Podatnik (osoba fizyczna) w 2023 roku dokonał darowizny trzech nieruchomości na rzecz swojego syna. Nieruchomości te nabył wcześniej w latach 1979, 1987 i 1993. W 2025 roku podatnik odwołał darowiznę z powodu rażącej niewdzięczności obdarowanego, co skutkowało zwrotnym przeniesieniem własności nieruchomości na podatnika w październiku 2025 roku. Podatnik planuje sprzedać te nieruchomości w drugim kwartale 2026…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 2 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości. 15 kwietnia 2026 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
… na podstawie aktu notarialnego, sporządzonego przez … – notariusza w …, w jego kancelarii notarialnej w …, w dniu 11 lipca 2023 r., …, dokonał na rzecz swojego syna … darowizny:
a) zabudowanej nieruchomości, położonej w … przy ul. …, działki oznaczonej nr …, o obszarze 3 282 m2, dla której w Sądzie Rejonowym w …, prowadzona jest księga wieczysta KW nr …; zgodnie z treścią księgi wieczystej … nabył przedmiotową nieruchomość na podstawie umowy przeniesienia własności z dnia 21 czerwca 1979 r.;
b) zabudowanej nieruchomości, położonej w … przy ul. …, działki oznaczonej nr …, o obszarze 5 169 m2, dla której w Sądzie Rejonowym w …, prowadzona jest księga wieczysta KW nr …; zgodnie z treścią księgi wieczystej … nabył przedmiotową nieruchomość na podstawie umowy przeniesienia własności z dnia 27 kwietnia 1987 r. oraz w ramach ugody sądowej zawartej w dniu 21 maja 2021 r. przed Sądem Rejonowym w …, w której podzielony został majątek wspólny … (dawniej …) i …;
c) niezabudowanej nieruchomości, położonej w … przy ul. …, działki oznaczonej nr …, o obszarze 1 465 m2, dla której w Sądzie Rejonowym w …, prowadzona jest księga wieczysta KW nr …; zgodnie z treścią księgi wieczystej … nabył przedmiotową nieruchomość na podstawie umowy przeniesienia własności z dnia 1 lipca 1993 r. oraz w ramach ugody sądowej zawartej w dniu 21 maja 2021 r. przed Sądem Rejonowym w …, w której podzielony został majątek wspólny … (dawniej …) i ….
Nieruchomości b) i c), które stanowiły uprzednio nieruchomości wchodzące w skład majątku wspólnego w ramach wspólności majątkowej … (…) i … zostały przyznane w ugodzie sądowej w sprawie o sygn. akt …, zawartej przed Sądem Rejonowym w … na wyłączną własność …. Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.
Zatem, za datę nabycia przez Wnioskodawcę nieruchomości, które zostały nabyte do wspólności majątkowej, a których Wnioskodawca stał się jedynym właścicielem w wyniku podziału majątku wspólnego małżeńskiego, należy przyjąć datę, w której nieruchomości zostały nabyte do majątku wspólnego – odpowiednio 27 kwietnia 1987 r. oraz 1 lipca 1993 r.
Darowizna, o której mowa powyżej zgłoszona została do opodatkowania, a podatek od tejże darowizny nie należał się na mocy zwolnienia podmiotowego.
… ponownie stał się właścicielem ww. nieruchomości na mocy odwołania darowizny na podstawie art. 898 Kodeksu cywilnego, z powodu niewdzięczności obdarowanego. W umowie przeniesienia własności sporządzonej w akcie notarialnym, sporządzonym przed … – notariusza w …, w jego kancelarii notarialnej w …, w dniu 15 października 2025 r., Rep. A nr …: … oświadczył, że odwołuje darowiznę uczynioną na mocy aktu opisanego powyżej, a … oświadczył, że w związku z odwołaniem uczynionej na jego rzecz darowizny przenosi zwrotnie nieruchomości opisane powyżej. Zwrotne przeniesienie własności dokonane zostało nieodpłatnie.
Wnioski o wpis w dziale II ksiąg wieczystych poszczególnych nieruchomości zostały rozpoznane przez Sąd Rejonowy w …. …, ponownie jako właściciel zamierza sprzedać nieruchomości:
a) zabudowaną nieruchomość, położoną w … przy ul. …, działki oznaczonej nr …, o obszarze 3 282 m2, dla której w Sądzie Rejonowym w …, prowadzona jest księga wieczysta KW nr …,
b) zabudowaną nieruchomość, położoną w … przy ul. …, działki oznaczonej nr …, o obszarze 5 169 m2, dla której w Sądzie Rejonowym w …, prowadzona jest księga wieczysta KW nr …,
c) niezabudowaną nieruchomość, położoną w … przy ul. …, działki oznaczonej nr …, o obszarze 1 465 m2, dla której w Sądzie Rejonowym w …, prowadzona jest księga wieczysta KW nr ...
Przedmiotowe nieruchomości nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, ani nie jest w nim zarejestrowana taka działalność, w zakresie sprzedaży przedmiotów powyższej umowy Sprzedający nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Do sprzedaży ma dojść nie wcześniej niż w drugim kwartale 2026 r.
Pytanie
Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, dla celów obliczenia 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia nieruchomości przez Wnioskodawcę (…) należy uznać datę ich pierwotnego nabycia (przed dokonaniem darowizny na rzecz syna), czy też datę zwrotnego przeniesienia własności nieruchomości w wyniku odwołania darowizny, tj. czy zdarzenie przyszłe w postaci sprzedaży nieruchomości przed 31 grudnia 2030 r. spowoduje powstanie po stronie … przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
W opisanym zdarzeniu przyszłym, dla celów obliczenia 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia nieruchomości przez Wnioskodawcę (…) należy uznać datę ich pierwotnego nabycia (przed dokonaniem darowizny na rzecz syna), a sprzedaż (odpłatne zbycie) nieruchomości przed 15 października 2030 r., nie spowoduje powstanie po stronie … przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Powyższe stanowisko Wnioskodawca wywodzi z następujących okoliczności prawnych: dokonanie darowizny w dniu 11 lipca 2023 r. doprowadziło do przeniesienia własności wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego nieruchomości przez … na …. Darowizna w polskim porządku prawa cywilnego jest umową nieodpłatną, ale kauzalną o szczególnym charakterze kauzy – causa donandi. Istotnym jest, że zgodnie ze stanowiskami jurydycznymi i doktryny, odwołanie darowizny nieruchomości wywołuje skutek ex nunc – obowiązek zwrotu przedmiotu darowizny powstaje od chwili złożenia oświadczenia o odwołaniu, jednak własność nieruchomości nie wraca do darczyńcy automatycznie. Przejście własności wymaga nowej czynności prawnej (umowy lub orzeczenia sądowego), a sama darowizna, choć odwołana, nie jest uznana za niebyłą z mocą wsteczną. Zwrotne przeniesienie własności nieruchomości na skutek odwołania darowizny, które odbywa się nieodpłatnie, również nie jest w świetle prawa podatkowego „nowym nabyciem” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT. Wszelkie przesunięcia majątkowe, które następują bez odpłatności (w tym zwłaszcza w granicach relacji rodzinnych lub w ramach majątku wspólnego), nie są uznawane za nabycie skutkujące przerwaniem okresu posiadania/własności sprzed zdarzenia. Analogicznie, zgodnie z wykładnią systemową, nie stanowi nabycia w rozumieniu podatkowym m.in. przesunięcie w drodze darowizny nieruchomości pomiędzy małżonkami, czy też przesunięcia majątkowe niemające charakteru rzeczywistego obrotu majątkiem („Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nie powinien swoim zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej” - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. akt II FSK 2533/17).
Tym samym, skoro doszło do czynności wynikającej z causa donandi, która nie stanowi „rzeczywistego” obrotu nieruchomościami, a następnie czynność ta została zniweczona wskutek odwołania darowizny, która to czynność stanowi szczególny i wyjątkowy przypadek rozwiązania węzła obligacyjnego, to ochrona, którą ustawodawca objął zakres podatników, którzy dokonują czynności odpłatnego zbycia w sposób jednorazowy (lub rzadki), a nie komercyjny powinien obejmować także sytuację, w której w zdarzeniu przyszłym znajdzie się Wnioskodawca. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chroni bowiem sytuacje, kiedy osoba fizyczna lub prawna, działając w obrocie powszechnym dokonuje zbycia rzeczy o szczególnym charakterze w obrocie – nieruchomości. Skoro odwołanie darowizny rodzi roszczenie restytucyjne o zwrot przedmiotu darowizny, a kauza przysporzenia odpada (jak wskazuje się w piśmiennictwie – powstaje przypadek roszczenia opartego na condictio causa finita), to pomimo cywilnoprawnego skutku ex nunc dla przeniesienia własności, dla obrotu nieruchomościami nie doszło do trwałego przeniesienia własności (ustawodawca sam przewidział możliwość restytucji z powodu rażącej niewdzięczności obdarowanego).
Skutkiem powyższego powinno być, w ocenie Wnioskodawcy uznanie, że dla zakwalifikowania jako źródła przychodu odpłatnego zbycia przez Wnioskodawcę nieruchomości opisanych w stanie faktycznym, obliczenie terminu pięcioletniego licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie winno uwzględniać fakt:
- nietrwałego charakteru przeniesienia własności w drodze umowy darowizny następczo odwołanej,
- skutecznego odwołania darowizny,
a zatem za początek tego terminu winny zostać uznane odpowiednio dla nieruchomości wymienionych we wniosku:
- 21 czerwca 1979 r.,
- 27 kwietnia 1987 r.,
- 1 lipca 1993 r.
Nieruchomości b) i c), które stanowiły uprzednio nieruchomości wchodzące w skład majątku wspólnego w ramach wspólności majątkowej … (…) i … zostały przyznane w ugodzie sądowej w sprawie o sygn. akt …, zawartej przed Sądem Rejonowym w … na wyłączną własność …. Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.
Zatem, za datę nabycia przez Wnioskodawcę nieruchomości, które zostały nabyte do wspólności majątkowej, a których stał się Wnioskodawca jedynym właścicielem w wyniku podziału majątku wspólnego małżeńskiego należy przyjąć datę, w której nieruchomości zostały nabyte do majątku wspólnego – odpowiednio 27 kwietnia 1987 r. oraz 1 lipca 1993 r. Zatem, w przypadku dokonania odpłatnego zbycia przez … wszystkich przedmiotowych nieruchomości przed 31 grudnia 2030 r. zbycie to nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca na podstawie aktu notarialnego, w dniu 11 lipca 2023 r. dokonał na rzecz swojego syna darowizny:
a) zabudowanej działki nr …;
b) zabudowanej działki nr …;
c) niezabudowanej działki nr ….
Nieruchomości b) i c), które stanowiły uprzednio nieruchomości wchodzące w skład majątku wspólnego w ramach wspólności majątkowej zostały przyznane w ugodzie sądowej na wyłączną własność ….
… ponownie stał się właścicielem ww. nieruchomości na mocy odwołania darowizny na podstawie art. 898 Kodeksu cywilnego, z powodu niewdzięczności obdarowanego. W umowie przeniesienia własności sporządzonej w akcie notarialnym, w dniu 15 października 2025 r.: … oświadczył, że odwołuje darowiznę uczynioną na mocy aktu z dnia 11 lipca 2023 r., a … oświadczył, że w związku z odwołaniem uczynionej na jego rzecz darowizny przenosi zwrotnie ww. nieruchomości. Zwrotne przeniesienie własności dokonane zostało nieodpłatnie.
…, ponownie jako właściciel zamierza sprzedać ww. nieruchomości. Przedmiotowe nieruchomości nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej ani nie jest w nim zarejestrowana taka działalność, w zakresie sprzedaży przedmiotów umowy Sprzedający nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Do sprzedaży ma dojść nie wcześniej niż w drugim kwartale 2026 r.
Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.
Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W szczególności art. 155 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Zatem pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
Zgodnie z art. 898 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Darczyńca może odwołać darowiznę nawet już wykonaną, jeżeli obdarowany dopuścił się względem niego rażącej niewdzięczności.
§ 2. Zwrot przedmiotu odwołanej darowizny powinien nastąpić stosownie do przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu. Od chwili zdarzenia uzasadniającego odwołanie obdarowany ponosi odpowiedzialność na równi z bezpodstawnie wzbogaconym, który powinien się liczyć z obowiązkiem zwrotu.
Prawo odwołania darowizny stwarza dla darczyńcy możność pozbawienia obdarowanego korzyści i odzyskania jej z powrotem przez darczyńcę. Odwołanie jako jednostronne oświadczenie woli – pochodzące od osoby, która przeniosła własność darowanej nieruchomości i nie jest jej właścicielem – nie przenosi prawa własności na darczyńcę. Nie ma bowiem przepisu, który by z określoną wyżej czynnością jednostronną łączył wprost skutek rzeczowy, choćby nawet odwołania dokonano w formie aktu notarialnego.
Zatem w przypadku odwołania darowizny dla wywołania skutku rzeczowego, tj. przeniesienia własności nieruchomości z powrotem na darczyńcę, konieczne jest złożenie oświadczenia w formie aktu notarialnego przez obdarowanego o przeniesieniu własności. Oświadczenie takie może również zostać zastąpione – na podstawie art. 64 Kodeksu cywilnego – przez prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające obowiązek danej osoby do złożenia oznaczonego oświadczenia woli. Oznacza to, że odwołanie darowizny wywołuje skutek tylko na przyszłość, w którego następstwie darczyńca może ponownie stać się właścicielem nieruchomości będącej przedmiotem umowy darowizny wskutek ponownego przeniesienia własności nieruchomości przez obdarowanego na rzecz darczyńcy.
Mając na uwadze, że celem do którego zmierza odwołanie wykonanej już darowizny z powodu rażącej niewdzięczności jest pozbawienie obdarowanego własności darowanej rzeczy lub prawa i odzyskanie jej przez darczyńcę, oraz że „zwrotne” przeniesienie własności rzeczy lub prawa na darczyńcę musi nastąpić w sposób przewidziany prawem, w dacie „zwrotnego” przeniesienia własności następuje nowe nabycie tych rzeczy lub praw przez darczyńcę. Okres 5 lat, o którym mowa w ww. przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie z powrotem na własność nieruchomości, bowiem właśnie w dniu ponownego przeniesienia własności nieruchomości w wyniku odwołania umowy darowizny następuje ponowne nabycie prawa własności nieruchomości, których wcześniej darczyńca wyzbył się w drodze darowizny.
W związku z powyższym okres 5 lat, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawca ponownie nabył wskazane we wniosku nieruchomości w wyniku odwołania umowy darowizny.
Reasumując, planowane przez Wnioskodawcę odpłatne zbycie przed 31 grudnia 2030 r. przedmiotowych nieruchomości, które zostały nabyte w dniu 15 października 2025 r. na podstawie odwołania umowy darowizny (tj. zbycie przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie), będzie stanowić źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
Odnosząc się do powołanego we wniosku wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. akt II FSK 2533 /17, który Pana zdaniem przemawia za słusznością przedstawionego stanowiska, tutejszy Organ zaznacza, że został on wydany w odmiennym stanie faktycznym, w którym zdarzenie nie jest analogiczne do sytuacji opisanej we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo