Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.257.2026.2.ST

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe w zakresie uznania za koszt odpłatnego zbycia wynagrodzenia przekazanego pośrednikowi biorącemu udział w sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz nieprawidłowe w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pan pismem złożonym 1 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 12 maja 2022 r. sprzedała Pani nieruchomość (mieszkanie) położoną w … przy ul. … za kwotę 550 000 zł. Nieruchomość została nabyta w dniu … czerwca 2019 r. w drodze darowizny. Za rok 2022 złożyła Pani zeznanie PIT-39, w którym odliczyła koszty uzyskania przychodu w kwocie 50 451,07 zł oraz zadeklarowała Pani wykorzystanie pozostałej części na własne cele mieszkaniowe.

Do kosztów uzyskania przychodu zaliczyła Pani:

1.    Spłatę rat kredytu hipotecznego zaciągniętego w Banku … w dniu 18 lutego 2015 r. wraz z prowizją za wcześniejszą spłatę w łącznej kwocie 3 546,32 zł. Raty kredytu obejmują okres od nabycia przez Panią nieruchomości do jego całkowitej spłaty przez refinansowanie kredytem zaciągniętym w ….

2.    Spłatę rat kredytu hipotecznego zaciągniętego w … w łącznej kwocie 30 404,75 zł. Raty obejmują okres od zaciągnięcia kredytu do wykonania całkowitej spłaty.

3.    Wynagrodzenie dla pośrednika sprzedaży nieruchomości w kwocie 16 500 zł.

Część przychodu ze sprzedaży nieruchomości przeznaczyła Pani na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w dniu 22 sierpnia 2019 r. Przeznaczeniem tego kredytu było refinansowanie poprzedniego kredytu hipotecznego zaciągniętego na remont tej nieruchomości (177 000 zł) oraz na kolejny remont nieruchomości (50 000 zł). Kwota, która została spłacona z dochodu od sprzedaży nieruchomości to 215 492,94 zł. W związku z tym, że pozostałej części przychodu ze sprzedaży nieruchomości nie udało się Pani przeznaczyć w ustawowym terminie na własne cele mieszkaniowe, planuje Pani złożyć korektę zeznania PIT-39 oraz zapłacić należny podatek.

Uzupełnienia wniosku

Tytuł prawny do nieruchomości to lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość. Była Pani właścicielem mieszkania. Sprzedaż lokalu nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Kredyt w Banku … został zaciągnięty 18 lutego 2015 r. przez Panią oraz Pani byłego męża na 360 miesięcy, natomiast został spłacony kredytem zaciągniętym 22 sierpnia 2019 r. w …. Kredyt w Banku … został zaciągnięty na kwotę 192 589 zł. Kredyt zgodnie z umową kredytową przeznaczony był na sfinansowanie generalnego remontu mieszkania. Wydatki poniesione zostały na materiały budowlane oraz robociznę w związku z remontem trwającym od 14 marca 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. Ustanowiono zabezpieczenie hipoteczne na lokalu przy ul. …. Do 22 sierpnia 2019 r. spłacała Pani raty kredytu. Nie jest Pani w stanie wskazać sumy tych rat, ponieważ były one spłacane z konta w Banku …, które jest zamknięte od kilku lat i nie ma Pani już dostępu do jego historii. W złożonym wniosku wskazała Pani natomiast sumę spłaconych przez Panią rat od momentu nabycia lokalu w dniu 26 czerwca 2019 r. w drodze darowizny do momentu jego całkowitej spłaty, tj. 1 782,99 zł. Pozostała kwota kapitału w wysokości 176 297,81 zł została spłacona 17 września 2019 r. W związku ze spłatą tego kredytu poniosła Pani również koszt prowizji za wcześniejszą spłatę w wysokości 1 763,33 zł.

Na moment zaciągnięcia kredytu w Banku … nie była Pani właścicielką lokalu nabytego w drodze darowizny.

Wskazany kredyt w … to wskazany kredyt zaciągnięty 22 sierpnia 2019 r. Kredyt w … został zaciągnięty przez Panią na okres 360 miesięcy, ale został spłacony wcześniej 19 i 24 maja 2022 r. Kredyt został zaciągnięty w kwocie 227 000 zł. Zgodnie z umową kredytową przeznaczenie kredytu to refinansowanie kredytu zaciągniętego w Banku … w kwocie 177 000 zł oraz na sfinansowanie remontu lokalu przy ul. … w kwocie 50 000 zł. Środki pochodzące z kredytu zostały przeznaczone na całkowitą spłatę kredytu zaciągniętego w Banku … – 176 297,81 zł w dniu 17 września 2019 r. oraz na remont lokalu – 50 000 zł w okresie od 1 września 2019 r. do 15 października 2019 r. Ustanowiono zabezpieczenie hipoteczne na lokalu przy ul. ….

Opisany „kolejny remont nieruchomości” to remont lokalu mieszkalnego w … nabytego w drodze darowizny. Poniosła Pani wydatki na materiały budowalne oraz robociznę. Nie jest Pani w stanie jednoznacznie wskazać tych wydatków, ponieważ … nie wymagał dokumentowania wydatków ze względu na to, że wykonany remont rozliczany był w inny sposób, zgodnie z treścią umowy kredytowej: „Kredytobiorca zobowiązuje się do rozliczenia wykonania prac remontowych przedmiotowej nieruchomości w zakresie zgodnym z przedłożonym kosztorysem/oświadczeniem. W związku z obowiązkiem Banku weryfikacji wartości nieruchomości po zakończeniu inwestycji, Kredytobiorca wyraża zgodę na przeprowadzenie oględzin i wykonanie dokumentacji zdjęciowej przedmiotowej nieruchomości przez pracownika Banku lub firmę zewnętrzną, wskazaną przez Bank. Kredytobiorca zobowiązany jest do kontaktu z Bankiem w celu uzgodnienia terminu wykonania oględzin nieruchomości będących podstawą rozliczenia, o którym mowa wyżej”.

Nie posiada Pani rachunków i faktur VAT lub innych dowodów potwierdzających wydatkowanie pieniędzy na remont z powodu opisanego w punkcie wyżej.

Spłacona kwota 215 492,94 zł to kapitał pozostały do spłaty kredytu zaciągniętego w …. Dodatkowo od momentu wypłacenia kredytu do jego całkowitej spłaty poniosła Pani koszty spłaty rat składających się z odsetek i kapitału w łącznej kwocie 30 404,75 zł. W dniu 19 maja 2022 r. spłaciła Pani kwotę 213 888,43 zł, a w dniu 24 maja 2022 r. spłaciła Pani kwotę 1 604,51 zł.

Wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe:

-        19 maja 2022 r. oraz 24 maja 2022 r: łącznie 215 492,94 zł na spłatę kredytu hipotecznego.

Koszty poniesione z tytułu nabycia mieszkania:

-        17 lipca 2019 r. oraz 16 sierpnia 2019 r.: łącznie 1 782,99 zł na spłatę rat kredytu zaciągniętego w Banku …,

-        17 września 2019 r.: 1 763,33 zł z tytułu prowizji za wcześniejszą spłatę kredytu zaciągniętego w Banku …,

-        od 5 listopada 2019 r. do 10 maja 2022 r.: łącznie 30 404,75 zł na spłatę rat kredytu zaciągniętego w …,

-        19 kwietnia 2022 r., 12 maja 2022 r. oraz 10 czerwca 2022 r.: łącznie 16 500 zł z tytułu wynagrodzenia dla pośrednika w zakresie sprzedaży mieszkania.

Na wszystkie wymienione wydatki i koszty posiada Pani potwierdzenia, które jeżeli będzie taka potrzeba, chętnie Pani przedłoży. Posiada Pani także umowy ww. kredytów, które również chętnie Pani przedłoży.

W przeszłości nie dokonywała Pani sprzedaży innych nieruchomości.

Pytania

1.    Czy może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu spłatę rat obu kredytów od momentu nabycia mieszkania oraz wynagrodzenie dla pośrednika?

2. Czy może Pani rozliczyć spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w … jako wydatek na własne cele mieszkaniowe?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, zarówno spłata rat kredytu hipotecznego zaciągniętego w Banku …, jak i spłata rat kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Panią w …, a także wynagrodzenie pośrednika, powinny zostać zaliczone jako koszty uzyskania przychodu, natomiast całkowita spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego w … powinna zostać zaliczona jako wydatek na własne cele mieszkaniowe.

Poniżej przedstawia Pani szczegółową argumentację

Kredyt w Banku … zaciągnięty został dnia 18 lutego 2015 r. wraz z wówczas przyszłym mężem na remont mieszkania, którego był właścicielem. Celem tego kredytu był remont wspomnianego wyżej mieszkania przy ul. …. Pani na tamten moment formalnie nie była właścicielem mieszkania, natomiast mieszkała w nim od momentu wyremontowania go za środki pochodzące z kredytu zaciągniętego w Banku … oraz spłacała Pani raty kredytowe i ponosiła wszelkie inne wydatki związane z utrzymaniem mieszkania. Po otrzymaniu tego mieszkania w darowiźnie w dniu 26 czerwca 2019 r. stała się Pani jego jedynym właścicielem i od tego momentu to Pani samodzielnie spłacała raty kredytu, co stanowi rzeczywiste koszty, które poniosła. W związku z tym uważa Pani, że spłata rat kredytu w Banku … od dnia nabycia mieszkania oraz prowizja za wcześniejszą spłatę kredytu powinny stanowić Pani koszt uzyskania przychodu. Mieszkanie otrzymała Pani od wówczas jeszcze męża w darowiźnie w dniu 26 czerwca 2019 r. W związku z rozstaniem z mężem oraz planowanym rozwodem, w dniu 22 sierpnia 2019 r. zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w …, który refinansował poprzednio zaciągnięty kredyt oraz pokrywał koszty kolejnego remontu mieszkania przy ul. …. Było to podyktowane koniecznością zwolnienia Pani męża z kredytu hipotecznego na nieruchomość, której nie był już właścicielem i tym samym uczynienie Pani jedynym kredytobiorcą, a także konieczność przeprowadzenia kolejnego remontu tej nieruchomości.

W Pani ocenie, spłata rat tego kredytu stanowi koszt uzyskania przychodu, ponieważ raty spłacała Pani samodzielnie jako jedyny właściciel mieszkania. Wynagrodzenie pośrednika sprzedaży mieszkania stanowi koszt odpłatnego zbycia zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o PIT i z tego względu, Pani zdaniem również prawidłowo zostało przez Panią zaliczone do kosztów.

Kredyt refinansujący poprzedni kredyt hipoteczny został zaciągnięty w … w momencie, gdy była Pani już jedynym właścicielem mieszkania oraz przed uzyskaniem przez Panią przychodu ze sprzedaży nieruchomości. Mieszkanie, które otrzymała Pani w darowiźnie było objęte kredytem hipotecznym, a więc w rzeczywistości nie otrzymała Pani jedynie mieszkania, ale również zobowiązanie kredytowe. Art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o PIT, wskazuje jedynie na to, że wydatek jest celem mieszkaniowym, jeżeli jest to spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży mieszkania. W prawie podatkowym nie znalazła Pani żadnego przepisu mówiącego o wymaganiu, aby podatnik był właścicielem nieruchomości w momencie zaciągania kredytu pierwotnego, który został później refinansowany.

Dodatkowo, chciałaby Pani jeszcze raz podkreślić, że mieszkała w tej nieruchomości od momentu jej wyremontowania, była współkredytobiorcą pierwszego kredytu hipotecznego i spłacała Pani go od początku, następnie stała się właścicielem nieruchomości i zaciągnęła kredyt refinansowy i jako jedyny kredytobiorca i właściciel, a także samodzielnie go Pani spłacała. Kredyt był także kontynuacją tego samego zobowiązania mieszkaniowego, a przychód ze sprzedaży nieruchomości przeznaczyła Pani na spłatę tego kredytu.

W Pani ocenie oraz w świetle przedstawionej argumentacji:

1.    Może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu: spłatę rat kredytu w Banku … od momentu nabycia mieszkania na własność wraz z prowizją za wcześniejszą całkowitą spłatę kredytu w łącznej kwocie 3 546,32 zł, spłatę rat kredytu w … w kwocie 30 404,75 zł, wynagrodzenie dla pośrednika sprzedaży nieruchomości w kwocie 16 500 zł.

2.    Może Pani rozliczyć całkowitą spłatę kredytu hipotecznego w … jako wydatek na własne cele mieszkaniowe w kwocie 215 492,94 zł, ponieważ: kredyt został zaciągnięty przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży mieszkania, kredyt został przeznaczony na własne cele mieszkaniowe (refinansowanie poprzedniego kredytu hipotecznego oraz remont), stanowi kontynuację tego samego celu mieszkaniowego.

3.    Podatek od dochodu uzyskanego z tytułu sprzedaży nieruchomości powinna Pani zapłacić od kwoty pozostałej po odliczeniu wyżej wymienionych kosztów nabycia oraz kwoty przeznaczonej na własne cele mieszkaniowe od 550 000 zł, które otrzymała Pani za sprzedaż mieszkania, tj. od kwoty 284 055,99 zł.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podkreślam, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

-        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

-        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.):

Art. 888 § 1 Kodeks cywilnego stanowi, że:

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.

Darowizna zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, jest zatem umową. Istotą jej jest bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swego majątku na rzecz innej osoby. Umowa darowizny prowadzi do przesunięcia określonego dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Samo zaś przesunięcie następuje zawsze pod tytułem darmym i podyktowane jest chęcią wzbogacenia obdarowanego.

Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Zatem, za datę nabycia nieruchomości należy przyjąć dzień, w którym nastąpiła darowizna.

Aby ustalić, czy sprzedaż nieruchomość podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Jak wskazała Pani we wniosku, w dniu 26 czerwca 2019 r. otrzymała Pani lokal mieszkalny położony w … od męża w drodze darowizny, stając się jego jedynym właścicielem. Natomiast w dniu 12 maja 2022 r. sprzedała Pani to mieszkanie.

Wobec powyższego, sprzedaż przez Panią lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, w dniu 12 maja 2022 r. nabytego w drodze darowizny od Pani byłego męża w dniu 26 czerwca 2019 r., przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, stanowi źródło przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 6d tej ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 12 maja 2022 r. sprzedała Pani lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, położony w … za kwotę 550 000 zł. Nieruchomość została nabyta w dniu 26 czerwca 2019 r. w drodze darowizny. Za rok 2022 złożyła Pani zeznanie PIT-39, w którym odliczyła koszty uzyskania przychodu w kwocie 50 451,07 zł.

Do kosztów uzyskania przychodu zaliczyła Pani:

1. Spłatę rat kredytu hipotecznego zaciągniętego w Banku … w dniu 18 lutego 2015 r. wraz z prowizją za wcześniejszą spłatę w łącznej kwocie 3 546,32 zł. Raty kredytu obejmują okres od nabycia przez Panią nieruchomości do jego całkowitej spłaty przez refinansowanie kredytem zaciągniętym w ….

2.    Spłatę rat kredytu hipotecznego zaciągniętego w … w łącznej kwocie 30 404,75 zł. Raty obejmują okres od zaciągnięcia kredytu do wykonania całkowitej spłaty.

3.    Wynagrodzenie dla pośrednika sprzedaży nieruchomości w kwocie 16 500 zł.

Koszty poniesione z tytułu nabycia mieszkania:

-        17 lipca 2019 r. oraz 16 sierpnia 2019 r.: łącznie 1 782,99 zł na spłatę rat kredytu zaciągniętego w Banku …,

-        17 września 2019 r.: 1 763,33 zł z tytułu prowizji za wcześniejszą spłatę kredytu zaciągniętego w Banku …,

-        od 5 listopada 2019 r. do 10 maja 2022 r.: łącznie 30 404,75 zł na spłatę rat kredytu zaciągniętego w …,

-        19 kwietnia 2022 r., 12 maja 2022 r. oraz 10 czerwca 2022 r.: łącznie 16 500 zł z tytułu wynagrodzenia dla pośrednika w zakresie sprzedaży mieszkania.

Wydatek na spłatę hipoteki ciążącej na Pani nie stanowi obiektywnie w rozumieniu ustawy kosztu niezbędnego w celu sprzedaży nieruchomości (lokalu mieszkalnego). Jest to bowiem koszt, który musiałby zostać spłacony nawet gdyby nie doszło do sprzedaży tego lokalu mieszkalnego.

Powyższe potwierdza m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1082/13, w którym stwierdzono, że:

Zatem, nie ma podstaw prawnych, żeby kwotę – która została przeznaczona na spłatę zadłużenia hipotecznego ciążącego na Pani – zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży nieruchomości (lokalu mieszkalnego). Długi obciążające nieruchomość nie stanowią żadnej z kategorii wskazanych w art. 22 ust. 6d, a więc nie mogą zostać uwzględnione przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w przypadku sprzedaży nieruchomości, nabytej w drodze darowizny.

W konsekwencji kwota, która została przekazana na spłatę zadłużenia hipotecznego ciążącego na Pani nie stanowi kosztu uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, gdyż nie jest to koszt, o którym mowa w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Potwierdza to orzecznictwo sądów, m.in. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, który w wyroku z 4 lutego 2016 roku sygn. akt I SA/Ke 718/15 stwierdził, że:

Podobne stanowisko zaprezentowane zostało także w innych w wyrokach, np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 23 października 2013 r., sygn. akt I SA/Op 583/13, czy też Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 1055/11.

Wobec tego, mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy, stwierdzam, że zadłużenie hipoteczne ciążące na Pani w Banku … i w … oraz prowizja za wcześniejszą spłatę kredytu hipotecznego, nie stanowią dla Pani kosztu uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego nabytego w 2019 r. w drodze darowizny od byłego męża, gdyż nie jest nakładem zwiększającym wartość nieruchomości, o którym mowa w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spłata zadłużenia hipotecznego ciążącego na Pani oraz prowizja za wcześniejszą spłatę kredytu hipotecznego, w żaden sposób nie mieszczą się w ustawowych kryteriach kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości, nabytej w drodze darowizny, bowiem ustawodawca zaliczył do nich – co jednoznacznie wynika z treści ww. przepisu – jedynie udokumentowane nakłady na tę nieruchomość zwiększające jej wartość.

Natomiast, wynagrodzenie dla pośrednika biorącego udział w sprzedaży lokalu mieszkalnego, jest kosztem odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji kosztem obniżającym podstawę opodatkowania z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze darowizny.

Wobec powyższego, Pani stanowisko, w którym wskazała Pani, że zarówno spłata rat kredytu hipotecznego zaciągniętego w Banku …, jak i spłata rat kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Panią w …, a także wynagrodzenie pośrednika, powinny zostać zaliczone jako koszty uzyskania przychodu, uznano za nieprawidłowe. Natomiast, stanowisko, w którym wskazała Pani, że wynagrodzenie pośrednika sprzedaży mieszkania stanowi koszt odpłatnego zbycia, uznano za prawidłowe.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Wyjaśnić należy, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z ww. odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na określone w ustawie cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 w zw. z ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:

W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Przy czym, zgodnie z treścią art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy:

W konsekwencji, korzystanie ze zwolnienia od podatku jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.

Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty w art. 21 ust. 25 ustawy katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter zamknięty i w związku z tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.

Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem, oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Należy zauważyć, że z wykładni językowej przytoczonych wyżej przepisów, a w szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(…) wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (…), jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe (…)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Termin do wydatkowania środków rozpoczyna się bowiem począwszy od dnia sprzedaży a kończy z upływem trzech lat liczonych od końca roku, w którym miała miejsce sprzedaż nieruchomości lub praw. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe muszą bezwzględnie pochodzić ze sprzedaży nieruchomości lub praw.

Ponadto, treść art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wskazuje, że oprócz czasu, w którym przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości ma zostać wydatkowany, istotny jest również cel, na który został (zostanie) wydatkowany. Ustawodawca w art. 21 ust. 25 w zw. z ust. 30a ww. ustawy, zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Katalog tych wydatków ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 12 maja 2022 r. sprzedała Pani nieruchomość (mieszkanie) położoną w … za kwotę 550 000 zł. Nieruchomość została nabyta w dniu 26 czerwca 2019 r. w drodze darowizny. Tytuł prawny do nieruchomości to lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość. Była Pani właścicielem mieszkania. Sprzedaż lokalu nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Część przychodu ze sprzedaży nieruchomości przeznaczyła Pani na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w dniu 22 sierpnia 2019 r. Przeznaczeniem tego kredytu było refinansowanie poprzedniego kredytu hipotecznego zaciągniętego na remont tej nieruchomości (177 000 zł) oraz na kolejny remont nieruchomości (50 000 zł). Kwota, która została spłacona z dochodu od sprzedaży nieruchomości to 215 492,94 zł.

Kredyt w Banku … został zaciągnięty 18 lutego 2015 r. przez Panią oraz Pani byłego męża, natomiast został spłacony kredytem zaciągniętym 22 sierpnia 2019 r. w …. Kredyt w Banku … został zaciągnięty na kwotę 192 589 zł. Kredyt zgodnie z umową kredytową przeznaczony był na sfinansowanie generalnego remontu mieszkania. Wydatki poniesione zostały na materiały budowlane oraz robociznę w związku z remontem trwającym od 14 marca 2015 r. do 31 grudnia 2015 r.

Na moment zaciągnięcia kredytu w Banku … nie była Pani właścicielką lokalu nabytego w drodze darowizny.

Wskazany kredyt w …to kredyt zaciągnięty 22 sierpnia 2019 r. Kredyt w … został zaciągnięty przez Panią. Kredyt został zaciągnięty w kwocie 227 000 zł. Zgodnie z umową kredytową przeznaczenie kredytu to refinansowanie kredytu zaciągniętego w Banku … w kwocie 177 000 zł oraz na sfinansowanie remontu lokalu w kwocie 50 000 zł. Środki pochodzące z kredytu zostały przeznaczone na całkowitą spłatę kredytu zaciągniętego w Banku … – 176 297,81 zł w dniu 17 września 2019 r. oraz na remont lokalu – 50 000 zł w okresie od 1 września 2019 r. do 15 października 2019 r.

Spłacona kwota 215 492,94 zł to kapitał pozostały do spłaty kredytu zaciągniętego w …. W dniu 19 maja 2022 r. spłaciła Pani kwotę 213 888,43 zł, a w dniu 24 maja 2022 r. spłaciła Pani kwotę 1 604,51 zł.

W przeszłości nie dokonywała Pani sprzedaży innych nieruchomości.

Pani wątpliwości dotyczą możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego w przypadku przeznaczenia części przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego nabytego w drodze darowizny od byłego męża, na spłatę kredytu refinansowego zaciągniętego w … w 2019 r., który służył m.in. spłacie kredytu hipotecznego zaciągniętego Banku … w 2015 r. na remont lokalu mieszkalnego położonego w …, którego w momencie zaciągnięcia kredytu hipotecznego nie była Pani właścicielem.

Wskazać należy, że zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame. Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem, czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Otóż kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów.

Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jasno wynika, że kredyt (pożyczka), na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych musi być kredytem (pożyczką) zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, tj. m.in. na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ww. ustawy).

Do celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia, ustawodawca zalicza wskazaną w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. b ustawy o podatku dochodowym, spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Wobec powyższego, spłacany kredyt (pożyczka) nie może być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Zatem, musi to być kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z cytowanego przepisu zaciągnięty przez podatnika na spłatę kredytu udzielonego na cele określone w pkt 1. Istotne jest to, aby spłacany kredyt (pożyczka) zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i aby kredyt (pożyczka) ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży. Wydatkowanie środków ma służyć także własnym celom mieszkaniowym podatnika.

Jeśli kredyt refinansowy jest którymś z kolei kredytem, ale ostatecznie przeznaczony jest na spłatę kredytu na cele mieszkaniowe – podatnik zachowuje prawo do zwolnienia. Jednakże jeśli kredyt refinansowy jest związany z restrukturyzacją kilku zobowiązań kredytowych i służy np. spłacie kredytu mieszkaniowego i innego kredytu, wówczas do zwolnienia kwalifikują się te przychody, które odpowiadają tej części kredytu refinansowego, jaka została przeznaczona na spłatę kredytu mieszkaniowego i odsetek od niego.

Konstrukcja powołanych przepisów oraz ich wykładnia literalna prowadzą do jednoznacznych rezultatów jeżeli chodzi o kwestię uzależnienia prawa do zwolnienia od faktu zaciągnięcia określonego kredytu. Zwolnienie w sposób literalny odnosi się do sytuacji spłaty kredytu, w przypadku którego wynika, że został on zaciągnięty na ściśle określony cel mieszkaniowy; ustawodawca wymaga dla takiego kredytu określenia konkretnego celu.

W przedmiotowej sprawie zaciągnęła Pani w dniu 22 sierpnia 2019 r. kredyt hipoteczny w … na spłatę kredytu zaciągniętego w dniu 18 lutego 2015 r. w Banku … przez Panią i Pani byłego męża oraz na kolejny remont lokalu położonego w …. W momencie zaciągnięcia kredytu w Banku … jedynym właścicielem lokalu, na remont którego został zaciągnięty ww. kredyt był Pani były mąż, a kredytobiorcami ww. kredytu była Pani i Pani były mąż. Ww. lokal położony w …otrzymała Pani w dniu 26 września 2019 r. w drodze darowizny od Pani byłego męża.

Z powyższego wynika, że wraz z byłym mężem zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w dniu 18 lutego 2015 r. w Banku … na remont lokalu położonego w …, ale ww. kredyt nie został zaciągnięty na sfinansowanie przez Panią (jako właściciela lub współwłaściciela) remontu tego lokalu dla realizacji własnego celu mieszkaniowego, lecz w celu remontu lokalu, którego wyłącznym właścicielem był Pani były mąż. Pani była tylko współkredytobiorcą kredytu zaciągniętego na remont ww. lokalu będącego własnością Pani byłego męża.

Innymi słowy, w momencie zaciągania kredytu w dniu 18 lutego 2015 r. w Banku … na remont lokalu mieszkalnego położonego w …nie była Pani właścicielem/współwłaścicielem tego mieszkania. Dopiero umową darowizny zawartą w dniu 26 września 2019 r. została Pani właścicielem ww. lokalu. Natomiast ustawodawca w art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkuje prawo do ulgi z tytułu spłaty kredytu od wypełnienia wszystkich warunków wskazanych w przepisach, tj.:

·         kredyt musi być zaciągnięty przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c,

·         kredyt musi być zaciągnięty jedynie na cele określone w pkt 1, czyli między innymi na remont lokalu stanowiącego własność lub współwłasność podatnika.

Przepis art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost określa, że wolne od podatku dochodowego są wydatki poniesione na spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, na cele wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1, czyli m.in. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, a więc takiego, do którego przysługuje podatnikowi tytuł własności bądź współwłasności. Warunek ten musi być zatem spełniony już w momencie zaciągania kredytu. W rozpatrywanej sprawie nie mamy natomiast z taką sytuacją do czynienia, gdyż zaciągnięty w dniu 18 lutego 2015 r. w Banku … kredyt został przeznaczony na sfinansowanie remontu lokalu mieszkalnego położonego w …, którego właścicielem w momencie zaciągania kredytu był wyłącznie Pani były mąż. Dopiero na skutek darowizny w dniu 26 września 2019 r. od byłego męża stała się Pani właścicielem ww. lokalu.

Zatem, przeznaczenie przez Panią części środków pieniężnych uzyskanych z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego w 2022 r., na spłatę kredytu refinansowego zaciągniętego w …, w części przeznaczonego na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w dniu 18 lutego 2015 r. w Banku .., na remont lokalu mieszkalnego położonego w … należącego w momencie zaciągania kredytu hipotecznego tylko do Pani byłego męża, a nie do Pani nie jest realizacją Pani własnego celu mieszkaniowego, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie zmienia tego również okoliczność, że spłaty kredytu refinansowego dokonała Pani będąc już właścicielem ww. lokalu. Fakt, że w dacie zawarcia umowy kredytowej w Banku ... nie była Pani właścicielem ww. lokalu, jednoznacznie przesądza o braku możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, Pani stanowisko w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „remont”.

Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.), zgodnie z którym:

Za „remont” uważa się w szczególności wykonanie robót budowlanych w istniejącym budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym wraz z wymianą dotychczas użytkowanych, zużytych składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np. dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji). W ramach wydatków remontowych mogą być ujęte wydatki na zakup m.in. materiałów budowlanych oraz koszt wykonania usługi remontowej.

W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że kredyt refinansowy został zaciągnięty w …w kwocie 227 000 zł. Zgodnie z umową kredytową przeznaczenie kredytu to refinansowanie kredytu zaciągniętego w Banku … w kwocie 177 000 zł oraz sfinansowanie remontu lokalu w kwocie 50 000 zł. Środki pochodzące z kredytu zostały przeznaczone na całkowitą spłatę kredytu zaciągniętego w Banku … – 176 297,81 zł w dniu 17 września 2019 r. oraz na remont lokalu – 50 000 zł w okresie od 1 września 2019 r. do 15 października 2019 r.

Poniosła Pani wydatki na materiały budowalne oraz robociznę. Nie jest Pani w stanie jednoznacznie wskazać tych wydatków, ponieważ … nie wymagał dokumentowania wydatków ze względu na to, że wykonany remont rozliczany był w inny sposób. Nie posiada Pani rachunków i faktur VAT lub innych dowodów potwierdzających wydatkowanie pieniędzy na remont.

Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania wydatku poniesionego na cele określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Niemniej jednak należy wyjaśnić, że przedmiotowe zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy jest regulacją, która nie ma na celu zwalniać każdego wydatkowania środków. Samo poniesienie przez podatnika wydatku nie świadczy jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.

W art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), ustanowiono, że:

Niemniej w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro zamierza Pani skorzystać ze zwolnienia winna liczyć się z koniecznością wykazania faktu wydatkowania środków ze sprzedaży nieruchomości na cele mieszkaniowe. Organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób niebudzący żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł, tj. czy środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości faktycznie przeznaczone zostały przez podatnika na cele mieszkaniowe. Takimi dokumentami mogą być m.in. umowy, faktury VAT bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą potwierdzić. Takimi dokumentami mogą więc być również – umowa z wykonawcą na prace budowlane oraz potwierdzenie zapłaty za ich wykonanie – o ile z dokumentów tych jednoznacznie wynika kto, w jakim terminie, jakie wydatki i w jakiej kwocie poniósł. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają wymogu dokumentowania wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe wyłącznie fakturami VAT.

Zatem, przeznaczenie przez Panią części środków pieniężnych uzyskanych z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego w 2022 r., na spłatę kredytu refinansowego zaciągniętego w …, w części przeznaczonego na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w dniu 18 lutego 2015 r. w Banku …, na remont lokalu mieszkalnego położonego w … należącego w momencie zaciągania kredytu hipotecznego tylko do Pani byłego męża, a nie do Pani nie jest realizacją Pani własnego celu mieszkaniowego, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie zmienia tego również okoliczność, że spłaty kredytu refinansowego dokonała Pani będąc już właścicielem ww. lokalu. Fakt, że w dacie zawarcia umowy kredytowej w Banku … nie była Pani właścicielem ww. lokalu, jednoznacznie przesądza o braku możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, wydatkowanie części przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego położonego w … w 2022 r., na spłatę kredytu refinansowego zaciągniętego w …, w części wydatkowanego na remont ww. lokalu mieszkalnego, których to wydatków Pani nie udokumentuje, nie uprawnia Pani do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, Pani stanowisko w tym zakresie należało również uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.