023 r. (…) 15 maja 2023 r. – 29 września 2023 r. (…) 2 października 2023 r. – 31 stycznia 2025 r. Po przyjeździe do Polski, od 1 lutego 2025 r. pracuje Pan nieprzerwanie w (…).
12. Od 1 stycznia 2021 r. do przyjazdu do Polski (1 lutego 2025 r.) korzystał Pan z hiszpańskiej służby zdrowia na podstawie ubezpieczenia zdrowotnego opłacanego z tytułu pracy w tym kraju. W tym czasie był Pan zarejestrowany w lokalnej przychodni (przypisanej do Pana miejsca zamieszkania) i tam też korzystał Pan z pomocy lekarza pierwszego kontaktu. Po przyjeździe do Polski (1 lutego 2025 r.) korzysta Pan z pomocy NFZ oraz prywatnej opieki zdrowotnej w tym kraju z racji opłacania ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce.
13. Od 1 stycznia 2021 r. do przyjazdu do Polski (1 lutego 2025 r.) posiadał Pan wyłącznie Hiszpański numer telefonu. Po przyjeździe do Polski (1 lutego 2025 r.), korzysta Pan z telefonu zarejestrowanego w Polsce.
14. Nie posiada Pan żadnych dóbr w Hiszpanii (dom, samochód itd.), aktualnie odkłada Pan fundusze na zakup mieszkania w Polsce. Najbliższe Panu osoby (Pana partnerka oraz Pana pies) mieszkają z Panem w Polsce.
Uzupełnienie stanu faktycznego
W piśmie złożonym 21 kwietnia 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:
1) czy – w latach 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Hiszpanii, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju, tzn. czy w tym okresie Hiszpania traktowała Pana jak rezydenta podatkowego?
Odpowiedź: W latach 2021, 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Hiszpanii, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju, tzn. w tym okresie Hiszpania traktowała Pana jak rezydenta podatkowego.
2) czy w którymkolwiek roku podatkowym 2022, 2023 lub 2024 przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni? Jeśli tak, proszę również wskazać, w którym konkretnie roku?
Odpowiedź: W żadnym z lat podatkowych 2021, 2022, 2023, 2024, nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni. Odwiedzał Pan Polskę wyłącznie podczas okazjonalnych wizyt składanych rodzicom Pana partnerki (aktualnie żony).
3) czy i ile dni przebywał Pan w Polsce w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski?
Odpowiedź: W okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski, przebywał Pan w Hiszpanii.
4) w którym kraju – w latach 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – miał Pan stałe miejsce zamieszkania?
Wyjaśniam, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, iż miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Zgodnie z ww. Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość tego ogniska, co oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.
Odpowiedź: W latach 2021, 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – miał Pan stałe miejsce zamieszkania w Hiszpanii (kolejno w (…) oraz (…)).
5) w którym z krajów – w latach 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – w Polsce czy w Hiszpanii miał Pan ściślejsze powiązania osobiste rozumiane jako powiązania rodzinne (w szczególności rodzina, partnerka, żona, dzieci, znajomi)?
Odpowiedź: W latach 2021, 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – miał Pan ściślejsze powiązania osobiste w Hiszpanii. Tam przebywali Pana bliscy, Pana partnerka, przyjaciele ze szkoły oraz koledzy z pracy.
6) w którym z krajów – w latach 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – w Polsce czy w Hiszpanii miał Pan ściślejsze powiązania majątkowe (gospodarcze) (źródła dochodów, posiadane nieruchomości, inwestycje, oszczędności, kredyty, konta bankowe, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usług (np. telefonia komórkowa, internet), itp.)?
Odpowiedź: W latach 2021, 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – miał Pan ściślejsze powiązania majątkowe (gospodarcze) w Hiszpanii. W tym czasie posiadał Pan konto bankowe, wynajmował mieszkanie, pracował oraz opłacał rachunki za media i internet wyłącznie w Hiszpanii.
7) w którym z krajów – w latach 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – prowadził Pan swoje gospodarstwo domowe?
Odpowiedź: W latach 2021, 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – prowadził Pan swoje gospodarstwo domowe w Hiszpanii, tutaj Pan mieszkał, miał przyjaciół, realizował swoje hobby oraz kształcił się.
8) w którym z krajów – w latach 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – zazwyczaj Pan przebywał?
Odpowiedź: W latach 2021, 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – zazwyczaj przebywał Pan w Hiszpanii.
9) czy od momentu przeniesienia się przez Pana do Polski (1 lutego 2025 r.) Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce?
Odpowiedź: Od momentu przeniesienia się przez Pana do Polski (1 lutego 2025 r.) Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce. Tutaj Pan mieszka razem ze swoją żoną oraz psem, pracuje (dla polskiej firmy) oraz realizuje swoje hobby i życie towarzyskie.
10) czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
Odpowiedź: W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
11) czy nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie:
- trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio 2025 r. (tj. w latach 2022-2024) oraz
- od początku 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski?
Odpowiedź: Nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie: − trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio 2025 r. (tj. w latach 2022- 2024) oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski.
12) czy miał Pan miejsce zamieszkania – nieprzerwanie co najmniej przez okres obejmujący: trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz przez okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – w Hiszpanii?
Odpowiedź: W latach 2021, 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski miał Pan miejsce zamieszkania w Hiszpanii (kolejno (…) oraz (…)).
13) czy posiada Pan certyfikat rezydencji, tj. zaświadczenie o Pana miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydane przez organ hiszpańskiej administracji podatkowej? Jeśli tak, proszę wskazać jaki okres obejmuje ten certyfikat.
Odpowiedź: Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji, tj. zaświadczenia o Pana miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydane przez organ hiszpańskiej administracji podatkowej. Jeżeli jest to konieczne – może się Pan o takowy ubiegać.
14) czy posiada Pan inne dowody (niż już wskazane we wniosku) dokumentujące miejsce Pana zamieszkania dla celów podatkowych w Hiszpanii w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia (w latach 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski), np. certyfikat rezydencji, zagraniczne umowy najmu nieruchomości, zeznania podatkowe, wyciągi bankowe lub inne – proszę wyjaśnić jakie?
Odpowiedź: Posiada Pan inne dowody dokumentujące Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Hiszpanii w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia (w latach 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski). Są to: umowy najmu nieruchomości, zeznania podatkowe oraz wyciągi bankowe z tego okresu.
15) czy w latach, w których chce Pan skorzystać z ulgi uzyskał Pan/będzie Pan uzyskiwał dochody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, lub z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?
Odpowiedź: W latach, w których chce Pan skorzystać z ulgi (2025-2028) uzyskał Pan oraz będzie uzyskiwał Pan dochody ze stosunku pracy (praca na etacie od 1 lutego 2025 r. na czas nieokreślony), o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pytanie
Czy w związku z powyższym spełnia Pan warunki do korzystania ze zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. „ulga na powrót”)?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, spełnia Pan warunki do skorzystania z ulgi podatkowej (tzw. „ulga na powrót”) ze względu że:
- przeniósł Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r.,
- nie posiadał Pan miejsca zamieszkania w Polsce w okresie 3 trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok przyjazdu do Polski,
- posiada Pan obywatelstwo kraju UE (hiszpańskie),
- posiada Pan dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Hiszpanii w okresie 3 trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok przyjazdu do Polski,
- nie korzystał Pan poprzednio z tego zwolnienia.
Stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oparł Pan na art. 21 ust. 1 pkt 152, art. 32 ust. 1g - 1h (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.) lub art. 31a ust. 8 i 9 (w brzmieniu obowiązującym od stycznia 2023 r.) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są:
Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Jednakże w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ww. ustawy.
Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.
Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek.
Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ww. ustawy, nie przesądza więc o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Określenie, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinno być dokonane w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Powyższe potwierdza treść Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT.
Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Zgodnie z Objaśnieniami istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza posiadanie ścisłych powiązań osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów życiowych w Polsce. Przy czym centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste.
Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
W odniesieniu do centrum interesów gospodarczych, Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Jak wskazano w ww. Objaśnieniach, zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego.
W opisie zdarzenia wskazał Pan m.in., że w żadnym z lat podatkowych 2021, 2022, 2023, 2024, nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni (odwiedzał Pan Polskę wyłącznie podczas okazjonalnych wizyt składanych rodzicom Pana partnerki (aktualnie żony)), a także w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski, przebywał Pan w Hiszpanii. W latach 2021, 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski – miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Hiszpanii, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju, tzn. w tym okresie Hiszpania traktowała Pana jak rezydenta podatkowego oraz miał Pan ściślejsze powiązania osobiste i majątkowe (gospodarcze) w Hiszpanii.
Powyższe oznacza, że w latach 2022, 2023, 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego przeprowadzkę do Polski nie miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce.
Ponadto, w opisie sprawy wskazał Pan, że od momentu przeniesienia się przez Pana do Polski (1 lutego 2025 r.) Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Zatem uznać należy, że spełnił Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 1 i pkt 2 lit. a) i b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem w latach 2022, 2023, 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia 1 lutego 2025 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce, jak też w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Ponadto na moment przeprowadzki posiadał Pan obywatelstwo hiszpańskie, tj. obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy.
Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
We wniosku wyjaśnił Pan, że miał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Hiszpanii. Wskazał Pan, że nie posiada certyfikatu rezydencji, tj. zaświadczenia o Pana miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydane przez organ hiszpańskiej administracji podatkowej. Posiada Pan historię zatrudnienia/zaświadczenie o przebiegu ubezpieczenia społecznego wydanego przez hiszpański urząd ubezpieczeń społecznych. Dokument potwierdza Pana okresy składkowe/zatrudnienie w Hiszpanii, w latach 2021-2024. Posiada Pan inne dowody dokumentujące Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Hiszpanii w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia (w latach 2022, 2023 i 2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski). Są to: umowy najmu nieruchomości, zeznania podatkowe oraz wyciągi bankowe z tego okresu.
Zatem w oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony przez Pana opis stanu faktycznego uznać należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze stosunku pracy (i/lub z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44 ww. ustawy.
W świetle podanych przez Pana informacji, zgodzić się z Panem należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót za lata 2025, 2026, 2027, 2028 w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze źródeł wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
Zaznaczyć również należy, że prawo do zwolnienia podlega szczegółowej i ostatecznej weryfikacji przez organ podatkowy w toku postępowania podatkowego. Mając na uwadze treść art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, tutejszy Organ wydając interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego. Wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, organy podatkowe podejmują w toku postępowania podatkowego. Podstawowym narzędziem realizacji tej zasady jest postępowanie dowodowe, które nie jest prowadzone w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo